Atos 22
Huambisa NT (HUB_WBT) vs NVT
1 “Yatsur ainata, tura uun ainata, wii ayamrumamainan chichaakai anturtuktarma”, tusa timiayi.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Tusa hebreo chichamjai chichattamaun antukar chichatsuk asarmiayi. Tumawarmatai Pablo chichaak:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Wika judíowaitjai. Tarso Cilicianam a nui akinawaitjai. Tumawaitiatan jui Jerusalénnum tsakatmarmauwaitjai, papincha Gamaliel ina uuntri chicham umiktinnasha umirin aina turusag jintintruawaiti. Turamu asan wisha atum yamaiya juisha Yuus takarsattsarum wakeruinarum imatiksanak, ninak takarsattsan wakerinaitjai.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Wika yaunchukka yamaram chichama juna umiktasa wakeruinanka easan, aishmag ainan nuwa ainajaimak achikan yaruakan, cárcelnum chumpin ayajai.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Sacerdote apuri ashi judío uuntri ainajai, wii Damasconam judío aina matsatun Jesúsai surumankau ainan yaruaktasan weakaisha, nita papiin aar surusaru asar, nunaka shir nekartuinawai. Nuna surusarmatai, Damasconmaya shuar Jesúsai surumankau ainan achira yaruakan, Jerusalénnum ikaankan waitkastasan wemiajai”.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Nuna tura surusarmatai, jukin wea weakuan Damasconam jeattakun weai, etsa tutupin jastatuk jasa ai, nayaimpinmaya senchi etsantar wajantrunmatai,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 nugka iyaarmiajai. Tuman nugka tepai, yakiya chichartak: ‘Saulo, Saulo, ¿urukamtai winau ainasha waitkartame?’ tusa turutun antukmiajai.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Turutkai wii ayakun: ‘¿Apu amesha yaitam?’ tusan timiajai. Nuna tusan tai ni airuk: ‘Wika Jesús Nazaretnumiaya nuwaitjai, ame winau aina waitkartame’, tusa turutmiayi.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Wijai yujainasha tsaaptinnaka wainainayat, wina aujtaunka antukcharmiayi.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nuna tusa turutkai: ‘¿Apu, urukati tusamea wakerutame?’ tusan iniasmiajai. Nuna takai apu Jesús chichartak: ‘Nantakim Damasconam wetá, ai jeawakmin ame turumaintrumnaka turamiartatui’, tusa turutmiayi.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Tsaaptin shir wainmamainchau amajtusu asamtai, wijai yujainak jimar shuar egkersar Damasconam ejétiarmiayi.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Nui shuar Ananías naartin chicham umiktarma Moisés timauwa nunasha imatiksag umin asamtai, ashi judío Damasconam matsatainaka nina pegkerinak pachittsa chichartai pujumiayi.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Nu Ananías wina taruti chichartak: ‘Yatsur Sauloya, yamai ataksha paan iimta turutkai’, iimkaman paan wainmakmiajai.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nuna tuma ai chichartak: ‘Ina uuntri ajakarua nuna Yuusri aminka wii wakeramuncha nekaati, tura wina uchir pegkera nunasha wainkati, tumak wina chichamruncha antukti, turamu asa etegtamayi.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Turutma asamtai ni pachismesha ashi nugkanam wekasam etserkattame, tumakum ashi ame wainkamurmesha, tura chicham antukmaurmijai tuke etsersamke atatme.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Yamaisha nu tumatnaitiatmesha ¿wari nakame? Wajakta, tumakmin ima apu Jesúsa nuke enentaimtau asaakmin imaitjame, turam ame tunaunum pujujakmaurmesha nijantrata’, tusa turutmiayi.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Nuna ashi umikan Jerusalénnum waketkin jeaan Yuus ememattasa iruuntai jeanam pujusan, Yuusa aujkun pujai, karanam waintaiya numamtuk,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Apu Jesús taruti chichartak: ‘Juigka pujutsuk Jerusalénka ikuakum wári jinkita. Ame wina pachittsam etserkumnasha juiyagka anturtamkachartatui’, tusa turutmiayi.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Nuna turutkai wii chichaakun: ‘Apuru, turasha wii judío iruuntairi aina nuna wekatusan, nuiya shuar amina umirtamainan wainkan achika jukin cárcelnum chumpiakun suimnaj nunaka nekarainawai.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Tura Esteban amina umirtamin asa, amina pachitmas chichaun mainakaisha, maatarma tusan wisha chichaman irutkan, nuna mainan nugkutairincha wiki kuitamruyaj nunasha shir nekarainawai’, tusan timiajai.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Nu tusa tama apu Jesús chichartak: ‘Nuka tutsuk wetá, wii aminka yaja chikich nugkanam judíochu aina matsatmaunam akupkattajme’ ”, tusa turutmiayi.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Pablo tusa chichaa chichaakua nui ejeai, shuar ainaka senchi chichainak: “Nu shuara nuka ayatik mantamnati, matskeka inainaschati”, tusa imatriarmiayi.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Imatainak nita nugkutairin japiki jaakar wajasar, nugka juyujuyunnun atsakki jukiar yaki nagkimiarmiayi.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Tumainakai suntara apuri suntarin chicharuk: “Atumi matsamtairiya nui awayaarum asutiatarma, ¿uruk asamtaig shuar ainasha nincha imatruinawa? nuna etserkati”, tusa timiayi.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Turamu asar Pablonka jigkarmautak awajsar asutiataj tama, nui capitán wajau asamtai chicharuk: “¿Atumsha Romanmaya shuarsha chichame shir nekartsuksha asutiatarma tusarmesha inammainkaitrum?” tusa timiayi.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Nu tusa tama capitán antuk, nina apurin jeari chicharuk: “Ame shuar asutiatarma tusam tame nuka Romanmaya shuaraiti, tumau asamtai turumaitsui”, tusa timiayi.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Nu tama Pablon apu jeari chicharuk: “¿Ame nekas Romanmaya shuarkaitam?” tusa inimiayi. Nu tama Pablo ayak: “Ee, wika Romanmaya shuaraitjai”, tusa timiayi.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Nuna takai apu chichaak: “Wii Romanmaya shuar atasan kuitan nukap akikmakuitjai”, tusa timiayi. Takai Pablo chichaak: “Wika akinkuncha aig akinawaitjai”, tusa timiayi.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nuna takai Pablon asutiattsa iruuntrausha ikukiaruiti. Apusha “Romanmaya shuaraitjai” tusa takai antuk, ni jigkartaarma tusa inamrau asa senchi sapijmakuiti.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Kashinia nui suntara apuri uruk asamtaig judío ainasha Pabloncha imatruasha kajeraina tusa nuna shir nekarattsa, cadenajai jigkamunka atitar, sacerdote apuri ainan, judío apuri ainajaimak iruuntrarti tusa ipaawaiti. Tura ashi iruuntramtai, Pablon ajapeen awajsarmiayi.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.