João 11
Huambisa NT (HUB_WBT) vs NAA
1 Yaakat Betanianam shuar Lázaro naartin, María tura Marta umai jak tepau, nu yaakat Betaniaka María tura Marta yaaktari ajakuiti.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nu Maríaka Lázaro umai, nuka Jesúsan perfumejai nawenam ukatar nina wiichijai ujujturua nuwaiti.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nu umaintin aina Jesúsan chichaman akuptuinak: “Apu, ame amikrum anetairmia nu senchi jawai”, tusa tuina.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Nu tusa timaun Jesús antuk chichaak: “Nu ja nuka nagkamas jaka megkakattak aniatsui. Antsu Yuusan senchirin tura wii Yuusa uchiriyaitaj nunasha wina senchirun iwainaktin asamtai aniawai”, tusa tinaiti.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesús Martan kaijai, tura Lázaroncha ane jakuiti.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Imatika anenaitiat Lázaro jawai tamaun antuksha wetsuk, ni pujamunmag jimaraa kanaruiti.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Nuna tuma nui nina unuinatairi ainan chicharuk: “Judea nugkanam ataksha waketkimi”, tusa tinaiti.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Nuna takai nina unuinatairi aina chichainak: “Unuikartina judío ainan apuri kayajai tuku mantamawartasa eatmarma tumaigkik ai ataksha wemii tusamsha tame”, tusa tuina.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Nu tusa tama Jesús nitan chicharuk: “¿Chikichik tsawanta nui doce hora asa etsa akaichauka? Shuar tsawai wekaka, tsaaptinnum iimas weká asa tukumrumamaitsui.
9 Jesus respondeu:
10 Antsu káshinam weká, tsaaptinnum iimas wekachu asa, tukumrumamainaiti”, tusa tinaiti.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nuna tusa inagnak, nuiyasha chikichan chichaak: “Ina amikri Lázaro yamaika kanak tepawai, turasha wii werin ishintartatjai”, tusa tinaiti.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Nuna takai nina unuinatairi aina chichainak: “Apu nekas kanaruitkugka shintartatui”, tusa tuina.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesúska nunaka Lázaro jakaun tinaiti, turasha nitaka nekas kanar tepauntsuk tatai tu enentaimraruiti.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Pegkesha nekainachkai Jesús paan iwainak chichaak: “Lázaroka shir jatan jakayi.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Atum aig juakchaurum nui wika shir aneajai, nekaspapita titin asaakrumin, turasha weri iisarmi”, tusa tinaiti.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Nuna takai Tomás, Jimamramu tutai ajakua nu, Cristo unuinatairi ainan chicharuk: “Isha nijaig wearmi, mainaksha iijaimak mantamawarti”, tusa tinaiti.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Lázaro jakamtai ikusam cuatro tsawan tsawara ai Jesús yaakat Betanianam jeawaiti.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betanianmaya juaki Jerusalénnum jeatnuka tres kilómetros ajakuiti.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Marta Maríajai umai jakamtai útainak, senchi wake mesemar matsatainakai, enentain ichichtuinak judío aina nukap ishiintukaruiti.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Nu tumainai Jesús taattak winawai tamaun antuk, Marta Jesúsan igkugtasa jinai Maríaka jeag juaku.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Tuma Marta Jesúsan igkug chichaak: “Apu, ame jui pujakminka wina umaaruka jamainchau ayat jakayi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Turasha wika, ame Yuus aujmaka imatiksag anturtamaina nunaka nekajai”, tusa tinaiti.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Nu tusa tama Jesús ayak: “Ame umaimika aneantatui”, tusa tinaiti.
23 Jesus disse a ela:
24 Tama Marta chichaak: “Nekas tame, tsawan nugka mesera nagkanmau atina nui aneantina nunaka wika nekajai”, tusa tinaiti.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nuna takai Jesús chicharuk: “Wika Tuke pujuwaitjai, jakauncha inannaitjai, tura wikitjai pujutnasha sukartinnaka, shuar wina nekaspapita turutainaka jakasha ataksha nantakiartin ainawai, tuma tuke pujusartin ainawai.
25 Então Jesus declarou:
26 Tura yamai iwáku matsataina nusha wina nekas Yuusa uchirimpapita tusar winak enentaimturainaka waitat nagkanchau atina nuigka wechartin ainawai. ¿Nusha amesha nekaspapita tamek?” tusa tinaiti.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Tusa tama ni ayak: “Ee apu, wika ame tame nunaka nekaspapita tajai. Ameka Cristowaitme, Yuusa uchiri ju nugka jui taatna nuwaitme”, tusa tinaiti.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nuna tina ikuak kai Marían untsuk ninak akanki chicharuk: “Unuikartin aranta ai pujus untsurmawai”, tusa tinaiti.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nu tusa tamauwaik Maríasha wári wajakug Jesúsan wainkattsa wuwaiti.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jesúska eke yaaktanmagka jeatsuk, Marta igkugmaunmag pujau.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 María wárimas jiinki weakai, judío aina María enentain ichichtak kaunak matsamtausha umai ikusmaunam pujus útuttsa weatsuash tusar patatukaru.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Tuma María Jesús pujamunam jeawaiti. Tuma Jesúsan wainak tikishmatar pujus chicharuk: “Apu, ame jui pujakminka wina umaaruka jamainchau ayat jakayi”, tusa tinaiti.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Nuna tusa María útkai, tura shuar aina nuna patatukar kaunkausha útainakai, nuna wainak Jesús senchi wake mesemar nekaprauwaiti.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Nuna tuma chichaak: “¿Tui ikusmarme?” tusa tinaiti. Tusa takai nita chichainak: “Apu, jui ikusmaji tantam iista”, tusa tuina.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Tusa tama iistasa werinaiti, tuma ikusmaunam jeawaiti. Tuma wainak Jesús útnaiti.
35 Jesus chorou.
36 Nuna tuman judío aina wainkar chichainak: “Iisuana yait ane jakuaja”, tusa tuina.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Nuna tusar tuinakaisha chikich chichainak: “Ju wainmachuncha paan iimtikna imausha, ni pujaksha Lázaroncha iturkatnuki, ni pujakaisha jakampash”, tusa tuina.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jesús ataksha senchi wake mesemar nekaprau, tuma wa uun taimunam egkea kaya apujtuamun jearnaiti.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Nu kaya apujtuamun wainak Jesús chichaak: “Kaya jurustaarma”, tusa tinaiti. Takai Marta shuar jakauwa nuna umai chichaak: “Apu, mejeawastai, ikusam cuatro tsawan kanarai”, tusa tinaiti.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Nuna takai Jesús chicharuk: “¿Ame nekaspapi turumainaita takumka Yuusa senchiri iwainamu wainkattame tichamkajam? ¿Nunaka nekaspapi turumainaita tatsumek?” tusa tinaiti.
40 Jesus respondeu:
41 Timatai kayan jurusaruiti. Turawarmatai Jesús nayaimpin pagkai iis chichaak: “Apaachi, ame anturtau asaakmin, maaketi tajame.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ame wii aujmaka tuke anturtusmeke ame nunaka, wika shir nekajai. Tumayatan yamaisha tajame, ame wijai pujamusha ju shuar shir nekamtikata, nitasha nuna wainkar nekas Yuus akupkamuapita turutiarti”, tusa tinaiti.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nuna tusa inaiyak senchi untsuak: “¡Lázaro, nantakim jinkita!” tusa tinaiti.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Tusa untsuam Lázaro jakau ikusmausha, uwejnum, nawenam, tura yapinam jaanchjai punuarmaunka imanisag jiinkinaiti. Tumamtai Jesús chichaak: “Atiirum akupkatarma”, tusa tinaiti. Nuna takai shuar aina atirar akupkaruiti.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Judío aina Marían uyuunainak yujainaka, Jesús Lázaron inanmaun wainkar juka Yuusan uchirimpapita tusa tiaruiti.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Antsu chikich ainaka fariseo ainan nuna turayi tusar ujakartasa weriaruiti. Tumawar jeariar ujakaru ainawai.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Turam fariseo aina, sacerdote apuri ainajai iruuntrar chikich apu nitan nagkakau ainajaisha iruuntrar chichainak: “¿Nu shuar aitka nukap iwainak takak shuaran inakta nusha iturkattajia?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ayatik inaisakrinka imatika iwainakai ashi shuar ainaka ninak anturkar nekaspapi tiartatui”, tusa tuina. “Tusa tuinakai Romanmaya apu aina kaunkar Yuus ememattasa iruuntai jean yumpuntramainak juiya shuar ainatinka ashi ijitmattaji”, tusa tuina.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Nuna tuinakai nuiyag sacerdote apuri Caifás naartin ni nu uwítin apu naamak pujau asa chichaak: “Atumka ishichkisha enentaimtsurme.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ashi shuar aina jinumainnum chikichik shuarak mantamnatna nuka nekatsrume”, tusa tinaiti.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nunaka Caifáska nigki enentaimsagka tichauwaiti, antsu nunaka nu uwítin ni sacerdote apuri ainan apuri asamtai, Yuus tu enentaimtikam chichaa asa, Jesúsaiti judío ainanam nigki mantamnatnuka taku, tinaiti.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Nuka judío ainatinmag mantamnashtinaiti, nina nekaspapita tauka uwemkaru arti tau asa, ashi shuar nugkanam matsataina nui enentaimas mantamnatnaiti.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nu tsawanta nui nagkama judío apuri aina Jesús maami tusar chichaman umirkaruiti.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Turamu asa Jesúska paan wantinak wekaatsuk, Judea nugka ikuak chikichik yaakat shikapchich Efraín tutai nugka aya nugkanmag tiiju aunam wuwaiti. Tuma nui jeaa ashi nina unuinatairi ainajaimak iruunar pujusuiti.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Judío ainan jiistari Pascua tutai tsawan jeastatuk jasmatai, nui jeawar nu jiisat tsawakai pegkermakara nui jiistamami tinu asar nuna umikartasa, nukap shuar Jerusalénnum shimuina.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Jesúsan wainkar achikartasa kashi kashinig ea yujaina. Imatika yujaina asar, Yuus ememattasa iruuntai jea jeamkamunam wayaa ekeemsarsha nitak chichainak: “¿Atumsha uruk enentaimtarmea, Jesúscha ju jiistanmasha taashtimpash tatsukeash asat?” tusar tuina.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Imatika eaina asar, fariseo aina sacerdote apuri ainajai nekaawar achikartasa, atum ni pujamuri nekakrumka ujakratkatarma tusar shuaran akattraru.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.