Hebreus 9
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARA
1 Afe naui nano lloga fɨnóllɨfue llua llezica, Juzíñamui íemo áɨnoziraco nitátate. Afe nitátaja dáaruido, comɨnɨ Juzíñamuina ióbitalle uaillaɨ afémacɨmo daje izói lloga.
1 Ora, a primeira aliança também tinha preceitos de serviço sagrado e o seu santuário terrestre.
2 Afe lloga Juzíñamuimo áɨnoziraco Moisés nitátaga. Afeco ere niñeno jédacɨede ɨníroina ɨbáicaco. Afe áreco ero ménaco tɨtaca. Jinóidɨco Juzíñamui Ñúeco daɨna. Afeco eromo áillue mechera izoide egáñora ite. Siete dɨga dájemona boode raa ite. Dáanomo Juzíñamui dɨbénemo oni enénorie rairuica pan jóonerabani ite, naa afe páanɨaɨri.
2 Com efeito, foi preparado o tabernáculo, cuja parte anterior, onde estavam o candeeiro, e a mesa, e a exposição dos pães, se chama o Santo Lugar;
3 Afe áɨnoziraco jofóidɨco Jamánomo Ñuera Rairuícaco daɨna. Afe jofóidɨco daje izói jédacɨede ɨníroina ruica dɨné eróicana nacona ɨbaica. Jédacɨede jɨ́garoi izóidena fetaca.
3 por trás do segundo véu, se encontrava o tabernáculo que se chama o Santo dos Santos,
4 Afe fetaca jédacɨroi abɨmo ugucɨ jobáirabani ite. Bibani llɨ́aɨde órona jinófene aɨfítaga. Bie jofóidɨco eromo daa áillue ráanɨaɨ éenora ite. Cajona eroide. Afe éenoraco nana jinófene órona aɨfítaga. Afe éenoraco eromo Juzíñamui nofɨcɨ ibɨ́cɨmo cuega ocuica uaillaɨ ite. Ie jira afeco nofɨ́bɨcɨmo cuega Juzíñamui caɨ ocuilla éenuacona mameina. Iemo afénomo daa oro fɨnoina nogo ite. Afégomo ite Juzíñamui monámona cocɨ́taga güille. Afe güille mámecɨ maná. Daa afe éenoracomo Aarón jɨgüida izoide radozi ite. Afe idozi jamai jazicɨ radozi óinaza dúidɨdozi. (Zɨ́corede juzítofe izóiñede.) Mei íadɨ Juzíñamui afe idózina énɨemo riñeno, fia táɨnomona zɨcótano raɨre ñue llɨzítate.
4 ao qual pertencia um altar de ouro para o incenso e a arca da aliança totalmente coberta de ouro, na qual estava uma urna de ouro contendo o maná, o bordão de Arão, que floresceu, e as tábuas da aliança;
5 Afe éenoraco ɨbáirabɨcɨ emódomo mena oro fɨnoina Juzíñamui abɨ imácɨna eroide jana naidáide. Mei íadɨ afe íaillɨnoɨ iáicorede. (Afe íaillɨnoɨ mámecɨ rɨ́aɨmona “Querubines.”) Afe íaillɨnoɨ conima uiécomo eróidiaillɨnoɨ. Iaillɨnoɨ naidaina cɨ́gɨmo Juzíñamui cɨ́ocaifɨrede. Afe Juzíñamuina cɨóñenaza; dama ie abɨ egáñuana cɨófɨrena. Afénomo faga tóɨnɨaɨ dɨ́ena recuífɨrediaɨoɨ. Daɨí recuífɨrediaɨoɨ, Juzíñamui meine abɨdo comɨ́nɨmo dúecaillano, íaɨoɨmo ite fɨénidɨfue ɨba íaɨoɨmo óñeillena, ua afe ɨ́coɨnia íaɨoɨna duere fɨ́noñeillena. Nana afe dɨbénemo ite duera nɨ́cɨdogafuiaɨna ja birui benomo llónide.
5 e sobre ela, os querubins de glória, que, com a sua sombra, cobriam o propiciatório. Dessas coisas, todavia, não falaremos, agora, pormenorizadamente.
6 Afe ocuica áɨnoziraco nilla mei, íemo naa ie jofo ero ráanɨaɨri fɨ́nua mei, comɨ́nɨdo Juzíñamuimo úriraɨnɨ jinóidɨcomo jáifɨrediaɨoɨ. Afénomo íaɨoɨmo ocuica comɨ́nɨdo Juzíñamui ióbitalle ráanɨaɨ fɨnófɨrediaɨoɨ.
6 Ora, depois de tudo isto assim preparado, continuamente entram no primeiro tabernáculo os sacerdotes, para realizar os serviços sagrados;
7 Mei íadɨ afe jofóidɨcomo, dama Juzíñamuimo úritɨllaɨma jáifɨrena. Aféllaɨma naga fɨmónaɨaɨdo dácaiño afeco jofo eromo jáirede. Faga tóɨnɨaɨ dɨ́ena jaca jofo úifɨrede. Dama íemo ite onóñeno fɨnoca fɨénidɨfue ɨ́coɨnia daɨí dɨ́ena Juzíñamuimo izájide. Ie mei nane nana comɨnɨ ɨ́aɨfue ɨ́coɨnia jɨáɨe dɨ́ena Juzíñamuimo izájide.
7 mas, no segundo, o sumo sacerdote, ele sozinho, uma vez por ano, não sem sangue, que oferece por si e pelos pecados de ignorância do povo,
8 Bífuiaɨdo Juzíñamui Ñuera Joreño daa jɨáɨfuena caɨ fɨdɨ́taiacade. Afefue daɨde: “Baie jinóidɨco naɨ illa llezica, jofóidɨcomo jɨba comɨnɨ jaille naɨ rairuírede. Ua aféruillaɨdo jofo dama Juzíñamui illánomo jáinidiaɨoɨ.
8 querendo com isto dar a entender o Espírito Santo que ainda o caminho do Santo Lugar não se manifestou, enquanto o primeiro tabernáculo continua erguido.
9 Nana bie Moisés illágɨmado nɨ́cɨdogafuiaɨ birui caɨ onóillena canode. Ua comɨ́nɨmo ácatafɨrega raa izoide, aféruido Juzíñamuimo áɨnozillena nigaco, naa afe eromo íaɨoɨ nɨ́cɨdogafuiaɨri, ñue jaɨ́cɨna caɨna onótate. Biruíllaɨdo judíuaɨ aillo faga tóɨnɨaɨ jɨáɨe fia fecaca raa dɨga, Juzíñamuimo naɨ izájifɨrediaɨoɨ. Mei íadɨ afe bíedo íaɨoɨ comecɨ Juzíñamuimo ñue jaɨ́cɨna jóitanide, mei íaɨoɨ comécɨmo ite fɨénidɨfuiaɨ naɨ féitañegaza, fia ɨbaica izói íteza.
9 É isto uma parábola para a época presente; e, segundo esta, se oferecem tanto dons como sacrifícios, embora estes, no tocante à consciência, sejam ineficazes para aperfeiçoar aquele que presta culto,
10 Nana afe íaɨoɨ nɨ́cɨdogafuiaɨ fia jinófene ífuiaɨ. Nɨɨe izói íitiaɨoɨ daɨde. Dárie íaɨoɨ güille, jirolle dɨga fɨ́mairillafuedo úrite. Afe izói fia emódoide múiñuafuedo úrite. Nana bífuiaɨ fia nano nɨé dɨno comɨ́nɨmo ocuica, mei Juzíñamui jɨáɨfuena méidollɨruimo naɨ dúcɨñedeza. Ie jira aféfuiaɨ daa aféruillaɨ íena ráifide.
10 os quais não passam de ordenanças da carne, baseadas somente em comidas, e bebidas, e diversas abluções, impostas até ao tempo oportuno de reforma.
11 Mei íadɨ caɨdo Juzíñamuimo úrifɨreitɨllaɨmo Jesucristo, jae caɨmo dúcɨde. Afémɨedo ñuera cáɨmafuiaɨ caɨmo zúide, mei ua nahí Juzíñamuimo áɨnoziracomo afémɨe jaɨnáideza. Afe jaiai bínɨemo ite comɨnɨ niga Juzíñamuimo áɨnoziraco jaboide. Afécomona caɨ ióbillafue baɨmo, Jesucristo jamánomo ñuera jíllonafue, caifo monámona ana caɨmo zúitaɨbite. Afémɨe afe nahí Juzíñamuimo áɨnoziracomo dúide; afeco bínɨe comɨnɨ níñega. Dama ie nahico monamo ite.
11 Quando, porém, veio Cristo como sumo sacerdote dos bens já realizados, mediante o maior e mais perfeito tabernáculo, não feito por mãos, quer dizer, não desta criação,
12 Nana comɨnɨ íena, dácaiño afeco eromo ite jofóidɨcomo afémɨe jaide. Ie jailla llezica chivo dɨe, juráreto jiza dɨe dɨga uiñede; mei jɨáɨfodo dama ie dɨe uite. Mei jɨɨ, afémɨe ɨ́aɨfuenidɨmɨena íllamona, cruzmo caɨ ifomo tɨ́illano, ie dɨe tótado zíiñona caɨ jíllonafue ote.
12 não por meio de sangue de bodes e de bezerros, mas pelo seu próprio sangue, entrou no Santo dos Santos, uma vez por todas, tendo obtido eterna redenção.
13 Jaiai Moisés daɨna izói, ɨ́aɨcaillamɨe íemo ite ɨ́aɨfue bie izói muiñórede. Múiñoñegamɨe Juzíñamuimo dúide comɨnɨ cɨ́gɨdo macánide. Daje izói afémɨe Juzíñamuimo nabáirinide. Ie jira faga tóɨnɨaɨ dɨe atɨ́rede. Iemo jɨáɨe Juzíñamuimo mameca juráreto jiza jobailla afe jízechoma atɨ́rede. Ie mei afe ɨ́aɨcaillamɨemo aféchoma júdaɨrede. Iemona afémɨe ɨ́aɨcaiñegamɨena jaide. Mei jínofena muiñócaza. Ja Juzíñamui comɨ́nɨmo meine abɨdo caɨmare úrirede.
13 Portanto, se o sangue de bodes e de touros e a cinza de uma novilha, aspergidos sobre os contaminados, os santificam, quanto à purificação da carne,
14 Mei jɨɨ, Juzíñamui dáɨnamona afe tóɨnɨaɨ dɨe rɨírede, come jinóidɨfuemo muiñóllena. Afefue daɨítania, ua onódɨcaɨza. Mei Jesucristo dɨe jamánomo rɨírede. Ua dama afémɨe ñue nɨ́fuenidɨmɨenado Juzíñamuimo ie abɨ dama izáɨbite. Afe ziiño Ñuera Joreño ie cánuado Jesucristo dama ie abɨ Juzíñamuimo izájide. Iemona ie dɨe tótamona nana caɨ comécɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨna muiñótate. Ua nana caɨ jaiáimona nɨ́cɨdogafuiaɨ caɨna zíiñona cáatañede. Mei íadɨ Jesucristo dɨ́edo caɨ comecɨ múiñua mei, ua zíiñona cáatagacaɨ, afe jaca nahí caade Juzíñamui ocuícano ráiruiñeno caɨ jetállena.
14 muito mais o sangue de Cristo, que, pelo Espírito eterno, a si mesmo se ofereceu sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência de obras mortas, para servirmos ao Deus vivo!
15 Ie jira Jesucristo jae Juzíñamui comue fɨnóllɨfue caɨmo jino zúitaitɨmɨe. Afémɨedo nana Juzíñamui nɨzécano uafue uícomo lloga zíiñona cáɨmaduafuena maiñóritiaɨoɨ. Juzíñamui daɨí nana comɨnɨ jílloillɨfue uícodo mamede, mei dama Cristo tɨ́illado comɨnɨ fɨénidɨfuiaɨ Juzíñamui dote. Ua jaiai uícodo lloga nanoide fɨnóllɨfue illa llezica, nana aféruimo afémacɨ fɨeni fɨnócafuiaɨ ja birui Cristo tɨ́illa jírari, Juzíñamui dote; duano, nana íemo ɨ́ɨnotɨnona jíllotate. Daɨí Juzíñamuimo zíiñona caɨmare nabáirillafue maiñódiaɨoɨ.
15 Por isso mesmo, ele é o Mediador da nova aliança, a fim de que, intervindo a morte para remissão das transgressões que havia sob a primeira aliança, recebam a promessa da eterna herança aqueles que têm sido chamados.
16 — ausente —
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador;
17 — ausente —
17 pois um testamento só é confirmado no caso de mortos; visto que de maneira nenhuma tem força de lei enquanto vive o testador.
18 Afe jira jaiai uícodo lloga Juzíñamui ñue fɨnóllɨfue táɨniaruimo dɨ́íena recuíñorediaɨoɨ.
18 Pelo que nem a primeira aliança foi sancionada sem sangue;
19 Moisés nana afe ocuica uaillaɨ nana comɨ́ínɨmo jino llua mei, afe uaillaɨ cuiábɨcɨmo faga tóɨnɨaɨ dɨ́ena cuirɨ́note. Daje izói afe mei nana comɨ́nɨmo cuirɨ́note. Ua llua mei, Moisés duera “hisopo” daɨna rarocɨ llɨ́ɨnote. Llɨ́ɨnuano, afécɨmo jíaɨrede oveja itɨ́raɨna maɨte. Iemo jáɨnoina jaɨcuica dɨ́edo afe rarócɨna rɨáitate. Rɨ́íaitano, ocuilla uai cuiábɨcɨ naa comɨ́nɨri dɨ́ena cuirɨ́note.
19 porque, havendo Moisés proclamado todos os mandamentos segundo a lei a todo o povo, tomou o sangue dos bezerros e dos bodes, com água, e lã tinta de escarlate, e hissopo e aspergiu não só o próprio livro, como também sobre todo o povo,
20 Cuirɨ́nua llezica Moisés daɨde: “Juzíñamui ómoɨena ocuica ie fɨnóllɨfue bie dɨe uafue daɨítate,” daɨde.
20 dizendo: Este é o sangue da aliança, a qual Deus prescreveu para vós outros.
21 Daje izói aféruillaɨdo Moisés íaɨoɨ ɨniroi fɨnoina Juzíñamuimo áɨnoziracomo dɨ́ena cuirɨ́note. Daje izói nana afeco eromo ite Juzíñamui ióbifɨrena raamo dɨ́ena cuirɨ́note.
21 Igualmente também aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios do serviço sagrado.
22 Ua, Moisés ocuica uai daɨna izói jamánomo dɨga raa, dɨ́edo Juzíñamui dɨbénemo dua izói ñue fɨnoca. Iemona dɨe tótañegana comɨnɨ comecɨ ɨ́aɨfuiaɨ ɨba jaca órede.
22 Com efeito, quase todas as coisas, segundo a lei, se purificam com sangue; e, sem derramamento de sangue, não há remissão.
23 Afe comɨnɨ niga Juzíñamuimo áɨnoziraco Juzíñamui ocuide, naa afeco eromo ite ráanɨaɨri. Iemona nana afeco eromo ite ráanɨaɨri Juzíñamui dɨbénemo ite nahífuiaɨna jánana caɨ cɨona izói caɨna onótate. Nana bínɨemo ite afeco ero ráanɨaɨ Juzíñamui illánomo nahí itɨ́fuiaɨ jana. Ie jira bínɨemo ite ráanɨaɨ dɨbénemo fɨgora Juzíñamui daɨíllena, bie dɨe recuille jitáirede. Mei íadɨ Juzíñamui nahí illánomo jáifɨreitɨno dɨbénemo, bie dɨe baɨmo ñuera Juzíñamuimo fia izájifɨreille raa jitáirede, afémacɨna Juzíñamui ɨere fɨgora daɨíllena. Ua tóɨnɨaɨ dɨe baɨmo Jesucristo jamánomo ñuera dɨe jitáirede.
23 Era necessário, portanto, que as figuras das coisas que se acham nos céus se purificassem com tais sacrifícios, mas as próprias coisas celestiais, com sacrifícios a eles superiores.
24 Iemona Cristo tɨ́illa llezica, afe Cristo bínɨemo ite comɨnɨ niga Juzíñamuimo áɨnoziracomo eromo jofo jáiñede. Afe bico fia nahico jana. Mei jɨáɨfodo Cristo, Juzíñamui nahí illánomo caɨdo úrillena jae cɨ́íocaizaide.
24 Porque Cristo não entrou em santuário feito por mãos, figura do verdadeiro, porém no mesmo céu, para comparecer, agora, por nós, diante de Deus;
25 Afénomo Cristo dama ie abɨna, dɨga icaiño meine nane izájiñede. Mei íadɨ bínɨemo ite Juzíñamuimo comɨ́nɨdo úritɨllaɨma, naga fɨmónado faga tóɨnɨaɨ dɨe uillano, afe Juzíñamuimo jáiraco jofoide ɨere ñuera rairuíredɨcomo jaide.
25 nem ainda para se oferecer a si mesmo muitas vezes, como o sumo sacerdote cada ano entra no Santo dos Santos com sangue alheio.
26 Afémacɨ jáifɨrena izói Cristo jáifɨredena fɨgóñede. Mei nɨbaɨ afémɨe daɨí dɨga icaiño jáiadɨ, íemo énɨe fɨ́nuaruimona afémɨe afe izói dɨga icaiño meine abɨdo tɨ́irede; mei íadɨ afe izóiñedeza. Afémɨe caɨ illáruillaɨdo jaiai lloga Juzíñamui fɨnóllɨfue fuilla llezica, dácaiño fia cómena íficaillano caɨmo cɨ́ocaizaɨbite. Ua afémɨe bínɨemo caɨ jɨáɨnona ie tɨ́izaɨbillado, nana caɨmo ite fɨénidɨfuiaɨ nɨné féillena oni dote.
26 Ora, neste caso, seria necessário que ele tivesse sofrido muitas vezes desde a fundação do mundo; agora, porém, ao se cumprirem os tempos, se manifestou uma vez por todas, para aniquilar, pelo sacrifício de si mesmo, o pecado.
27 Ja onóigaza, naga come bínɨemo dácaiño tɨ́ide. Tɨ́illa mei, íaɨoɨ illafue Juzíñamui jaɨ́cɨna jɨcánoite. Aféfuena daje izói ñue onódɨcaɨ.
27 E, assim como aos homens está ordenado morrerem uma só vez, vindo, depois disto, o juízo,
28 Daje izói Jesucristo, comɨnɨ fɨénidɨfuiaɨ oni dóllena dácaiño tɨ́izaɨbite. Ie mei uire jɨáɨruido afémɨe fɨénidɨfuiaɨna duáɨbiñeite; mei jaiai ie dógaza. Mei íadɨ afémɨe uafue meine dáanomo cɨ́ocaizaɨbite, nana íena izire úiñoidɨnona jíllotano monamo ie illánomo úillena.
28 assim também Cristo, tendo-se oferecido uma vez para sempre para tirar os pecados de muitos, aparecerá segunda vez, sem pecado, aos que o aguardam para a salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.