Atos 13

Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ban belomtsik xi kʼwajat Antiokía taꞌ ti kʼwajat i tʼiltsixtsik ani i okʼtsixtsik. Jaꞌich na Bernabé, na Simón (xu bijyáb jeye Tʼunuy), na Lusio xi Sirene, na Manaén (xi junax ti pubenek kʼal na Erodes, an pulek takʼix xi Galilea) ani na Sawlo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Jun i kʼij, tam ti kʼwajat in kʼakʼnáltsik an Ajátikláb ani ti kʼíltsik, an Tʼokat Ejattaláb in ulu enchéꞌ:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Tam ti okʼonichtsik ti ól ani ti kʼíl, in kʼwajbaꞌ nin kʼubaktsik bin éb na Bernabé ani na Sawlo ani in utsaꞌichtsik tám ka kʼaléch.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Más tayíl, na Bernabé ani na Sawlo kʼaletsik Selewsia abal abantsik kʼal an Tʼokat Ejattaláb. Tajaꞌ, balintsik ban tan abal ka kʼale ban chabál xin bij Chipre xi kʼwajat ban pujal.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Tam ti ulichtsik ban kubtaláb xi Salamina, in tujutsik kin tʼilaꞌ nin káwintal na Dios ban atátsik xon ti an judíotsik in tʼajál an junkuntaláb. Na Juan taꞌ jeye ti xeꞌech kʼal jajáꞌtsik abal ti tolmix.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Xeꞌchintsik putálkʼi ba jachanꞌ an chabál ani ulichtsik Pafos. In elaꞌtsik tajaꞌ jun i judío xin bij ta Barjesús ani jechéꞌ an inik, u dhiman. U kʼambix tʼajat, pos in ulal ke jajáꞌ jaꞌich jun i tʼiltsix.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Jechéꞌ an dhiman, kʼwajat junax kʼal an pulek awiltaláb xin bij Serjio Pawlo. Na Serjio Pawlo, jaꞌich jun i inik xi chalpadh tʼajat. In abnaꞌ ka kanyat na Bernabé ani na Sawlo abal in léꞌ jeye tʼajat kin achʼaꞌ nin káwintal na Dios.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Por jachanꞌ an dhiman xin bij Barjesús ani u bijyáb jeye ta Elimas, yab in walkál na Sawlo ani na Bernabé kin okʼtsi an pulek awiltaláb, pos jajáꞌ yab in léꞌ kin chuꞌu ka belmách an pulek awiltaláb.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Na Sawlo, xu bijyáb jeye ta Pablo, teykómte kʼal in cháp an Tʼokat Ejattaláb, in teloloy tʼajat
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 ani in utsaꞌ enchéꞌ:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Pos xoꞌ, an Ajátikláb neꞌech ti ki pidhaꞌ ti yajtsiktaláb; neꞌech ki jokʼolbé ani yab neꞌech ka ejto ka chuꞌtsi tin tajáx na kʼítsá wéꞌ i kʼij.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Tam ti an pulek awiltaláb in chuꞌu jechéꞌ, belmách, kom u labnal tʼajat kʼal an okʼtsixtaláb xin achʼál kʼal tin kwenta an Ajátikláb.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Na Pablo ani nin juniktsik balin ban tan ban chabál xi Pafos ani kʼaletsik Perje ban chabál xi Panfilia; por jilantsik kʼal na Juan ani witsiy Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Tayíl, na Pablo ani na Bernabé, kale Perje abal ka kʼaletsik ban bitsow Antiokía xi kʼwajat ban chabál xi Pisidia. Tam ti tajaꞌich ti kʼwajattsik ani in bajaw nin kʼítsájil an koyóxnich, ochichtsik ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb ani buxkantsik.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Tam ti okʼonich ti ajyáb nin takʼixtal an Dios xin jilámal dhutsadh na Moisés ani nin dhutsadh úwil jeye an tʼiltsixtsik, an okʼlektsik xi ba jachanꞌ an atá in abnaꞌ ka utsantsik enchéꞌ na Pablo ani na Bernabé:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Chʼakay tám na Pablo, in kontsi an atiklábtsik kʼal in kʼubakkʼi abal ka chamkʼan ani in ulu enchéꞌ:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Ni Diosil xi wawáꞌ xu Israel, in takuy ni wejeꞌ pakéliltsik ani in tʼajaꞌ abal ka wenkʼon ti yejcheꞌ bitsow tam ti bél kʼwajattsik jelti píl iniktsik ban chabál xi Ejipto. Tayíl, in káldhaꞌtsik ba jachanꞌ an chabál kʼal nin awiltal.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 ’Na Dios in kuxuy chab inik i tamub ejtal xowaꞌ jajáꞌtsik in tʼajaꞌ ban chabál xon ti yab kʼwajtsidh
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 ani in kʼibdhaꞌ búk i pakdhaꞌ bitsow ban chabál xi Kanán abal ka pidhantsik an ti chabál ni wejeꞌ pakéliltsik.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Más tayíl, chéꞌ i boꞌ inik xónaꞌ i tamub kʼal chab inik láju, in kóꞌoytsik takʼnél kʼal i lújundhaxtsik, asta tam tin bajaw xowkʼi ti kʼwajay an tʼiltsix Samuel.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 In konoytsik tám abal in léꞌ ka kʼwajay takʼnél kʼal jun i pulek takʼix ani pidhantsik kʼal na Dios an ta Saúl abal ti pulek takʼix chab inik xónaꞌ i tamub. Jechéꞌ na Saúl, u chakámláb kʼal na Sis, jun i inik xi tál bin kidhtal na Benjamín.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Más tayíl, na Dios in wékʼoy ti pulek takʼix na Saúl ani in kʼwajbaꞌ na Dabid abal jaꞌich ka kʼwajay tin pulek takʼíxal an israelitatsik. Na Dios in ulu enchéꞌ kʼal tin kwenta na Dabid: “U elámal na Dabid, nin chakámil na Isaí, jun i inik xu kulbetnál tʼajat ani neꞌech kin tʼajaꞌ ejtal xowaꞌ Nanáꞌ u léꞌ.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Jún ti éb xin kidhtaltsik jechéꞌ na Dabid, jaꞌich na Jesús. Jechéꞌ na Jesús, jaꞌich xi aban kʼal na Dios abal kin loꞌo an israelitatsik jelt xan ti Jajáꞌ tin ulúmal.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Tam ti yabél tsiꞌnek na Jesús, na Juan xeꞌchin kin tʼiltsi ejtal an atiklábtsik xi Israel, in utsál abal kin jilaꞌichtsik ti walablom ani ka pujanichtsik.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Tam tu kʼunelich an kʼij xowkʼi ti neꞌech ka chemdhá na Juan, in ulu enchéꞌ: “Yab nanáꞌ xi tatáꞌtsik a chalpayal ke nanáꞌ u éy; por tu kuxmats taꞌ tál jún xi más púlek ké nanáꞌ. Púlek tʼajat ke yab xataꞌ u éy abal kin kutpan ku wiltsi tin wikʼáb nin pajab.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ʼKidháblábtsik, xi chakámláb kʼal nin kidhtaltsik na Abraham ani tatáꞌtsik teye xa exlál abal na Dios ejtal in ejtowal kin tʼajaꞌ: kʼal tatáꞌtsik ta kwenta tu ulal jechéꞌ an tsubaxtaláb xi kʼal tin kwenta an loꞌeltaláb.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Pos xu kʼwajíltsik Jerusalén ani nin okʼlékiltsik, yab in exlaꞌ xitam jáꞌ jeye na Jesús, nibal in exbantsi tin káwintal an tʼiltsixtsik xu ajyáb ban atátsik xon tu tʼajnal an junkuntaláb tam in kʼítsájil an koyóxnich. Jaxtám, tam ti jajáꞌtsik in pidhnaꞌ na Jesús abal ka chemdhá, in tʼajaꞌichtsik abal ka támun jelt xan tin ulúmal an tʼiltsixtsik.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ani maske na Jesús yab eltsin ni jun in walab xantʼókʼi ti ka chemdhá, in kontsitsik na Pilato abal kin abnaꞌ ka chemdhá.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Tam ti okʼonich ti tʼajtsinal ejtal xowaꞌ kʼwajat dhutsadh ban Tʼokat Dhuslab kʼal Jajáꞌ tin kwenta, paꞌbájich tám ban peltsidh teꞌ ani jolyat.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Por ejdhá ti ít kʼal na Dios.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Tam ti jachanꞌ i kʼij, yáníl in xalkʼaꞌ tinbáꞌ na Jesús abal ka chuꞌtat kʼal xi juniknadhtsik kʼál tam ti kale Galilea ani kʼale Jerusalén. Xoꞌ jaꞌich jajáꞌtsik xi xeꞌech in tʼiltsal an atiklábtsik kʼal tin kwenta na Jesús.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ʼJaxtám xoꞌ, wawáꞌ exom tu óltsaltsik an ti alwaꞌ tʼilab xi na Dios in utsámal ni wejeꞌ pakéliltsik.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Pos wawáꞌ, xu kidhtaláb kʼal jajáꞌtsik, na Dios tu tʼajtsích xan tin ulúmal abal in ejdhaꞌ ti ít na Jesús jelt xan ti kʼwajat dhutsadh bin chabtsíl an ajatlábtsik: “Tatáꞌ tu Chakámil ani Nanáꞌ tu pidhámal xoꞌ ti xeꞌchintaláb.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Na Dios in ulúmal abal neꞌech kin ejdhaꞌ ti ít abal yab ka kʼachey nin tʼuꞌúl. Na Dios in ulu enchéꞌ ban Tʼokat Dhuslab: “Neꞌech tu pidhaꞌtsik an ti lábtʼajaxtaláb xu utsámal neꞌech ku pidhaꞌ na Dabid.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Jaxtám tin ulu jeye enchéꞌ ba jun i ajatláb: “Yab neꞌech ka walkaꞌ ka kʼachey nu tʼuꞌúl.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Tsubax kʼejle, na Dabid in tʼójontsi nin kidhtaltsik xi jachanꞌ i kʼij xan ti utsan kʼal na Dios, tayíl chemech, jolyat xon ti jolidh nin tátaꞌtsik ani nin tʼuꞌúl kʼachey.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Por nin tʼuꞌúl na Jesús, xi na Dios in ejdhaꞌ ti ít, yab jaꞌ kʼachey.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Kidháblábtsik, yejat ka choꞌóbnaꞌ, ke an pakwlantsixtaláb kʼal tin kwenta ni walastalábil, neꞌech ki bachʼu kʼal tin kwentakʼi na Jesús.
38 — ausente —
39 Yejat jeye ka choꞌóbnaꞌtsik ke xitaꞌ kin belaꞌich na Jesús, neꞌech ka kʼwajbájich alwaꞌ kʼal na Dios, pos tokot na Jesús in ejtowal kin tʼajaꞌ jechéꞌ. Nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés yab in ejtowal.
39 — ausente —
40 Ka kóꞌoytsik i kwenta abal yab ka tamu xowaꞌ in jilámal dhutsadh an tʼiltsixtsik, tam tin ulutsik enchéꞌ:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Ka kóꞌoytsik i kwenta, tatáꞌtsik xa pojkál an tsubaxtaláb, ki labantsik ani ki kʼibchontsik;
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Tam ti na Pablo ani nin juniktsik kaléch ban atá xon ti an judíotsik in tʼajál an junkuntaláb, pakabédhá kʼal xi yabtsik u judío abal ka tʼiltsintsik jeye jechéꞌ tam kin bajaw juní nin kʼítsájil an koyóxnich.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Tam ti bukʼlanichtsik xi taꞌ ti junkunék ba jachanꞌ an atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb, wéwná na Pablo ani na Bernabé kʼal yán i judíotsik ani xin belálichtsik jeye nin belomtal an judíotsik kʼal yantam i tsubaxtaláb. Na Pablo ani na Bernabé in takʼiytsik tʼajat abal yejat kin óntsi ka kʼwajaytsik bin alwaꞌtal na Dios.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Tam tin bajaw juní nin kʼítsájil an koyóxnich, junkun juní wéꞌich xónaꞌ ejtal an atiklábtsik xu kʼwajíl ba jachanꞌ an bitsow abal kin axtsi tin káwintal na Dios.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Por tam ti an judíotsik xi yab u belom in chuꞌu yán an atiklábtsik, tujey ti itʼixbéltsik ani tujey ti tomnáb na Pablo ani ti odhbijyáb.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Na Pablo ani na Bernabé, káwintsik tám kʼal yantam i awiltaláb ani in utsaꞌtsik enchéꞌ:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Pos anchanꞌ tu utsan kʼal an Ajátikláb tam tin ulu enchéꞌ:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Tam tin achʼaꞌtsik jechéꞌ, xi yabtsik u judío kulbé tʼajat ani in tujutsik kin ulu ke nin káwintal na Dios alwaꞌ tʼajat. Ejtal belmách xi kʼwajat takudhtsik abal kin bachʼu an xeꞌchintaláb xi yab in koꞌol in okʼontal.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Anchanꞌ ti xeꞌchin ti tʼilnal nin káwintal na Dios putál jachanꞌ an chabál xi Pisidia.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Por an judíotsik xi yab u belom, in pidhkáwliy taltsik i mímlábtsik xin tʼajál tʼajat xan tin ulal nin belomtal ani u kʼakʼnábtsik tʼajat. Káwin jeye kʼal an ultaláb iniktsik xi ba jachanꞌ an bitsow ani in utsaꞌtsik abal alwaꞌ kin kajnaꞌ na Pablo ani na Bernabé, asta kin káldhaꞌtsik ba jachanꞌ an chabál.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Na Pablo ani na Bernabé, in tiniy tám an pojodh xi palenek ba nin akan abal kin choꞌóbnaꞌ xi tajaꞌtsik ke yab alwaꞌ tin tʼajaꞌ abal in pojkantsi tin káwintal na Dios ani kʼaletsik ban bitsow xin bij Ikonio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Por an belomtsik kʼwajat kʼijidh ani teykómtetsik kʼal nin cháp an Tʼokat Ejattaláb.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.