Atos 22
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NVT
1 ―Pay’lomlabchic ani at juntalabchic, tiquin ats’anchi jahua’ ne’ets tu olchi tin cuenta a jolbixtalchic.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Tam ti an mulcunel in ats’a’ u taunab tin cuete’ cahuintal hebreo, tam lej piclelen quin ats’a’chic. A Pablo in ucha’chic tam:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Nana’its in Israel. In hua’tsin ti bichou Tarso axi cuentalith ti Cilicia, ani in yejthame teje’ ti bichou Jerusalén. A Gamaliel jats tin tala’ exobchi an ts’ejcath cau axi pithnenec i biyal juntalchic. Ets’ey u lubamal cu lej putu c’al an ts’ejcath cau c’al patal u ichich, jant’ini’ tata’chicte xo’ a lubal ca putu.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Tam ti jayq’ui’ u lej othnamal axi belomchic c’al an alhua’ cau. U ne’thamal i inic ani i uxumchic abal ca baliyat al an huic’axte’. Ma talchic u binamal ca tsemtha.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 An oc’lec pale’chic ani an yejtselabchic ax u eyal in ejtohual ti olchichic jant’ini’ tim pithnenec i thuchath u cu ne’tha’ c’al u at Israel ti Damasco. Tats tin c’ale cu alimichiquiy am belomchic, expith abal cu chi’tha’ teje’ ti Jerusalén cu bina’ abal ca yajchiquiyat.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Ts’ejel q’uicha tam tin ne’ets tihua’ ti bel utatits ti Damasco, jun jic’tohual ijcan jun i tajax jun tin ne’ets. Pel i tajax ley ts’umimil tal ti eb.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Tam in ijcan tsabal. U ats’a’ in taunab: ¿Tata’ ojni’ Saulo, jale’ hualam tin othnachiquiyal?
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Tam u conoy: ¿Jita’ tata’, Ajatic? Ani jaja’ tin toc’tsiy: Nana’its in Jesús Nazaretib ax tin othnachiquiyal.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 U junquilchic yab in ats’a’ an cau jahua’ nan in uchan, tocat in tsu’uchic an tajax ani lej jiq’uey.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Tam nan u conoy ax tin tauna’: ¿Ajatic, jant’ini’ hualam a le’ nan cu t’aja’ xo’? Jaja’ tin ucha’: Quit ts’aquiy ani quit c’ale ti Damasco. Taja’ hua’ats jita’ ne’ets ti olchi jant’ini’ ta ca t’aja’.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Cum in joc’tsibethach c’al an tajax, in ne’tha lotocomte c’al u junquilchic ma ti Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Ti Damasco c’uajat jun i inic im bij Ananias ax in lej putuhual c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. U uxnal ti lej alhua’ inic c’al patal an Israelchic taja’.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Chich jaja’ tiquin tsu’u. Tin ucha’: Ebchal Saulo, ma xo’ ne’ets quit tsu’xin junil. Tameq’ui tam u ejtohualits tin t’ajat tsu’ux.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Tam a Ananias tin uchaye: In Diosil i biyal juntalchic jats ax ti tacuyamalits ma ti biyalits abal ca exlanchi jaja’ in culbetal. Jaye abal ca tsu’chi in lej tsu’uxtal hual a Jesús axi pel in t’ocat Tsacamil a Dios ani ca lej tejhua’ tsu’ux hual ats’anchi in cahuintal.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Jaxtam ne’ets ca olnanchi im bij a Jesús c’al patal an inicchic. Ne’ets ca olchichic jahua’ a tsu’umal ani jahua’ a ats’amal tin cuenta a Jesús.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Cum yabats a yejenchal ca aychiye más i cau, expith quit c’ale ani quit pujan. Ca conchi an Ajatic abal ti t’oquethanchi a hualab ta ichich. Antsana’ tin ucha’ a Ananías, in ulal a Pablo.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Tam tin huichits ti Jerusalén, in c’ale ti tiyopan quin olon. Taja’ in tsu’binchame ejtil i huachbilab.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 U tsu’u an Ajatic ani u ats’a’ tin ucha’: Ca tsemanchi quit tixc’an ti Jerusalén, cum an inicchic taja’ yab ne’ets quin le’na’ ti belchi jahua’ ca olchi tin cuenta u bij.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Tam nan u ucha’ an Ajatic: Ajatic, jaja’chic in tso’obits jahua’ u t’ajamalits ti jayq’ui’ abal ju’tamits tin xe’tsinenec in otsits tin tiyopanil an Israel cu caltha’ axi belomchic c’al tata’ a bij. U mo’canchamal i c’ubaclec ani u binamal ca baliyatchic ti al an huic’axte’.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Tam ti huac’lanchatits in xits’al a Esteban, tam nan in cubatq’ui utat. Ani a Esteban pel a lej t’ojnalil ax ti olnanchamal a bij. Ani u tsalpay abal lej alhua’ jahua’ antsana’ in t’ajal an tsemthomchic. Ma nan u beletnanchi in toltomilchic.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ani taley an Ajatic tin ucha’: Quit c’alets, cum ne’ets tu abaye ou c’al axi yab Israel ca olchichic an alhua’ cau.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Expith ja in le’na’ quin ats’anchi an mulcunel in cahuintal a Pablo. Tam in thajat uluchic:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Exome ti thajajal an mulcunel. Ma c’al in tsacultal tocat in huac’lachiquiyal in toltomil al an ic’ ani im pet’nachiquiyal i pojoth al an ic’.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Tam an comandante in ucha’ an soldadochic quin otha’ a Pablo tin atajil. Jaye in ucha’chic quin huipiy abal quin olna’ an jolbixtalab ax u t’ajchinal c’al an mulcunel. Ca tso’obna jale’ ti lej thajajalchic an mulcunel tin cuenta a Pablo.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Tam ti huic’anits abal ca huipiyat, tam a Pablo in ucha’ an capitán:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Tam tin ats’a’its antsana’ an cau an capitán jahua’ in ulu a Pablo, c’ale quin olchi an comandante. In ucha’:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Tam utey an comandante c’al a Pablo quin conoy:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Tam uchan a Pablo c’al an comandante:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tam tixc’an an soldadochic axi ne’etsac quin huipiy a Pablo. Ma jiq’uey jaye an comandante, cum olchin abal a Pablo pel i lej aticlab cuentalith Roma. Ani tin ebal jaja’ in cahuintal jats ti huic’ath a Pablo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ma tin aytal q’uicha tam ti tixc’anchatits a Pablo an calaniyo pat’al. An comandante in aba’ an cau ca tamcun an oc’lec pale’chic ani an cuenel ts’ejcom cau axi lej c’athpich exbath in ey c’al an Israelchic. In le’ quin tequeth exlanchi an jolbixtalab ax u t’ajchinal a Pablo c’al jaja’chic. Tam ne’tha a Pablo tin tamet an jolbixchic.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.