João 11
Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs NAA
1 C’uajat jun i ya’ul ti bichou Betania im bij Lázaro. Pel in ebchal a María ani a Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Pel jaja’ a María ax ti jayq’ui’ in jolchi i nihuihuiltalab tin acan a Jesús ani in huayethanchi c’al in xi’il. Pel in ebchal Lázaro axi ya’ul.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Abchinal an cau a Jesús c’al a María ani a Marta ca uchan an cau antse’: ―Ajatic, ca lej t’aja’ ti cuenta abal te a ja’ub Lázaro u ya’ul.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Tam ti olchinits antsana’ an cau a Jesús, in ulu: ―Aba ani’ ya’ul yab ne’ets ca t’ayat tsemets. C’al jahua’ cu t’ajchi a Lázaro ne’ets tu tejhua’methanchi in tsap a Dios ani nana’ u tsap tin Tsacamil a Dios.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 A Jesús in lej ichich hual tsu’tal a Marta ani a María ani a Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Aba ani’ olchinenequits abal ya’ul a Lázaro, bel jilc’one taja’ tsab a q’uicha jun ti c’uajat.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Taley talbel a Jesús tu ucha’ huahua’ tu exobalilchic: ―Huana cu c’ale junil ti Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 I toc’tsiy: ―¿Exobchix, jale’ ta le’ quit huichiy tihua’ junil, ani tats tit le’name quit tsemtha c’al i t’ujub c’al talchic i Israelchic?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 A Jesús tu ucha’chic: ―Biyat yabaye u talchamal in t’ojlabil a Dios ax tin abamal, yabaye ne’ets quin tsemtha. Hua’ats jat’hua’ lajuj tsab i hora tam tajaxe ta q’uicha ca xe’tsin an inic yab ca t’ithc’uan.
9 Jesus respondeu:
10 Expith tam acal tam ti yic’uaxits hualam ne’ets ca t’ithc’uan, cum yab hua’ats i tajax.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Talbel a Jesús tu uchaye: ―U huayitsits i ja’ub Lázaro. Ne’ets quin c’ale cu ejtsintha’.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Tam huahua’ i uchal a Jesús: ―Ajatic, alhua’ abal max huayitsits, cum ne’ets hualam elabmelits an yau’lats.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tam tin ulu a Jesús abal huayitsits a Lázaro, in le’ quin ulu abal tsemetsits. Huahua’ i tsalpanchalq’ui abal coyomathq’ui ti huayal.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tam a Jesús tu lejquith ucha’chic: ―Tsemetsits a Lázaro.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Alhua’ abal in jilc’onenec teje’ ani yabaye in c’alnec c’al a Lázaro, cum talbel tata’chic más ne’ets tiquin lej bela’. Huanats qui tsu’u xohue’.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tam cau a Tomás axi uxnal ti cuaya’cua’. Tu ucha’ huahua’ tu at exobalchic: ―Cu c’alehue c’al a Jesús ani cu junax tsemtha c’al jaja’.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ulits a Jesús jun ti jolith a Lázaro, olchin abal tse’its a q’uicha ti joliyame.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Am bichou Betania c’uajat utat ti bichou Jerusalén jelat max tsab c’al ts’ejel i kilómetro.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Tats ti ultsits yan i Israelchic quin ts’abiy a Marta ani a María quin culbethanchi in ichich, cum in tso’obits abal tsemetsits in ebchal Lázaro.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Cum olchinal a Marta abal ta tal a Jesús, c’ale abal quin tamu. A Maria jats jilc’on tin q’uima’.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ulits a Marta, in ucha’ a Jesús: ―Ajatic, max it c’uajatac yabac tsemenec u ebchal Lázaro.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Aba ani’ tsemenequits, u tso’obits abal ne’ets ca ejtha c’al a Dios.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Toc’tsin a Jesús: ―Ne’ets ca ejtha ani ca xe’tsine ejat junil a ebchal.
23 Jesus disse a ela:
24 Uchan a Jesús tam: ―U tso’obits abal ne’ets ca ejtha tam quim baju an taltalab q’uicha tam a Dios ne’ets quin tala’ ejtha’ an tsemelomchic.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Toc’tsin a Jesús: ―Nana’its in ejthax c’al an tsemelomchic ani im pithoblix c’al i it ejattalab. Aba ani’ max ca tsemets jitats tiquim bela’ nana’, bel ne’ets cu ejtha’ junil talbel.
25 Então Jesus declarou:
26 Ne’ets ca c’uajiy it ejatlith abal ets’ey yab quin leca’ an lej tsemla jitats belom c’al nana’. ¿A belal axe’ xi cau?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Tam toc’tsin a Marta: ―U lej belal Ajatic abal pel ti Tsacamil a Dios. Pel it Cristo ax it bijithits ne’ets quit aban c’al a Dios quit chich.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Talits ti t’ilom a Marta c’al a Jesús, huichits c’al a María quin caniy ca chich c’al a Jesús quin tsu’u. In cue’ ucha’: ―An Exobchix Jesús tax talits utat in le’ abal quit c’ale ca tsu’u.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Tam ti olchinits an cau a María, tam ta c’ale thubat quin tsu’u a Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yabaye ulnec a Jesús ti bichou Betania, c’uajate tihua’ jun ti tamuhuat c’al a Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 An Israelchic axi c’uajat abal quin culbethanchi in ichich a María in tsu’u abal thubat c’alets. Ani c’alechic jaja’ jaye, cum in tsalpayal abal a María ne’ets quin tsa’biy an jolimtalab ani ca uq’uin taja’.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ultsits a María taja’ jun ti c’uajat a Jesús, in tuthu in c’ualal tin tamet ani in ucha’: ―Ajatic, max it c’uajatac yabac tsemenec u ebchal Lázaro.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Tam tin tsu’u a Jesús uc’nal a María ani an Israelchic axi c’uajat taja’, in ats’a’ tim ba’ lej t’elelel in ichich ani lej ej’el.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Tam in conoychic: ―¿Ju’ta ta joliyamal a Lázaro? Uchan a Jesús: ―Quit utey Ajatic abal ca tsu’u.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Tam uc’nal a Jesús jaye.
35 Jesus chorou.
36 Tam in ulu an Israelchic axi taja’chic: ―Ca t’aja’ ti cuenta abal lej ichich hual tsu’tom c’al a Lázaro.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Talchic jaja’chic in ulu: ―Ja’its axe’ xi inic ax in tsu’uxmetha’ an joc’tsi, ani hualam max pelac in culbetal in ejtohuamalac quin jeltha’ a Lázaro ani yab ca tsemets.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Junil in ats’a’ a Jesús lej ej’el tin ichich. Tam utey jun ti jolith a Lázaro al i jol paxal t’ujub axi paxq’uithits c’al i pulic t’ujub.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 A Jesús in ucha’chic: ―Ca tixc’a’chic an t’ujub taja’. Uchan c’al a Marta in uxum ebchal an tsemelom: ―Ajatic, cum tse’its a q’uicha ti tsemenec hualam pet’el caxiyits.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Uchan a Marta c’al a Jesús: ―Ca t’ila’ jahua’ nan tu ucha’its, max a belal nan ne’ets tu tejhua’methanchi in tsap a Dios.
40 Jesus respondeu:
41 Tam in tixc’a’chic an t’ujub. Tam a Jesús in met’a’ hualq’ui’ ti eb ani in ulu: ―U binal i c’ac’namal yan Tata ti eb, cum tin ats’anchamal u conchixtal.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Aba ani’ u tso’obits abal ets’ey tin ats’anchal jahuaquitsq’ui tu conchi, bel tu mo’canchal u conchixtal abal antsana’ axi teje’ muthatchic quin lej bela’ abal tata’ tin aba’ quin chich teje’ tsabal.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tam tin uluhuits antsana’, tam lej thajan a Jesús: ―Lázaro, quit cale tana’.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ani cale a Lázaro malithe c’al i malilil toltom ani c’al jun i toltom thu’bathe tin oc’. A Jesús in ucha’chic axi taja’ c’uajat: ―Ca huilchi an malilil toltom abal ca hualcanits.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 C’al axe’ xi pulic tsu’bixtalab in t’aja’ a Jesús, jats ti belan c’al yan i Israelchic axi che’nequits c’al a María jun ti joliyame a Lázaro. In tsu’uchic ani im bela’chic.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ani talchic jaja’chic c’ale quin olchi an fariseochic jahua’ a Jesús in t’ajchamal a Lázaro.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Tam nixe’ an fariseochic ani c’al axi pel i ts’alechic pale’ c’ale quin tauna’ an cuenel axi c’athpich exbath ti ts’ejcom c’al an cau tin cuenta an tiyopan. In ucha’chic: ―¿Jant’o ne’ets qui t’aja’, cum axe’ xi inic xe’ets in t’ajal yan i labith t’ajbilab?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Lejat patal an inicchic ne’ets ca belomats max qui jila’ antsana’ ca xe’tsine. Hualam max ca chich an romanochic tucu tsemtha’ ani tucu t’ajat talabethanchi i tiyopanil.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tam jun axi taja’ c’al jaja’chic im bij a Caifás ani pel i ts’ale pale’ nixe’ xi tamub, in ucha’chic: ―Tata’chic ojni’ yab it tsalpath.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ca t’aja’ ti cuenta abal alhua’ ca tsemtha juncats i inic, ani yab cu talabetha huahua’ tu bichou.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Caifás yab in elentha’ nixe’ xi cau tin cuete’ oc’. Antsana’ ti cahuintha c’al a Dios, abal a Jesús ne’ets ca tsemtha ti calchix c’al am bichou Israel. Cum pel i ts’ale pale’ a Caifás nixe’ xi tamub, antsana’ in ucha’ in at juntalchic.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ani yab expith ca tsemtha a Jesús abal ca jec’ontha am bichou Israel, jaye abal ca jec’ontha ani ca mulcuhuat patal in tsacamilchic a Dios axi buc’uc’ul xe’ets tim puhuel an tsabal.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ma tam nixe’ xa q’uichajits an oc’lecchic c’al an Israel in luba’ quin ts’ejca’ an cau jant’ini’ ti quin tsemtha’ a Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Jaxtam a Jesús yabats lej tejhua’ xe’ets jun ti ca tsu’tat c’al an Israelchic. Cale ti Judea ani c’ale ti jun i bichou im bij Efraín axi utat i joltam. Tats ti jilc’on a Jesús ani jaye huahua’ tu exobalil.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Cum yabats más ohuat a q’uicha ne’ets quim baju an Israelchic quin t’aja’ an ajib tin cuenta abal ti calthame ti Egipto im biyal juntalchic, tamcunenequits yan i inicchic ti Jerusalén quin oc’ox t’oquetha’ tim ba’ jant’ini’ ti uchbith c’al an ts’ejcath cau axi jilchin c’al a Moisés.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Talchic jaja’chic xe’ets alilil max quin ela’ a Jesús. Talchic axi al an tiyopan xe’ets in conoyalchic: ―¿Jant’o a tsalpayal hualam ne’ets ca chich a Jesús c’al an ajib?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 An fariseochic ani an ts’ale pale’chic in abchamalits’ an cau am bichou abal ca tso’oblinchat max ca tsu’tat ju’ta a Jesús, cum ne’ets ca abchin jita’ ta ca yac’uan.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.