Atos 22

An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ―Pay’lomlabchic ani at juntalabchic, tiquin ats’anchi jahua’ ne’ets tu olchi tin cuenta a jolbixtalchic.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Tam ti an mulcunel in ats’a’ u taunab tin cuete’ cahuintal hebreo, tam lej piclelen quin ats’a’chic. A Pablo in ucha’chic tam:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Nana’its in Israel. In hua’tsin ti bichou Tarso axi cuentalith ti Cilicia, ani in yejthame teje’ ti bichou Jerusalén. A Gamaliel jats tin tala’ exobchi an ts’ejcath cau axi pithnenec i biyal juntalchic. Ets’ey u lubamal cu lej putu c’al an ts’ejcath cau c’al patal u ichich, jant’ini’ tata’chicte xo’ a lubal ca putu.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Tam ti jayq’ui’ u lej othnamal axi belomchic c’al an alhua’ cau. U ne’thamal i inic ani i uxumchic abal ca baliyat al an huic’axte’. Ma talchic u binamal ca tsemtha.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 An oc’lec pale’chic ani an yejtselabchic ax u eyal in ejtohual ti olchichic jant’ini’ tim pithnenec i thuchath u cu ne’tha’ c’al u at Israel ti Damasco. Tats tin c’ale cu alimichiquiy am belomchic, expith abal cu chi’tha’ teje’ ti Jerusalén cu bina’ abal ca yajchiquiyat.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Ts’ejel q’uicha tam tin ne’ets tihua’ ti bel utatits ti Damasco, jun jic’tohual ijcan jun i tajax jun tin ne’ets. Pel i tajax ley ts’umimil tal ti eb.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Tam in ijcan tsabal. U ats’a’ in taunab: ¿Tata’ ojni’ Saulo, jale’ hualam tin othnachiquiyal?
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tam u conoy: ¿Jita’ tata’, Ajatic? Ani jaja’ tin toc’tsiy: Nana’its in Jesús Nazaretib ax tin othnachiquiyal.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 U junquilchic yab in ats’a’ an cau jahua’ nan in uchan, tocat in tsu’uchic an tajax ani lej jiq’uey.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Tam nan u conoy ax tin tauna’: ¿Ajatic, jant’ini’ hualam a le’ nan cu t’aja’ xo’? Jaja’ tin ucha’: Quit ts’aquiy ani quit c’ale ti Damasco. Taja’ hua’ats jita’ ne’ets ti olchi jant’ini’ ta ca t’aja’.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Cum in joc’tsibethach c’al an tajax, in ne’tha lotocomte c’al u junquilchic ma ti Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Ti Damasco c’uajat jun i inic im bij Ananias ax in lej putuhual c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. U uxnal ti lej alhua’ inic c’al patal an Israelchic taja’.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Chich jaja’ tiquin tsu’u. Tin ucha’: Ebchal Saulo, ma xo’ ne’ets quit tsu’xin junil. Tameq’ui tam u ejtohualits tin t’ajat tsu’ux.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Tam a Ananias tin uchaye: In Diosil i biyal juntalchic jats ax ti tacuyamalits ma ti biyalits abal ca exlanchi jaja’ in culbetal. Jaye abal ca tsu’chi in lej tsu’uxtal hual a Jesús axi pel in t’ocat Tsacamil a Dios ani ca lej tejhua’ tsu’ux hual ats’anchi in cahuintal.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Jaxtam ne’ets ca olnanchi im bij a Jesús c’al patal an inicchic. Ne’ets ca olchichic jahua’ a tsu’umal ani jahua’ a ats’amal tin cuenta a Jesús.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Cum yabats a yejenchal ca aychiye más i cau, expith quit c’ale ani quit pujan. Ca conchi an Ajatic abal ti t’oquethanchi a hualab ta ichich. Antsana’ tin ucha’ a Ananías, in ulal a Pablo.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Tam tin huichits ti Jerusalén, in c’ale ti tiyopan quin olon. Taja’ in tsu’binchame ejtil i huachbilab.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 U tsu’u an Ajatic ani u ats’a’ tin ucha’: Ca tsemanchi quit tixc’an ti Jerusalén, cum an inicchic taja’ yab ne’ets quin le’na’ ti belchi jahua’ ca olchi tin cuenta u bij.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Tam nan u ucha’ an Ajatic: Ajatic, jaja’chic in tso’obits jahua’ u t’ajamalits ti jayq’ui’ abal ju’tamits tin xe’tsinenec in otsits tin tiyopanil an Israel cu caltha’ axi belomchic c’al tata’ a bij. U mo’canchamal i c’ubaclec ani u binamal ca baliyatchic ti al an huic’axte’.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Tam ti huac’lanchatits in xits’al a Esteban, tam nan in cubatq’ui utat. Ani a Esteban pel a lej t’ojnalil ax ti olnanchamal a bij. Ani u tsalpay abal lej alhua’ jahua’ antsana’ in t’ajal an tsemthomchic. Ma nan u beletnanchi in toltomilchic.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ani taley an Ajatic tin ucha’: Quit c’alets, cum ne’ets tu abaye ou c’al axi yab Israel ca olchichic an alhua’ cau.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Expith ja in le’na’ quin ats’anchi an mulcunel in cahuintal a Pablo. Tam in thajat uluchic:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Exome ti thajajal an mulcunel. Ma c’al in tsacultal tocat in huac’lachiquiyal in toltomil al an ic’ ani im pet’nachiquiyal i pojoth al an ic’.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Tam an comandante in ucha’ an soldadochic quin otha’ a Pablo tin atajil. Jaye in ucha’chic quin huipiy abal quin olna’ an jolbixtalab ax u t’ajchinal c’al an mulcunel. Ca tso’obna jale’ ti lej thajajalchic an mulcunel tin cuenta a Pablo.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Tam ti huic’anits abal ca huipiyat, tam a Pablo in ucha’ an capitán:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Tam tin ats’a’its antsana’ an cau an capitán jahua’ in ulu a Pablo, c’ale quin olchi an comandante. In ucha’:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Tam utey an comandante c’al a Pablo quin conoy:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Tam uchan a Pablo c’al an comandante:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Tam tixc’an an soldadochic axi ne’etsac quin huipiy a Pablo. Ma jiq’uey jaye an comandante, cum olchin abal a Pablo pel i lej aticlab cuentalith Roma. Ani tin ebal jaja’ in cahuintal jats ti huic’ath a Pablo.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ma tin aytal q’uicha tam ti tixc’anchatits a Pablo an calaniyo pat’al. An comandante in aba’ an cau ca tamcun an oc’lec pale’chic ani an cuenel ts’ejcom cau axi lej c’athpich exbath in ey c’al an Israelchic. In le’ quin tequeth exlanchi an jolbixtalab ax u t’ajchinal a Pablo c’al jaja’chic. Tam ne’tha a Pablo tin tamet an jolbixchic.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.