Atos 22
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs ARA
1 ―Pay’lomlabchic ani at juntalabchic, tiquin ats’anchi jahua’ ne’ets tu olchi tin cuenta a jolbixtalchic.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Tam ti an mulcunel in ats’a’ u taunab tin cuete’ cahuintal hebreo, tam lej piclelen quin ats’a’chic. A Pablo in ucha’chic tam:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Nana’its in Israel. In hua’tsin ti bichou Tarso axi cuentalith ti Cilicia, ani in yejthame teje’ ti bichou Jerusalén. A Gamaliel jats tin tala’ exobchi an ts’ejcath cau axi pithnenec i biyal juntalchic. Ets’ey u lubamal cu lej putu c’al an ts’ejcath cau c’al patal u ichich, jant’ini’ tata’chicte xo’ a lubal ca putu.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Tam ti jayq’ui’ u lej othnamal axi belomchic c’al an alhua’ cau. U ne’thamal i inic ani i uxumchic abal ca baliyat al an huic’axte’. Ma talchic u binamal ca tsemtha.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 An oc’lec pale’chic ani an yejtselabchic ax u eyal in ejtohual ti olchichic jant’ini’ tim pithnenec i thuchath u cu ne’tha’ c’al u at Israel ti Damasco. Tats tin c’ale cu alimichiquiy am belomchic, expith abal cu chi’tha’ teje’ ti Jerusalén cu bina’ abal ca yajchiquiyat.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ts’ejel q’uicha tam tin ne’ets tihua’ ti bel utatits ti Damasco, jun jic’tohual ijcan jun i tajax jun tin ne’ets. Pel i tajax ley ts’umimil tal ti eb.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Tam in ijcan tsabal. U ats’a’ in taunab: ¿Tata’ ojni’ Saulo, jale’ hualam tin othnachiquiyal?
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tam u conoy: ¿Jita’ tata’, Ajatic? Ani jaja’ tin toc’tsiy: Nana’its in Jesús Nazaretib ax tin othnachiquiyal.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 U junquilchic yab in ats’a’ an cau jahua’ nan in uchan, tocat in tsu’uchic an tajax ani lej jiq’uey.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Tam nan u conoy ax tin tauna’: ¿Ajatic, jant’ini’ hualam a le’ nan cu t’aja’ xo’? Jaja’ tin ucha’: Quit ts’aquiy ani quit c’ale ti Damasco. Taja’ hua’ats jita’ ne’ets ti olchi jant’ini’ ta ca t’aja’.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Cum in joc’tsibethach c’al an tajax, in ne’tha lotocomte c’al u junquilchic ma ti Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ti Damasco c’uajat jun i inic im bij Ananias ax in lej putuhual c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. U uxnal ti lej alhua’ inic c’al patal an Israelchic taja’.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Chich jaja’ tiquin tsu’u. Tin ucha’: Ebchal Saulo, ma xo’ ne’ets quit tsu’xin junil. Tameq’ui tam u ejtohualits tin t’ajat tsu’ux.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Tam a Ananias tin uchaye: In Diosil i biyal juntalchic jats ax ti tacuyamalits ma ti biyalits abal ca exlanchi jaja’ in culbetal. Jaye abal ca tsu’chi in lej tsu’uxtal hual a Jesús axi pel in t’ocat Tsacamil a Dios ani ca lej tejhua’ tsu’ux hual ats’anchi in cahuintal.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Jaxtam ne’ets ca olnanchi im bij a Jesús c’al patal an inicchic. Ne’ets ca olchichic jahua’ a tsu’umal ani jahua’ a ats’amal tin cuenta a Jesús.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Cum yabats a yejenchal ca aychiye más i cau, expith quit c’ale ani quit pujan. Ca conchi an Ajatic abal ti t’oquethanchi a hualab ta ichich. Antsana’ tin ucha’ a Ananías, in ulal a Pablo.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Tam tin huichits ti Jerusalén, in c’ale ti tiyopan quin olon. Taja’ in tsu’binchame ejtil i huachbilab.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 U tsu’u an Ajatic ani u ats’a’ tin ucha’: Ca tsemanchi quit tixc’an ti Jerusalén, cum an inicchic taja’ yab ne’ets quin le’na’ ti belchi jahua’ ca olchi tin cuenta u bij.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tam nan u ucha’ an Ajatic: Ajatic, jaja’chic in tso’obits jahua’ u t’ajamalits ti jayq’ui’ abal ju’tamits tin xe’tsinenec in otsits tin tiyopanil an Israel cu caltha’ axi belomchic c’al tata’ a bij. U mo’canchamal i c’ubaclec ani u binamal ca baliyatchic ti al an huic’axte’.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Tam ti huac’lanchatits in xits’al a Esteban, tam nan in cubatq’ui utat. Ani a Esteban pel a lej t’ojnalil ax ti olnanchamal a bij. Ani u tsalpay abal lej alhua’ jahua’ antsana’ in t’ajal an tsemthomchic. Ma nan u beletnanchi in toltomilchic.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ani taley an Ajatic tin ucha’: Quit c’alets, cum ne’ets tu abaye ou c’al axi yab Israel ca olchichic an alhua’ cau.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Expith ja in le’na’ quin ats’anchi an mulcunel in cahuintal a Pablo. Tam in thajat uluchic:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Exome ti thajajal an mulcunel. Ma c’al in tsacultal tocat in huac’lachiquiyal in toltomil al an ic’ ani im pet’nachiquiyal i pojoth al an ic’.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Tam an comandante in ucha’ an soldadochic quin otha’ a Pablo tin atajil. Jaye in ucha’chic quin huipiy abal quin olna’ an jolbixtalab ax u t’ajchinal c’al an mulcunel. Ca tso’obna jale’ ti lej thajajalchic an mulcunel tin cuenta a Pablo.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Tam ti huic’anits abal ca huipiyat, tam a Pablo in ucha’ an capitán:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Tam tin ats’a’its antsana’ an cau an capitán jahua’ in ulu a Pablo, c’ale quin olchi an comandante. In ucha’:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Tam utey an comandante c’al a Pablo quin conoy:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Tam uchan a Pablo c’al an comandante:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Tam tixc’an an soldadochic axi ne’etsac quin huipiy a Pablo. Ma jiq’uey jaye an comandante, cum olchin abal a Pablo pel i lej aticlab cuentalith Roma. Ani tin ebal jaja’ in cahuintal jats ti huic’ath a Pablo.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ma tin aytal q’uicha tam ti tixc’anchatits a Pablo an calaniyo pat’al. An comandante in aba’ an cau ca tamcun an oc’lec pale’chic ani an cuenel ts’ejcom cau axi lej c’athpich exbath in ey c’al an Israelchic. In le’ quin tequeth exlanchi an jolbixtalab ax u t’ajchinal a Pablo c’al jaja’chic. Tam ne’tha a Pablo tin tamet an jolbixchic.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.