Atos 20
Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs NTLH
1 Tam ti okʼonich an péjéxtaláb, na Pablo in kaniy an belomtsik abal kin pidhaꞌ cháb óx ti takʼixtaláb. Tayíl, tam ti okʼonich kin pidhnaꞌ jechéꞌ an takʼixtaláb, in chapnédhaꞌichtsik tám kʼal jun i mulukʼnaxtaláb ani kʼaléch tám Masedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 In álnaꞌ putálkʼi an kwentsaltsik xi ba jachanꞌ an chabál, in pakabédhál tʼajat an kidháblábtsik kʼal nin káwintal ani más tayíl ulich Gresia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Kʼwajay tajaꞌ óx a íchʼ. Tam ti neꞌchich tʼajat ka balin ban tan abal ka kʼale Siria, na Pablo in choꞌóbnaꞌ xantʼéy tu leꞌnáb ka tʼajtsin kʼal an judíotsik abal u atʼnal. Jaxtám tin chalpay abal más alwaꞌ ka witsiy belal ani watʼey juní Masedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Junikná kʼal na Sópater xu kʼwajíl Berea xu chakámláb kʼal na Pirro, na Aristarko ani na Segundo xu kʼwajíltsik Tesalónika, na Gayo xu kʼwajíl Derbe, na Timoteo, na Tíkiko ani na Trófimo xu kʼwajíltsik ban chabál xi Asia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Jechéꞌ an kidháblábtsik okxin ani tu aytsitsik ban bitsow xi Troas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Tam ti okʼonich an ajib xowkʼi tu kʼapnal an pan xi yab jilbédhats kʼal an jilbédhaxtaláb kʼoye, u kale Filipos kʼal i tan ani tin bóꞌláb a kʼítsá, i bajawtsik ban bitsow xi Troas. U kʼwajay tajaꞌ búk a kʼítsá.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Tin jidhtal kʼítsájil an semana, u junkun abal ki péjchíxnaꞌ an pan ani na Pablo in okʼtsal an belomtsik. Kom tam jun tsudhelom neꞌech ka kʼaléch, in óntsi ti káw asta ti chʼejlan an akal.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Xon tu junkunék, jaꞌich ba jun i altá xi kʼwajat ba jun i púntsíx atá xon ti kʼwajat letʼotʼól yán i tajbaxtalábtsik
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 ani jun i kwitól inik xu bijyáb ta Ewtiko, buxúl ban bentana. Kom na Pablo owéch tʼajat ti okʼtsix, an kwitól in leꞌnaꞌ tʼajat ti wayal, wayich ukʼpidhkʼi ani kwajlan ban púntsíx atá. Nin tʼekʼíl, jaꞌich in oxtal in puntsíl jachanꞌ an atá ani chemnek ti dhayan.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Paꞌay tám na Pablo, kwachiy xon ti kʼwajat an kwitól, in mulukʼnaꞌ ani in utsaꞌ enchéꞌ an kidháblábtsik:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Kʼadhiy tám juní na Pablo, in pejaꞌ an pan, in kʼaputsik ani in óntsi ti okʼtsix asta ti tsudhey. Tayíl kʼaléch tám.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 An kwitól ejat ti júná ani ejtal u kulbéltsik ti jilkʼon.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Wawáꞌ u okxin ani u kʼale kʼal i tan asta Asón abal ki ikʼiꞌ na Pablo abal anchanꞌ tin ulúmal kom jajáꞌ belal tin leꞌnaꞌ ka kʼale.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Tam tu éláxin Asón kʼal jajáꞌ, balin jeye ban tan kʼal wawáꞌ ani u kʼale Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 U kale tajaꞌ ani tam ti jun tsudhelom, u watʼey tin tamét an chabál xin bij Kío. Tam ti jun tsudhelom juní, u ulich Samos, xon tu kubéltsik an tan. U koyóch Trojilio ani tam ti jun tsudhelom tam tu beléch putál a kʼítsá, u ulich Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Anchanꞌ ti tʼajaꞌ abal na Pablo yab ka kʼwajay nakat i kʼij Asia. Yab in leꞌnaꞌ ka kʼale Efeso, pos jajáꞌ in léꞌ ka ulich jikʼat Jerusalén ani max in ejtowalak ka ulich jikʼat, in léꞌ ka kʼwajay tajaꞌ tam kin bajaw in kʼítsájil an Pentekostés.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Tam ti na Pablo kʼwajat Mileto, in abnaꞌ ka kanyat an okʼlek belomtsik xi Efeso
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 ani tam ti ulichtsik, in utsaꞌ enchéꞌ:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Echʼekʼi in kʼwajay kʼal tatáꞌtsik u tʼójontsal an Ajátikláb kʼal yantam i chaꞌattaláb, kʼal yantam i ukʼil ani kʼal yantam i taktamixtaláb xin tʼajtsin kʼal an judíotsik abal in léꞌ ti kin tʼajtsitsik xowaꞌ yab alwaꞌ.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Por yab u jilaꞌ tu tʼiltsitsik ni jun xataꞌ xowaꞌ alwaꞌ abal tatáꞌtsik, tu okʼtsitsik yaníl ta éb ani ta kʼimáꞌkʼi jeye.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Xu judíotsik ani xi yabtsik u judío, u utsámalichtsik ke yejatich kin jilaꞌ ti walablom, kin alích na Dios ani kin belaꞌichtsik ni Ajátik Jesukristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Pos xoꞌ, in neꞌech Jerusalén kom anchanꞌ tin usnal kʼal an Tʼokat Ejattaláb ani yab u choꞌób xantʼéy neꞌech ku tamu tajaꞌ.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Xowaꞌ tokot u choꞌób, jaꞌich ke putálkʼi an bitsowtsik xon ti kin kʼale, an Tʼokat Ejattaláb tin utsál abal in aytsímte kʼal i wikʼaxteꞌ ani kʼal yantam i yajtsiktaláb.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Por nanáꞌ yab in kʼwajat tin chalpax kʼal jechéꞌ nibal u ajyal tubáꞌ max kin chemdhá. Tokot u léꞌ ku ejto ku okʼoy kʼal yantam i kulbétaláb, an tʼojláb xi tin punkʼuntsámal an Ajátikláb Jesús, xi jaꞌich abal ku tʼilaꞌ an alwaꞌ tʼilab kʼal tin kwenta nin kʼanidhaxtal na Dios.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ʼXoꞌ in kʼwajat u chalpayal ke ni jun xitaꞌ xi tatáꞌtsik, xi tu tʼiltsámalichtsik xan tu takʼix na Dios, yab neꞌech ki witsiy ti kin chuꞌutsik.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Jaxtám, tu utsáltsik xoꞌ, ke yabich u kwenta max jun xitaꞌ xi tatáꞌtsik yab in belaꞌ,
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 pos tu tʼiltsámalichtsik ejtal xowaꞌ in léꞌ na Dios kin chuꞌu ka choꞌóbnaꞌtsik ani yab tu chintsámaltsik ni jun xataꞌ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Jaxtám tu utsáltsik ka beletnaꞌ tabáꞌ. Ka beletnaꞌtsik jeye ejtal an belomtsik xon ta kʼwajbadh ta okʼlektsik kʼal an Tʼokat Ejattaláb abal ka beletnaꞌ an kidháblábtsik xin belálich an Ajátikláb, xi Jajáꞌ in chʼaꞌyámalich kʼal nin xichʼál.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Nanáꞌ u choꞌób alwaꞌ, ke tam kin kʼaléch, neꞌech ka tsích kʼeꞌettsik xi neꞌech kin leꞌnaꞌ kin ojtsi tin chalab an belomtsik. Jechéꞌtsik, in junwal jelti an padhumtsik xin kʼapal an borrego.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ani ba tatáꞌtsik a kidhtal, neꞌech ka kale taltsik xi neꞌech kin okʼtsixnaꞌ i kʼambixtaláb abal jajáꞌtsik in léꞌ ka wéwná kʼal an belomtsik.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Ka kóꞌoytsik tʼajat i kwenta, ka chalpay abal tin nakíl óx i tamub, akal i kʼij, yab u jilámal tu takʼiytsik juntsik ta éb. Juntsikíl asta kʼal i ukʼil in kʼwajíl tu takʼiytsik.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ʼAni xoꞌ kidháblábtsik, tu kʼwajbáltsik bin kʼubak na Dios ani bin tsubaxtalábil nin alwaꞌtal. Na Dios in koꞌol in cháp abal ti ki likedhaꞌtsik ani abal ti ki pidhaꞌtsik teye xowaꞌ in ulúmal neꞌech kin pidhaꞌ xu dhabalábichtsik kʼal Jajáꞌ.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Yab u létʼendhantsámal tin tumínal nibal tin kʼudhkʼúmil jun xitaꞌ, yab u tʼajámal anchanꞌ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Tatáꞌtsik a choꞌób alwaꞌ ke nanáꞌ in tʼójnék neye kʼal u kʼubak abal ku kóꞌoy xowaꞌ u yéntsal ani abal ku ejto jeye ku tolmiytsik xi kʼwajat kʼal nanáꞌ.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Echʼekʼi tu okʼtsámaltsik ke anchanꞌ ti yejat ku tʼójon abal ki ejto ki tolmiy an chʼojontáltsik. Ka chalpómtsik nin káwintal ni Ajátik Jesús, tam tin ulu enchéꞌ: “Más tʼajat kʼijidh ki pidhnaꞌ, ke ki bachʼu.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Tam ti okʼonich kin ulu jechéꞌ, na Pablo tudhlan ani ólan kʼal ejtal jajáꞌtsik.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Kʼal ejtal ti ukʼintsat tʼajat na Pablo, mulukʼná ani chʼuchʼbayat.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Tʼeꞌpintsik tʼajat abal in achʼaꞌ utsan ke yabich más neꞌech ka witsiytsik kin chuꞌu. Tayíl, juniknájich tám asta xon ti kʼwajat an tan.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.