Romanos 9

An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cum in ts’at’bath c’al a Cristo tu uchalchic an chubaxtalab ani iba an janamtalab. An Espíritu Santo tu ichich tin tso’obliyal abal chubax jahua’ ne’ets tu ucha’.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 In lej t’e’pith ani ets’ey lej yajchic u ichich c’al u at juntal xits’al.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Ma u le’ac quin t’ajat q’uibey max anac cu tolminchichic, ani yabats cu bela’ a Cristo max anac quim bela’chic.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Pel jaja’chic an Israel axi ti jayq’ui’ pelac i tsacamlab c’al a Dios. A Dios c’uajiy c’al jaja’chic in tejhua’methachiquinchi in ts’alat. Im pitha’chic i jilchith cau ani jaye an thuchath ts’ejcath cau c’al a Moisés. Im pitha’chic i tiyopan jun ti quin c’ac’na’ a Dios. Im bijchith ucha’chic yan jant’o ne’ets quim pitha’chic ani yan jant’o ne’ets quin t’ajchichic.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 An Israelchic pel i at xits’lab c’al am biyalabchic axi pel i lej oc’chith tatalabchic. Tin cuenta in anam t’u’ul, a Cristo pel i at xits’lab c’al jaja’chic. Ja’its jaja’ pel a Dios c’al tim patal jahua’ hua’ats abal ju’tamq’ui. Jaxtam qui puhuethanchi im bij abal ets’ey. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 A Dios yab in jila’its ca ijcan ti tsabal an cau jahua’ im bijchith uchamal an Israelchic ne’ets quim baju. Yab patalchic axi hua’tsinenec Israel im bajuhual ca ajiyat c’al a Dios ti al an lej chubax bichou Israel.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Yab expith abal pel i at xits’lab c’al a Abraham patalchic ca ajiyat ti lej chubax tsacamlab c’al a Abraham. A Dios in ucha’ a Abraham abal axi ca hua’tsin c’al a Isaac jats ca ajiyat tin lej tsacamilchic.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 C’al axe’ xi cau i ejtiyal abal vab tin ebal in at xits’alq’ui ne’ets quim baju i inic ti lej tsacamlab c’al a Dios. Expith im bajuhual max a Dios quim bijchith ulu ne’ets quim baju.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 A Dios im bijchith ucha’ a Abraham antse’: Ne’ets tu tsa’biy tam quim baju an q’uij jant’ini’ nana’ u ulumalits, ani a Sara ne’ets quin co’oy i tsacam.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Bijchith uchan jaye a Rebeca c’al a Dios abal ne’ets quin tsu’u i cuaya’ inicchic. In tata jaja’chic pel a Isaac axi pel i biyal tatalab c’al huahua’ tu Israel.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Jant’o qui ulu tamna’ abal a Dios in tacuyal jitats quin le’na’ quin tacuy? Auxe’ qui ulu yab alhua’ abal in tacuyal axi jun ani axi junaque iba. Abal jay iba qui ulu antsana’.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 A Dios in ucha’ a Moisés: Nan ne’ets cu yajnanchi jitats cu le’na’ cu yajnanchi, ani ne’ets cu let’entha’ jitats nan cu le’na’ cu let’entha’.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Antsana’ yab u let’enthab an inic tin ebal in cuete’ le’nomtal ni tin ebal in t’ajbil, expith max pel in le’nomtal a Dios.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ti al an T’ocat Thuchlab u olnab jahua’ uchan an ts’ale Faraón ti Egipto c’al a Dios antse’: Nan tu punuhual tit ts’ale abal cu tejhua’metha’ u tsap ani quin exlanchat u bij tim puhuel an tsabal c’al jahua’ ne’ets tu t’ajchi.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 A Dios in let’enthal jitats quin le’na’, ani in jilchal abal ca tsapicme in ichich jitats quin le’na’.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Hualam max tata’ ne’ets tiquin conomichiquiy cum antsana’ tin jilchal a Dios an inic, jale’ tamna’ u jolbix a Dios c’al an inic. Tamna’ nix xi inic yab in cuete’ tomolnanchal in le’nomtal a Dios, ne’ets ca ulu.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ¿Tata’ ojni’ jant’o tit c’uiyath cononma’ c’al a Dios? Max in ejtohualac ti cau jaye i mul anam, hualam max in tomnalac quin conomichiquiy an thacum jale’ ti ts’ejcame jant’ini’ ti ts’ejcame.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 An thacum in cua’al in cuete’ culbetal quin ts’ejca’ c’al an anam jant’inits quin le’na’. C’al juncats i mule’ i anam in ejtohual quin ts’ejca’ pil i eyextalab, axi lej exbath ani axi hue’ iba.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ti jayq’ui’ a Dios in abchamal an inicchic i yajchictalab ani antsana’ in tejhua’methanchi in cuete’ tsap. Jaye in c’aya’namalchic axi jolbith ani in tomnamalac quin abchi an yajchictalab abal ca t’ajat q’uibetha.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Antsana’ tin t’ajamal a Dios abal tucu tejhua’methanchi in huinat ts’alat. Ani xo’ jats huahua’ tu yajnanchal ani tu t’ojojoy abal cu c’uajiy c’al jaja’ tin ts’alat coytal.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Tu tacuyamalits tu c’al a Dios. Hua’ats axi Israelchic ani hua’ats axi yab Israelchic ax in tacuyamalits.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 In ulal a Dios ti al in thuchath cahuintal a Oseas antse’:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ne’ets cu bijiy tu tsacamilchic axi yab pelac i tsacamlab c’al nana’. In Dios in ejat abal ets’ey.
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 A Isaías in olna’ abal an Israelchic ne’ets ca lej yaney, ma yab ne’ets ca ejtohuat ca ajiyat ejtil yab ca ajiyat axi yantalam i quithib ti pulic lejem. Aba ani’ hua’ats yantalam, expith ne’ets ca jec’ontha jun i cuenel.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Cum an Ajatic ne’ets quin thubat tala’ ts’ejca’ an inicchic axi teje’ tsabal jant’ini’ in ulumalits ne’ets quin t’aja’.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 In ulu jaye a Isaías tin cuenta an Israelchic:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Taley jant’o qui ulu tin cuenta jahua’ in t’ajal a Dios? I ulal abal a Dios in tsu’talchic ti bolith axi yab Israelchic ani yab in luba’chic ca tsu’tat ti bolith c’al jaja’. Cum im belalchic a Cristo, jats tu tsu’tab ti bolithchic c’al a Dios.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 An Israelchic ojni’ in luba’ quim putu c’al an ts’ejcath cau abal ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios, ani yab in ejtouchic quin tala’ putu.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Jale’ hualam yab im bajuchic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios? Jats cum yab im belamalchic a Cristo, tocat in q’uibts’oth tsalpay abal ne’ets ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios expith max quim putu c’al an ts’ejcath cau. Pelchic ejtil axi ca t’ithc’on al i t’ujub, ani nixe’ xi t’ujub ejtil a Cristo cum yab im belamalchic.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Antsana’ tu olnab a Cristo ti al an T’ocat Thuchlab. In ulu a Dios:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.