Romanos 9
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NVI
1 Cum in ts’at’bath c’al a Cristo tu uchalchic an chubaxtalab ani iba an janamtalab. An Espíritu Santo tu ichich tin tso’obliyal abal chubax jahua’ ne’ets tu ucha’.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 In lej t’e’pith ani ets’ey lej yajchic u ichich c’al u at juntal xits’al.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Ma u le’ac quin t’ajat q’uibey max anac cu tolminchichic, ani yabats cu bela’ a Cristo max anac quim bela’chic.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Pel jaja’chic an Israel axi ti jayq’ui’ pelac i tsacamlab c’al a Dios. A Dios c’uajiy c’al jaja’chic in tejhua’methachiquinchi in ts’alat. Im pitha’chic i jilchith cau ani jaye an thuchath ts’ejcath cau c’al a Moisés. Im pitha’chic i tiyopan jun ti quin c’ac’na’ a Dios. Im bijchith ucha’chic yan jant’o ne’ets quim pitha’chic ani yan jant’o ne’ets quin t’ajchichic.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 An Israelchic pel i at xits’lab c’al am biyalabchic axi pel i lej oc’chith tatalabchic. Tin cuenta in anam t’u’ul, a Cristo pel i at xits’lab c’al jaja’chic. Ja’its jaja’ pel a Dios c’al tim patal jahua’ hua’ats abal ju’tamq’ui. Jaxtam qui puhuethanchi im bij abal ets’ey. Amén.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 A Dios yab in jila’its ca ijcan ti tsabal an cau jahua’ im bijchith uchamal an Israelchic ne’ets quim baju. Yab patalchic axi hua’tsinenec Israel im bajuhual ca ajiyat c’al a Dios ti al an lej chubax bichou Israel.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Yab expith abal pel i at xits’lab c’al a Abraham patalchic ca ajiyat ti lej chubax tsacamlab c’al a Abraham. A Dios in ucha’ a Abraham abal axi ca hua’tsin c’al a Isaac jats ca ajiyat tin lej tsacamilchic.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 C’al axe’ xi cau i ejtiyal abal vab tin ebal in at xits’alq’ui ne’ets quim baju i inic ti lej tsacamlab c’al a Dios. Expith im bajuhual max a Dios quim bijchith ulu ne’ets quim baju.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 A Dios im bijchith ucha’ a Abraham antse’: Ne’ets tu tsa’biy tam quim baju an q’uij jant’ini’ nana’ u ulumalits, ani a Sara ne’ets quin co’oy i tsacam.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Bijchith uchan jaye a Rebeca c’al a Dios abal ne’ets quin tsu’u i cuaya’ inicchic. In tata jaja’chic pel a Isaac axi pel i biyal tatalab c’al huahua’ tu Israel.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 — ausente —
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 ¿Jant’o qui ulu tamna’ abal a Dios in tacuyal jitats quin le’na’ quin tacuy? Auxe’ qui ulu yab alhua’ abal in tacuyal axi jun ani axi junaque iba. Abal jay iba qui ulu antsana’.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 A Dios in ucha’ a Moisés: Nan ne’ets cu yajnanchi jitats cu le’na’ cu yajnanchi, ani ne’ets cu let’entha’ jitats nan cu le’na’ cu let’entha’.
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Antsana’ yab u let’enthab an inic tin ebal in cuete’ le’nomtal ni tin ebal in t’ajbil, expith max pel in le’nomtal a Dios.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Ti al an T’ocat Thuchlab u olnab jahua’ uchan an ts’ale Faraón ti Egipto c’al a Dios antse’: Nan tu punuhual tit ts’ale abal cu tejhua’metha’ u tsap ani quin exlanchat u bij tim puhuel an tsabal c’al jahua’ ne’ets tu t’ajchi.
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 A Dios in let’enthal jitats quin le’na’, ani in jilchal abal ca tsapicme in ichich jitats quin le’na’.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Hualam max tata’ ne’ets tiquin conomichiquiy cum antsana’ tin jilchal a Dios an inic, jale’ tamna’ u jolbix a Dios c’al an inic. Tamna’ nix xi inic yab in cuete’ tomolnanchal in le’nomtal a Dios, ne’ets ca ulu.
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 ¿Tata’ ojni’ jant’o tit c’uiyath cononma’ c’al a Dios? Max in ejtohualac ti cau jaye i mul anam, hualam max in tomnalac quin conomichiquiy an thacum jale’ ti ts’ejcame jant’ini’ ti ts’ejcame.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 An thacum in cua’al in cuete’ culbetal quin ts’ejca’ c’al an anam jant’inits quin le’na’. C’al juncats i mule’ i anam in ejtohual quin ts’ejca’ pil i eyextalab, axi lej exbath ani axi hue’ iba.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Ti jayq’ui’ a Dios in abchamal an inicchic i yajchictalab ani antsana’ in tejhua’methanchi in cuete’ tsap. Jaye in c’aya’namalchic axi jolbith ani in tomnamalac quin abchi an yajchictalab abal ca t’ajat q’uibetha.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Antsana’ tin t’ajamal a Dios abal tucu tejhua’methanchi in huinat ts’alat. Ani xo’ jats huahua’ tu yajnanchal ani tu t’ojojoy abal cu c’uajiy c’al jaja’ tin ts’alat coytal.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Tu tacuyamalits tu c’al a Dios. Hua’ats axi Israelchic ani hua’ats axi yab Israelchic ax in tacuyamalits.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 In ulal a Dios ti al in thuchath cahuintal a Oseas antse’:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Ne’ets cu bijiy tu tsacamilchic axi yab pelac i tsacamlab c’al nana’. In Dios in ejat abal ets’ey.
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 A Isaías in olna’ abal an Israelchic ne’ets ca lej yaney, ma yab ne’ets ca ejtohuat ca ajiyat ejtil yab ca ajiyat axi yantalam i quithib ti pulic lejem. Aba ani’ hua’ats yantalam, expith ne’ets ca jec’ontha jun i cuenel.
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Cum an Ajatic ne’ets quin thubat tala’ ts’ejca’ an inicchic axi teje’ tsabal jant’ini’ in ulumalits ne’ets quin t’aja’.
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 In ulu jaye a Isaías tin cuenta an Israelchic:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 ¿Taley jant’o qui ulu tin cuenta jahua’ in t’ajal a Dios? I ulal abal a Dios in tsu’talchic ti bolith axi yab Israelchic ani yab in luba’chic ca tsu’tat ti bolith c’al jaja’. Cum im belalchic a Cristo, jats tu tsu’tab ti bolithchic c’al a Dios.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 An Israelchic ojni’ in luba’ quim putu c’al an ts’ejcath cau abal ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios, ani yab in ejtouchic quin tala’ putu.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 ¿Jale’ hualam yab im bajuchic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios? Jats cum yab im belamalchic a Cristo, tocat in q’uibts’oth tsalpay abal ne’ets ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios expith max quim putu c’al an ts’ejcath cau. Pelchic ejtil axi ca t’ithc’on al i t’ujub, ani nixe’ xi t’ujub ejtil a Cristo cum yab im belamalchic.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Antsana’ tu olnab a Cristo ti al an T’ocat Thuchlab. In ulu a Dios:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.