Apocalipse 9
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NTLH
1 Am bo’chilab ángel in juchuy an trompeta ax in chal jaye, ani u tsu’u ijcan ti tsabal jun a ot. Nixe’ xa ot in le’ quin ulu abal jaja’ pel i pojcax ángel. In chal i llave abal quin japiy jun ti hua’ats i paxq’uith luputh jol in c’uajattal an teneclabchic.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Tam tin japits an jol, tam ti cale i pau ejtil max u calel al i lej pulic horno. Ma yic’utsinalits an eb ani a q’uicha yabats tajc’anal c’al yantalam i pau.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ani cale ti al nixe’ xi pau i pactha’ ts’ili’chic, ani pa’iy teje’ tsabal. In cua’al in tsap ti othnax ejtil an thiniy.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Uchanchic yab quin othna’ an ts’ojol ni an te’lomchic teje’ tsabal, expith quin othna’ an inicchic axi yab pel in c’al a Dios, yab ts’o’math im piq’uib c’al in ts’o’maxtal a Dios.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ca xe’tsin ti othnax c’al an inicchic bo’ a its’, ani yab quin tsemtha’chic. Ca yajchiquiyat an inicchic ejtil tam ts’ic’ath c’al i thiniy.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Tam quim baju a q’uicha ca t’ajchin antsana’ an inicchic, tamna’ ne’ets quin aliy jant’ini’ ta ca tsemets. Ne’ets quin lej le’ ca tsemets, ani yab ne’ets quin ejtou ca tsemets.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Am pactha’ ts’ili’chic u tsu’tab ejtil max i bichim ts’ejcathits ca eyentha c’al an soldadochic. Tin oc’ in cua’al ejtil i corona oro, ani in hual ejtil in hual i inic.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 In xi’il ejtil in xi’il i uxum ani in camab ejtil in camab i tsoj.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Eleb tin ichich in cua’al ejtil i thiboc’lab. U ats’a’ lej cahuith in t’ajalchic c’al in ocob ejtil max ca huat’c’an jun athic yantalam i carrochic quininil c’al i bichim axi athithil ne’ets c’al am pejextalab.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 In hueu ejtil in hueu an thiniy axi lej ts’ic’ax. C’al in ts’ic’axtal ne’ets quin othna’ an inicchic bo’ a its’.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Abatnab nixe’ xi pactha’ ts’ili’chic c’al i pojcax ángel axi pel i ts’ale c’al nixe’ xi teneclabchic axi al an luputh jol. Im bij ti hebreo cau pel a Abadón, ani ti griego cau a Apolión. A Apolión in le’ quin ulu pel an q’uibethom c’al an inicchic.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Talits an oc’ox c’ac’ath yajchictalab ani q’uibele tsab i yajchictalab.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 An acacchilab ángel in juchuy an trompeta ax in chal, ani u ats’a’ cale i cau al xi tse’lam i its’am ti al nixe’ xi ts’acnaxtalab oro jun tu binab i ts’acchixtalab tin tamet a Dios.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Uchan an acacchilab ángel:
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Tam hualcajits axi tse’ i ángel. Ja’its an lej pejath hora in aychi ca hualca abal quin tsemtha’ tin oxchil tin yanel an inicchic. An tamub, ani a its’, ani an q’uicha, ani an hora a Dios im pejamalits patal.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 In olchin abal hua’ats tin yanel tsab i bo’ inic i millonchic i soldado punat al nixe’ xi bichimchic.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Antsana’ tin tsu’binchi a Dios ejtil max in huachbil c’al nixe’ xi bichimchic ani an soldadochic punat. Eleb tin ichich an soldadochic in cua’al i thiboc’lab tsacni’ ani yaxu’ ani manu’. In oc’ am bichimchic ejtil in oc’ i tsoj. Calel tin hui’chic i c’amal ani i c’alul ani i pau.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Xi oxlam pel i yajchictalab c’al ta ca tsemtha tin oxchil tin yanel an inicchic axi c’uajate tsabal.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 In cua’al in tsap ti tsemthom tin hui’ ani tin hueu. In hueu ejtil in oc’ i tsan ani jats in othnaxnal c’al an inicchic.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 An inicchic axi jilc’on ejate c’al nixe’ xi yajchictalab yab tsemets, bel yab jic’tson c’al in hualab. Bel yab in jila’ in hualabchic. Bel c’ac’nax c’al i quithab espíritu, ani bel in diosnal i thulcuts axi i oro, ani i plata, ani i bronce, ani i te’, ani i t’ujub. An thulcuts ax in diosnal yab ejat. Yab u tsu’ux, ani yab u ots’ox, ani yab u belal.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Cum yab jic’tsonal c’al in hualab jaxtam yab in jila’ an hualabtalab. Bel xe’etse ti tsemthom inic, ani ti thiman, ani ti juncunal c’al axi yab in q’uimathil, ani ti cue’chic.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.