Hebreus 9
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NVI
1 C’al am biyal oc’ox cau jats ti uchbiyat an Israelchic jant’ini’ ca c’ac’naxin c’al a Dios ti al i tiyopan axi teje’ tsabal.
1 Ora, a primeira aliança tinha regras para a adoração e também um tabernáculo terreno.
2 Pel i pulic ata lona. Axi oc’ox alta al nixe’ xi tiyopan bijiyab ti T’ocat Alta, ani taja’ c’uajat i cublab candela ani i mexa c’al an t’ocat pan.
2 Foi levantado um tabernáculo; na parte da frente, chamada Lugar Santo, estavam o candelabro, a mesa e os pães da Presença.
3 Axi tsabchilab alta bijiyab ti lej T’ocat Alta. Ts’ejel nixe’ xi tsab i alta palat i pelcath toltom.
3 Por trás do segundo véu havia a parte chamada Santo dos Santos,
4 Utat xi pelcath toltom hua’ats i ts’acnaxtalab ts’ejcath c’al i oro jun tu chicab i jom. Jaye hua’ats i poc’te’ tala’ umchith i oro tin al ani tin elebtal axi ts’ejcanenec tam ti a Dios in ts’ejca’ nixe’ xi biyal cau c’al an Israelchic. Ti al am poc’te’ hua’ats i juyul i oro jun ti balith an maná. Hua’ats jaye al nixe’ xi poc’te’ im biyal cuayab a Aarón axi puthnenec ani i lemtha’ t’ujub jun ti thuchath nixe’ xi biyal cau.
4 onde se encontravam o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, totalmente revestida de ouro. Nessa arca estavam o vaso de ouro contendo o maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas da aliança.
5 Eblim nixe’ xi poc’te’ hua’ats tsab i inquith ángel ts’ejcath c’al i oro, ax in le’ quin ulu abal c’uajat a Dios taja’. C’al in ocobchic in tsalmiyal am poc’te’ jun tu huathiyab in xits’al an tsemthach co’nel tin cuenta in hualab an Israelchic. Xohue’ yabats in lejab qui tala’ t’iloxna’ jant’o hua’ats al nixe’ xi tiyopan Israelchic.
5 Acima da arca estavam os querubins da Glória, que com sua sombra cobriam a tampa da arca. A respeito dessas coisas não cabe agora falar detalhadamente.
6 Antsana’ ti ts’ejcathits alta. Ani am pale’chic ne’ets otsel ti al an T’ocat Alta patal an q’uicha quin t’aja’ jahua’ uchbith c’al a Dios tin cuenta an c’ac’naxtalab c’al a Dios.
6 Estando tudo assim preparado, os sacerdotes entravam regularmente no Lugar Santo do tabernáculo, para exercer o seu ministério.
7 Expith an ts’ale pale’ jats in ejtohual ca otsits ti al nixe’ xi tsabchilab alta bijiyab ti lej T’ocat Alta, ani expith u otsel jun calat ti tamub. Tats tin ne’tha’ in xits’al an tsemthach co’nel tin cuenta an hualabtalab quin huathiy eblim nixe’ am poc’te’ abal ca paculanchat in cuete’ hualab ani jaye in hualab in at Israel.
7 No entanto, somente o sumo sacerdote entrava no Santo dos Santos, apenas uma vez por ano, e nunca sem apresentar o sangue do sacrifício, que ele oferecia por si mesmo e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Tam antsana’ in t’ajal an ts’ale pale’, jats c’al tu tso’oblinchal huahua’ an Espíritu Santo abal an inicchic tin cuetemtal yab in ejtohual ca lej utey tin tamet a Dios. Yab in ejtohualchic biyat c’uajat am pulic lona ata jun ti t’ojnal am pale’chic.
8 Dessa forma, o Espírito Santo estava mostrando que ainda não havia sido manifestado o caminho para o Santo dos Santos enquanto ainda permanecia o primeiro tabernáculo.
9 Patal nixe’ pel i t’ipchixtalab c’al huahua’ axi xo’ i belal a Cristo. C’al patal nixe’ xi ts’ejhualixtalab ani in xits’al an tsemthach co’nel axi an Israelchic im bina’ c’al a Dios, yab ejtohuat ca jum putat t’oquethanchat in ichich an c’ac’nax.
9 Isso é uma ilustração para os nossos dias, indicando que as ofertas e os sacrifícios oferecidos não podiam dar ao adorador uma consciência perfeitamente limpa.
10 Nixe’ xi biyal ts’ejcath cau in olnal jant’o ca c’apat ani jant’o yab ca c’apat, jant’o quin uts’a’ an inicchic ani jant’o yab quin uts’a’, jant’ini’ tiquin t’aca’ tim ba’ an inic tam ti ne’ets ti c’ac’nax c’al a Dios. Patal nix pel i eb c’ac’naxtalab ani i uchbixtalab axi t’ajnenec ti cuenta ani exbathac ti jayq’ui’, ani xo’ a Dios in jalc’uyamalits am biyal ts’ejcath cau c’al axi it.
10 Eram apenas prescrições que tratavam de comida e bebida e de várias cerimônias de purificação com água; essas ordenanças exteriores foram impostas até o tempo da nova ordem.
11 Che’nequits a Cristo, ani jaja’ pel i ts’ale pale’ c’al axi más c’athpich huinat alhua’ an c’ac’naxtalab yab ejtil axi ti jayq’ui’ c’al am biyal ts’ejcath cau. Xohue’ in t’ajal ti pale’ al i c’uajattalab lej huinat alhua’ ani t’ocat. Jats xe’ ti eb ani yab pel i tiyopan axi teje’ tsabal ts’ejcath c’al i inic.
11 Quando Cristo veio como sumo sacerdote dos benefícios agora presentes, ele adentrou o maior e mais perfeito tabernáculo, não feito pelo homem, isto é, não pertencente a esta criação.
12 Tihua’ ti eb jun ti otsenequits a Cristo ejtil nixe’ xi lej T’ocat Alta ti al an tiyopan teje’ tsabal. Im bina’ jun calat expith in huac’lath xits’al c’al a Dios, ani jats c’al tu ts’a’ith huahua’ abal ets’ey. Yab im bina’ in xits’al i tsemthach tsacam chivo ni in xits’al i tsemthach becerro.
12 Não por meio de sangue de bodes e novilhos, mas pelo seu próprio sangue, ele entrou no Santo dos Santos, uma vez por todas, e obteve eterna redenção.
13 Ti jayq’ui’ ax in tacamalits jant’o yab t’ocat huathiyat c’al in xits’al an tsemthach toro ani c’al in xits’al i tsemthach tsacam chivo. Punchin tin anam t’u’ul in joltay’lil an tsemthach chicath becerro. Antsana’ ti tsu’tatac ti jayq’ui’ c’al a Dios t’oquethach ani in ejtohuamal quin c’ac’na’ a Dios junil.
13 Ora, se o sangue de bodes e touros e as cinzas de uma novilha espalhadas sobre os que estão cerimonialmente impuros os santificam de forma que se tornam exteriormente puros,
14 Max antsana’ tsu’tatac ti t’ocat jaja’chic, huahua’ ax i belal a Cristo más u tsu’tatits tu t’ocat c’al a Dios tin ebal in tsap in huac’lath xits’al a Cristo. An Espíritu Santo ax in ey ejat abal ets’ey in tolmiy a Cristo quim bina’ tim ba’ lej t’ocat c’al a Dios abal ca tsemtha ti al an cruz ti calchix c’al huahua’ i hualab. A Cristo c’al in xits’al tu paculanchamalits i hualab ani i t’ajbil ax i t’ajamalits jolat tin tamet a Dios. Jaxtam thacatmethanchithits i ichich ani i ejtohual qui c’ac’na’ a Dios ax in ey ejat abal ets’ey.
14 quanto mais, então, o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu de forma imaculada a Deus, purificará a nossa consciência de atos que levam à morte, de modo que sirvamos ao Deus vivo!
15 Ja’its a Jesucristo axi tu ts’ejcanchamalits c’al a Dios nixe’ xi it jilchith cau. Tsemets ti calchix c’al patal jitats bijithits c’al a Dios abal ne’ets quim bats’u i ets’ey lablinchixtalab axi a Dios im bijchith ulumalits ne’ets quim pitha’chic. Tsemets ti calchix jaye abal ca paculanchat in hualab an inicchic ax in t’ajamalchic tam ti xe’etsac uchbithe c’al nixe’ xi oc’ox ts’ejcath cau.
15 Por essa razão, Cristo é o mediador de uma nova aliança para que os que são chamados recebam a promessa da herança eterna, visto que ele morreu como resgate pelas transgressões cometidas sob a primeira aliança.
16 Hua’ats i inicchic in thuchal i u jun tim bijiyal jita’ ne’ets ca jilchin in c’al tam ca tsemets, ani nixe’ xi thuchath u ne’ets ca t’ajan ti cuenta expith tam tsemenecaquits an thabal c’al an c’alab.
16 No caso de um testamento, é necessário que comprove a morte daquele que o fez;
17 Biyat ejate an thabal ax in ts’ejcamal an u, yabaye u eynal. Ma ta ca tsemetsits, tam ojni’ ne’ets ca t’ajan ti cuenta jahua’ in ulal nixe’ xi thuchath u.
17 pois um testamento só é validado no caso de morte, uma vez que nunca vigora enquanto está vivo aquele que o fez.
18 Eyan nixe’ xi biyal ts’ejcath cau tam ti tsemthanchameye ani huac’lanchameye an inicchic in xits’al i tsemthach co’nel.
18 Por isso, nem a primeira aliança foi sancionada sem sangue.
19 Ti jayq’ui’ a Moisés in tala’ exobchamal an Israelchic patal an uchbixtalab tin cuenta nixe’ xi ts’ejcath cau, ani tiq’uele c’al in xits’al i tsemthach becerro ani c’al in xits’al i tsemthach chivo in huathiy an thuchlab jun ti thuchath nixe’ xi uchbixtalab ani jaye patal an muthat bichou. I tsac lana ani in c’ue’el i tsacam te’ jats in eyentha’ ti huathixtalab.
19 Quando Moisés terminou de proclamar todos os mandamentos da Lei a todo o povo, levou sangue de novilhos e de bodes, juntamente com água, lã vermelha e ramos de hissopo, e aspergiu o próprio livro e todo o povo, dizendo:
20 In ucha’ an muthat bichou: Ja’its axe’ an xits’ ax a Dios in le’ tin cuenta an ts’ejcath cau jahua’ nan tu olchalchic.
20 "Este é o sangue da aliança que Deus ordenou que vocês obedeçam".
21 C’al in xits’al i tsemthach co’nel, a Moisés in huathiy jaye am pulic tiyopan ata lona ani jaye patal an eyextalab ax u eynal taja’.
21 Da mesma forma, aspergiu com o sangue o tabernáculo e todos os utensílios das suas cerimônias.
22 C’al nixe’ xi biyal ts’ejcath cau tin cuenta an c’ac’naxtalab c’al a Dios, jat’hua’ tim patal jahua’ eyan t’oquetha tam ti huathiyat antsana’ c’al i xits’. A Dios im paculanchal in hualab an inicchic expith c’al i huac’lath xits’.
22 De fato, segundo a Lei, quase todas as coisas são purificadas com sangue, e sem derramamento de sangue não há perdão.
23 T’oquetha ti jayq’ui’ c’al in xits’al i tsemthach co’nel patal jahua’ eyan ti c’ac’naxtalab c’al a Dios, ani pel xe’ i t’ipchixtalab c’al jahua’ xohue’ tu t’ajchal huahua’ a Dios tam tu t’oquethanchal i ichich c’al in lej c’athpich huinat alhua’ xits’al a Cristo.
23 Portanto, era necessário que as cópias das coisas que estão nos céus fossem purificadas com esses sacrifícios, mas as próprias coisas celestiais com sacrifícios superiores.
24 Otsits a Cristo ti eb tin lej t’ocat c’uajattal a Dios, ani tats ti c’uajat ti ts’ejcaclome c’al huahua’ ani c’al a Dios. Yab otsits ti al nixe’ xi pulic ata lona teje’ tsabal jun ti c’ac’na a Dios ti jayq’ui’. Nix ts’ejcan c’al i inic ani pel i t’ipchixtalab c’al in lej t’ocat c’uajattal a Dios ti eb.
24 Pois Cristo não entrou em santuário feito por homens, uma simples representação do verdadeiro; ele entrou no próprio céu, para agora se apresentar diante de Deus em nosso favor;
25 Otsits an ts’ale pale’ jun calat ti tamub ti al nixe’ xi lej T’ocat Alta quim bina’ c’al a Dios in xits’al i tsemthach co’nel, ani a Cristo yab antsana’ ti tamub ti tamub bina yan i calat.
25 não, porém, para se oferecer repetidas vezes à semelhança do sumo sacerdote que entra no Santo dos Santos todos os anos, com sangue alheio.
26 Max in yejenchamalac quin t’aja’ ejtil nixe’ xi ts’ale pale’ ti tamub ti tamub, tam tsemthamejac yan i calat ma tam ti ts’ejcan an tsabal ani an eb. Chich jun calat expith tam ti ne’ets ca taley in q’uijil am biyal ts’ejcath cau, ani im bina’ tim ba’ ca tsemtha abal quim paculanchi in hualab patal an inicchic.
26 Se assim fosse, Cristo precisaria sofrer muitas vezes, desde o começo do mundo. Mas agora ele apareceu uma vez por todas no fim dos tempos, para aniquilar o pecado mediante o sacrifício de si mesmo.
27 Lej chubax bijithits patal an inicchic ca tsemets jun calat ani talbel ca ts’ejca c’al a Dios.
27 Da mesma forma, como o homem está destinado a morrer uma só vez e depois disso enfrentar o juízo,
28 Jaye a Cristo jun calat im bina’ tim ba’ ca tsemtha abal quim paculanchi in hualab yantalam i inicchic, ani ne’ets ca chich junil abal quin jum putat jec’ontha’ patal jitats c’al tu aychab ca chich. Tam ca chich junil yabats ne’ets ca chich ti calchix tin cuenta an hualabtalab.
28 assim também Cristo foi oferecido em sacrifício uma única vez, para tirar os pecados de muitos; e aparecerá segunda vez, não para tirar o pecado, mas para trazer salvação aos que o aguardam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.