Romanos 14

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Juzíñamui uai como fueñe jabo ɨ́ɨnotɨmɨena, ñue jofo omoɨ cɨ́gɨmo llɨ́ɨnori. Afémɨe ɨ́ɨnogafuena féitaiacaniadɨ íena caɨmare uáidori. Ua, ie ɨ́ɨnoga onóñega uáillaɨmo aillo omoɨ úridoñeno caɨmare íena omoɨ uáidori.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Mei jɨɨ, “Naga raana ɨáɨruiñeno güíredɨcaɨ,” daɨífɨredɨnona ite. Daje izói dáarie Juzíñamuimo jabo ɨ́ɨnotɨno “Rɨllena rɨñeno da ria llɨzíllana güíredɨcaɨ,” daɨífɨrediaɨoɨ.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Ie jira naga raana güitɨ́mɨe mai afe rɨ́llena fɨ́mairitɨmɨena jámairuiñeno iri. Afe izói, fɨ́mairitɨmɨe, mai naga raana güitɨ́mɨemo comecɨ fɨeni facáñeno iri. Mei Juzíñamui afe íaillɨnoɨ, íemo ɨ́ɨnuamona, ie comɨ́nɨna caɨmare íaillɨnoɨna uáidoteza.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 Afémacɨ Juzíñamui ocuícamacɨza, íaɨoɨna fɨénidɨfuedo jɨcánonidɨo, mei afémacɨ óɨeñedeza. Danɨ íaɨoɨ ocuídɨmɨemo uai orédiaɨoɨ. Iaɨoɨ illafue rɨire jɨcánollena dama íaɨoɨ ocuídɨmɨemo dúide. Ocuícamɨe illafue ñúenia, ie ocuide Juzíñamui uícomo méairuiñeno náidaite. Ie illafue fɨénia, ie ocuide Juzíñamui duere íena fɨ́noite. Mei íadɨ afémɨe ñúefue dɨbénemo féitañeno íite, mei caɨ Ocuíraɨma Jesucristo rɨ́inoredeza, afémɨena ñúefuemo jaɨ́cɨna jaɨnáitallena.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Daje izói, dáamɨe nágaruillaɨ baɨmo daa illɨrui eneno rairuide, Juzíñamuina caɨmátaillena aferui judíuaɨ ráfuena jira. Jɨáɨmacɨ naga mona daje izói ñúeruillaɨ, daɨdíaɨoɨ. Illa dɨ́gamɨe dama ie comecɨ úrillafuena ñue onótaredeza.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Daruina eneno ráiruitɨmɨe, caɨ Ocuíraɨma ióbitallena íeɨena íllamona, aféruina eneno rairuide. Daje izói nana raana güitɨ́mɨe caɨ Ocuíraɨma ióbitallena ɨáɨruiñeno güífɨrede, mei afémɨe afe güílleri Juzíñamuina “Ɨere fɨgora” dáɨdeza. Daje izói caɨ Ocuíraɨma ióbitallena fɨ́mairitɨmɨe fɨ́mairillano Juzíñamuina “Ɨere fɨgora” daɨde.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Nana cáɨmona buna dama ie comecɨ ióbioillena ínide; daje ízoi buna dama ie comecɨ ióbillena tɨ́iñede.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Caɨ caana llezica caɨ Ocuídɨmɨemo jaɨnáidɨcaɨ. Daje izói caɨ tɨ́iadɨ, naɨ íemo jaɨnáidɨcaɨ. Iemona caɨ caana llezica, mei nɨbaɨ caɨ tɨ́illa llezica, jaca caɨ Ocuíraɨma iédɨcaɨ.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Mei jira Cristo tɨ́izaɨbillano, meine abɨdo cáadɨmɨena jaide, cáadɨno náamata izói, daje izói tɨ́idɨnona náamatallena.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Mei íadɨ comɨ́nɨna náamañedɨo. Iemona ¿nɨbái mei o ama jánana fɨeni úrillano íena rɨire jɨcánotɨo? ¿Nɨbái mei íena izíruiñeno jámairuitɨo? Mei jɨɨ, nana caɨ Cristo uiécomo ácatallɨcaɨ. Afénomo afémɨe caɨmo itɨ́fuena rɨire jɨcánoite.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Juzíñamui Cuegáuai llote:
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Iemona jae onódɨcaɨza, cáɨmona illa dɨ́gamɨe dama ie illáfuena afe Juzíñamuimo jáanoñeno jino íemo llórede.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Ie jira benómona mai conímaɨaɨna comécɨdo fɨeni úriñeno iri. Mei jɨáɨfodo, nágarui omoɨ fɨnócafuiaɨdo conímana fɨénidɨfuemo omoɨ baɨítañeno iri áfemo mai ñue omoɨ mamériri. Daje izói omoɨ illáfuedo afémɨena fɨeni facátañeno iri. Afemona abɨ́ omoɨ rairuiri.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Jae onódɨcueza, nana güille naa rɨ́llenɨaɨri, dama ɨ́aɨnideza. Ua, caɨ Ocuíraɨma Jesumo cue ɨ́ɨnuamona, ie daɨna izói, cómena ɨáɨruitaite güille iñédeza, ñue onódɨcue. Daa “Bíena cue güíadɨ cuena ɨáɨruitaite” comécɨdo daɨdɨ́mɨemo, afe raana afémɨe güíadɨ íena ɨáɨruitarede.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Mei jɨáɨfodo, o ama comécɨilla rairuica güille o güíllamona o ama o rɨ́itaiadɨ, íena ja fɨgo izíruiñedɨo. Mai daade o güíacaga güílledo, Jesumo o ɨ́ɨnote ama ɨ́aɨfuemo féiraitañeno iri; mei afémɨe jílloillena Cristo tɨ́izaɨbiteza.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Omo ite ñue fɨnócafuiaɨdo jɨáɨmacɨna fɨeni úritañeno iri.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 Mei jɨɨ, daa caɨ güiga raado Juzíñamui comɨ́nɨmo jaɨnáiñedɨcaɨ; daje izói daa caɨ jiroca raado afémacɨmo jaɨnáiñedɨcaɨ. Mei jɨáɨfodo Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna caɨ íllamona Juzíñamui comɨ́nɨmo jaɨnáitagacaɨ. Daje izói Ñuera Joreño caɨmo comuítaga caɨmare comecɨ uái illáfuedo, afe dɨbénemo jaɨnáitagacaɨ. Daje izói íeri caɨ ióbioillafuedo, dájena ie comɨ́nɨmo jaɨnáitagacaɨ.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Cristo lloga iodo jailla llezica, nana bífuiaɨna jeire otɨ́mɨe Juzíñamuina ióbitade. Afe llezica afe izói fɨnófɨredɨno comɨnɨ ñue facátagamacɨ.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Iemona, naga come conímana caɨmare uái itátatɨfuiaɨna nágarui mai caɨ jenófɨreillɨ. Daje izói conímana Juzíñamuimo baɨmo izire jaɨnáitaja raa, mai caɨ jenófɨreillɨ.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 Daa o óiacaiga güílledo, danɨ omoɨ cɨ́gɨri Juzíñamui comuítaga caɨmare dájena omoɨ jaɨnáinana, mai fia táɨnomo fáɨfitañeno iri. Uafue, nana Juzíñamui fɨnoca güille güírede, mei ja ñúeraza. Mei íadɨ daa o güiga güílledo jɨáɨmana ñuera iómona oni nɨbéfodo o baɨítaiadɨ, afe fɨénide.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 Daje izói rɨlle o rɨ́amona jɨáɨmana fɨénidɨfuemo o baɨítaiadɨ, rɨ́llena o rɨ́ñeille, afe baɨmo ñuera. Afe izói vino o jíruamona íena ie ɨ́ɨnogafue o uáitaiadɨ, vínona o jiróñena afe baɨmo ñuera. Daje izói nana o fɨ́nuafuiaɨmona jɨáɨma ɨ́ɨnogafue jabo o féitaiadɨ, afe o fɨnócafue fɨénide. Mei íemona afefue o fɨnóñedɨonia jamánomo ñuera, o ama ɨ́ɨnogafue o féitañeillena.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Iemona bie güillafue, nɨbaɨ güíñenafue dɨbénedo o ñuera ɨ́ɨnogafue fáɨcanocaiñeno, Juzíñamui eróicana dama óɨena ñue o mameri. O comécɨdo mamérillamona fɨnóacagafuiaɨ dɨbénedo ñuera o daɨíreniadɨ, áfedo caɨmare itɨo.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Mei íadɨ dámɨe Juzíñamuimo fɨgo ɨ́ɨnoñenamona ie güille jɨzíreoicana güíadɨ, afémɨe fɨénidɨfuemo báɨide. Mei Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona caɨ onoiga íena ióbitallɨfue caɨ fɨnoca ñuera, mei íadɨ nana aféfuiaɨ jinomo caɨ fɨnócafuiaɨ fɨénideza.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.