Hebreus 9

An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 C’al am biyal oc’ox cau jats ti uchbiyat an Israelchic jant’ini’ ca c’ac’naxin c’al a Dios ti al i tiyopan axi teje’ tsabal.
1 A primeira aliança, na verdade, teve regulamentos rituais e seu santuário terrestre.
2 Pel i pulic ata lona. Axi oc’ox alta al nixe’ xi tiyopan bijiyab ti T’ocat Alta, ani taja’ c’uajat i cublab candela ani i mexa c’al an t’ocat pan.
2 Consistia numa tenda: a parte anterior encerrava o candelabro e a mesa com os pães da proposição; chamava-se Santo.
3 Axi tsabchilab alta bijiyab ti lej T’ocat Alta. Ts’ejel nixe’ xi tsab i alta palat i pelcath toltom.
3 Atrás do segundo véu achava-se a parte chamada Santo dos Santos.
4 Utat xi pelcath toltom hua’ats i ts’acnaxtalab ts’ejcath c’al i oro jun tu chicab i jom. Jaye hua’ats i poc’te’ tala’ umchith i oro tin al ani tin elebtal axi ts’ejcanenec tam ti a Dios in ts’ejca’ nixe’ xi biyal cau c’al an Israelchic. Ti al am poc’te’ hua’ats i juyul i oro jun ti balith an maná. Hua’ats jaye al nixe’ xi poc’te’ im biyal cuayab a Aarón axi puthnenec ani i lemtha’ t’ujub jun ti thuchath nixe’ xi biyal cau.
4 Aí estava o altar de ouro para os perfumes, e a Arca da Aliança coberta de ouro por todos os lados; dentro dela, a urna de ouro contendo o maná, a vara de Aarão que floresceu e as tábuas da aliança;
5 Eblim nixe’ xi poc’te’ hua’ats tsab i inquith ángel ts’ejcath c’al i oro, ax in le’ quin ulu abal c’uajat a Dios taja’. C’al in ocobchic in tsalmiyal am poc’te’ jun tu huathiyab in xits’al an tsemthach co’nel tin cuenta in hualab an Israelchic. Xohue’ yabats in lejab qui tala’ t’iloxna’ jant’o hua’ats al nixe’ xi tiyopan Israelchic.
5 em cima da arca, os querubins da glória estendendo a sombra de suas asas sobre o propiciatório. Mas não é aqui o lugar de falarmos destas coisas pormenorizadamente.
6 Antsana’ ti ts’ejcathits alta. Ani am pale’chic ne’ets otsel ti al an T’ocat Alta patal an q’uicha quin t’aja’ jahua’ uchbith c’al a Dios tin cuenta an c’ac’naxtalab c’al a Dios.
6 Assim sendo, enquanto na primeira parte do tabernáculo entram continuamente os sacerdotes para desempenhar as funções,
7 Expith an ts’ale pale’ jats in ejtohual ca otsits ti al nixe’ xi tsabchilab alta bijiyab ti lej T’ocat Alta, ani expith u otsel jun calat ti tamub. Tats tin ne’tha’ in xits’al an tsemthach co’nel tin cuenta an hualabtalab quin huathiy eblim nixe’ am poc’te’ abal ca paculanchat in cuete’ hualab ani jaye in hualab in at Israel.
7 no segundo entra apenas o sumo sacerdote, somente uma vez ao ano, e ainda levando consigo o sangue para oferecer pelos seus próprios pecados e pelos do povo.
8 Tam antsana’ in t’ajal an ts’ale pale’, jats c’al tu tso’oblinchal huahua’ an Espíritu Santo abal an inicchic tin cuetemtal yab in ejtohual ca lej utey tin tamet a Dios. Yab in ejtohualchic biyat c’uajat am pulic lona ata jun ti t’ojnal am pale’chic.
8 Com o que significava o Espírito Santo que o caminho do Santo dos Santos ainda não estava livre, enquanto subsistisse o primeiro tabernáculo.
9 Patal nixe’ pel i t’ipchixtalab c’al huahua’ axi xo’ i belal a Cristo. C’al patal nixe’ xi ts’ejhualixtalab ani in xits’al an tsemthach co’nel axi an Israelchic im bina’ c’al a Dios, yab ejtohuat ca jum putat t’oquethanchat in ichich an c’ac’nax.
9 Isto é também uma figura que se refere ao tempo presente, sinal de que os dons e sacrifícios que se ofereciam eram incapazes de justificar a consciência daquele que praticava o culto.
10 Nixe’ xi biyal ts’ejcath cau in olnal jant’o ca c’apat ani jant’o yab ca c’apat, jant’o quin uts’a’ an inicchic ani jant’o yab quin uts’a’, jant’ini’ tiquin t’aca’ tim ba’ an inic tam ti ne’ets ti c’ac’nax c’al a Dios. Patal nix pel i eb c’ac’naxtalab ani i uchbixtalab axi t’ajnenec ti cuenta ani exbathac ti jayq’ui’, ani xo’ a Dios in jalc’uyamalits am biyal ts’ejcath cau c’al axi it.
10 Culto que consistia unicamente em comidas, bebidas e abluções diversas, ritos materiais que só podiam ter valor enquanto não fossem instituídos outros mais perfeitos.
11 Che’nequits a Cristo, ani jaja’ pel i ts’ale pale’ c’al axi más c’athpich huinat alhua’ an c’ac’naxtalab yab ejtil axi ti jayq’ui’ c’al am biyal ts’ejcath cau. Xohue’ in t’ajal ti pale’ al i c’uajattalab lej huinat alhua’ ani t’ocat. Jats xe’ ti eb ani yab pel i tiyopan axi teje’ tsabal ts’ejcath c’al i inic.
11 Porém, já veio Cristo, Sumo Sacerdote dos bens vindouros. E através de um tabernáculo mais excelente e mais perfeito, não construído por mãos humanas {isto é, não deste mundo},
12 Tihua’ ti eb jun ti otsenequits a Cristo ejtil nixe’ xi lej T’ocat Alta ti al an tiyopan teje’ tsabal. Im bina’ jun calat expith in huac’lath xits’al c’al a Dios, ani jats c’al tu ts’a’ith huahua’ abal ets’ey. Yab im bina’ in xits’al i tsemthach tsacam chivo ni in xits’al i tsemthach becerro.
12 sem levar consigo o sangue de carneiros ou novilhos, mas com seu próprio sangue, entrou de uma vez por todas no santuário, adquirindo-nos uma redenção eterna.
13 Ti jayq’ui’ ax in tacamalits jant’o yab t’ocat huathiyat c’al in xits’al an tsemthach toro ani c’al in xits’al i tsemthach tsacam chivo. Punchin tin anam t’u’ul in joltay’lil an tsemthach chicath becerro. Antsana’ ti tsu’tatac ti jayq’ui’ c’al a Dios t’oquethach ani in ejtohuamal quin c’ac’na’ a Dios junil.
13 Pois se o sangue de carneiros e de touros e a cinza de uma vaca, com que se aspergem os impuros, santificam e purificam pelo menos os corpos,
14 Max antsana’ tsu’tatac ti t’ocat jaja’chic, huahua’ ax i belal a Cristo más u tsu’tatits tu t’ocat c’al a Dios tin ebal in tsap in huac’lath xits’al a Cristo. An Espíritu Santo ax in ey ejat abal ets’ey in tolmiy a Cristo quim bina’ tim ba’ lej t’ocat c’al a Dios abal ca tsemtha ti al an cruz ti calchix c’al huahua’ i hualab. A Cristo c’al in xits’al tu paculanchamalits i hualab ani i t’ajbil ax i t’ajamalits jolat tin tamet a Dios. Jaxtam thacatmethanchithits i ichich ani i ejtohual qui c’ac’na’ a Dios ax in ey ejat abal ets’ey.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu como vítima sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência das obras mortas para o serviço do Deus vivo?
15 Ja’its a Jesucristo axi tu ts’ejcanchamalits c’al a Dios nixe’ xi it jilchith cau. Tsemets ti calchix c’al patal jitats bijithits c’al a Dios abal ne’ets quim bats’u i ets’ey lablinchixtalab axi a Dios im bijchith ulumalits ne’ets quim pitha’chic. Tsemets ti calchix jaye abal ca paculanchat in hualab an inicchic ax in t’ajamalchic tam ti xe’etsac uchbithe c’al nixe’ xi oc’ox ts’ejcath cau.
15 Por isso ele é mediador do novo testamento. Pela sua morte expiou os pecados cometidos no decorrer do primeiro testamento, para que os eleitos recebam a herança eterna que lhes foi prometida.
16 Hua’ats i inicchic in thuchal i u jun tim bijiyal jita’ ne’ets ca jilchin in c’al tam ca tsemets, ani nixe’ xi thuchath u ne’ets ca t’ajan ti cuenta expith tam tsemenecaquits an thabal c’al an c’alab.
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 Biyat ejate an thabal ax in ts’ejcamal an u, yabaye u eynal. Ma ta ca tsemetsits, tam ojni’ ne’ets ca t’ajan ti cuenta jahua’ in ulal nixe’ xi thuchath u.
17 Um testamento só entra em vigor depois da morte do testador. Permanece sem efeito enquanto ele vive.
18 Eyan nixe’ xi biyal ts’ejcath cau tam ti tsemthanchameye ani huac’lanchameye an inicchic in xits’al i tsemthach co’nel.
18 Por essa razão, nem mesmo o primeiro testamento foi inaugurado sem uma efusão de sangue.
19 Ti jayq’ui’ a Moisés in tala’ exobchamal an Israelchic patal an uchbixtalab tin cuenta nixe’ xi ts’ejcath cau, ani tiq’uele c’al in xits’al i tsemthach becerro ani c’al in xits’al i tsemthach chivo in huathiy an thuchlab jun ti thuchath nixe’ xi uchbixtalab ani jaye patal an muthat bichou. I tsac lana ani in c’ue’el i tsacam te’ jats in eyentha’ ti huathixtalab.
19 Moisés, ao concluir a proclamação de todos os mandamentos da lei, em presença de todo o povo reunido, tomou o sangue dos touros e dos cabritos imolados, bem como água, lã escarlate e hissopo, aspergiu com sangue não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 In ucha’ an muthat bichou: Ja’its axe’ an xits’ ax a Dios in le’ tin cuenta an ts’ejcath cau jahua’ nan tu olchalchic.
20 dizendo: Este é o sangue da aliança que Deus contraiu convosco {Ex 24,8}.
21 C’al in xits’al i tsemthach co’nel, a Moisés in huathiy jaye am pulic tiyopan ata lona ani jaye patal an eyextalab ax u eynal taja’.
21 E da mesma maneira aspergiu o tabernáculo e todos os objetos do culto.
22 C’al nixe’ xi biyal ts’ejcath cau tin cuenta an c’ac’naxtalab c’al a Dios, jat’hua’ tim patal jahua’ eyan t’oquetha tam ti huathiyat antsana’ c’al i xits’. A Dios im paculanchal in hualab an inicchic expith c’al i huac’lath xits’.
22 Aliás, conforme a lei, o sangue é utilizado, para quase todas as purificações, e sem efusão de sangue não há perdão.
23 T’oquetha ti jayq’ui’ c’al in xits’al i tsemthach co’nel patal jahua’ eyan ti c’ac’naxtalab c’al a Dios, ani pel xe’ i t’ipchixtalab c’al jahua’ xohue’ tu t’ajchal huahua’ a Dios tam tu t’oquethanchal i ichich c’al in lej c’athpich huinat alhua’ xits’al a Cristo.
23 Se os meros símbolos das realidades celestes exigiam uma tal purificação, necessário se tornava que as realidades mesmo fossem purificadas por sacrifícios ainda superiores.
24 Otsits a Cristo ti eb tin lej t’ocat c’uajattal a Dios, ani tats ti c’uajat ti ts’ejcaclome c’al huahua’ ani c’al a Dios. Yab otsits ti al nixe’ xi pulic ata lona teje’ tsabal jun ti c’ac’na a Dios ti jayq’ui’. Nix ts’ejcan c’al i inic ani pel i t’ipchixtalab c’al in lej t’ocat c’uajattal a Dios ti eb.
24 Eis por que Cristo entrou, não em santuário feito por mãos de homens, que fosse apenas figura do santuário verdadeiro, mas no próprio céu, para agora se apresentar intercessor nosso ante a face de Deus.
25 Otsits an ts’ale pale’ jun calat ti tamub ti al nixe’ xi lej T’ocat Alta quim bina’ c’al a Dios in xits’al i tsemthach co’nel, ani a Cristo yab antsana’ ti tamub ti tamub bina yan i calat.
25 E não entrou para se oferecer muitas vezes a si mesmo, como o pontífice que entrava todos os anos no santuário para oferecer sangue alheio.
26 Max in yejenchamalac quin t’aja’ ejtil nixe’ xi ts’ale pale’ ti tamub ti tamub, tam tsemthamejac yan i calat ma tam ti ts’ejcan an tsabal ani an eb. Chich jun calat expith tam ti ne’ets ca taley in q’uijil am biyal ts’ejcath cau, ani im bina’ tim ba’ ca tsemtha abal quim paculanchi in hualab patal an inicchic.
26 Do contrário, lhe seria necessário padecer muitas vezes desde o princípio do mundo; quando é certo que apareceu uma só vez ao final dos tempos para destruição do pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Lej chubax bijithits patal an inicchic ca tsemets jun calat ani talbel ca ts’ejca c’al a Dios.
27 Como está determinado que os homens morram uma só vez, e logo em seguida vem o juízo,
28 Jaye a Cristo jun calat im bina’ tim ba’ ca tsemtha abal quim paculanchi in hualab yantalam i inicchic, ani ne’ets ca chich junil abal quin jum putat jec’ontha’ patal jitats c’al tu aychab ca chich. Tam ca chich junil yabats ne’ets ca chich ti calchix tin cuenta an hualabtalab.
28 assim Cristo se ofereceu uma só vez para tomar sobre si os pecados da multidão, e aparecerá uma segunda vez, não porém em razão do pecado, mas para trazer a salvação àqueles que o esperam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.