Atos 21

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Amatɨaɨ fuénocaillano, Cos jófuemo nocaedo jaɨ́cɨna jáidɨcaɨ. Afe jítɨramo Rodas jófuemo jáidɨcaɨ. Dɨnómona Pátara jófuemo jáidɨcaɨ.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Afe Pátaramo Feníciamo jáiacade nocáe baitɨcaɨ. Dɨnómona afécaedo jáidɨcaɨ.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Jaillano, monaillai cɨgɨ idu Chíprena jɨcana cɨódɨcaɨ. Afe énɨena jarɨ́fezi dɨbénemo fɨ́ianona Siria énɨemo jáidɨcaɨ. Afe caɨ jáillacaemo Tíromo fɨelle ráanɨaɨ illa jira afégobemo zɨ́jɨdɨcaɨ.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Afégobemo ite Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨnona cɨóizaidɨcaɨ. Dɨnomo siete dɨ́garui íaɨoɨ dɨga itɨcaɨ. Dɨnomo Ñuera Joreño llogáiaɨoɨ. Ie jira Páblona daɨdíaɨoɨ:
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mei íadɨ afe siete dɨ́garui illa meífodo jáidɨcaɨ. Caɨ jáizailla llezica nana Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno, íaɨoɨ rɨngónɨaɨ naa úruiaɨri jofue féɨmo caɨna nabáidiaɨoɨ. Dɨnomo ite guamácɨmo ana dújuillano Juzíñamuimo ɨere úritɨcaɨ.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Ie mei meníñota íiraɨcaiño íaɨoɨ facádonocaidɨcaɨ. Daɨí ñiano nocaemo caifo jáidɨcaɨ. Afémacɨ íaɨoɨ jófuemo meine jáidiaɨoɨ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Tíromona bitɨcaɨ Tolemáidamo dúcɨna. Dɨnomo ite ámatɨaɨ uáidollena darui nabáidɨcaɨ.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Afe jítɨramo Pablo naa íedo jáidɨnori dɨnómona Cesarea jófuemo dúcɨdɨcaɨ. Dɨnomo ite ñúefue llóraɨma Felipe jofomo jáidɨcaɨ. Afémɨe siete dɨ́gamɨede güille fecáraɨnɨmona Juzíñamuimo gaɨríraco táɨjɨraɨma. Dɨnomo afémɨe jofomo itɨcaɨ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Afe Felipe jiza nagaámazade. Naɨ ɨnínidiaɨoɨ. Aféngotɨaɨ Juzíñamuimona cacana uaillaɨ jino llotíaɨoɨ.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Afénomo dɨga irui itɨ́caɨmo, uai jino llóraɨma Agabo Judéamona caɨ uáiduaɨbite.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Afémɨe Pablo cɨraigɨ ife zuitáicaillano dama ie ɨdaɨ onoɨ dɨga maɨáno daɨde:
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Aféfuena cacáillano, Cesarea imacɨ naa caɨri, Pablo Jerusalemo jáiñeillena íemo izire jɨcádɨcaɨ.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Mei jira Pablo uai ote:
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Afémɨe mámiafuena jáanonidɨcaɨ. Ie jira afefue fáɨcanocaillano daɨdɨcaɨ:
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Afe meífodo, Jerusalemo jáillana fɨnóbidɨcaɨ.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Cesaréamona dárie Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno caɨna nabaide. Afémacɨ cɨ́gɨmona daa Chipre ímɨe Mnasón ite. Afémɨe jae dɨga fɨmona Juzíñamuimo ɨ́ɨnote. Afémɨemo ite Jerusalemo dúcɨracomo jáidɨcaɨ.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Jerusalemo dúcɨdɨcaɨmo dɨnomo ite ámatɨaɨ caɨmare caɨna llɨ́ɨnotiaɨoɨ.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Afe jítɨramo Pablo naa caɨri Santiago uáiduaidɨcaɨ. Daje izói nana illáɨcomɨnɨ afénomo itíaɨoɨ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Pablo íaɨoɨ uáidote. Uáiduano Pablo nana iedo judíoñedɨnomo Juzíñamui fɨnócafuiaɨ jino illa dɨ́gafuiaɨ íaɨoɨmo llote.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Iemona aféfuiaɨna cacáillano Juzíñamuimo caɨmátaioidiaɨoɨ. Jira Páblona daɨdíaɨoɨ:
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Mei íadɨ dáarie o nana jɨca jɨáɨnomo ite judíuaɨmo llogáfuena lluáɨbitiaɨoɨ. Afe íaɨoɨ cacánafue daɨde: “Moisés ocuica uaina jeire omoɨ oñeno iri.” Afe izói íaɨoɨ jitótɨaɨ bacano ɨcoɨ quetátañedɨo, daɨdíaɨoɨ. Ie emódomo caɨ fɨbíllafuiaɨna fɨnótañedɨo, daɨdíaɨoɨ.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Iemo bífuiaɨna caɨ dɨbénedo ¿nɨe izói llóitɨo? ¿nɨe izói ñéitɨcaɨ? O billáfuena comɨnɨ fɨdɨ́illano ua dáanomo gáɨritiaɨoɨ, —daɨde. Iemo Santiago naɨ úrillano íena daɨde:
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 —Caɨ daɨnáuai jeire o úamona aféuai izói o fɨnolle jitáirede. Caɨri benomo ite nagaámamɨe. Afémɨiaɨ uícomo Juzíñamuimo naui íaɨoɨ llogáuai fuitáacadiaɨoɨ.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Bimacɨ o uíri. Uillano nana omoɨ comécɨmo ɨ́aɨfue múiñuafue mai omoɨ fɨ́nuairi. O úcubemona omoɨ ɨ́fue cuidótalle ɨbari. Iemona danɨ cuidótaitiaɨoɨza. Afe daɨí o fɨ́nuamona, benó ite ɨ́ɨnote judíuaɨ, o ñue ífɨrena izói ónoitiaɨoɨ. Moisés ocuícafue jeire o úana fɨ́dɨitiaɨoɨ. Daje izói ja ónoitiaɨoɨ nana o rafue benó comɨ́nɨmo jɨáɨmacɨ lluáɨbiga táɨnofuiaɨ.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Mei íadɨ ɨ́ɨnote judíoñedɨnomo jɨáɨfodo jae cuetɨcaɨ. Aillo judíuaɨ fɨnócafuiaɨmo íaɨoɨ jíeruiñeillena llotɨcaɨ. Daa bifue íaɨoɨmo llotɨcaɨ: “Jánaraɨ izóidemo fecaca llɨ́cɨaɨna omoɨ rɨñeno iri. Dɨ́ena jiróñeno iri, daje izói cɨmoɨna cɨgɨ́noga rɨ́llenɨaɨna rɨñeno iri. Mai nana jɨruífuiaɨmona abɨ́ omoɨ rairuiri; dama áɨredɨmɨe ie aɨ dɨga illa ñuena,” —dɨnóride Santiago llogafue fuilla.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Ie mei Pablo afe nagaámamɨe uite; uillano afe jítɨramo, íaɨoɨ comécɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨ múiñuafue fɨnódiaɨoɨ. Afe meífodo jofo Juzíñamuimo gaɨríracomo jáidiaɨoɨ. Dɨnomo íaɨoɨ comécɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨ muiñóillɨruillaɨ fuillɨ́rui lluájidiaɨoɨ. Afe daɨí íaɨoɨ llúamona illa dɨ́gamɨerie íaɨoɨ raa fia íaɨoɨ fecállɨrui llotíaɨoɨ.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Afe siete dɨ́garui ja fúiacademo Asia énɨemona bite judíuaɨ Páblona Juzíñamuimo gaɨríracomo cɨ́oizaɨbitiaɨoɨ. Iena cɨ́oizaɨbillano nana afeno comɨ́nɨna fɨeni faɨllíñaitadiaɨoɨ. Iemona Pablo llaɨtádiaɨoɨ.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Lláɨtano caillɨ́oidiaɨoɨ:
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Naui Pablo afe jófuedo judíoñedɨmɨe Trófimo dɨga nabáirillana íaɨoɨ cɨónamona daɨí daɨdíaɨoɨ. Afe Trófimo Efeso ímɨe. Afémacɨ comecɨ facádiaɨoɨ, nɨbaɨ Pablo Trófimona gaɨríraco eromo jofo uite, daɨdíaɨoɨ.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Iemona nana afeno comɨnɨ aféfuiaɨ júfidotiaɨoɨ; aféfueri fɨeni faɨllíñaidiaɨoɨ. Afe llezica nana comɨnɨ áizɨaizɨ bitíaɨoɨ. Billano Pablo llaɨtádiaɨoɨ. Lláɨtano gaɨríraco jinomo zocana íena uitíaɨoɨ. Daɨí ñiano afe llezica gaɨríraco náziaɨ ɨbáidiaɨoɨ.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ja íena tɨtáacadiaɨoɨmo, soldados igüelli illaɨma ja afe aillo comɨnɨ fɨeni faɨllíñainana fɨdɨde. Daje izói Pablo ja íaɨoɨ tɨtáacanafuena fɨdɨde.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Mei jira afe illaɨma ie jabóidɨllaɨmaɨaɨ naa ie llaɨzɨ́raɨnɨri jɨ́ɨrite. Jɨ́ɨrillano afe comɨnɨ illánomo aizɨ́cana jáidiaɨoɨ. Iemona nana comɨnɨ llaɨzɨ́raɨnɨ illaɨma naa ie llaɨzɨ́raɨnɨri bíllana cɨóillano, Pablo fáajana fáɨcanocaidiaɨoɨ.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Afe mei afe illaɨma Páblomo áɨnozide. Aɨnozillano Pablo llaɨtádiaɨoɨ. Lláɨtano mena llóejina íena maɨtátate. Afe mei illaɨma íena daɨde:
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Mei íadɨ comɨnɨ jamánomo jɨáɨfodo caillɨ́oidiaɨoɨ. Jɨáɨmɨiaɨ jɨáɨfodo daɨdíaɨoɨ. Illaɨma ɨfona jamánomo ɨ́rɨnote. Jaca jefomo uibíñede, jamánomo íaɨoɨ úrioinaza. Jira illaɨma llaɨzɨ́raɨnɨ gaɨríracomo íena uitátate.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Afeco caifo jáirabɨcɨmo íaɨoɨ dúcɨna llezica, llaɨzɨ́raɨnɨ Páblona caifodo rocádiaɨoɨ, comɨnɨ íena llaɨtada íaɨoɨ fáiacana jira.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Afémɨe uilla óodana caillɨ́cana daɨdíaɨoɨ:
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Afécomo íena uizájidiaɨoɨmo, Pablo afe llaɨzɨ́raɨnɨ illáɨmamo griego uáillaɨdo jɨcánote:
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 ¿Mei o egipcio ímɨeñedɨo? Afémɨe naui jɨáɨe illáɨmana benó jóoneacade. Táɨzicɨmo cuatro mil come fáraɨnɨ uite, —daɨde.
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Jira Pablo íena daɨde:
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Iemona afe illaɨma Páblona faɨríote. Iemo Pablo afe caifo jáirabɨcɨmo náidaillano comɨ́nɨna ónoɨdo llɨ́ɨcaitade. Iaɨoɨ úrioina llɨ́ɨcaillamona Pablo afémacɨ uáillaɨdo íaɨoɨmo úrite. (Afémacɨ úrilla uai ‘hebreo’ daɨna.) Iaɨoɨna daɨde:
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.