João 11
Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs NVT
1 C’uajat jun i ya’ul ti bichou Betania im bij Lázaro. Pel in ebchal a María ani a Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Pel jaja’ a María ax ti jayq’ui’ in jolchi i nihuihuiltalab tin acan a Jesús ani in huayethanchi c’al in xi’il. Pel in ebchal Lázaro axi ya’ul.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Abchinal an cau a Jesús c’al a María ani a Marta ca uchan an cau antse’: ―Ajatic, ca lej t’aja’ ti cuenta abal te a ja’ub Lázaro u ya’ul.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Tam ti olchinits antsana’ an cau a Jesús, in ulu: ―Aba ani’ ya’ul yab ne’ets ca t’ayat tsemets. C’al jahua’ cu t’ajchi a Lázaro ne’ets tu tejhua’methanchi in tsap a Dios ani nana’ u tsap tin Tsacamil a Dios.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 A Jesús in lej ichich hual tsu’tal a Marta ani a María ani a Lázaro.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Aba ani’ olchinenequits abal ya’ul a Lázaro, bel jilc’one taja’ tsab a q’uicha jun ti c’uajat.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Taley talbel a Jesús tu ucha’ huahua’ tu exobalilchic: ―Huana cu c’ale junil ti Judea.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 I toc’tsiy: ―¿Exobchix, jale’ ta le’ quit huichiy tihua’ junil, ani tats tit le’name quit tsemtha c’al i t’ujub c’al talchic i Israelchic?
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 A Jesús tu ucha’chic: ―Biyat yabaye u talchamal in t’ojlabil a Dios ax tin abamal, yabaye ne’ets quin tsemtha. Hua’ats jat’hua’ lajuj tsab i hora tam tajaxe ta q’uicha ca xe’tsin an inic yab ca t’ithc’uan.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Expith tam acal tam ti yic’uaxits hualam ne’ets ca t’ithc’uan, cum yab hua’ats i tajax.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Talbel a Jesús tu uchaye: ―U huayitsits i ja’ub Lázaro. Ne’ets quin c’ale cu ejtsintha’.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Tam huahua’ i uchal a Jesús: ―Ajatic, alhua’ abal max huayitsits, cum ne’ets hualam elabmelits an yau’lats.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Tam tin ulu a Jesús abal huayitsits a Lázaro, in le’ quin ulu abal tsemetsits. Huahua’ i tsalpanchalq’ui abal coyomathq’ui ti huayal.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Tam a Jesús tu lejquith ucha’chic: ―Tsemetsits a Lázaro.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Alhua’ abal in jilc’onenec teje’ ani yabaye in c’alnec c’al a Lázaro, cum talbel tata’chic más ne’ets tiquin lej bela’. Huanats qui tsu’u xohue’.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Tam cau a Tomás axi uxnal ti cuaya’cua’. Tu ucha’ huahua’ tu at exobalchic: ―Cu c’alehue c’al a Jesús ani cu junax tsemtha c’al jaja’.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Ulits a Jesús jun ti jolith a Lázaro, olchin abal tse’its a q’uicha ti joliyame.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Am bichou Betania c’uajat utat ti bichou Jerusalén jelat max tsab c’al ts’ejel i kilómetro.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Tats ti ultsits yan i Israelchic quin ts’abiy a Marta ani a María quin culbethanchi in ichich, cum in tso’obits abal tsemetsits in ebchal Lázaro.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Cum olchinal a Marta abal ta tal a Jesús, c’ale abal quin tamu. A Maria jats jilc’on tin q’uima’.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ulits a Marta, in ucha’ a Jesús: ―Ajatic, max it c’uajatac yabac tsemenec u ebchal Lázaro.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Aba ani’ tsemenequits, u tso’obits abal ne’ets ca ejtha c’al a Dios.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Toc’tsin a Jesús: ―Ne’ets ca ejtha ani ca xe’tsine ejat junil a ebchal.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Uchan a Jesús tam: ―U tso’obits abal ne’ets ca ejtha tam quim baju an taltalab q’uicha tam a Dios ne’ets quin tala’ ejtha’ an tsemelomchic.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Toc’tsin a Jesús: ―Nana’its in ejthax c’al an tsemelomchic ani im pithoblix c’al i it ejattalab. Aba ani’ max ca tsemets jitats tiquim bela’ nana’, bel ne’ets cu ejtha’ junil talbel.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ne’ets ca c’uajiy it ejatlith abal ets’ey yab quin leca’ an lej tsemla jitats belom c’al nana’. ¿A belal axe’ xi cau?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Tam toc’tsin a Marta: ―U lej belal Ajatic abal pel ti Tsacamil a Dios. Pel it Cristo ax it bijithits ne’ets quit aban c’al a Dios quit chich.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Talits ti t’ilom a Marta c’al a Jesús, huichits c’al a María quin caniy ca chich c’al a Jesús quin tsu’u. In cue’ ucha’: ―An Exobchix Jesús tax talits utat in le’ abal quit c’ale ca tsu’u.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Tam ti olchinits an cau a María, tam ta c’ale thubat quin tsu’u a Jesús.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Yabaye ulnec a Jesús ti bichou Betania, c’uajate tihua’ jun ti tamuhuat c’al a Marta.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 An Israelchic axi c’uajat abal quin culbethanchi in ichich a María in tsu’u abal thubat c’alets. Ani c’alechic jaja’ jaye, cum in tsalpayal abal a María ne’ets quin tsa’biy an jolimtalab ani ca uq’uin taja’.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Ultsits a María taja’ jun ti c’uajat a Jesús, in tuthu in c’ualal tin tamet ani in ucha’: ―Ajatic, max it c’uajatac yabac tsemenec u ebchal Lázaro.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Tam tin tsu’u a Jesús uc’nal a María ani an Israelchic axi c’uajat taja’, in ats’a’ tim ba’ lej t’elelel in ichich ani lej ej’el.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Tam in conoychic: ―¿Ju’ta ta joliyamal a Lázaro? Uchan a Jesús: ―Quit utey Ajatic abal ca tsu’u.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Tam uc’nal a Jesús jaye.
35 Jesus chorou.
36 Tam in ulu an Israelchic axi taja’chic: ―Ca t’aja’ ti cuenta abal lej ichich hual tsu’tom c’al a Lázaro.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Talchic jaja’chic in ulu: ―Ja’its axe’ xi inic ax in tsu’uxmetha’ an joc’tsi, ani hualam max pelac in culbetal in ejtohuamalac quin jeltha’ a Lázaro ani yab ca tsemets.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Junil in ats’a’ a Jesús lej ej’el tin ichich. Tam utey jun ti jolith a Lázaro al i jol paxal t’ujub axi paxq’uithits c’al i pulic t’ujub.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 A Jesús in ucha’chic: ―Ca tixc’a’chic an t’ujub taja’. Uchan c’al a Marta in uxum ebchal an tsemelom: ―Ajatic, cum tse’its a q’uicha ti tsemenec hualam pet’el caxiyits.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Uchan a Marta c’al a Jesús: ―Ca t’ila’ jahua’ nan tu ucha’its, max a belal nan ne’ets tu tejhua’methanchi in tsap a Dios.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Tam in tixc’a’chic an t’ujub. Tam a Jesús in met’a’ hualq’ui’ ti eb ani in ulu: ―U binal i c’ac’namal yan Tata ti eb, cum tin ats’anchamal u conchixtal.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Aba ani’ u tso’obits abal ets’ey tin ats’anchal jahuaquitsq’ui tu conchi, bel tu mo’canchal u conchixtal abal antsana’ axi teje’ muthatchic quin lej bela’ abal tata’ tin aba’ quin chich teje’ tsabal.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Tam tin uluhuits antsana’, tam lej thajan a Jesús: ―Lázaro, quit cale tana’.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ani cale a Lázaro malithe c’al i malilil toltom ani c’al jun i toltom thu’bathe tin oc’. A Jesús in ucha’chic axi taja’ c’uajat: ―Ca huilchi an malilil toltom abal ca hualcanits.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 C’al axe’ xi pulic tsu’bixtalab in t’aja’ a Jesús, jats ti belan c’al yan i Israelchic axi che’nequits c’al a María jun ti joliyame a Lázaro. In tsu’uchic ani im bela’chic.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ani talchic jaja’chic c’ale quin olchi an fariseochic jahua’ a Jesús in t’ajchamal a Lázaro.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Tam nixe’ an fariseochic ani c’al axi pel i ts’alechic pale’ c’ale quin tauna’ an cuenel axi c’athpich exbath ti ts’ejcom c’al an cau tin cuenta an tiyopan. In ucha’chic: ―¿Jant’o ne’ets qui t’aja’, cum axe’ xi inic xe’ets in t’ajal yan i labith t’ajbilab?
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Lejat patal an inicchic ne’ets ca belomats max qui jila’ antsana’ ca xe’tsine. Hualam max ca chich an romanochic tucu tsemtha’ ani tucu t’ajat talabethanchi i tiyopanil.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Tam jun axi taja’ c’al jaja’chic im bij a Caifás ani pel i ts’ale pale’ nixe’ xi tamub, in ucha’chic: ―Tata’chic ojni’ yab it tsalpath.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ca t’aja’ ti cuenta abal alhua’ ca tsemtha juncats i inic, ani yab cu talabetha huahua’ tu bichou.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Caifás yab in elentha’ nixe’ xi cau tin cuete’ oc’. Antsana’ ti cahuintha c’al a Dios, abal a Jesús ne’ets ca tsemtha ti calchix c’al am bichou Israel. Cum pel i ts’ale pale’ a Caifás nixe’ xi tamub, antsana’ in ucha’ in at juntalchic.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ani yab expith ca tsemtha a Jesús abal ca jec’ontha am bichou Israel, jaye abal ca jec’ontha ani ca mulcuhuat patal in tsacamilchic a Dios axi buc’uc’ul xe’ets tim puhuel an tsabal.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ma tam nixe’ xa q’uichajits an oc’lecchic c’al an Israel in luba’ quin ts’ejca’ an cau jant’ini’ ti quin tsemtha’ a Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Jaxtam a Jesús yabats lej tejhua’ xe’ets jun ti ca tsu’tat c’al an Israelchic. Cale ti Judea ani c’ale ti jun i bichou im bij Efraín axi utat i joltam. Tats ti jilc’on a Jesús ani jaye huahua’ tu exobalil.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Cum yabats más ohuat a q’uicha ne’ets quim baju an Israelchic quin t’aja’ an ajib tin cuenta abal ti calthame ti Egipto im biyal juntalchic, tamcunenequits yan i inicchic ti Jerusalén quin oc’ox t’oquetha’ tim ba’ jant’ini’ ti uchbith c’al an ts’ejcath cau axi jilchin c’al a Moisés.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Talchic jaja’chic xe’ets alilil max quin ela’ a Jesús. Talchic axi al an tiyopan xe’ets in conoyalchic: ―¿Jant’o a tsalpayal hualam ne’ets ca chich a Jesús c’al an ajib?
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 An fariseochic ani an ts’ale pale’chic in abchamalits’ an cau am bichou abal ca tso’oblinchat max ca tsu’tat ju’ta a Jesús, cum ne’ets ca abchin jita’ ta ca yac’uan.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.