Atos 28
Huambisa NT (HUB_WBT) vs VC
1 Jinutsuk ashi jiintra iruuntsa juka ajuntai Maltayapita tusar nekamiaji.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nuiya shuar ainaka shir kuitamramainak, yumi yutau asa, senchi tsetsek asamtai, chigkimin irumrar ekeemainak: Atumsha taatarum anamatarma tusar turamarmiaji.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Turamkurin jeantar anamkur matsatmaunam Pablo númi kukaru atatmaun juki epeamiayi. Turamunmaya nápi ji sukuam jiinuk, Pablon uwejnum esai nemaramiayi.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Turamtai chikich aina chichainak: “Ju shuara juka nekas magkartintsukaitti, tumau asamtaintsuk nayantsanam jakerchamtai, jui maattsa aitkatai”, tusa tunainiarmiayi.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Tuinaig Pablo napin pear jinum jiamiayi, turasha Pabloka pegkesha najaimakchamiayi.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Tumakai urutam asag uwejencha earat, tura urutam asag jaka iyaantat tusar nakarmiayi turasha jachkai: Pabloka yuustsukaitti tusa tiarmiayi.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Nu ajuntainam shuara apuri Publio naartina nuna nugke amiayi. Nu apu ni pujutairin juramki, tres tsawantai shir kuitamrammiaji.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Nui Publio apari ijan achiimak tsuweak peaknum tepemiayi. Tumattamaun Pablo weri Yuusan sea, ni uwejejai antig shir amajsamiayi.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Nuna turamtai nu ajuntainam chikich ja matsamin aina kaunkarmatai, nunasha pegker amajsamiayi.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Nuna turamtai shuar ainaka nukap shir eme anentramsarmiaji. Turutmaina asar nuiya juakir chikich nugkanam wetin asaakrin, ii jinta wesar atsummainnaka imatiksag ashi suramsarmiaji.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ajuntainam pujusar, yumi tepea asamtai, tres nantu inagkasmiaji. Tumar bote Alejandríanmaya yumi nagkamasti tusa tepau wainkamiaji. Tura bote nujiin jimamramu yuus Cástor Pólux tutaijai nakumka anujkamu amiayi. Yumi nagkamasmatai nui chumpimramiaji.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Tuma shima shimakuar Siracusanam anumkar, nui tres tsawan kanarmiaji.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Nuiya juakir tsukin anuasar, wea weakuar Regionam jeaar, kashinia nui jiinkir weamunam Regionmaya nase senchi umpunmakai, chikichik tsawantaik Puteolinam jeamiaji.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Nui jeamunam shuar Jesúsai surumankau aina matsatu asa chichainak: Wait aneasam jui ijai chikichik domingo pujusam wetá tusa turamkai, ayu tusar nui matsamsar, nu tsawan timau jeamtai, Romanam jeattsar jiinkimiaji.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Romanmaya shuar Jesúsai surumankau ainaka ii winamun antukaru asar, nitaka kuwaturmakar Apionmaya warí surutainam, Tres Tabernas tutainam igkunmakarmiaji. Tura nitan wainak Pabloka Yuusan maaketi tina, nisha shir enentaimsamiayi.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Tura Romanam jeawakrin, chikich shuar achirmaunka apu juki achikratnun apurin ejéti susamiayi. Turak nincha akanak, chikichik suntar Pablonka kuitamati tusa apujsamiayi.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Tres tsawantin Pablo Romanmaya judío apuri ainan untsuk irumar chicharuk: Yatsur ainata, wika judío ainancha pegkerchau amajtsaig, tura ina uuntri takatairi takainamunkesha pegkerchau chichartsaig, Jerusalénnum achirkar Romanmaya shuar ainanam surutkarmiayi.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Nitaka nukap inintsar wii makumaku mantamnamainnaka nekartuinachuk akuptuktasar wakerutiarmiayi.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Nuna turutainaig judío aina nita tujintrukar chichainak: Ayatik mantamnati tusar turutainakai chichaakun: “Winaka shir apu César chichamnaka nekartuati tusan timiajai. Turasha wina nugkaruiyan tumainka atsurtaig timiajai.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Nu arutu asamtai, atumjaisha wainnaikan, nuna pachisan chichastasan untsukjarme. Ii israelita ainatika Cristo taatnuri nakau ainaj nui wisha tumakai, cadenajai jigkattrarmatai pujajai”, tusa timiayi.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Nuna takai nita chicharainak: “Ika Judeanmaya papikesha amina pachitmas aarmauka pegkesha jukichmaji. Tura aiya yatsut aina nu tainaksha amina pegkerchaurmin pachitramsarka ujatmakcharmaji.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ashi chikich nugkanmaya ainasha yamaram chichaman nakitainak, nukap aujmatas chichaina antuina asar, ame uruk enentaimmea nu chichakta, nu chichakmin antuktasar wakeruinaji”, tusa tiarmiayi.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Nuna tuina asar, nu tsawantin shuar iruuntrarti tusar tsawantan nekapmawarmiayi. Nu timau tsawan jeaamtai, Pablo pujamunam shuarka iruuntramiayi. Imanikmatai Pablosha káshik nagkamas, Yuuska tu inamui tusa chichaa chichaakua etsanka akatmakmiayi. Nuna imatrak Moisés chicham umiktarma timau, Yuusa chichamen etserin chikich aina timaujai pachis tura Jesús taatnaiti timauwa nunasha nekaawar nekaspapita tiarti tusa ujamiayi.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Pablo nuna tusa etserkai, chikich ainaka nekaspapita tuinatsaig, chikich shuar aina nekaspapita tusa tiarmiayi.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Tumainai metekchau enentaimrar jinar shimiarmiayi, tumainakai Pablo chichaak: “Wakan Pegker ima shir ina uuntri yaunchuk matsamajakun ujaktasa ni chicham akattratin etegkramu Isaías naartinan chicharuk:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 — ausente —
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 tusa tu aaruiti timiayi.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Atumsha nekaatarma: “Yamai nagkamas tsawan a juik, Yuus uwemtikartawai, tusa judíochu ainasha antukar nekaawarti tusar etserkattaji. Tura ii etserkurin nitaka nekas antukartatui”, tusa timiayi.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Nuna Pablo timatai, judío ainaka nitak chichai chichainakua shiakarmiayi.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pabloka nui jimar uwín inagkakmiayi. Tumak nina iisartasa wininancha jea ikamsa pujamunam ashi awaimiayi.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Shir agkan waitkascham pujus, Yuus inammaurin pachis etseruk, apu Jesucriston pachischa shuar ainanka jintinmiayi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.