Gálatas 2
Huastec Aquiche NT (HUS_TBL) vs NTLH
1 Tam ti nanáꞌ u belaꞌich na Jesukristo ani watʼéch lajuchéꞌ i tamub, in kʼale juní Jerusalén kʼal na Bernabé ani u júnaꞌ jeye na Tito kʼal nanáꞌ.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 In kʼale tajaꞌ, abal na Dios tin óltsi kin kʼale. Tajaꞌ Jerusalén, u junkun wawáꞌkʼi kʼal an ultaláb abatwáletsik xi exlómte ti okʼlektsik ani u óltsitsik an ti alwaꞌ tʼilab xu tʼiltsal xi yabtsik u judío. U tʼajaꞌ jechéꞌ abal yab u léꞌ ke xowaꞌ u tʼajámalich ani xowaꞌ in kʼwajat u tʼajál, ka jilkʼon jelti jun xataꞌ xi yab in jalbíl.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Por nibal na Tito, xi taꞌ jeye ti kʼwajat kʼal nanáꞌ, maske u griego, yab tʼajtsin ti chápláb abal kin tʼajaꞌ an exól bin tʼuꞌúl jelt xan tin tʼajál an israelitatsik.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Táꞌ jeye kʼejle ti kʼwajat xin aniꞌ ulal ke u kidháblábtsik, xi ochenektsik chinatkʼi kʼal wawáꞌ. Jechéꞌtsik in léꞌ kin chuꞌu xantʼókʼi ti yabich i wéwnál nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés abal u kʼwajatich kʼal na Kristo Jesús, pos jajáꞌtsik in léꞌ kin chuꞌu ku jolibná kʼal jachanꞌ an takʼixtaláb.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Por yab i walkaꞌ níwéꞌ ti ku kʼambiytsik kom yab i léꞌ ki chuꞌu ka kʼibdhaꞌtsik an tsubaxtaláb xa bachʼúmalich kʼal tin kwenta an alwaꞌ tʼilab.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Por yab tin pidhaꞌtsik ni jun i ít chalab xi kʼwajattsik exlómte ti ultaláb abatwáletsik; (maske nanáꞌ yab kʼejle xataꞌ ku éynaꞌ xantʼéy in éy jajáꞌtsik, pos na Dios yab kʼwajat in telál max jun xitaꞌ más ultaláb o yabaꞌ).
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Jajáꞌtsik yab in ejto ti kin pidhaꞌtsik ít ti chalab, tokot in exbaytsik abal a Dios tin punkʼuntsámal jechéꞌ an ti tʼojláb abal kin xeꞌchin ku tʼiltsi jechéꞌ an ti alwaꞌ tʼilab xi yabtsik u judío, jelt xan ti na Pedro punkʼuntsidh abal kin tʼajaꞌ jechéꞌ an tʼojláb ban judíotsik.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Jechéꞌ na Dios xin kʼwajbámal na Pedro ti abatwále ban judíotsik, jayéchkʼi xi tin kʼwajbámal neye tin abatwále abal xi yabtsik u judío.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jaxtám, na Jakobo, na Pedro ani na Juan, xu bijyáb kʼal an belomtsik ti okʼlek, in exbaytsik abal a Dios tin pidhámal jechéꞌ an ti alwaꞌtaláb. Nanáꞌ ani na Bernabé u chapnédhaꞌ kʼal jajáꞌtsik jelti jun i exól abal ki chuꞌu ke jajáꞌtsik tu kulbetnál weye tin at abatwále ani in ulutsik abal alwaꞌ ku xeꞌchin ki tʼiltsi an ti alwaꞌ tʼilab xi yabtsik u judío, lejat jajáꞌtsik neꞌech kin tʼajaꞌ jechéꞌ an tʼojláb ban judíotsik.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Tokot tu punkʼuntsitsik abal yab ki ukʼtsi ki tolmiy an chʼojontáltsik; ani anchanꞌ u tʼajál, yab u ukʼtsal an chʼojontáltsik.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Por tam ti na Pedro tsích ban bitsow xin bij Antiokía, u kʼwiyaꞌ tin tamét abal xowaꞌ xin tʼajaꞌ, yab alwaꞌ.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Pos jidhtal, jajáꞌ u kʼapulwiꞌik kʼal xi yabtsik u judío, por tam ti ulich cháb óx i iniktsik xi abnék kʼal na Jakobo, in tuju tám ti ówmél ani in jilaꞌ ti kʼapul kʼal xi yabtsik u judío. Pos in jikʼnál jachanꞌ an iniktsik xin koꞌol an exól bin tʼuꞌúl kom u judíotsik.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Tam ti na Pedro chuꞌtat in tʼajál anchanꞌ, in tʼajaꞌ jeye xi kʼeꞌet an judíotsik xu belomich, asta na Bernabé in tʼajaꞌ jeye anchanꞌ.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Por tam ti nanáꞌ u chuꞌu abal yab in tʼajál xan tin ulal an tsubaxtaláb xi kʼwajat ban alwaꞌ tʼilab, u utsaꞌ enchéꞌ na Pedro tin tamét ejtal an belomtsik: “Max tatáꞌ, xi jaꞌich jun i judío, i kʼwajíl jelt xan tu kʼwajíl xi yabtsik u judío, ¿jantʼókʼi ta utsáltsik ka kʼwajay jelti judío xi yabtsik u judío?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Wawáꞌ kʼejle u judío asta tu chakam ani yab u lej walablom jelt xi kʼeꞌet an atiklábtsik xi yabtsik u judío.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Por i choꞌóbich alwaꞌ ke na Dios yab neꞌech kin kʼwajbaꞌ alwaꞌ kʼal Jajáꞌ ni jun xitaꞌ, abalkʼi in tʼajámal xan tin ulal nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés; tokot neꞌech kin kʼwajbál alwaꞌ kʼal Jajáꞌ, xitaꞌ kin belaꞌ na Jesukristo. Jaxtám wawáꞌ, i belámalich weye na Jesukristo abal ti ku kʼwajbaꞌich alwaꞌ na Dios kʼal Jajáꞌ tin kwentakʼi jechéꞌ an belomtaláb ani yab abalkʼi yab i chʼikat tʼajámal nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés. Pos na Dios, yab neꞌech kin kʼwajbaꞌ alwaꞌ kʼal Jajáꞌ ni jun xitaꞌ abalkʼi yab in chʼikat tʼajámal jechéꞌ an takʼixtaláb.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ani xoꞌ, max wawáꞌ ki leꞌnaꞌ ku kʼwajbájich alwaꞌ kʼal na Dios kʼal tin kwentakʼi na Kristo, u xalkʼanalich tám jelti max wawáꞌ weye u walbinalich, ¿awxeꞌ jechéꞌ in léꞌ kin ulu ke na Kristo tu tʼajál ku walbin? ¡Yabaꞌ!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Pos max ku paku jun xataꞌ ani tám ku tʼajaꞌ juní, in kalelich tám in walbidh.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Abal jachanꞌ nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés, tin tʼajaꞌ kin chemech ani xoꞌ yabich neꞌech kin ejto tin takʼiy jachanꞌ an takʼixtaláb; xoꞌ, neꞌech ku ejtóch kin kʼwajay ejat ani tokot ku tʼójontsal na Dios.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Nanáꞌ in kʼwajat jelti max in chemnekich pajkʼidh ban peltsidh teꞌ junax kʼal na Kristo. Jaxtám, xi xoꞌ kʼwajat ejat, yabich nanáꞌ; jaꞌich na Kristo xi kʼwajat ejat ba nu ejattal. Ani xi xoꞌ kʼwajat ejat ba nu tʼuꞌúl, jaꞌich an xeꞌchintaláb xu bachʼu tam tu belaꞌich nin Chakámil na Dios. Jechéꞌ nin Chakámil na Dios, jaꞌich xi tin kʼanidhál tʼajat ani in pidhnaꞌ tinbáꞌ ka chemdhá kʼal nanáꞌ tu kwenta.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Yab u léꞌ ku pojkantsi tin alwaꞌtal na Dios; pos max jun xitaꞌ neꞌechak kin ejto ka kʼwajách alwaꞌ kʼal na Dios abalkʼi yab in chʼikat tʼajámal nin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés, tám, yabich xataꞌ ti neꞌech ka éyan an chemlá xin watʼnaꞌ na Kristo.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.