Hebreus 9
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NVT
1 C’al am biyal oc’ox cau jats ti uchbiyat an Israelchic jant’ini’ ca c’ac’naxin c’al a Dios ti al i tiyopan axi teje’ tsabal.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Pel i pulic ata lona. Axi oc’ox alta al nixe’ xi tiyopan bijiyab ti T’ocat Alta, ani taja’ c’uajat i cublab candela ani i mexa c’al an t’ocat pan.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Axi tsabchilab alta bijiyab ti lej T’ocat Alta. Ts’ejel nixe’ xi tsab i alta palat i pelcath toltom.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Utat xi pelcath toltom hua’ats i ts’acnaxtalab ts’ejcath c’al i oro jun tu chicab i jom. Jaye hua’ats i poc’te’ tala’ umchith i oro tin al ani tin elebtal axi ts’ejcanenec tam ti a Dios in ts’ejca’ nixe’ xi biyal cau c’al an Israelchic. Ti al am poc’te’ hua’ats i juyul i oro jun ti balith an maná. Hua’ats jaye al nixe’ xi poc’te’ im biyal cuayab a Aarón axi puthnenec ani i lemtha’ t’ujub jun ti thuchath nixe’ xi biyal cau.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Eblim nixe’ xi poc’te’ hua’ats tsab i inquith ángel ts’ejcath c’al i oro, ax in le’ quin ulu abal c’uajat a Dios taja’. C’al in ocobchic in tsalmiyal am poc’te’ jun tu huathiyab in xits’al an tsemthach co’nel tin cuenta in hualab an Israelchic. Xohue’ yabats in lejab qui tala’ t’iloxna’ jant’o hua’ats al nixe’ xi tiyopan Israelchic.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Antsana’ ti ts’ejcathits alta. Ani am pale’chic ne’ets otsel ti al an T’ocat Alta patal an q’uicha quin t’aja’ jahua’ uchbith c’al a Dios tin cuenta an c’ac’naxtalab c’al a Dios.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Expith an ts’ale pale’ jats in ejtohual ca otsits ti al nixe’ xi tsabchilab alta bijiyab ti lej T’ocat Alta, ani expith u otsel jun calat ti tamub. Tats tin ne’tha’ in xits’al an tsemthach co’nel tin cuenta an hualabtalab quin huathiy eblim nixe’ am poc’te’ abal ca paculanchat in cuete’ hualab ani jaye in hualab in at Israel.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Tam antsana’ in t’ajal an ts’ale pale’, jats c’al tu tso’oblinchal huahua’ an Espíritu Santo abal an inicchic tin cuetemtal yab in ejtohual ca lej utey tin tamet a Dios. Yab in ejtohualchic biyat c’uajat am pulic lona ata jun ti t’ojnal am pale’chic.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Patal nixe’ pel i t’ipchixtalab c’al huahua’ axi xo’ i belal a Cristo. C’al patal nixe’ xi ts’ejhualixtalab ani in xits’al an tsemthach co’nel axi an Israelchic im bina’ c’al a Dios, yab ejtohuat ca jum putat t’oquethanchat in ichich an c’ac’nax.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Nixe’ xi biyal ts’ejcath cau in olnal jant’o ca c’apat ani jant’o yab ca c’apat, jant’o quin uts’a’ an inicchic ani jant’o yab quin uts’a’, jant’ini’ tiquin t’aca’ tim ba’ an inic tam ti ne’ets ti c’ac’nax c’al a Dios. Patal nix pel i eb c’ac’naxtalab ani i uchbixtalab axi t’ajnenec ti cuenta ani exbathac ti jayq’ui’, ani xo’ a Dios in jalc’uyamalits am biyal ts’ejcath cau c’al axi it.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Che’nequits a Cristo, ani jaja’ pel i ts’ale pale’ c’al axi más c’athpich huinat alhua’ an c’ac’naxtalab yab ejtil axi ti jayq’ui’ c’al am biyal ts’ejcath cau. Xohue’ in t’ajal ti pale’ al i c’uajattalab lej huinat alhua’ ani t’ocat. Jats xe’ ti eb ani yab pel i tiyopan axi teje’ tsabal ts’ejcath c’al i inic.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Tihua’ ti eb jun ti otsenequits a Cristo ejtil nixe’ xi lej T’ocat Alta ti al an tiyopan teje’ tsabal. Im bina’ jun calat expith in huac’lath xits’al c’al a Dios, ani jats c’al tu ts’a’ith huahua’ abal ets’ey. Yab im bina’ in xits’al i tsemthach tsacam chivo ni in xits’al i tsemthach becerro.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Ti jayq’ui’ ax in tacamalits jant’o yab t’ocat huathiyat c’al in xits’al an tsemthach toro ani c’al in xits’al i tsemthach tsacam chivo. Punchin tin anam t’u’ul in joltay’lil an tsemthach chicath becerro. Antsana’ ti tsu’tatac ti jayq’ui’ c’al a Dios t’oquethach ani in ejtohuamal quin c’ac’na’ a Dios junil.
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 Max antsana’ tsu’tatac ti t’ocat jaja’chic, huahua’ ax i belal a Cristo más u tsu’tatits tu t’ocat c’al a Dios tin ebal in tsap in huac’lath xits’al a Cristo. An Espíritu Santo ax in ey ejat abal ets’ey in tolmiy a Cristo quim bina’ tim ba’ lej t’ocat c’al a Dios abal ca tsemtha ti al an cruz ti calchix c’al huahua’ i hualab. A Cristo c’al in xits’al tu paculanchamalits i hualab ani i t’ajbil ax i t’ajamalits jolat tin tamet a Dios. Jaxtam thacatmethanchithits i ichich ani i ejtohual qui c’ac’na’ a Dios ax in ey ejat abal ets’ey.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Ja’its a Jesucristo axi tu ts’ejcanchamalits c’al a Dios nixe’ xi it jilchith cau. Tsemets ti calchix c’al patal jitats bijithits c’al a Dios abal ne’ets quim bats’u i ets’ey lablinchixtalab axi a Dios im bijchith ulumalits ne’ets quim pitha’chic. Tsemets ti calchix jaye abal ca paculanchat in hualab an inicchic ax in t’ajamalchic tam ti xe’etsac uchbithe c’al nixe’ xi oc’ox ts’ejcath cau.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Hua’ats i inicchic in thuchal i u jun tim bijiyal jita’ ne’ets ca jilchin in c’al tam ca tsemets, ani nixe’ xi thuchath u ne’ets ca t’ajan ti cuenta expith tam tsemenecaquits an thabal c’al an c’alab.
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 Biyat ejate an thabal ax in ts’ejcamal an u, yabaye u eynal. Ma ta ca tsemetsits, tam ojni’ ne’ets ca t’ajan ti cuenta jahua’ in ulal nixe’ xi thuchath u.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Eyan nixe’ xi biyal ts’ejcath cau tam ti tsemthanchameye ani huac’lanchameye an inicchic in xits’al i tsemthach co’nel.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Ti jayq’ui’ a Moisés in tala’ exobchamal an Israelchic patal an uchbixtalab tin cuenta nixe’ xi ts’ejcath cau, ani tiq’uele c’al in xits’al i tsemthach becerro ani c’al in xits’al i tsemthach chivo in huathiy an thuchlab jun ti thuchath nixe’ xi uchbixtalab ani jaye patal an muthat bichou. I tsac lana ani in c’ue’el i tsacam te’ jats in eyentha’ ti huathixtalab.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 In ucha’ an muthat bichou: Ja’its axe’ an xits’ ax a Dios in le’ tin cuenta an ts’ejcath cau jahua’ nan tu olchalchic.
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 C’al in xits’al i tsemthach co’nel, a Moisés in huathiy jaye am pulic tiyopan ata lona ani jaye patal an eyextalab ax u eynal taja’.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 C’al nixe’ xi biyal ts’ejcath cau tin cuenta an c’ac’naxtalab c’al a Dios, jat’hua’ tim patal jahua’ eyan t’oquetha tam ti huathiyat antsana’ c’al i xits’. A Dios im paculanchal in hualab an inicchic expith c’al i huac’lath xits’.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 T’oquetha ti jayq’ui’ c’al in xits’al i tsemthach co’nel patal jahua’ eyan ti c’ac’naxtalab c’al a Dios, ani pel xe’ i t’ipchixtalab c’al jahua’ xohue’ tu t’ajchal huahua’ a Dios tam tu t’oquethanchal i ichich c’al in lej c’athpich huinat alhua’ xits’al a Cristo.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Otsits a Cristo ti eb tin lej t’ocat c’uajattal a Dios, ani tats ti c’uajat ti ts’ejcaclome c’al huahua’ ani c’al a Dios. Yab otsits ti al nixe’ xi pulic ata lona teje’ tsabal jun ti c’ac’na a Dios ti jayq’ui’. Nix ts’ejcan c’al i inic ani pel i t’ipchixtalab c’al in lej t’ocat c’uajattal a Dios ti eb.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Otsits an ts’ale pale’ jun calat ti tamub ti al nixe’ xi lej T’ocat Alta quim bina’ c’al a Dios in xits’al i tsemthach co’nel, ani a Cristo yab antsana’ ti tamub ti tamub bina yan i calat.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Max in yejenchamalac quin t’aja’ ejtil nixe’ xi ts’ale pale’ ti tamub ti tamub, tam tsemthamejac yan i calat ma tam ti ts’ejcan an tsabal ani an eb. Chich jun calat expith tam ti ne’ets ca taley in q’uijil am biyal ts’ejcath cau, ani im bina’ tim ba’ ca tsemtha abal quim paculanchi in hualab patal an inicchic.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Lej chubax bijithits patal an inicchic ca tsemets jun calat ani talbel ca ts’ejca c’al a Dios.
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 Jaye a Cristo jun calat im bina’ tim ba’ ca tsemtha abal quim paculanchi in hualab yantalam i inicchic, ani ne’ets ca chich junil abal quin jum putat jec’ontha’ patal jitats c’al tu aychab ca chich. Tam ca chich junil yabats ne’ets ca chich ti calchix tin cuenta an hualabtalab.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.