Hebreus 11
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs VC
1 Mei ¿mɨnɨca ɨ́ɨnuafuena? Ɨɨnuafue Juzíñamui daɨna uaina jeire caɨ uafue. Ɨɨnuamona caɨ úiñoga cáɨmafue jeire caɨ ollɨ́nona onódɨcaɨ. Daje izói Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona, ie lloga cáɨena mameca ñuera raa cɨóñena íadɨ, afefue ua íllana comécɨdo ua onódɨcaɨ.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Ua, ɨ́ɨnuafuedo judíuaɨ jaiáidɨgɨmamona Juzíñamuimo jaɨnáidɨmɨiaɨ, Juzíñamui comecɨ jítaillamacɨna jáidiaɨoɨ.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Juzíñamuimo caɨ ɨ́ɨnuamona, Juzíñamui ie úrilla uaido bínɨe fɨ́nuana onódɨcaɨ. Daɨí ie fɨ́nuado nana bie caɨ cɨona énɨe, táɨnomona Juzíñamui comuítate. Ua, mɨnɨ́cana iñédeza cɨóñena ráamona naga ráanɨaɨ comuíbicaide.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Juzíñamuimo ɨ́ɨnuano Abel, Caín fecaca baɨmo, ñuera Juzíñamui ióbitalle raa fécaɨbite. Iemona Abel Juzíñamui dɨbénemo jaɨ́cɨna itɨ́mɨena jaide. Juzíñamui jiéruigamɨena jaide. Mei Juzíñamui Abel fécaɨbiga raa llɨ́ɨnuamona, Juzíñamui comecɨ Abelna jítainana onódɨcaɨ. Daɨí Juzíñamui íena jiéruillafuedo Abel jaɨ́cɨnaidɨfuemo Juzíñamui uai nabaide. Afe Abel, jaiai uícodo Juzíñamuimo ie ɨ́ɨnuado ñue illáfuedo jaide. Aféfuena caɨ fɨ́dɨamona, afémɨe tɨtácamɨe íadɨ, ie ɨ́ɨnogafue, úrillauai izói caɨmo úrite. “Juzíñamuimo ñue caɨ ɨ́ɨnollɨ,” caɨna daɨde.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Iemo Enoc Juzíñamuimo ie ɨ́ɨnuado tɨ́iñeno caifo monamo uiga. Daɨí tɨ́illana ie ónoñeillena, cáanori monamo Juzíñamui uiga. Afe mei afémɨe bínɨemo cɨóñenamɨe, mei afémɨe Juzíñamui úigaza. Afémɨe naɨ úiñega Juzíñamui ióbitadɨmɨe daɨnámɨe.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Mei jɨɨ, Juzíñamuimo caɨ ɨ́ɨnoñenia jaca íena ióbitanidɨcaɨ. Dáamɨe Juzíñamuimo áɨnoziacania, Juzíñamui nahí illánona uícodo ie ɨ́ɨnolle jitáirede. Nane íemo nana izire íena onóiacadɨno, ñue ɨbana dama ie abɨ ífuena íaɨoɨna onótaite. Aféfuemo uícodo daje izói ɨ́ɨnorediaɨoɨ.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Daje izói Noé, Juzíñamui lloga raɨre biite naɨ cɨóñena duere fɨnóllɨfuena fɨ́dɨano Juzíñamuimo ñue ɨ́ɨnote. Ɨɨnuano áillue jofóredɨcae fɨnode, áfedo nana dama ie comɨnɨ daɨí jílloillena. Noé daɨí dama Juzíñamuimo ɨ́ɨnuado, nana jɨáɨe ɨ́ɨnoñede comɨ́nɨmo duere fɨnótatɨuai jino íaɨoɨmo llote. Afe izói Juzíñamuimo ɨ́ɨnuado Juzíñamui comecɨ jitaina nɨ́fuenidɨmɨena jaide.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Afe mei jaiáidɨruimo Juzíñamui Abrahana jɨ́ɨrite, jɨáɨe énɨemo jaiánɨllena, áfenɨena ɨco jɨáɨruido íeɨena maiñóllena. Abraham Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona afe jɨ́ɨrilla uaina cacáillano, raɨre ie illánɨemona oni jɨáɨnomo jáizaide, ie dúcɨillɨno naɨ ónoñega íadɨ.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Abraham naɨ Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona, Juzíñamui íemo fecáacaiga énɨemo fia jɨcánemɨena dɨga fɨmona fia ite. Ua, ɨniroi niina úicaifɨrega jofomo afénɨemo are íoide. Daje izói Abraham comuítaga jitó Isaac, dɨnómona Jacob dɨga afénomo daje izoide ɨniroi nillácuaɨmo are itíaillɨnoɨ naa ie comɨ́nɨri. Juzíñamui daje énɨena fecalle uaina Abrahamo llua izói, afe íaillɨnoɨmo uícodo llote.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ua Abraham afe jamai illácuaɨmo dama íeɨeñede énɨemo caɨmare íoide. Afémɨe caɨmare ite, mei Juzíñamui dɨbénemo ite caɨmare táɨnocaitanide illɨ́nomo dúcɨillena afémɨe úiñoideza. Afe caɨmare illɨco Juzíñamui mamérillano dama ie uaido niga.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Daje izói Abraham aɨ, Sara, Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona, jamánomo jíonaite íadɨ, fueñe úruerena rɨ́ino ote. Iemona daa jitó jocode, mei Juzíñamui aféngona aféfuena uícodo daɨna uai, afengo ɨere ñue ɨ́ɨnoteza. Afengo bie izói daɨde: Bímɨe ie daɨna uaina jɨáɨfo méidofɨnidɨmɨe.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Iemona Abraham ɨere jíonaite íadɨ, ɨere aillo erófene igɨ́maɨaɨna jebuítate. Ua jamánomo dɨga naɨraɨ jebuide; nɨɨ ja lloga monamo ite facádonide úcuaɨ izói itíaɨoɨ. Nane monáillai fuédamo ite facádonide guamaɨ izói jebuídiaɨoɨ.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Nana caɨ lloga comɨnɨ Juzíñamuimo naɨ íaɨoɨ ɨ́ɨnoina llezica tɨídiaɨoɨ; nana Juzíñamui uícodo lloga ñúefuiaɨna naɨ llɨ́ɨnoñediaɨoɨ, tɨ́illa. Mei íadɨ afe lloga ñúefuiaɨ ɨco jɨáɨruimo zúillena jɨcana fɨdɨ́diaɨoɨ. Fɨ́dɨano caɨmare aféfuemo ɨ́ɨnuano comécɨidiaɨoɨ, mei bínɨemo ónoñega jɨcánemacɨna íaɨoɨ illa raɨre méaicaiñeno llotíaɨoɨza. Uáfuena bínɨedo jaiánɨcana jáidiaɨoɨ.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Nana daɨí llotɨno, danɨ íaɨoɨ nahí illɨ́nomo íaɨoɨ jáiacanana llotíaɨoɨ. Ua jɨáɨe énɨemo jáillana íaɨoɨ úiñoinana caɨna fɨdɨ́tate.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Daɨí íaɨoɨ dáɨnamona, mei nɨbaɨ jaiai íaɨoɨ illánɨemo comécɨidiaɨoɨ. Daɨí íaɨoɨ comécɨiadɨ dɨga icaiño meine abɨdo afénomo jáirediaɨoɨ. Mei íadɨ abɨdo afénomo jáiñediaɨoɨ.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Mei jɨáɨnomo comécɨidiaɨoɨ. Jɨáɨe jamánomo ñuera illánomo, monamo ite Juzíñamuimo nabáirizaillɨnomo izire úiñoidiaɨoɨ. Daɨí Juzíñamuimo íaɨoɨ ɨ́ɨnuamona, Juzíñamui ɨere ióbite. Bie jaiánɨcana jáidɨno Juzíñamuina dáɨiadɨ: “O cue Juzíñamuidɨo,” daɨí íaɨoɨ dáɨnari Juzíñamui méaicaiñede. Mei íaɨoɨ jofue izoide ñuera illɨno, dɨnomo Juzíñamui dɨga zíiñona nabáirizaillena, Juzíñamui jae fɨnócaza.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Mei Abraham Juzíñamuimo ñue ɨ́ɨnuano comecɨ facade: “Juzíñamui jamánomo ñue rɨ́inoredɨmɨe; tɨ́ide come meine cáataite rɨ́ino íemo ite. Cue jitó tɨ́idena Juzíñamui meine íena cáatarede,” daɨí Abraham comecɨ anado daɨde. Iemo, Abraham ie jitona fáiacana llezica Juzíñamui afémɨemo raɨre úrillano, ie daade jitona jíllotate. Abraham ie jitona fañede. Ie jira jɨáɨfodo daɨírede, tɨ́illanomona Abraham ie jitona meine abɨdo ote.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Daje izói Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona Isaac ie jitó íaillɨnoɨ Jacóbomo Esaú dɨga uire Juzíñamui orelle caɨmátaillɨfue ua llote.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Daje izói Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona Jacob, ie tɨ́izaillɨruimo José jitó íaillɨnoɨmo úrite. Urillano ie enaize íaillɨnoɨmo uire Juzíñamui orelle caɨmátaillɨfue jino llote. Afe llezica ie macara jɨgüida llɨ́ɨnota ie abɨ mozíñuano caɨmare Juzíñamuimo úrite, ie ióbitallena.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Daje izói Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona José ie tɨ́izaillɨrui áɨnozillano, Israel comɨnɨ Egipto énɨemona uire oni danɨ íaɨoɨ énɨemo jáillɨfue llote. Afe llezica ie ícuruaɨ afénɨemo fɨéñeno oni úillena, uícodo uai íaɨoɨmo jóonete.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Dɨga fɨmona jailla mei, Egipto rɨ́illaɨma nana Israel como jéicɨga jitótɨaɨna fazɨ́tate. Mei íadɨ Moisés jocoina mei, ie moo íaillɨnoɨ Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona, illáɨmana jacɨ́ruiñeno Moisena retáidotiaillɨnoɨ. Dauiámani íena retáidotiaillɨnoɨ, afeza ɨere ñúezana jira.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Aféllaɨma jiza Moisena náamataja mei, Moisés móonailla llezica Moisés aféngomo dúillana ruifíruite; mei afémɨe Juzíñamui dɨbénemo jaɨnáideza. Ie jira Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona Moisés afe mámecɨ oni faɨte.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Mei jɨáɨfodo Juzíñamuimo jaɨnáidɨno cɨ́gɨri íllana, afémɨe jamánomo gaɨde, nana duere zefuídiaɨoɨ íadɨ. Daje izói ie comɨ́nɨna fɨeni ie zóofiamona raɨre féite jabo ióbillafue dɨbénemo íllana afémɨe gáɨñede. Moisés Juzíñamuimo ɨ́ɨnuano ñue comécɨide.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Bíedo afémɨe comécɨide: “Nana Egipto énɨe ebírede ráanɨaɨ baɨmo, Juzíñamui dɨbénemo ie dámɨe illa jamánomo ráifide, duere afémɨe zefuide íadɨ.” Afémɨe daɨí comecɨ facade. Ua Moisés, Cristo ɨ́coɨnia zefuíllano, féitañeno daɨí comécɨioifɨrede; mei Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona baɨmo ñuera féinide raa izóidɨfue afe ie jɨrídollena afémɨe onódeza.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Iemona Moisés Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona, afe Egipto illáɨmamo ite rɨ́inona jacɨ́ruiñeno Egíptomona botade. Ua jacɨ́ruiñeno afe Moisés oni jaide, mei buna cɨóñena Juzíñamuimo fáɨcanocaiñeno ñue nágarui comécɨifɨredeza. Daɨí ie comécɨinamona, uído cɨónamɨemo ɨ́ɨnua izói, Moisés Juzíñamuimo ɨere ɨ́ɨnote.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Daje izói Moisés Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona, Juzíñamui lloga pascua rafue como fueñe fɨnode. Ua Juzíñamui llua izói, Moisés íaɨoɨ jofónɨaɨ naze fuédamo oveja dɨ́ena jíritate. Daɨí fɨ́nuamona, Juzíñamui oreca tɨ́taite abɨ ímɨe nana Israel nano fueñe jococa jitótɨaɨaɨmona buna tɨtáñede, aillo Egipto imacɨ jitótɨaɨ tɨ́coɨzitiaɨoɨ íadɨ.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Daje izói Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona nana Israel aillo comɨnɨ “Jíaɨrede” daɨna monáillai ñue zaférede iodo ruícafenemo jaitádiaɨoɨ, mei afe monáillai jaɨnoi Juzíñamui oni gaɨtácaza, íaɨoɨ ruica jáillɨo tuiñóllena. Mei íadɨ Egíptomona racádɨno afémacɨ jailla izói jáidiaɨoɨmo, meine io jáɨnoina ɨbáibicaillari coróbaitiaɨoɨ.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Iemo Israel comɨnɨ Jericó jofue anáfenoacadiaɨoɨ. Afe jofue rɨire naidároga nofɨ́banina cɨrɨ́noga. Iemo Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona ie daɨna izói, siete dɨ́garui afe rɨire ɨbaica jofue jinófenedo ífoɨna macáoidɨaɨoɨ. Iemona ɨcoɨ iruimo afe caifo nitaca nofɨcɨ fɨnoina jofue jinófene cɨrɨ́nuabani, Juzíñamui ana énɨemo caitade.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Daje izói Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona naui uícodo fɨénidɨngo, Rahab fañega, nana jɨáɨe afe jófuemo ite ɨ́ɨnoñedɨno fazɨ́caicɨoɨ íadɨ; mei Juzíñamui comɨ́nɨmona oreca énɨena ñue onóillena méiñoitɨnona afengo caɨmare cánuano jofo uáidoteza.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Naɨ jino lloñega aillo ite jɨáɨe jaiai Juzíñamuimo ɨ́ɨnofɨredɨno. Bibedo íaɨoɨ illáfuiaɨna cue llóllena cue abɨ juánideza, nana llónidɨcue. Fia íaɨoɨ mámecɨaɨ jino llóitɨcue, íaɨoɨmo omoɨ ñue comécɨioillena. Afémacɨ Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel; daje izói Juzíñamui uai jino llóraɨnɨ ite.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Bimácɨmona dámɨerie Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona jɨáɨe náɨraɨna anáfenodiaɨoɨ. Jɨáɨmacɨ Juzíñamuimo ɨ́ɨnuano Juzíñamui jaɨ́cɨna jóidɨfuena comɨ́nɨmo ocuide. Dáarie Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona ie uícodo llua izói, Juzíñamui canócaiaɨoɨ. Dáarie Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona rɨírede jánallarillaɨ fuena ɨbaica izói fɨnode, íena íaɨoɨ rɨ́ñeillena.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Jɨáɨmacɨ uzírede iraimo dotácaiaɨoɨ ia, naɨ Juzíñamuimo íaɨoɨ ɨ́ɨnuado afe iráimona uzíñeno jino bitíaɨoɨ. Dáarie Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona fuiríllafuiaɨmona otábiñeno jino ñue jíllodiaɨoɨ. Iemo jóbairo illa llezica Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona dáarie maɨríñedɨmɨiaɨ ñue máɨrimɨiaɨna jaide. Daɨí Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona onina bite fuiríraɨnɨna abɨdo raɨnódiaɨoɨ.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Daje izói Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona dáarie rɨngónɨaɨmona íaɨoɨ úruiaɨ tɨ́ide íadɨ, meine abɨdo íaɨoɨmo cáataga.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Naɨ jɨáɨmacɨ Juzíñamuimo ɨ́ɨnua llezica, fɨénide zánonafuiaɨmona duere fɨnóbidiaɨoɨ. Jɨáɨmacɨ rɨire zechénogaiaɨoɨ. Ua dáarie Juzíñamuimo íaɨoɨ ɨ́ɨnuamona cúinajano llavécaiaɨoɨ.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Daje izói jɨáɨe Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno nofɨ́cɨaɨna níjɨcaiaɨoɨ; jɨáɨmacɨ dáafemɨiaɨdo amena dera izóidedo ñetácaiaɨoɨ; jɨáɨmacɨ caɨmare taɨno uáillaɨdo bífuegaiaɨoɨ, íaɨoɨ ɨ́ɨnuafue facátallena, íemo lloéfaido fagáiaɨoɨ. Jɨáɨe Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno, íaɨoɨ ɨníroinina jira, tóɨca rɨlle igóraɨna jɨtáoidiaɨoɨ. Daɨí fia macáoidiaɨoɨ, mei jofónidiaɨoɨza. Ua ɨere ráanidiaɨoɨza. Ie emódomo duere zefuítano ɨere fɨeni fɨnócaiaɨoɨ.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Daɨí fɨnócaiaɨoɨ íadɨ, Juzíñamuimo íaɨoɨ ɨ́ɨnogafuena fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Iemona bimacɨ Juzíñamui dɨbénemo ɨere izíruigano; mei íadɨ bínɨemo ite ɨ́ɨnoñedɨno afe Juzíñamui uaina jeire otɨ́nona jámairuitiaɨoɨ. Ie jira ɨ́ɨnotɨno afe ɨ́ɨoñedɨmacɨ cɨ́gɨri íllena, ɨ́ɨnoñedɨmacɨmo fɨgo dúiñede, mei ɨ́ɨnoñedɨmacɨ comecɨ ɨere ɨáɨredeza. Ɨɨnotɨnona jámairuillano, íaɨoɨna oni jiúfɨrediaɨoɨ. Iemona ɨ́ɨnotɨnomona dáamɨerie zaféredɨzicɨmo jáidiaɨoɨ. Jɨáɨmacɨ caifóneduaɨ illánomo botádiaɨoɨ. Iaɨoɨ jaillánomo ite ífuaɨmo ífɨrediaɨoɨ, naa íduaɨ ana ífuaɨri.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Nana bimacɨ Juzíñamuimo ɨ́ɨnuamona, ñue “fɨgora” daɨnámacɨna jáidiaɨoɨ. Mei íadɨ nana Juzíñamui uícodo lloga caɨmare ñue illɨ́fuiaɨna fɨgo maiñóñediaɨoɨ; jabo maiñódiaɨoɨ.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Mei Juzíñamui jae uícodo caɨ canolle jamánomo ñuera cáɨmaduafue mamédeza. Afe jamánomo ñuera cáɨmaduafue Jesucrístodo caɨ nahí caɨ jílloillɨfue. Daɨí jaiai ua Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno naa caɨ dɨga, birui dáanomo jaiai Juzíñamui mameca nahí jílloillɨfuemo dúcɨitɨcaɨ. Ua afémacɨ naa caɨ dɨga, Juzíñamuimo caɨmare nabáirillafuena jeire óitɨcaɨ.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.