Jó 14

Habo nalolene bi gahenge lo winigo ogo (HUI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yobo ibugua lalu, Ina wali agali ina ai̱yahanda taba hanayangi howa horo emene tubagi niruniha hangu dindini kamagola genda dewaore tagira ibaga.
1 “Todos somos fracos desde o nascimento; a nossa vida é curta e muito agitada.
2 Ina balawaya baya egerebagi bayale dedane handarigo ai alendo handalu karia yogo bialu ko haraligobi kamagoni. Ani bialu ni dedagola inanaga munini kane handaramaligo ai ni beralibame ge haragola munini biago ereba haraligobi kamagoni.
2 O ser humano é como a flor que se abre e logo murcha; como uma sombra ele passa e desaparece.
3 Ani bidamago í̠ iname ko biniru aginaga dabalu kebe. Ngode Datagaliwabe-o i̱ galone nahe mbirago kogodago í̠na i̱ aginaga dabalu kebe.
3 Nada somos; então por que nos dás atenção? E quem sou eu para que me leves ao tribunal?
4 Ina wali agali mana ko biaga dodohe kamago. Í̠naga deni bayale helo ko birimadaru domo wahabehe mbira ai kabe. Mbirali naheoreyago.
4 O ser humano, que é impuro, nunca produz nada que seja puro.
5 Wali agali ina dindi ogoria holenenaga horo ege malibi ogodaguaore helo lalu pongo bo wirigo mbiralime ibuore bolangua howa lu hole lalu ibunaga holene horo ege malibi dewa lone mo tago habehe ai ibu kabe.
5 Tu já marcaste quantos meses e dias cada um vai viver; isso está resolvido, e ninguém pode mudar.
6 Ai agali garabaya biabe ale bia hagame ibunaga biabe bulenego bu maro buwa alendo ibuni turuho hagadagua i̱bi nde bu miniha turu hagabu holiya yupe habelo hamelo kogoni.
6 Para de olhar para nós e deixa-nos em paz, até que o nosso dia chegue ao fim, como chega ao fim o dia de um trabalhador.
7 I̱na manda bialu koria ira dibinigonaga teneha karulapeyagua lone ogoriani dongoria biaga ndobe.
7 “Para uma árvore há esperança; se for cortada, brota de novo e torna a viver.
8 Ira ibunaga pini bambaore heneyaguabi tene ibu gabu hayaguabi
8 Mesmo que as suas raízes envelheçam, e o seu toco morra na terra,
9 ira teneha dindi ibane bere wiagua nde ira dibayagonaga teneha howa lone dongoria biaga ndobe. Ani anda howa gini gene halu ira gahenge lone anda haga.
9 basta um pouco de água, e ela brota, soltando galhos como uma planta nova.
10 Anigo wali agali ogonidagua biaga ndo. Ina homaramagola mani holebiraru tigua ina hendelo ndo homalu ereba haramagoniore.
10 Mas, quando alguém morre, está acabado; depois de entregar a alma, para onde vai?
11 Manane iba gorene timbuni bereneru hundialu iba ema bialu piagaru hundu tege laraligoni.
11 “Como lagoas que secam, como rios que deixam de correr,
12 Ogonidagua dege wali agali homeneru lone heya nabiaga. Dindi harila piyaguabi ti heyulene henge nawi howa paliaho wulebira.
12 assim, enquanto o céu existir, todos vamos morrer. Vamos dormir o sono da morte, para nunca mais levantar.
13 — ausente —
13 “Ah! Se tu me pusesses no mundo dos mortos e ali me escondesses até que a tua e então marcasses um prazo para lembrares de mim!
14 — ausente —
14 Mas será que alguém tornará a viver depois de ter morrido? Eu, porém, esperarei por melhores tempos, até que as minhas lutas acabem.
15 Horo uruni piai haragola nde í̠nimeore wabini i̱ yu wanahe í̠ni kegoria kawareore haparaho holiya hamelo holebere. Ani buwa í̠nime i̱ olaregola homene dindi uruni wahalu í̠ni keria ibulebero.
15 Então me chamarás, e eu responderei; e tu ficarás contente comigo, pois me criaste.
16 Ani buwa ogoningi i̱na ibaga bialu kogo baya hangu mamage halu ko biruruni mo embeda holebere.
16 Cuidarás para que eu não erre, em vez de ficares espiando para me veres pecar.
17 Wali agalime nuha mbirale mbira kabubu honowa embeda haralidagua ko i̱na biruruni manda biaho wia nabi í̠na domo wahai holebere.
17 Esquecerás os meus pecados e apagarás os meus erros.
18 — ausente —
18 “Mas assim como as montanhas vão se desmoronando, e as rochas saem dos seus lugares;
19 — ausente —
19 e assim como as águas escavam as pedras, e as correntezas levam a terra, assim tu acabas com a esperança do ser humano.
20 Í̠ninaga hongo timbuni daligaore ngegome ti bope halu homelarili. Ti homalu tinaga denguiru mo tara halu aibe tobahe ngagola ai ti homenerunaga dindiha hama pudaba lariligoni.
20 Tu o derrotas, ele se vai para sempre, e mudas a sua aparência quando o despedes deste mundo.
21 Ti ani pu kagola dindini ti igini helalu homayaru nde agali mini lene homogo hayaguabi yagibano kagola wali agalirume mo taga howa mo ko halu hayaguabi homene tigua handa dai bialu manda bibe nahe holebira.
21 Se os seus filhos recebem homenagens, ele não fica sabendo e, se caem na desgraça, ele não tem notícia.
22 Tigua tininaga tinginiha tandaga timbuni nalu karunagabi tiniha genda ibiyarunagabi dugu bialu biraabo holebira, lalu Yobohanda lene.
22 Ele sente apenas as dores do seu próprio corpo e a agonia do seu espírito.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.