Tiago 3
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs ARIB
1 Ebchalabchic, yab in tomnal yan tata’chic ca le’na’ ca baju tit exobchix c’al in cahuintal a Dios, cum lej c’athpich pulic in uchbil an exobchix ani ne’ets ca tsapic ts’ejca c’al a Dios talbel.
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 Patal huahua’ yan i q’uibts’othtalab i t’ajal. Max ni jayq’ui’ yab i t’ajal q’uibts’oth c’al i hui’, pel u huinat alhua’ inic ani i alhua’ exlalits qui lej jum putat c’unu ti ba’ c’al patal i inictal.
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 C’al an freno tin hui’ am bichim jats tu t’ajnal abal ca belats ju’ta ta ca le’na ca ne’tha.
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Ca t’aja’ ti cuenta abal am pulic tan in cua’al in tsacam hueu c’al tu t’ajnal abal ca bolith belats tin aytal. Aba ma pulic an tan ani ejtohuabac ca ne’tha c’al i tsapic ic’, bel am belthom in ejtohual quin t’ajchi ca belats ju’tamits jaja’ quin le’na’ cum an tan in cua’al in hueu.
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 Jaye i hui’ pel i tsacam pejach al i inictal ani lej c’athpich in ey. Qui t’aja’ ti cuenta abal c’al i tsipcats c’amal ma u tala’ t’a’il jun i pulic alte’.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 Jahua’ qui ulu yab alhua’ i cau ti hui’, pel ejtil i c’amal ax u othnax cum jats axi c’al an teneclab. C’al yan i quithab cau ti hui’ u putat quithabmethab tim puhuel i ichich.
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 An inic in ejtohual quin maxubetha’ patal jahuaquits tam thimalon tse’ acan, ani an ts’itsin, ani an tsan, ani an to’ol.
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Ni jita’ tam inic yab in ejtohual quin tala’ maxubetha in hui’. In ey in ulal i quithab cau ani yab in ejtohual quim putat coytha’. Pel ejtil in it’ixtal i tsan ax u tsemthom.
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 C’al i hui’ i ajatnanchal im bij i Tata Dios ani jaye i quithab uchal i at inic ax in ey ts’ejcanenec ejtil a Dios.
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 C’al i hui’ i hui’nal i cau axi alhua’ ani jaye i cau axi quithab. Ebchalabchic, yab in tomnal antsana’ qui t’aja’.
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 An elel ja’ yab im binal i ja’ axi alhua’ ani jaye i ja’ axi ts’a’ic.
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 An te’ lanax yab im binal i uj ani an te’ munec’ yab im binal i lanax. An elel ja’ yab im binal i ja’ axi alhua’ ani jaye i ja’ axi ts’apu.
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 Ne’ets ca tejhua’metha’ c’al a xe’tsintal max chubax it tsalpath, max a t’ajal expith jahua’ alhua’ ani ca ne’tha’ tsa’at a ichich.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Yab it tsalpathchic max it pa’ixnom ani max a lej c’athpich c’a’inchal i eylab expith abal a le’ ca baju tit pulic. Max antsana’ a ey ani a c’athat ulal abal it tsalpathits, pel it janamcau ani yab a ulal an chubaxtalab.
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Yab ja nix an tsalpathtalab axi c’al a Dios, pel axi c’al an inic ani c’al an teneclab.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Tin ebal i pa’ixnomtalab ani i c’athpich c’a’inchixtalab u hua’tsinal i hueutsixtalab ani patal jant’oquitsq’ui tam pojcaxtalab.
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 In t’ajal t’ocat jitats pithnenequits an tsalpathtalab axi c’al a Dios. U juncuth c’uajil c’al in at inic. Maxu in ichich. Ts’ejcacath quim bina’ in xutsun c’al jita’ tsalpath. Pel i yajnanchix c’al in at inic. In t’ajal alhua’. In tequeth ne’thal in ichich c’al a Dios ani yab eb t’ocatq’ui.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Max huahua’ u juncuthmethom c’al i at inic, ne’ets ca juncuth c’uajiychic ani quin junini’ t’aja’ jahua’ bolith.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.