Atos 22
Huambisa NT (HUB_WBT) vs NTLH
1 “Yatsur ainata, tura uun ainata, wii ayamrumamainan chichaakai anturtuktarma”, tusa timiayi.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Tusa hebreo chichamjai chichattamaun antukar chichatsuk asarmiayi. Tumawarmatai Pablo chichaak:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Wika judíowaitjai. Tarso Cilicianam a nui akinawaitjai. Tumawaitiatan jui Jerusalénnum tsakatmarmauwaitjai, papincha Gamaliel ina uuntri chicham umiktinnasha umirin aina turusag jintintruawaiti. Turamu asan wisha atum yamaiya juisha Yuus takarsattsarum wakeruinarum imatiksanak, ninak takarsattsan wakerinaitjai.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Wika yaunchukka yamaram chichama juna umiktasa wakeruinanka easan, aishmag ainan nuwa ainajaimak achikan yaruakan, cárcelnum chumpin ayajai.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Sacerdote apuri ashi judío uuntri ainajai, wii Damasconam judío aina matsatun Jesúsai surumankau ainan yaruaktasan weakaisha, nita papiin aar surusaru asar, nunaka shir nekartuinawai. Nuna surusarmatai, Damasconmaya shuar Jesúsai surumankau ainan achira yaruakan, Jerusalénnum ikaankan waitkastasan wemiajai”.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Nuna tura surusarmatai, jukin wea weakuan Damasconam jeattakun weai, etsa tutupin jastatuk jasa ai, nayaimpinmaya senchi etsantar wajantrunmatai,
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 nugka iyaarmiajai. Tuman nugka tepai, yakiya chichartak: ‘Saulo, Saulo, ¿urukamtai winau ainasha waitkartame?’ tusa turutun antukmiajai.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Turutkai wii ayakun: ‘¿Apu amesha yaitam?’ tusan timiajai. Nuna tusan tai ni airuk: ‘Wika Jesús Nazaretnumiaya nuwaitjai, ame winau aina waitkartame’, tusa turutmiayi.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Wijai yujainasha tsaaptinnaka wainainayat, wina aujtaunka antukcharmiayi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Nuna tusa turutkai: ‘¿Apu, urukati tusamea wakerutame?’ tusan iniasmiajai. Nuna takai apu Jesús chichartak: ‘Nantakim Damasconam wetá, ai jeawakmin ame turumaintrumnaka turamiartatui’, tusa turutmiayi.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Tsaaptin shir wainmamainchau amajtusu asamtai, wijai yujainak jimar shuar egkersar Damasconam ejétiarmiayi.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Nui shuar Ananías naartin chicham umiktarma Moisés timauwa nunasha imatiksag umin asamtai, ashi judío Damasconam matsatainaka nina pegkerinak pachittsa chichartai pujumiayi.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Nu Ananías wina taruti chichartak: ‘Yatsur Sauloya, yamai ataksha paan iimta turutkai’, iimkaman paan wainmakmiajai.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Nuna tuma ai chichartak: ‘Ina uuntri ajakarua nuna Yuusri aminka wii wakeramuncha nekaati, tura wina uchir pegkera nunasha wainkati, tumak wina chichamruncha antukti, turamu asa etegtamayi.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Turutma asamtai ni pachismesha ashi nugkanam wekasam etserkattame, tumakum ashi ame wainkamurmesha, tura chicham antukmaurmijai tuke etsersamke atatme.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Yamaisha nu tumatnaitiatmesha ¿wari nakame? Wajakta, tumakmin ima apu Jesúsa nuke enentaimtau asaakmin imaitjame, turam ame tunaunum pujujakmaurmesha nijantrata’, tusa turutmiayi.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Nuna ashi umikan Jerusalénnum waketkin jeaan Yuus ememattasa iruuntai jeanam pujusan, Yuusa aujkun pujai, karanam waintaiya numamtuk,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Apu Jesús taruti chichartak: ‘Juigka pujutsuk Jerusalénka ikuakum wári jinkita. Ame wina pachittsam etserkumnasha juiyagka anturtamkachartatui’, tusa turutmiayi.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nuna turutkai wii chichaakun: ‘Apuru, turasha wii judío iruuntairi aina nuna wekatusan, nuiya shuar amina umirtamainan wainkan achika jukin cárcelnum chumpiakun suimnaj nunaka nekarainawai.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Tura Esteban amina umirtamin asa, amina pachitmas chichaun mainakaisha, maatarma tusan wisha chichaman irutkan, nuna mainan nugkutairincha wiki kuitamruyaj nunasha shir nekarainawai’, tusan timiajai.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Nu tusa tama apu Jesús chichartak: ‘Nuka tutsuk wetá, wii aminka yaja chikich nugkanam judíochu aina matsatmaunam akupkattajme’ ”, tusa turutmiayi.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Pablo tusa chichaa chichaakua nui ejeai, shuar ainaka senchi chichainak: “Nu shuara nuka ayatik mantamnati, matskeka inainaschati”, tusa imatriarmiayi.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Imatainak nita nugkutairin japiki jaakar wajasar, nugka juyujuyunnun atsakki jukiar yaki nagkimiarmiayi.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Tumainakai suntara apuri suntarin chicharuk: “Atumi matsamtairiya nui awayaarum asutiatarma, ¿uruk asamtaig shuar ainasha nincha imatruinawa? nuna etserkati”, tusa timiayi.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Turamu asar Pablonka jigkarmautak awajsar asutiataj tama, nui capitán wajau asamtai chicharuk: “¿Atumsha Romanmaya shuarsha chichame shir nekartsuksha asutiatarma tusarmesha inammainkaitrum?” tusa timiayi.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Nu tusa tama capitán antuk, nina apurin jeari chicharuk: “Ame shuar asutiatarma tusam tame nuka Romanmaya shuaraiti, tumau asamtai turumaitsui”, tusa timiayi.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Nu tama Pablon apu jeari chicharuk: “¿Ame nekas Romanmaya shuarkaitam?” tusa inimiayi. Nu tama Pablo ayak: “Ee, wika Romanmaya shuaraitjai”, tusa timiayi.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Nuna takai apu chichaak: “Wii Romanmaya shuar atasan kuitan nukap akikmakuitjai”, tusa timiayi. Takai Pablo chichaak: “Wika akinkuncha aig akinawaitjai”, tusa timiayi.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nuna takai Pablon asutiattsa iruuntrausha ikukiaruiti. Apusha “Romanmaya shuaraitjai” tusa takai antuk, ni jigkartaarma tusa inamrau asa senchi sapijmakuiti.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Kashinia nui suntara apuri uruk asamtaig judío ainasha Pabloncha imatruasha kajeraina tusa nuna shir nekarattsa, cadenajai jigkamunka atitar, sacerdote apuri ainan, judío apuri ainajaimak iruuntrarti tusa ipaawaiti. Tura ashi iruuntramtai, Pablon ajapeen awajsarmiayi.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.