Atos 22
Huambisa NT (HUB_WBT) vs ARA
1 “Yatsur ainata, tura uun ainata, wii ayamrumamainan chichaakai anturtuktarma”, tusa timiayi.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Tusa hebreo chichamjai chichattamaun antukar chichatsuk asarmiayi. Tumawarmatai Pablo chichaak:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Wika judíowaitjai. Tarso Cilicianam a nui akinawaitjai. Tumawaitiatan jui Jerusalénnum tsakatmarmauwaitjai, papincha Gamaliel ina uuntri chicham umiktinnasha umirin aina turusag jintintruawaiti. Turamu asan wisha atum yamaiya juisha Yuus takarsattsarum wakeruinarum imatiksanak, ninak takarsattsan wakerinaitjai.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Wika yaunchukka yamaram chichama juna umiktasa wakeruinanka easan, aishmag ainan nuwa ainajaimak achikan yaruakan, cárcelnum chumpin ayajai.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Sacerdote apuri ashi judío uuntri ainajai, wii Damasconam judío aina matsatun Jesúsai surumankau ainan yaruaktasan weakaisha, nita papiin aar surusaru asar, nunaka shir nekartuinawai. Nuna surusarmatai, Damasconmaya shuar Jesúsai surumankau ainan achira yaruakan, Jerusalénnum ikaankan waitkastasan wemiajai”.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Nuna tura surusarmatai, jukin wea weakuan Damasconam jeattakun weai, etsa tutupin jastatuk jasa ai, nayaimpinmaya senchi etsantar wajantrunmatai,
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 nugka iyaarmiajai. Tuman nugka tepai, yakiya chichartak: ‘Saulo, Saulo, ¿urukamtai winau ainasha waitkartame?’ tusa turutun antukmiajai.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Turutkai wii ayakun: ‘¿Apu amesha yaitam?’ tusan timiajai. Nuna tusan tai ni airuk: ‘Wika Jesús Nazaretnumiaya nuwaitjai, ame winau aina waitkartame’, tusa turutmiayi.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Wijai yujainasha tsaaptinnaka wainainayat, wina aujtaunka antukcharmiayi.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nuna tusa turutkai: ‘¿Apu, urukati tusamea wakerutame?’ tusan iniasmiajai. Nuna takai apu Jesús chichartak: ‘Nantakim Damasconam wetá, ai jeawakmin ame turumaintrumnaka turamiartatui’, tusa turutmiayi.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Tsaaptin shir wainmamainchau amajtusu asamtai, wijai yujainak jimar shuar egkersar Damasconam ejétiarmiayi.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Nui shuar Ananías naartin chicham umiktarma Moisés timauwa nunasha imatiksag umin asamtai, ashi judío Damasconam matsatainaka nina pegkerinak pachittsa chichartai pujumiayi.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nu Ananías wina taruti chichartak: ‘Yatsur Sauloya, yamai ataksha paan iimta turutkai’, iimkaman paan wainmakmiajai.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Nuna tuma ai chichartak: ‘Ina uuntri ajakarua nuna Yuusri aminka wii wakeramuncha nekaati, tura wina uchir pegkera nunasha wainkati, tumak wina chichamruncha antukti, turamu asa etegtamayi.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Turutma asamtai ni pachismesha ashi nugkanam wekasam etserkattame, tumakum ashi ame wainkamurmesha, tura chicham antukmaurmijai tuke etsersamke atatme.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Yamaisha nu tumatnaitiatmesha ¿wari nakame? Wajakta, tumakmin ima apu Jesúsa nuke enentaimtau asaakmin imaitjame, turam ame tunaunum pujujakmaurmesha nijantrata’, tusa turutmiayi.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Nuna ashi umikan Jerusalénnum waketkin jeaan Yuus ememattasa iruuntai jeanam pujusan, Yuusa aujkun pujai, karanam waintaiya numamtuk,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Apu Jesús taruti chichartak: ‘Juigka pujutsuk Jerusalénka ikuakum wári jinkita. Ame wina pachittsam etserkumnasha juiyagka anturtamkachartatui’, tusa turutmiayi.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nuna turutkai wii chichaakun: ‘Apuru, turasha wii judío iruuntairi aina nuna wekatusan, nuiya shuar amina umirtamainan wainkan achika jukin cárcelnum chumpiakun suimnaj nunaka nekarainawai.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Tura Esteban amina umirtamin asa, amina pachitmas chichaun mainakaisha, maatarma tusan wisha chichaman irutkan, nuna mainan nugkutairincha wiki kuitamruyaj nunasha shir nekarainawai’, tusan timiajai.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Nu tusa tama apu Jesús chichartak: ‘Nuka tutsuk wetá, wii aminka yaja chikich nugkanam judíochu aina matsatmaunam akupkattajme’ ”, tusa turutmiayi.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pablo tusa chichaa chichaakua nui ejeai, shuar ainaka senchi chichainak: “Nu shuara nuka ayatik mantamnati, matskeka inainaschati”, tusa imatriarmiayi.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Imatainak nita nugkutairin japiki jaakar wajasar, nugka juyujuyunnun atsakki jukiar yaki nagkimiarmiayi.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Tumainakai suntara apuri suntarin chicharuk: “Atumi matsamtairiya nui awayaarum asutiatarma, ¿uruk asamtaig shuar ainasha nincha imatruinawa? nuna etserkati”, tusa timiayi.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Turamu asar Pablonka jigkarmautak awajsar asutiataj tama, nui capitán wajau asamtai chicharuk: “¿Atumsha Romanmaya shuarsha chichame shir nekartsuksha asutiatarma tusarmesha inammainkaitrum?” tusa timiayi.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Nu tusa tama capitán antuk, nina apurin jeari chicharuk: “Ame shuar asutiatarma tusam tame nuka Romanmaya shuaraiti, tumau asamtai turumaitsui”, tusa timiayi.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Nu tama Pablon apu jeari chicharuk: “¿Ame nekas Romanmaya shuarkaitam?” tusa inimiayi. Nu tama Pablo ayak: “Ee, wika Romanmaya shuaraitjai”, tusa timiayi.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Nuna takai apu chichaak: “Wii Romanmaya shuar atasan kuitan nukap akikmakuitjai”, tusa timiayi. Takai Pablo chichaak: “Wika akinkuncha aig akinawaitjai”, tusa timiayi.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Nuna takai Pablon asutiattsa iruuntrausha ikukiaruiti. Apusha “Romanmaya shuaraitjai” tusa takai antuk, ni jigkartaarma tusa inamrau asa senchi sapijmakuiti.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kashinia nui suntara apuri uruk asamtaig judío ainasha Pabloncha imatruasha kajeraina tusa nuna shir nekarattsa, cadenajai jigkamunka atitar, sacerdote apuri ainan, judío apuri ainajaimak iruuntrarti tusa ipaawaiti. Tura ashi iruuntramtai, Pablon ajapeen awajsarmiayi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.