Lucas 15
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs BKJ
1 Yantalam i bats’c’ul jalbixtalab tumin tin cuenta an gobierno ani axi exlath ti lej hualbith inicchic u che’el c’al a Jesús abal quin ats’anchi in cahuintal.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Jaxtam ti tsacul an fariseochic ani an exobchixchic c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. In c’uiyath uluchic tin cuenta a Jesús antse’:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Tam a Jesús in t’iloxnanchichic jun i jalpith cau antse’:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ―¿Max a cua’al bo’ inic i oveja ani ca q’uibey jun jant’o ne’ets ca t’aja’? Auxe’ max yab i ne’ets ca jila’ axi tse’ inic c’al lajuj beleu biyat quit c’ale ca aliy axi jun q’uibenec ma tam ta ca ela’its.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Ani tam ca ela’its ne’ets ca antha’ ta punuc’ c’al a ichich lej culbel.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Quit ultsits ta q’uima’ ne’ets ca tamcuy a ja’ubchic ani a at q’uimathchic ani ca ucha’: Cu junax culbejits cum te u ela’its an oveja axi q’uibenec juncats.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Antsana’ nan tu uchalchic abal lej c’athpich u junax culbel an ángelchic ti eb tam jun i hualbith inic ca jic’tson c’al in hualab ani ca huenc’on c’al a Dios, ani yab ejtil c’al tse’ inic c’al lajuj beleu i inic ax in q’uibts’oth tsalpayalq’ui pel i alhua’ inic ani yab in yejenchal ca jic’tson c’al in hualab ani ca huenc’on c’al a Dios.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ¿Max jun i uxum in cua’al lajuj i tumin ani quin q’uiba’ jun jant’o ne’ets quin t’aja’? Auxe’ max yab i ne’ets quin lec’utsiy an tajablab ani quin tala’ c’uet’oy an ata ma tam quin ela’its.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ani tam quin ela’its ne’ets quin tamcuy in ja’ubchic ani in at q’uimathchic quin ucha’: Cu junax culbejits cum te u ela’its an tumin ax u q’uibamal.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Antsana’ nan tu uchalchic abal ne’ets ca c’athpich junax culbe an ángelchic tam jun i hualbith inic ca jic’tson c’al in hualab ani ca huenc’on c’al a Dios.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 A Jesús in uchaye an fariseochic ani an exobchixchic c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés antse’:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Uchan c’al an talbel cuitol: Tata, tiquim pitha’ an c’alab jahua’ bijithits ne’ets tiquim pitha’. Tam in tata an cuitol in caltha’ an tumin ani im pitha’ axi tsab in cuitolil.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Tsab ox a q’uicha tam an talbel cuitol in tala’ tamcuy jahua’ in cua’al, ani ta c’ale al i pil bichou lej ou. Tats ti xe’tsitsil quithab pacucul c’al an tumin.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 In tala’ pacuhuits. Tam hua’tsin jun i pulic jayil al nixe’ xi bichou, ani lej c’a’il an cuitol.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tam c’ale quin conoy i t’ojlab, ani pithan i t’ojlab ti beletnanchix c’al i olom.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Cum c’al ni jita’ yab u pithnal ti c’apul, ma in le’ac quin c’apu an tsamal axi ne’ets quim pijchixna’ c’al an olom.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Tam in tsalpachiquiyal: Axi yan i t’ojonchix tin q’uima’ u tata in cua’al yan jant’o quin c’apu ma hua’ats i jilc’omach, ani nana’ teje’ in tsemelits c’al an jayil.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ne’ets quin huichiy c’al u tata cu ucha’ abal in hualbinenequits c’al a Dios ani in hualbinenequits c’al jaja’.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Jaxtam yabats in tomnal tiquim bats’u ejtil max pel tin tsacamil, expith tiquim bats’u ejtil max pel tin t’ojnalil, cu ucha’.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Tamna’ ta c’ale an cuitol tin q’uima’ in tata.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Tam an cuitol in ucha’ in tata: Tata, in hualbinenequits c’al a Dios ani in hualbinenequits c’al tata’. Yabats in tomnal tiquim bats’u ejtil max pel tin tsacamil.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Aba ani’ antsana’ in ulu an cuitol, bel in tata in ucha’ an t’ojnalchic: Ca thubat caltha’ an huinat alhua’ toltom ca alhua’ toltomiyat an cuitol. Ca punchin tin c’ubac jun i anillo ani ca cay’chin i pajablab.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ca chi’tha’chic an novillo axi alabel t’u’uthmethachits ani ca tsemtha’. Qui t’aja’ an ajib, cu ts’alat c’aputs.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Cum u cuitolil u tsalpay hualam max tsemetsits, ani iba cuchic cum xo’ te ulnec ejat. U tsalpay hualam max q’uibenequits, ani iba cuchic cum xo’ te c’uajat c’al huahua’, in ulu an tatalab. Tam in ts’i’quiychic quin t’aja’ an ajib.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Xe’etsnenec an oc’ox cuitol ti t’ojnal tin tsabalil in tata, ani xo’ u huichelits tin q’uima’. Tam ti utatits ne’ets ca ulits in ats’a’ an t’enelchic ani in tsu’u exom am bixom.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Tam in caniy ca chich jun i cuitol ani in conoy jant’o in t’ajalchic tihua’.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Uchan: In t’ajalchic an ajib cum huichits a ebchal. Cum in chi’thamal tim ba’ alhua’, jaxtam a tata in tsemthanchamal an novillo axi alabel t’u’uthmethachits.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Tam tsacuy an oc’ox cuitol, ma yab in le’ ca otsits tin q’uima’. Tam c’ale in tata abal quin lej ucha’ ca otsits.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 An cuitol tocat in ucha’ in tata: A tso’obits abal yanits i tamub nan tu t’ojonchamal a c’al, ani ma yab a le’ tiquim pitha’ jun i chivo abal cu t’aja’ an ajib c’al u ja’ubchic. Ani ni jayq’ui’ yab in jec’om c’al tata’.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Nixe’ xa cuitolil expith xe’tsitslats quithab pacucul c’al an tumin c’al i uxum, ani xo’ huichits ani a tsemthanchamal an novillo axi alabel t’u’uthmethachits.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Tam uchan an oc’ox cuitol c’al in tata: Cuitol, ets’ey it c’uajat c’al nana’ ani patal jahua’ u cua’al tu c’al nana’ pelits a c’alte.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 In tomnal qui t’aja’ an ajib ani cu lej culbe cum u tsalpay hualam max tsemetsits a ebchal, ani iba cuchic cum xo’ te ulnec ejat. U tsalpay hualam max q’uibenequits, ani iba cuchic cum xo’ te c’uajat c’al huahua’.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.