João 4
Huambisa NT (HUB_WBT) vs NTLH
1 Nukap shuar Juankan nagkasau Jesúsan nemarainawai, tura Juankan nagkasau imakratui tuinamun fariseo aina antukaruiti.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Turasha Jesúska imakratchauwaiti, antsu nina unuinatairi ainan imakrattarma tusa inaruiti.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Fariseo shuar aina nuna antukarai tamaun Jesús anturmamkamtai, Jesúsjai Judea nugkanmaya ataksha Galileanam wearuiti.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Tumawar Samaria nugkanmani nagkamakiartasa wearuiti.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Tuma Samaria nugkanam jeattak, nugkan yaunchuk Jacob nina uchirin Josén susauwa nui yaakat Sicár tutainam jeawaruiti.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Tuma Jesúscha weká wekakua senchi pimpikin asa, etsa tutupin jasa ai, Jacob yaunchuk nugkan tai yumirma jakmaunam ayaamas ekeemsauwaiti.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Turasha nina unuinatairi ainaka yutain sumakartasa yaaktanam wearuiti. Tuma nui eketai Samarianmaya nuwa entsan shikiktasa jeamtai, Jesús chicharuk: “Winasha entsa shikikam surusta, umartajai”, tusa tinaiti.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Tama Samarianmaya nuwasha Jesúsan ayak: “¿Urukamtai wii Samarianmaya nuwa aisha ame judíowaitiatmesha entsa shikikam surusta, umartajai tusamsha turutme? Judío ainaka Samarianmaya shuarjaigka pegkesha aujnaichau ainawai”, tusa tinaiti.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Takai Jesús ayak: “Yuus aantra amasmauwa nu, entsa surusta umartajai tusa amina seatma nu nekaam, amesha turusmek seamka nigka entsa chuchuwe pujut tuke atinan sukartina nuna amamainaiti”, tusa tinaiti.
10 Então Jesus disse:
11 Tutai nuwa chichaak: “Apu, ame entsa shikitai takaktsumjama, entsasha warijaiya shikiktatam, entsaka init ajama, ¿ame entsa chuchuwe tame nusha tuiya tame?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ¿Ame ina uuntri Jacob ajakua nu nagkasaukaitam? ina uuntri Jacob ajakua nu juna yumirmatain ikurtamkinaitji. Nisha junak yumirma jakuiti, tura nina uchiri ainasha junak yumirma jakaruiti, tura tagkuri ainasha junak yumirma jakaru ainawai”, tusa tinaiti.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Tusa tama Jesús chichaak: “Ju entsa juna umauka ataksha kitaarartin ainawai.
13 Então Jesus disse:
14 Antsu wii susam entsan umaru ainaka nita enentain entsa chuchuwe tuke aramu asar, atakea nuisha kitaarchartin ainawai. Nu shuarnumka entsa chuchuwe pujutan sukartina nuka megkaatsuk arumaisha tuke atinaiti”, tusa tinaiti.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Nu tama nuwa chichaak: “Apu, winasha nu entsa surusta wisha umartajai atakka kitaarchamij, entsa shikiakun waketraj juni pujuij”, tusa tinaiti.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Tutai Jesús ayak: “Weme aishrum untsuka jukim jui nijai taata”, tusa tinaiti.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Tutai nuwa chichaak: “Wika aishrinchauwaitjai”, tusa tinaiti. Takai Jesús ayak: “Wika aishrinchauwaitjai tame nuka nekas tame.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Turasha amina aishrumka cinco ajakuiti, tura yamai aishrum aa nusha amina aishrumchauwaiti. Ame aishrinchauwaitjai tame nuka nekas tame”, tusa tinaiti.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Takai nuwa chichaak: “Apu, ameka nekas Yuusa chichamen etserin iiyajme.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ina uuntrigka Yuusnaka eme anentas iiyainak, ju nainta jui emematu jakaru ainawai. Turasha atum judío ainatirmeka, Yuus emematmainka Jerusalénka auwaiti tinu ainarme”, tusa tinaiti.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Takai Jesús ayak: “Nuwa, nekaspapita turutta, tsawan jeamtaigka ju nainta juigka, tura Jerusalénnumkesha Yuuska emematchatin ainarme.
21 Jesus disse:
22 Atumka nekachiatrum emematrume, turasha ika nekau asar uwemtikartinka judío ainanmaya taatin asamtai, Yuuska emematji.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Yamaika tsawan uminui, ju tsawantai wina Aparun emematin ainaka, ninak enentaimtus, juwapita tusar emematiartatui. Aparka iman ainanak emematriarti tusa eawai.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Yuuska Wakaniti, nuna emematuk ninak enentaimtus juwapita tusar emematin aina nuka, tumasag emematmain ainawai”, tusa tinaiti.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Tutai nuwa chichaak: “Mesías Cristo tutai taatna nunak nekajai. Ni taak ashi ujatmaktinaitji”, tusa tinaiti.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Takai Jesús ayak: “Wii amijai chichaj nunaka Tuke pujuwa nuwaitjai”, tusa tinaiti.
26 Então Jesus afirmou:
27 Nuna tusa nuwan auju pujurai, Jesúsa unuinatairi ainasha kaunkaruiti. Tuma nuna wainkar enentai jearcharuiti. Tumawarsha ¿wari iniame? tusarka nuwanka ticharuiti. Tura Jesúsnaksha ¿wari pachismea au nuwajaisha chichame? tusarkesha ticharuiti.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Jesúsa unuinatairi aina kaunkarmatai nuwaka entsa shikitairinka ajapa ikuak yaaktanam wuwaiti, tuma jeaa patai ainan chicharuk:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Weajai, atumsha ai shuar pujuma nu iistarma, wii tuma jakmaunka ashi ujatkamai. ¿Yakit, Cristochuashit?” tusa tinaiti.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Takai yaaktanmaya ainasha Jesúsan iisartasa weriaru ainawai.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Nuwa yaaktanam waketkimtai Jesúsan chicharainak: “Unuikartina, amesha yuata”, tusa tuina.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Tusa tuinakai Jesús nitan chicharuk: “Wina yutairuka atum wainchamu arutui, auna yuattajai”, tusa tinaiti.
32 Jesus respondeu:
33 Nuna takai nina unuinatairi aina nitak ininainak: “¿Chikichash yuatnurincha itariarma?” tusa tunaiyaina.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Tusa tuinakai Jesús nitan chicharuk: “Wina yutairua nuka wina akuptuku wakeramu, tura nina takatriya ashimmauwa nuwaiti.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Atumka chichaakrum cuatro nantu nagkamakmatai, árak juuktin jeattawai tusarum tinu ainarme. Turasha wii tajarme, shir enentaimsarum iistarma. Ju shuar ainaka Yuusa chichamen etsermaun antuk uwemrartasa wakeruinawai.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ju shuar aina chicham ujamun yainkaru ainanka, pujut tuke atina nuna Yuus susatnaiti. Turam nisha wina yainkau asa, wijai metek shir aneas pujustinaiti.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Chikichik timau awai: Chikich arakmawai, turamtai chikich juwawai ta nuka nekas tawai.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Atumnasha numamtuk atumka chichamka etserchau aruminig, shuar aina chicham ujaktarma tusan ishiakmajrume. Turamu asarum atumsha chikich aramunmayan juumaina numamtuk, yaunchuk Yuusa chichamen etserin ajakarua nu ujakmau aina, atumsha ujakrum Yuusain nekaspapita tumamtikiarme”, tusa tinaiti.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nuna tusa yumirmatnum pujus nina unuinatairi ainan chicharuk pujai, nuwa yaaktanam wu ashi wii tuma jakmaun turutmayi, tusa etserkai nukap Samarianmaya shuar aina nuka Cristowapita tusar Jesúsan tiaru ainawai.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Tumawar Jesús pujamunam kaunak: Jui pujusam kanaram wetá tusar emetawarmatai, nui jimara tsawan pujusaru ainawai.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Tumamtai chikich shuar ainasha Jesúsa chichamen antukar nitasha nekaspapita tiaru ainawai.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Tumainak nuwan chicharainak: “Yamaika ame chichamrumea nukeka nekaspapita tichattaji, isha anturka nekaspapita tuina asar, yamaika nekaaji. Juwaiti ju nugka juiya shuar aina nuna uwemtikatnuka”, tusar tiaruiti.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Tura nui Samarianam jimara tsawan kanarar Jesúsjai jiinkiar Galileanam wearuiti.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Jesúska chichaak: “Yuusa chichamen etserin nina nugkeen pujus etserkaigka shir anturchau ainawai”, tusa tinaiti.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Jerusalénnum pujus takámun nitasha nu jiistanam jeawar ashi wainkaru asar, Galileanam jeaamtai nuiya shuar ainaka shir anentas jukiaru ainawai.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ataksha Jesúsjai Galilea nugkanam, yaakat Caná tutainam yaunchuk ni entsan vino amajsauwa nui jeawaruiti. Nui yaakat Capernaúmnum apu pujau, nuna uchiri jak tepau.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Nu apu Jesús Judeanmaya jiinki Galileanam taayi tamaun antuk, wetatmaun igkug chicharuk: “Wina jearui wemi, wina uchir pegke jan ikukij nu ai jeaam pegker amajtursata”, tusa tinaiti.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Tusa tama Jesús ayak: “Iwainaka takámu waintsukka nekaspapita turutmaitsurme”, tusa tinaiti.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Tutai Jesúsan apu ayak: “Apu, wait aneasam, wina uchir pegke jamayi, nu jatsaig jeaam pegker amajtursakia”, tusa tinaiti.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Tama Jesús nu apun chicharuk: “Waketkita, amina uchirmeka jakashtatui”, tusa tinaiti. Tutai Jesús tamaun nekaspapita tusa apu waketkinaiti.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Tuma wesa nina inatairi ainan winittamaun jinta igkugkuiti. Tura apurin chicharainak: “Amina uchirmeka pegker jasmayi”, tusa ujaina.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Tusa ujam chichaak: “Etsasha uruka aiya pegker jasma”, tusa tinaiti. Tusa takai inatai ainasha aimainak: “Yau etsa teenta ai tsuweamunka michatramai”, tusar ujaina.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Tusa ujam uchi apari Jesús etsa tumaimpapi uchirmeka jakashtatui turutmaya tu enentaimrauwaiti. Tuma nu apu nina nuwe, tura uchiri ainajaimak Jesúska nekas Cristowapita tusa nekaspapita tiaru ainawai.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jesús wainchatai ainan jimaraa iwainakua nunaka, Judeanam pujau Galileanam jeaa turawaiti.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.