Lucas 15
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs VC
1 Yantalam i bats’c’ul jalbixtalab tumin tin cuenta an gobierno ani axi exlath ti lej hualbith inicchic u che’el c’al a Jesús abal quin ats’anchi in cahuintal.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Jaxtam ti tsacul an fariseochic ani an exobchixchic c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. In c’uiyath uluchic tin cuenta a Jesús antse’:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Tam a Jesús in t’iloxnanchichic jun i jalpith cau antse’:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ―¿Max a cua’al bo’ inic i oveja ani ca q’uibey jun jant’o ne’ets ca t’aja’? Auxe’ max yab i ne’ets ca jila’ axi tse’ inic c’al lajuj beleu biyat quit c’ale ca aliy axi jun q’uibenec ma tam ta ca ela’its.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ani tam ca ela’its ne’ets ca antha’ ta punuc’ c’al a ichich lej culbel.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Quit ultsits ta q’uima’ ne’ets ca tamcuy a ja’ubchic ani a at q’uimathchic ani ca ucha’: Cu junax culbejits cum te u ela’its an oveja axi q’uibenec juncats.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Antsana’ nan tu uchalchic abal lej c’athpich u junax culbel an ángelchic ti eb tam jun i hualbith inic ca jic’tson c’al in hualab ani ca huenc’on c’al a Dios, ani yab ejtil c’al tse’ inic c’al lajuj beleu i inic ax in q’uibts’oth tsalpayalq’ui pel i alhua’ inic ani yab in yejenchal ca jic’tson c’al in hualab ani ca huenc’on c’al a Dios.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ¿Max jun i uxum in cua’al lajuj i tumin ani quin q’uiba’ jun jant’o ne’ets quin t’aja’? Auxe’ max yab i ne’ets quin lec’utsiy an tajablab ani quin tala’ c’uet’oy an ata ma tam quin ela’its.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Ani tam quin ela’its ne’ets quin tamcuy in ja’ubchic ani in at q’uimathchic quin ucha’: Cu junax culbejits cum te u ela’its an tumin ax u q’uibamal.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Antsana’ nan tu uchalchic abal ne’ets ca c’athpich junax culbe an ángelchic tam jun i hualbith inic ca jic’tson c’al in hualab ani ca huenc’on c’al a Dios.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 A Jesús in uchaye an fariseochic ani an exobchixchic c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés antse’:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Uchan c’al an talbel cuitol: Tata, tiquim pitha’ an c’alab jahua’ bijithits ne’ets tiquim pitha’. Tam in tata an cuitol in caltha’ an tumin ani im pitha’ axi tsab in cuitolil.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Tsab ox a q’uicha tam an talbel cuitol in tala’ tamcuy jahua’ in cua’al, ani ta c’ale al i pil bichou lej ou. Tats ti xe’tsitsil quithab pacucul c’al an tumin.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 In tala’ pacuhuits. Tam hua’tsin jun i pulic jayil al nixe’ xi bichou, ani lej c’a’il an cuitol.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Tam c’ale quin conoy i t’ojlab, ani pithan i t’ojlab ti beletnanchix c’al i olom.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Cum c’al ni jita’ yab u pithnal ti c’apul, ma in le’ac quin c’apu an tsamal axi ne’ets quim pijchixna’ c’al an olom.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Tam in tsalpachiquiyal: Axi yan i t’ojonchix tin q’uima’ u tata in cua’al yan jant’o quin c’apu ma hua’ats i jilc’omach, ani nana’ teje’ in tsemelits c’al an jayil.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Ne’ets quin huichiy c’al u tata cu ucha’ abal in hualbinenequits c’al a Dios ani in hualbinenequits c’al jaja’.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Jaxtam yabats in tomnal tiquim bats’u ejtil max pel tin tsacamil, expith tiquim bats’u ejtil max pel tin t’ojnalil, cu ucha’.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Tamna’ ta c’ale an cuitol tin q’uima’ in tata.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Tam an cuitol in ucha’ in tata: Tata, in hualbinenequits c’al a Dios ani in hualbinenequits c’al tata’. Yabats in tomnal tiquim bats’u ejtil max pel tin tsacamil.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Aba ani’ antsana’ in ulu an cuitol, bel in tata in ucha’ an t’ojnalchic: Ca thubat caltha’ an huinat alhua’ toltom ca alhua’ toltomiyat an cuitol. Ca punchin tin c’ubac jun i anillo ani ca cay’chin i pajablab.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ca chi’tha’chic an novillo axi alabel t’u’uthmethachits ani ca tsemtha’. Qui t’aja’ an ajib, cu ts’alat c’aputs.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Cum u cuitolil u tsalpay hualam max tsemetsits, ani iba cuchic cum xo’ te ulnec ejat. U tsalpay hualam max q’uibenequits, ani iba cuchic cum xo’ te c’uajat c’al huahua’, in ulu an tatalab. Tam in ts’i’quiychic quin t’aja’ an ajib.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Xe’etsnenec an oc’ox cuitol ti t’ojnal tin tsabalil in tata, ani xo’ u huichelits tin q’uima’. Tam ti utatits ne’ets ca ulits in ats’a’ an t’enelchic ani in tsu’u exom am bixom.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tam in caniy ca chich jun i cuitol ani in conoy jant’o in t’ajalchic tihua’.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Uchan: In t’ajalchic an ajib cum huichits a ebchal. Cum in chi’thamal tim ba’ alhua’, jaxtam a tata in tsemthanchamal an novillo axi alabel t’u’uthmethachits.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Tam tsacuy an oc’ox cuitol, ma yab in le’ ca otsits tin q’uima’. Tam c’ale in tata abal quin lej ucha’ ca otsits.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 An cuitol tocat in ucha’ in tata: A tso’obits abal yanits i tamub nan tu t’ojonchamal a c’al, ani ma yab a le’ tiquim pitha’ jun i chivo abal cu t’aja’ an ajib c’al u ja’ubchic. Ani ni jayq’ui’ yab in jec’om c’al tata’.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Nixe’ xa cuitolil expith xe’tsitslats quithab pacucul c’al an tumin c’al i uxum, ani xo’ huichits ani a tsemthanchamal an novillo axi alabel t’u’uthmethachits.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Tam uchan an oc’ox cuitol c’al in tata: Cuitol, ets’ey it c’uajat c’al nana’ ani patal jahua’ u cua’al tu c’al nana’ pelits a c’alte.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 In tomnal qui t’aja’ an ajib ani cu lej culbe cum u tsalpay hualam max tsemetsits a ebchal, ani iba cuchic cum xo’ te ulnec ejat. U tsalpay hualam max q’uibenequits, ani iba cuchic cum xo’ te c’uajat c’al huahua’.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.