Apocalipse 18

An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Taley u tsu’u jun i ángel axi lej pulic in eytal c’al a Dios, tal pa’i’il ti eb. Lej tajajal, ma in tajbayal tim puhuel an tsabal c’al in tajax.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 U cau lej tsapic cahuith in ulu:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Ejtil max nix am pulic bichou im pithamal an inicchic tim puhuel an tsabal i vino abal ca uts’alin ani quin t’aja’ quithab. Patal an ts’alechic tim puhuel an tsabal quithabmenequits c’al nix am pulic bichou. Lej ricomenec an nujulchic tim puhuel an tsabal cum le’na yan jant’o ca ts’a’iyat c’al axi huat’ath c’a’inchix c’al jant’o ti alq’uith alabeltalab.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Taley u ats’a’ tal i cau ti eb in ulu:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Max ca mulcun in hualab nix am bichou ne’ets ca ulits ma ti eb. A Dios yab ne’ets quin uc’chiy cum in hualabchic lej yan.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 A Dios ne’ets quin t’ajchi nixe’ xi bichou jant’ini’ jaja’chic al am bichou in t’ajchamal in tsacamilchic a Dios, ma tsab huichc’othe. Ne’ets quin yajchiquiy tsab huichc’othe.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Cum nix am bichou in c’athatnamal tim ba’ ani in lej q’uijithnamal i alq’uith alabeltalab jaxtam ca abchin c’al a Dios i c’ac’ath yajchictalab abal quin lej yajchicna’. Ca ats’a’ jant’o in ulal nix am bichou, abal lej alhua’ quetel ejtil i uxum ts’ale. Yab pel ejtil i tsemchith uxum ja, ani yabcua’ ne’ets quin yajchicna’.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Aba antsana’ in ulal, ti juncats a q’uicha ne’ets ca abchin yan i c’ac’ath yajchictalab. Ne’ets ca tsemets yan c’al i yau’lats ani c’al i jayil. Ne’ets ca xe’tsin lej t’e’pithchic. Ne’ets ca t’ajat q’uibanits c’al i c’amal. Cum jolbinenequits c’al in hualab, jaxtam ne’ets ca t’ajat q’uiban. A Dios in cua’al in lej tsap abal quin t’ajchi jahuats jaja’ quin le’na’ nixe’ xi bichou.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Tam ca tsu’tat xumumul im paulil am bichou c’al an c’amal, tam ne’ets ca uq’uin ani ca lej t’e’pin an ts’alechic teje’ tsabal axi junax hualbinenec c’al nix am bichou. Yabats ne’ets quin junax q’uijithna’ i alq’uith alabeltalabchic.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Ne’ets ca tixc’an tin c’uajattalchic ca c’uajiy ou, cum ne’ets ca huat’ath jiq’uey c’al xi c’ac’ath yajchictalab. An ts’alechic ne’ets quin ucha’ am bichou:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Cum yabats ne’ets ca jilc’on jita’ ti ts’a’um c’al an nujnel, jaxtam ne’ets ca lej t’e’pin ani ca uq’uin an nujulchic.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Jolatits quin xe’tsintha’ i nujnel jahuaquitsq’ui, axi jahua’ ts’ejcath c’al i oro ani c’al i plata, axi jalbith an anillochic ani an oulab axi uxnal ti perla, axi huinat alhua’ toltom ca’iyab c’al i ts’ale, axi eyextalab ts’ejcath c’al i nihuihuil te’ ani c’al i jalbith te’ ani c’al i t’ujub lej jalbith marfil, axi eyextalab ts’ejcath c’al i bronce ani c’al i pat’al ani c’al i t’ujub mármol.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 I canela, i ilal, i jom, i nihuihuiltalab, i vino, i aceite, i harina, in hualil i lab em, i burrochic, i ovejachic, i bichimchic, i carrochic, ma i inicchic axi nujuhuabac c’al i amulab, tim patal jahua’ tu ucha’its yabats nujuhuab.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 An nujulchic ne’ets quin ucha’ am bichou:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Nix an nujulchic axi ricomenec cum yan in nujchamal nixe’ xi bichou, ne’ets ca ou tixc’an cum ne’ets ca jiq’uey c’al xi c’ac’ath yajchictalab abchinal am bichou. Ne’ets ca lej t’e’pin ani ca uq’uin.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Ne’ets quin uluchic:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Jun jic’tohual it tala’ q’uibethanchatits lej yan a co’oyamal ti jayq’ui’.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Tam quin tsu’uchic xumumul im paulil nix am bichou c’al an c’amal, ne’ets ca thajan an inicchic antse’:
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 An inicchic ne’ets quin jolchi i pojoth anam tin oc’ abal in lej yajnal t’ajat q’uibanits am bichou. Ne’ets ca t’e’pin ani ca uq’uin. Ca thajan antse’:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Uchan c’al nix an ángel patal axi c’uajatchic ti eb ca culbe cum antsana’ ti q’uibanits nix am bichou. A Dios in t’ajchamal jahua’ in tomnal quin t’ajchi am bichou, in abchamal i yajchictalab. Patal ax pel in abathualejil, ani patal ax pel in caulomejil, ani patal jita’ pel in tsacamil a Dios, tim patalchic ca culbe, in ulu an ángel.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Taley u tsu’u jun i ángel lej in cua’al in tsap, im pena’ i pulic t’ujub ejtil ax u eynal ti tse’entalab ani im pet’na’ ti al am pulic lejem. In ulu:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Yabats ne’ets ca ats’atbe t’eneyab i arpa taja’. Xo’ xant’o an tsul ani an trompeta. Ni jayq’ui’ yabats ne’ets ca xe’tsin i t’ojnal taja’. Yabats ne’ets ca ats’atbe jita’ ti tse’el.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Yabats ne’ets ca tajbaxin i tajablab taja’. Yabats ne’ets ca hua’tsin i ajib ejtil ax u t’ajnal tam hua’ats i tomquintalab lej culbel an inicchic. Xo’ xant’o an nujulchic axi xe’tsinenec taja’. Pelac in ey xi más pulic nujulchic tim puhuel an tsabal. Yabats ne’ets quin ejtou c’al in c’ambixtal quin c’ambinchichic i inicchic jant’ini’ ti jayq’ui’ in c’ambinchamal.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Al nix am bichou jun ti xe’etsac yan i tsemthom inicchic tats ti tsemthame yan in tsacamilchic a Dios ani yan axi xe’tsinenec ti olnom c’al in cahuintal a Dios, ani jaxtam abchinal i yajchictalab c’al a Dios.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.