Romanos 9
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs ARA
1 Cum in ts’at’bath c’al a Cristo tu uchalchic an chubaxtalab ani iba an janamtalab. An Espíritu Santo tu ichich tin tso’obliyal abal chubax jahua’ ne’ets tu ucha’.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 In lej t’e’pith ani ets’ey lej yajchic u ichich c’al u at juntal xits’al.
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 Ma u le’ac quin t’ajat q’uibey max anac cu tolminchichic, ani yabats cu bela’ a Cristo max anac quim bela’chic.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Pel jaja’chic an Israel axi ti jayq’ui’ pelac i tsacamlab c’al a Dios. A Dios c’uajiy c’al jaja’chic in tejhua’methachiquinchi in ts’alat. Im pitha’chic i jilchith cau ani jaye an thuchath ts’ejcath cau c’al a Moisés. Im pitha’chic i tiyopan jun ti quin c’ac’na’ a Dios. Im bijchith ucha’chic yan jant’o ne’ets quim pitha’chic ani yan jant’o ne’ets quin t’ajchichic.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 An Israelchic pel i at xits’lab c’al am biyalabchic axi pel i lej oc’chith tatalabchic. Tin cuenta in anam t’u’ul, a Cristo pel i at xits’lab c’al jaja’chic. Ja’its jaja’ pel a Dios c’al tim patal jahua’ hua’ats abal ju’tamq’ui. Jaxtam qui puhuethanchi im bij abal ets’ey. Amén.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 A Dios yab in jila’its ca ijcan ti tsabal an cau jahua’ im bijchith uchamal an Israelchic ne’ets quim baju. Yab patalchic axi hua’tsinenec Israel im bajuhual ca ajiyat c’al a Dios ti al an lej chubax bichou Israel.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Yab expith abal pel i at xits’lab c’al a Abraham patalchic ca ajiyat ti lej chubax tsacamlab c’al a Abraham. A Dios in ucha’ a Abraham abal axi ca hua’tsin c’al a Isaac jats ca ajiyat tin lej tsacamilchic.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 C’al axe’ xi cau i ejtiyal abal vab tin ebal in at xits’alq’ui ne’ets quim baju i inic ti lej tsacamlab c’al a Dios. Expith im bajuhual max a Dios quim bijchith ulu ne’ets quim baju.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 A Dios im bijchith ucha’ a Abraham antse’: Ne’ets tu tsa’biy tam quim baju an q’uij jant’ini’ nana’ u ulumalits, ani a Sara ne’ets quin co’oy i tsacam.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Bijchith uchan jaye a Rebeca c’al a Dios abal ne’ets quin tsu’u i cuaya’ inicchic. In tata jaja’chic pel a Isaac axi pel i biyal tatalab c’al huahua’ tu Israel.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 ¿Jant’o qui ulu tamna’ abal a Dios in tacuyal jitats quin le’na’ quin tacuy? Auxe’ qui ulu yab alhua’ abal in tacuyal axi jun ani axi junaque iba. Abal jay iba qui ulu antsana’.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 A Dios in ucha’ a Moisés: Nan ne’ets cu yajnanchi jitats cu le’na’ cu yajnanchi, ani ne’ets cu let’entha’ jitats nan cu le’na’ cu let’entha’.
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Antsana’ yab u let’enthab an inic tin ebal in cuete’ le’nomtal ni tin ebal in t’ajbil, expith max pel in le’nomtal a Dios.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Ti al an T’ocat Thuchlab u olnab jahua’ uchan an ts’ale Faraón ti Egipto c’al a Dios antse’: Nan tu punuhual tit ts’ale abal cu tejhua’metha’ u tsap ani quin exlanchat u bij tim puhuel an tsabal c’al jahua’ ne’ets tu t’ajchi.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 A Dios in let’enthal jitats quin le’na’, ani in jilchal abal ca tsapicme in ichich jitats quin le’na’.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Hualam max tata’ ne’ets tiquin conomichiquiy cum antsana’ tin jilchal a Dios an inic, jale’ tamna’ u jolbix a Dios c’al an inic. Tamna’ nix xi inic yab in cuete’ tomolnanchal in le’nomtal a Dios, ne’ets ca ulu.
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 ¿Tata’ ojni’ jant’o tit c’uiyath cononma’ c’al a Dios? Max in ejtohualac ti cau jaye i mul anam, hualam max in tomnalac quin conomichiquiy an thacum jale’ ti ts’ejcame jant’ini’ ti ts’ejcame.
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 An thacum in cua’al in cuete’ culbetal quin ts’ejca’ c’al an anam jant’inits quin le’na’. C’al juncats i mule’ i anam in ejtohual quin ts’ejca’ pil i eyextalab, axi lej exbath ani axi hue’ iba.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Ti jayq’ui’ a Dios in abchamal an inicchic i yajchictalab ani antsana’ in tejhua’methanchi in cuete’ tsap. Jaye in c’aya’namalchic axi jolbith ani in tomnamalac quin abchi an yajchictalab abal ca t’ajat q’uibetha.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Antsana’ tin t’ajamal a Dios abal tucu tejhua’methanchi in huinat ts’alat. Ani xo’ jats huahua’ tu yajnanchal ani tu t’ojojoy abal cu c’uajiy c’al jaja’ tin ts’alat coytal.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Tu tacuyamalits tu c’al a Dios. Hua’ats axi Israelchic ani hua’ats axi yab Israelchic ax in tacuyamalits.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 In ulal a Dios ti al in thuchath cahuintal a Oseas antse’:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Ne’ets cu bijiy tu tsacamilchic axi yab pelac i tsacamlab c’al nana’. In Dios in ejat abal ets’ey.
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 A Isaías in olna’ abal an Israelchic ne’ets ca lej yaney, ma yab ne’ets ca ejtohuat ca ajiyat ejtil yab ca ajiyat axi yantalam i quithib ti pulic lejem. Aba ani’ hua’ats yantalam, expith ne’ets ca jec’ontha jun i cuenel.
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Cum an Ajatic ne’ets quin thubat tala’ ts’ejca’ an inicchic axi teje’ tsabal jant’ini’ in ulumalits ne’ets quin t’aja’.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 In ulu jaye a Isaías tin cuenta an Israelchic:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 ¿Taley jant’o qui ulu tin cuenta jahua’ in t’ajal a Dios? I ulal abal a Dios in tsu’talchic ti bolith axi yab Israelchic ani yab in luba’chic ca tsu’tat ti bolith c’al jaja’. Cum im belalchic a Cristo, jats tu tsu’tab ti bolithchic c’al a Dios.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 An Israelchic ojni’ in luba’ quim putu c’al an ts’ejcath cau abal ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios, ani yab in ejtouchic quin tala’ putu.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Jale’ hualam yab im bajuchic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios? Jats cum yab im belamalchic a Cristo, tocat in q’uibts’oth tsalpay abal ne’ets ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios expith max quim putu c’al an ts’ejcath cau. Pelchic ejtil axi ca t’ithc’on al i t’ujub, ani nixe’ xi t’ujub ejtil a Cristo cum yab im belamalchic.
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Antsana’ tu olnab a Cristo ti al an T’ocat Thuchlab. In ulu a Dios:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.