Atos 20

An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tam ti talits nixe’ xi tsapic xacuecueltalab ti Efeso, tamna’ a Pablo in caniy ca tamcun am belomchic quin ts’alabchi hue’. Taley in ucha’chic abal ne’etsits, ani c’ale ti bichoulom Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ani ne’ets tsa’bibil ma ju’tamaquits hua’ats i ebchalab. In lubachmethanchalchic in ichich c’al in cahuintal a Dios. Taley talbel ulits ti pulic bichoulom Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Ani taja’ jilc’on ox a its’. Taley ne’ets ca c’ale al i tan ti pulic bichoulom Siria. Ani yab c’ale, cum in tso’obna’its abal u le’nab ca yac’uan c’al an Israelchic. Jaxtam in tsalpay in tomnal ca belats tsabal. Ne’ets ca huat’ey junil ti Macedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 In junicchic a Pablo pel i ebchalab c’al a Cristo. Pelchic xe’ a Sópater axi pel i Bereajib, ani a Aristarco ani a Segundo axi pel i Tesalónicajib, ani Gayo axi pel i Derbejib, ani a Timoteo, ani a Tíquico ani a Trófimo axi pel i Asiajib.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Jaja’chic oc’chith c’ale ti Troas, ani tihua’ ne’ets tucu aychi cu ulits huahua’.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 A Pablo ulnequits jaye ti Filipos jun ti nana’ in Lucas in c’uajatne. Taja’ huahua’ u jilc’on ma ti talits an ajib tam ti an Israelchic in c’apal am pan yab ts’ejcath c’al i c’ac’chixtalab c’oye. Pel i ajib tin cuenta abal calthame ti Egipto im biyal juntalchic. Taley u cale huahua’ ti Filipos, u c’ale cu otsits al i tan cu c’ale ti bichou Troas. Putunits bo’ a q’uicha tam ti baju an ebchalabchic axi oc’xinenequits ca chich ti Troas. Taja’ huahua’ u jilc’on buc a q’uicha.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 C’a’al q’uicha semana tamcun am belomchic abal quin t’aja’ an santa cena. Ani a Pablo in exobchixnanchalchic in cahuintal a Dios. Lej ohuey ti exobchix ma ti ts’ejel acal, cum tin aytal q’uicha ne’ets ca cale ti Troas.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Tamcuth taja’ am belomchic tin oxchil i piso alta jun ti tajbathits c’al yan i tajablab.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Ani quetel ba’ an ventana jun i cuitol bijiyab Eutico. Cum lej ohuey ti cau a Pablo, lej ts’ebc’ac’anits in ats’a’ nixe’ xi cuitol. Ma huayits ani ijcan tsabal ma tin oxchil piso an ata. Taley tamna’ penan tsemenequits.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Tam pa’iy a Pablo jun ti mo’came an cuitol. In tuthlu in c’ualal ani in muts’uc’na’. Tam in ucha’ an ebchalabchic:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Tam c’athiy a Pablo junil jun ti c’uajatac. In t’aja’ an santa cena. Ani jaye in junax c’apal c’al an ebchalabchic. Tam ti talits ti c’apulchic, tamna’ in ts’i’quiy a Pablo ti exobchix junil. Antsana’ ma ti chutheyits, tam ti c’alets.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ani an cuitol axi ejthame ne’tha tin q’uima. Jats tu lej culbel patal an ebchalabchic.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Huahua’ u otsits al an tan ani u oc’chith c’ale ti Asón. Tihua’ ne’ets cu tamúxin c’al a Pablo jant’ini’ ti bijiyamalits, cum a Pablo in le’ ca c’ale tsabal.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Tihua’ talbelits u tamúxin, ani tam jaja’ otsits jaye al an tan. Ma taja’ u junax c’ale cu ulits ti Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Taja’ u calejits ani u ne’ets al an tan. Tin aytal q’uicha u huat’ey ti Quio, ani tin oxchil q’uicha u ulits ti bichou Samos axi lej utat ti bichou Trogilio. Taja’ u coyots hue’ ti bichou Trogilio. Taley u calejits ani u ne’ets al an tan, ani ma tin aytal q’uicha u ulits ti Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Yab u c’ale huahua’ ti bichou Efeso axi cuentalith ti Asia, cum a Pablo yab in le’ ca ohuey ti Asia. In le’ ca thubat ulits ti Jerusalén max quin ejtou quin huat’ba’ taja’ an ajib Pentecostés ax in t’ajal an Israelchic.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Tats ti c’uajate a Pablo ti Mileto tam tin aba’ an cau ti Efeso ca chich ti tsu’tab c’al ax u bijithchic ti eyal c’al an tamcunel ebchalab tihua’.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Tam ti ultsitschic c’al a Pablo uchan:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 A t’ilalchic abal patal a q’uicha tam tin c’uajatac ti jayq’ui’ c’al tata’chic, u lej t’ojonchamal an Ajatic c’al u ichich tsa’at. U lej yajnanchamal an inicchic ma c’al i uq’uil. U lej yajchicnamal i yajchictalab c’al an Israelchic.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Aba ani’ antsana’ u huat’amalits, bel nan tu lej exobchamal an chubaxtalab abal ca tabatna’ c’al a ejattal. Tu exobchamal al an tamcunel ebchalab ani jaye ta q’uima’chic.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Tu lej ts’alabchamalchic ax it Israel ani axi yab Israel. Tu lej uluth ucha’chic quit jic’tson c’al a hualab ani ca bela’ an Ajatic Jesucristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Xohue’its in hue’ huat’el te, ani ne’ets quin c’ale ti Jerusalén cum in abathits c’al an Espiritu Santo. Ani yab u tala’ tso’ob jant’o ne’ets quin t’ajchin tihua’.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Expith u tso’obits abal ne’ets quim baliyat al i huic’axte’, ani ne’ets quin lej yajchiquiyat tim patal am bichou ju’tamits quin c’ale. An Espiritu Santo antsana’ tin tso’obliyal expith.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ni c’al jahua’ antsana’ quin t’ajchin, yab ne’ets quin t’apchin u tsalap. Ma yab ne’ets cu t’aja’ ti cuenta max jita’ in le’ tiquin tsemtha’. Expith c’al u culbetal cu putu an t’ojlab ax tim pithamalits an Ajatic Jesús. Expith cu tala’ olchi an inicchic in huinat alhua’ inictal a Dios c’al ca jec’onthachic.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Nan tu lej exobchamal jant’ini’ ti quit otsitschic ti eb jun tin t’ajal a Dios ti lej Ts’ale. Xohue’ in ne’etsits, ani u lej tso’obits abal yabats ne’ets tiquin tsu’u junil teje’ tsabal.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Jaxtam nan tu lej uluth uchalchic abal yabats pel u cuenta max jita’ yab im belal.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Nan tu tala’ olchamalits an cau jahua’ a Dios in le’ tata’ ca tso’obna’chic. Ni jun i cau yab tu tsinc’onchamal.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ca lej alhua’ beletna’ ta ba’chic. Jaye ca lej alhua’ beletnanchi im bichohuil an Ajatic, cum jats tit punumejits c’al an Espiritu Santo. Ja’its im bichohuil an Ajatic axi ts’a’ithits c’al in huac’lath xits’al jaja’.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 U tso’obits tam nan yabats quin c’uajiy c’al tata’chic, ne’ets ca chich i inicchic quin le’na’ ti q’uibethanchi a ejattal. In eychic ejtil i jaylom pathum ax in lej le’ quin t’ajat c’apts’uchiquiy i oveja.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ma c’al tata’chic jaye ne’ets ca hua’tsin jita’ ti exobchalac c’al i janamtalab. Ne’ets quin luba’ quin c’ambiy am belomchic ca ts’at’ey c’al in janamtal.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Jaxtam ca lej t’aja’chic ti cuenta abal yab ti c’ambiy. Ca lej t’ila’chic abal ox i tamub in c’uajinec c’al tata’chic, ani ni jayq’ui’ yab u palc’anchi tu exobchi in cahuintal a Dios. Q’uicha ani acal in lejat exobchixin, ma junchiquil c’al i uq’uil.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Ebchalabchic, xo’ nan tu lej jilchal tin c’ubac a Dios abal jaja’ ti alhua’ beletna’chic. Ca lej alhua’ penonoy in cahuintal a Dios ta ichich, ani antsana’ ne’ets ca co’oy in alhua’ inictal a Dios ta ichich. Cum in lej cua’al in tsap in cahuintal a Dios, jats c’al ti quit tsaplilinchatchic a ichich c’al a Dios. Jats c’al ti quit tso’oblinchatchic an c’alab axi a Dios im pithal jitats huejlanchithits in ejattal c’al jaja’.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Nan yab u c’a’inchamal in toltomil ni in tuminal jitaquitsq’ui.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 A alhua’ tso’obitschic abal in t’ojnenec c’al u cuete’ c’ubac abal cu co’oy jant’o cu cuxuthna’. Jaye cu co’oy jant’o tu cu tolminchi ax tin tolminchal c’al in t’ojlabil an Ajatic.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Cum antsana’ ets’ey tin t’ojnenec, a lej cua’alitschic xe’ i alhua’ t’iplab. Pel a uchbilte quit lej t’ojon abal ca co’oy jant’o ta ca tolminchi jitats yejenchith. Jaye qui lej t’ila’ jahua’ in ulu an Ajatic Jesús: Lej c’athpich culbel jitats pithoblix ani yab ejtil axi ca pithobliyatcua’.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Tam ti talits ti cau antsana’ a Pablo, in tuthlu in c’ualal ani in conchinchi i alhua’talab c’al a Dios patal an ebchalabchic taja’.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Tam u uc’nalchic patal an ebchalab, ani u muts’uc’nab ani u ts’uts’bayab a Pablo c’al jaja’chic.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ani u lej t’e’pinalchic, cum in ulumalits a Pablo abal yabats ne’ets ca huichiy ca tsu’úxin junil. Taley junax c’alechic an ebchalab tin hualchicte’lil am pulic lejem c’al a Pablo jun ti quetel am pulic ata tan.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.