Atos 28
Huambisa NT (HUB_WBT) vs NVI
1 Jinutsuk ashi jiintra iruuntsa juka ajuntai Maltayapita tusar nekamiaji.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Nuiya shuar ainaka shir kuitamramainak, yumi yutau asa, senchi tsetsek asamtai, chigkimin irumrar ekeemainak: Atumsha taatarum anamatarma tusar turamarmiaji.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Turamkurin jeantar anamkur matsatmaunam Pablo númi kukaru atatmaun juki epeamiayi. Turamunmaya nápi ji sukuam jiinuk, Pablon uwejnum esai nemaramiayi.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Turamtai chikich aina chichainak: “Ju shuara juka nekas magkartintsukaitti, tumau asamtaintsuk nayantsanam jakerchamtai, jui maattsa aitkatai”, tusa tunainiarmiayi.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Tuinaig Pablo napin pear jinum jiamiayi, turasha Pabloka pegkesha najaimakchamiayi.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tumakai urutam asag uwejencha earat, tura urutam asag jaka iyaantat tusar nakarmiayi turasha jachkai: Pabloka yuustsukaitti tusa tiarmiayi.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Nu ajuntainam shuara apuri Publio naartina nuna nugke amiayi. Nu apu ni pujutairin juramki, tres tsawantai shir kuitamrammiaji.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Nui Publio apari ijan achiimak tsuweak peaknum tepemiayi. Tumattamaun Pablo weri Yuusan sea, ni uwejejai antig shir amajsamiayi.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Nuna turamtai nu ajuntainam chikich ja matsamin aina kaunkarmatai, nunasha pegker amajsamiayi.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Nuna turamtai shuar ainaka nukap shir eme anentramsarmiaji. Turutmaina asar nuiya juakir chikich nugkanam wetin asaakrin, ii jinta wesar atsummainnaka imatiksag ashi suramsarmiaji.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ajuntainam pujusar, yumi tepea asamtai, tres nantu inagkasmiaji. Tumar bote Alejandríanmaya yumi nagkamasti tusa tepau wainkamiaji. Tura bote nujiin jimamramu yuus Cástor Pólux tutaijai nakumka anujkamu amiayi. Yumi nagkamasmatai nui chumpimramiaji.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Tuma shima shimakuar Siracusanam anumkar, nui tres tsawan kanarmiaji.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Nuiya juakir tsukin anuasar, wea weakuar Regionam jeaar, kashinia nui jiinkir weamunam Regionmaya nase senchi umpunmakai, chikichik tsawantaik Puteolinam jeamiaji.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Nui jeamunam shuar Jesúsai surumankau aina matsatu asa chichainak: Wait aneasam jui ijai chikichik domingo pujusam wetá tusa turamkai, ayu tusar nui matsamsar, nu tsawan timau jeamtai, Romanam jeattsar jiinkimiaji.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Romanmaya shuar Jesúsai surumankau ainaka ii winamun antukaru asar, nitaka kuwaturmakar Apionmaya warí surutainam, Tres Tabernas tutainam igkunmakarmiaji. Tura nitan wainak Pabloka Yuusan maaketi tina, nisha shir enentaimsamiayi.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Tura Romanam jeawakrin, chikich shuar achirmaunka apu juki achikratnun apurin ejéti susamiayi. Turak nincha akanak, chikichik suntar Pablonka kuitamati tusa apujsamiayi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Tres tsawantin Pablo Romanmaya judío apuri ainan untsuk irumar chicharuk: Yatsur ainata, wika judío ainancha pegkerchau amajtsaig, tura ina uuntri takatairi takainamunkesha pegkerchau chichartsaig, Jerusalénnum achirkar Romanmaya shuar ainanam surutkarmiayi.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Nitaka nukap inintsar wii makumaku mantamnamainnaka nekartuinachuk akuptuktasar wakerutiarmiayi.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Nuna turutainaig judío aina nita tujintrukar chichainak: Ayatik mantamnati tusar turutainakai chichaakun: “Winaka shir apu César chichamnaka nekartuati tusan timiajai. Turasha wina nugkaruiyan tumainka atsurtaig timiajai.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Nu arutu asamtai, atumjaisha wainnaikan, nuna pachisan chichastasan untsukjarme. Ii israelita ainatika Cristo taatnuri nakau ainaj nui wisha tumakai, cadenajai jigkattrarmatai pujajai”, tusa timiayi.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Nuna takai nita chicharainak: “Ika Judeanmaya papikesha amina pachitmas aarmauka pegkesha jukichmaji. Tura aiya yatsut aina nu tainaksha amina pegkerchaurmin pachitramsarka ujatmakcharmaji.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ashi chikich nugkanmaya ainasha yamaram chichaman nakitainak, nukap aujmatas chichaina antuina asar, ame uruk enentaimmea nu chichakta, nu chichakmin antuktasar wakeruinaji”, tusa tiarmiayi.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Nuna tuina asar, nu tsawantin shuar iruuntrarti tusar tsawantan nekapmawarmiayi. Nu timau tsawan jeaamtai, Pablo pujamunam shuarka iruuntramiayi. Imanikmatai Pablosha káshik nagkamas, Yuuska tu inamui tusa chichaa chichaakua etsanka akatmakmiayi. Nuna imatrak Moisés chicham umiktarma timau, Yuusa chichamen etserin chikich aina timaujai pachis tura Jesús taatnaiti timauwa nunasha nekaawar nekaspapita tiarti tusa ujamiayi.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Pablo nuna tusa etserkai, chikich ainaka nekaspapita tuinatsaig, chikich shuar aina nekaspapita tusa tiarmiayi.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Tumainai metekchau enentaimrar jinar shimiarmiayi, tumainakai Pablo chichaak: “Wakan Pegker ima shir ina uuntri yaunchuk matsamajakun ujaktasa ni chicham akattratin etegkramu Isaías naartinan chicharuk:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 tusa tu aaruiti timiayi.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Atumsha nekaatarma: “Yamai nagkamas tsawan a juik, Yuus uwemtikartawai, tusa judíochu ainasha antukar nekaawarti tusar etserkattaji. Tura ii etserkurin nitaka nekas antukartatui”, tusa timiayi.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Nuna Pablo timatai, judío ainaka nitak chichai chichainakua shiakarmiayi.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pabloka nui jimar uwín inagkakmiayi. Tumak nina iisartasa wininancha jea ikamsa pujamunam ashi awaimiayi.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Shir agkan waitkascham pujus, Yuus inammaurin pachis etseruk, apu Jesucriston pachischa shuar ainanka jintinmiayi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.