Romanos 4

Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nan u le’ tu t’iloxnanchichic i biyal at juntal xits’al Abraham.
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Max anac tsu’ume ti bolith c’al a Dios tin ebal in t’ajbil, tam in ejtohuamalac quin c’athatna’ in t’ajbil tin tamet a Dios. Cum yab ja ti tsu’ume ti bolith, jaxtam yab in ejtou.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Thuchathits a Abraham ti al an T’ocat Thuchlab abal im bela’ a Dios, ani jaxtam ti tsu’ume ti bolith c’al a Dios.
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Max i inic ca t’ojon ani ca jalbinchat yab pel i pithoblab, pel in atohual.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Yab pel in atohual tam an inic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios. Yab u tsu’tab ti bolith tin ebal in t’ajbil, tocat quim bela’ ani ne’ets ca tsu’tat ti bolith aba ani’ pel i hualbith inic.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 A David in olna’ jaye abal yab tin ebal in t’ajbil an inic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios, tocat quim bela’ ani ne’ets ca tsu’tat ti bolith. Tam ojni’ ne’ets ca culbe.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 In ulu a David:
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 — ausente —
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 ¿Antsana’ ne’ets ca culbe expith axi cojchinenec in inictal ani yab ne’ets ca culbe axi yab cojchinenec? Nan tu ucha’its abal tsu’ume ti bolith a Abraham cum im bela’ a Dios.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 ¿Tsu’ume jaja’ ti bolith c’al a Dios tam ti cojchinenequits in inictal o tam ti yabaye cojchinenecac? Yabaye cojchinenequits.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Cum im belamal jats ti tsu’tatits ti bolith, ani ma ti talbelits tam ti uchan c’al a Dios ca cojchin in inictal abal antsana’ ca tso’obna pel in c’al a Dios. Im baju a Abraham ca t’ajan ti cuenta c’al a Dios ejtil max pel i tatalab c’al patal jitats quim bela’ a Dios. Aba i ca cojchin in inictal, ne’ets ca tsu’tat ti bolith an inicchic c’al a Dios tam quim bela’its.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 A Abraham pel ejtil i tatalab jaye c’al axi cojchinenec in inictal ani im belal a Dios. Im belal jayetseq’ui jant’ini’ im bela’ a Abraham tam ti yabaye cojchinenequits in inictal.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Bijchith uchan a Abraham c’al a Dios abal jaja’ ani in tsacamilchic ne’ets ca pithan tim puhuel an tsabal ti c’alab. Antsana’ ti uchan cum tsu’tatits ti bolith ma tam tim bela’its a Dios, yab abal im putumal c’al in uchbixtal a Dios.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Auxe’ max ne’ets ca pithan jahua’ bijchith uchan c’al a Dios expith max jita’ quim putu c’al in uchbixtal a Dios. Iba. Max chubax anac, tamna’ jolat qui belchi jahua’ a Dios tu bijchith uchal ani yab jant’o in jalbil im bijchith cahuintal.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 In ey in uchbixtal a Dios tu jolbiyalchic tam yab qui putu. Cum hua’ats i uchbixtalab, hua’ats jant’o ca jec’omna.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 I belal a Dios ani tin ebal in alhua’ inictal jaja’ tu pithal jahua’ im bijchith ulumalits ne’ets tucu pitha’. Lej chubax i bats’uhual max i belal ejtil im belamal a Abraham ani in at juntal xits’al jaja’. Nixe’ xi bijchith cau yab expith pithan ca tabatnanchat c’al ax im putuhual c’al in uchbixtal a Dios, jaye ca tabatnanchat c’al ax im belal a Dios ejtil tim belamal jaye a Abraham. Antsana’ a Abraham pel i tatalab c’al patal huahua’ ax i belal.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 In ulal an T’ocat Thuchlab abal a Dios im bijiy a Abraham ti tatalab c’al yan i inicchic, cum im bela’ a Dios. Jats a Dios ax in ejtohual quin ejtha’ an tsemelomchic ani quin hua’tsintha’ jahua’ yabaye u hua’tsinenequits.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 A Abraham im bela’ a Dios tam ti yab hua’ats i aychixtalab ne’ets ca lablinchat. Im bela’ abal ne’ets ca bijiyat ti tatalab c’al yan i inicchic jant’ini’ ti uchanits c’al a Dios. Ne’ets ca pithancua’ yantalam i tsacamlab.
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Aba ma in cua’alits jat’hua’ bo’ inic i tamub, bel yab in jila’ quim bela’. Jaye uxcue’its a Sara, ani yabats in ejtohual quin co’oychic i tsacam.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Ni jayq’ui’ yab in tsalpay max a Dios yab ne’ets quin ejtou quin t’ajchi jahua’ bijchith uchnenequits ne’ets quin t’ajchi. In junini’ bela’ ani in junini’ tsapna’ a Dios, ani im puhuethanchi im bij a Dios.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Lej thacat in ichich cum im bela’ abal a Dios in huit’al quin t’aja’ jahua’ im bijchith ulumalits ne’ets quin t’aja’.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Cum in lej bela’, jaxtam ti tsu’ume ti bolith c’al a Dios.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Abal tsu’ume ti bolith tam im bela’, yab expith thuchat tin cuenta a Abraham.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Huahua’hue ne’ets cu tsu’tat tu bolith tam qui bela’ a Dios ax in ejtha’ i Ajatic Jesús ti al an jolimtalab.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ja’its a Jesús axi bina ca tsemtha ti calchix c’al huahua’ i hualab, ani xo’ ejthachits abal cu tsu’tat tu bolith c’al a Dios.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.