Romanos 4
Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs NTLH
1 Nan u le’ tu t’iloxnanchichic i biyal at juntal xits’al Abraham.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Max anac tsu’ume ti bolith c’al a Dios tin ebal in t’ajbil, tam in ejtohuamalac quin c’athatna’ in t’ajbil tin tamet a Dios. Cum yab ja ti tsu’ume ti bolith, jaxtam yab in ejtou.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Thuchathits a Abraham ti al an T’ocat Thuchlab abal im bela’ a Dios, ani jaxtam ti tsu’ume ti bolith c’al a Dios.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Max i inic ca t’ojon ani ca jalbinchat yab pel i pithoblab, pel in atohual.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Yab pel in atohual tam an inic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios. Yab u tsu’tab ti bolith tin ebal in t’ajbil, tocat quim bela’ ani ne’ets ca tsu’tat ti bolith aba ani’ pel i hualbith inic.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 A David in olna’ jaye abal yab tin ebal in t’ajbil an inic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios, tocat quim bela’ ani ne’ets ca tsu’tat ti bolith. Tam ojni’ ne’ets ca culbe.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 In ulu a David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Antsana’ ne’ets ca culbe expith axi cojchinenec in inictal ani yab ne’ets ca culbe axi yab cojchinenec? Nan tu ucha’its abal tsu’ume ti bolith a Abraham cum im bela’ a Dios.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Tsu’ume jaja’ ti bolith c’al a Dios tam ti cojchinenequits in inictal o tam ti yabaye cojchinenecac? Yabaye cojchinenequits.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Cum im belamal jats ti tsu’tatits ti bolith, ani ma ti talbelits tam ti uchan c’al a Dios ca cojchin in inictal abal antsana’ ca tso’obna pel in c’al a Dios. Im baju a Abraham ca t’ajan ti cuenta c’al a Dios ejtil max pel i tatalab c’al patal jitats quim bela’ a Dios. Aba i ca cojchin in inictal, ne’ets ca tsu’tat ti bolith an inicchic c’al a Dios tam quim bela’its.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 A Abraham pel ejtil i tatalab jaye c’al axi cojchinenec in inictal ani im belal a Dios. Im belal jayetseq’ui jant’ini’ im bela’ a Abraham tam ti yabaye cojchinenequits in inictal.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Bijchith uchan a Abraham c’al a Dios abal jaja’ ani in tsacamilchic ne’ets ca pithan tim puhuel an tsabal ti c’alab. Antsana’ ti uchan cum tsu’tatits ti bolith ma tam tim bela’its a Dios, yab abal im putumal c’al in uchbixtal a Dios.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Auxe’ max ne’ets ca pithan jahua’ bijchith uchan c’al a Dios expith max jita’ quim putu c’al in uchbixtal a Dios. Iba. Max chubax anac, tamna’ jolat qui belchi jahua’ a Dios tu bijchith uchal ani yab jant’o in jalbil im bijchith cahuintal.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 In ey in uchbixtal a Dios tu jolbiyalchic tam yab qui putu. Cum hua’ats i uchbixtalab, hua’ats jant’o ca jec’omna.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 I belal a Dios ani tin ebal in alhua’ inictal jaja’ tu pithal jahua’ im bijchith ulumalits ne’ets tucu pitha’. Lej chubax i bats’uhual max i belal ejtil im belamal a Abraham ani in at juntal xits’al jaja’. Nixe’ xi bijchith cau yab expith pithan ca tabatnanchat c’al ax im putuhual c’al in uchbixtal a Dios, jaye ca tabatnanchat c’al ax im belal a Dios ejtil tim belamal jaye a Abraham. Antsana’ a Abraham pel i tatalab c’al patal huahua’ ax i belal.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 In ulal an T’ocat Thuchlab abal a Dios im bijiy a Abraham ti tatalab c’al yan i inicchic, cum im bela’ a Dios. Jats a Dios ax in ejtohual quin ejtha’ an tsemelomchic ani quin hua’tsintha’ jahua’ yabaye u hua’tsinenequits.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 A Abraham im bela’ a Dios tam ti yab hua’ats i aychixtalab ne’ets ca lablinchat. Im bela’ abal ne’ets ca bijiyat ti tatalab c’al yan i inicchic jant’ini’ ti uchanits c’al a Dios. Ne’ets ca pithancua’ yantalam i tsacamlab.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Aba ma in cua’alits jat’hua’ bo’ inic i tamub, bel yab in jila’ quim bela’. Jaye uxcue’its a Sara, ani yabats in ejtohual quin co’oychic i tsacam.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ni jayq’ui’ yab in tsalpay max a Dios yab ne’ets quin ejtou quin t’ajchi jahua’ bijchith uchnenequits ne’ets quin t’ajchi. In junini’ bela’ ani in junini’ tsapna’ a Dios, ani im puhuethanchi im bij a Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Lej thacat in ichich cum im bela’ abal a Dios in huit’al quin t’aja’ jahua’ im bijchith ulumalits ne’ets quin t’aja’.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Cum in lej bela’, jaxtam ti tsu’ume ti bolith c’al a Dios.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Abal tsu’ume ti bolith tam im bela’, yab expith thuchat tin cuenta a Abraham.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Huahua’hue ne’ets cu tsu’tat tu bolith tam qui bela’ a Dios ax in ejtha’ i Ajatic Jesús ti al an jolimtalab.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ja’its a Jesús axi bina ca tsemtha ti calchix c’al huahua’ i hualab, ani xo’ ejthachits abal cu tsu’tat tu bolith c’al a Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.