Atos 21
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARA
1 Amatɨaɨ fuénocaillano, Cos jófuemo nocaedo jaɨ́cɨna jáidɨcaɨ. Afe jítɨramo Rodas jófuemo jáidɨcaɨ. Dɨnómona Pátara jófuemo jáidɨcaɨ.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Afe Pátaramo Feníciamo jáiacade nocáe baitɨcaɨ. Dɨnómona afécaedo jáidɨcaɨ.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Jaillano, monaillai cɨgɨ idu Chíprena jɨcana cɨódɨcaɨ. Afe énɨena jarɨ́fezi dɨbénemo fɨ́ianona Siria énɨemo jáidɨcaɨ. Afe caɨ jáillacaemo Tíromo fɨelle ráanɨaɨ illa jira afégobemo zɨ́jɨdɨcaɨ.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Afégobemo ite Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨnona cɨóizaidɨcaɨ. Dɨnomo siete dɨ́garui íaɨoɨ dɨga itɨcaɨ. Dɨnomo Ñuera Joreño llogáiaɨoɨ. Ie jira Páblona daɨdíaɨoɨ:
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mei íadɨ afe siete dɨ́garui illa meífodo jáidɨcaɨ. Caɨ jáizailla llezica nana Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno, íaɨoɨ rɨngónɨaɨ naa úruiaɨri jofue féɨmo caɨna nabáidiaɨoɨ. Dɨnomo ite guamácɨmo ana dújuillano Juzíñamuimo ɨere úritɨcaɨ.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Ie mei meníñota íiraɨcaiño íaɨoɨ facádonocaidɨcaɨ. Daɨí ñiano nocaemo caifo jáidɨcaɨ. Afémacɨ íaɨoɨ jófuemo meine jáidiaɨoɨ.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Tíromona bitɨcaɨ Tolemáidamo dúcɨna. Dɨnomo ite ámatɨaɨ uáidollena darui nabáidɨcaɨ.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Afe jítɨramo Pablo naa íedo jáidɨnori dɨnómona Cesarea jófuemo dúcɨdɨcaɨ. Dɨnomo ite ñúefue llóraɨma Felipe jofomo jáidɨcaɨ. Afémɨe siete dɨ́gamɨede güille fecáraɨnɨmona Juzíñamuimo gaɨríraco táɨjɨraɨma. Dɨnomo afémɨe jofomo itɨcaɨ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Afe Felipe jiza nagaámazade. Naɨ ɨnínidiaɨoɨ. Aféngotɨaɨ Juzíñamuimona cacana uaillaɨ jino llotíaɨoɨ.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Afénomo dɨga irui itɨ́caɨmo, uai jino llóraɨma Agabo Judéamona caɨ uáiduaɨbite.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Afémɨe Pablo cɨraigɨ ife zuitáicaillano dama ie ɨdaɨ onoɨ dɨga maɨáno daɨde:
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Aféfuena cacáillano, Cesarea imacɨ naa caɨri, Pablo Jerusalemo jáiñeillena íemo izire jɨcádɨcaɨ.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Mei jira Pablo uai ote:
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Afémɨe mámiafuena jáanonidɨcaɨ. Ie jira afefue fáɨcanocaillano daɨdɨcaɨ:
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Afe meífodo, Jerusalemo jáillana fɨnóbidɨcaɨ.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Cesaréamona dárie Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno caɨna nabaide. Afémacɨ cɨ́gɨmona daa Chipre ímɨe Mnasón ite. Afémɨe jae dɨga fɨmona Juzíñamuimo ɨ́ɨnote. Afémɨemo ite Jerusalemo dúcɨracomo jáidɨcaɨ.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Jerusalemo dúcɨdɨcaɨmo dɨnomo ite ámatɨaɨ caɨmare caɨna llɨ́ɨnotiaɨoɨ.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Afe jítɨramo Pablo naa caɨri Santiago uáiduaidɨcaɨ. Daje izói nana illáɨcomɨnɨ afénomo itíaɨoɨ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pablo íaɨoɨ uáidote. Uáiduano Pablo nana iedo judíoñedɨnomo Juzíñamui fɨnócafuiaɨ jino illa dɨ́gafuiaɨ íaɨoɨmo llote.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Iemona aféfuiaɨna cacáillano Juzíñamuimo caɨmátaioidiaɨoɨ. Jira Páblona daɨdíaɨoɨ:
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Mei íadɨ dáarie o nana jɨca jɨáɨnomo ite judíuaɨmo llogáfuena lluáɨbitiaɨoɨ. Afe íaɨoɨ cacánafue daɨde: “Moisés ocuica uaina jeire omoɨ oñeno iri.” Afe izói íaɨoɨ jitótɨaɨ bacano ɨcoɨ quetátañedɨo, daɨdíaɨoɨ. Ie emódomo caɨ fɨbíllafuiaɨna fɨnótañedɨo, daɨdíaɨoɨ.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Iemo bífuiaɨna caɨ dɨbénedo ¿nɨe izói llóitɨo? ¿nɨe izói ñéitɨcaɨ? O billáfuena comɨnɨ fɨdɨ́illano ua dáanomo gáɨritiaɨoɨ, —daɨde. Iemo Santiago naɨ úrillano íena daɨde:
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 —Caɨ daɨnáuai jeire o úamona aféuai izói o fɨnolle jitáirede. Caɨri benomo ite nagaámamɨe. Afémɨiaɨ uícomo Juzíñamuimo naui íaɨoɨ llogáuai fuitáacadiaɨoɨ.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Bimacɨ o uíri. Uillano nana omoɨ comécɨmo ɨ́aɨfue múiñuafue mai omoɨ fɨ́nuairi. O úcubemona omoɨ ɨ́fue cuidótalle ɨbari. Iemona danɨ cuidótaitiaɨoɨza. Afe daɨí o fɨ́nuamona, benó ite ɨ́ɨnote judíuaɨ, o ñue ífɨrena izói ónoitiaɨoɨ. Moisés ocuícafue jeire o úana fɨ́dɨitiaɨoɨ. Daje izói ja ónoitiaɨoɨ nana o rafue benó comɨ́nɨmo jɨáɨmacɨ lluáɨbiga táɨnofuiaɨ.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Mei íadɨ ɨ́ɨnote judíoñedɨnomo jɨáɨfodo jae cuetɨcaɨ. Aillo judíuaɨ fɨnócafuiaɨmo íaɨoɨ jíeruiñeillena llotɨcaɨ. Daa bifue íaɨoɨmo llotɨcaɨ: “Jánaraɨ izóidemo fecaca llɨ́cɨaɨna omoɨ rɨñeno iri. Dɨ́ena jiróñeno iri, daje izói cɨmoɨna cɨgɨ́noga rɨ́llenɨaɨna rɨñeno iri. Mai nana jɨruífuiaɨmona abɨ́ omoɨ rairuiri; dama áɨredɨmɨe ie aɨ dɨga illa ñuena,” —dɨnóride Santiago llogafue fuilla.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Ie mei Pablo afe nagaámamɨe uite; uillano afe jítɨramo, íaɨoɨ comécɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨ múiñuafue fɨnódiaɨoɨ. Afe meífodo jofo Juzíñamuimo gaɨríracomo jáidiaɨoɨ. Dɨnomo íaɨoɨ comécɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨ muiñóillɨruillaɨ fuillɨ́rui lluájidiaɨoɨ. Afe daɨí íaɨoɨ llúamona illa dɨ́gamɨerie íaɨoɨ raa fia íaɨoɨ fecállɨrui llotíaɨoɨ.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Afe siete dɨ́garui ja fúiacademo Asia énɨemona bite judíuaɨ Páblona Juzíñamuimo gaɨríracomo cɨ́oizaɨbitiaɨoɨ. Iena cɨ́oizaɨbillano nana afeno comɨ́nɨna fɨeni faɨllíñaitadiaɨoɨ. Iemona Pablo llaɨtádiaɨoɨ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Lláɨtano caillɨ́oidiaɨoɨ:
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Naui Pablo afe jófuedo judíoñedɨmɨe Trófimo dɨga nabáirillana íaɨoɨ cɨónamona daɨí daɨdíaɨoɨ. Afe Trófimo Efeso ímɨe. Afémacɨ comecɨ facádiaɨoɨ, nɨbaɨ Pablo Trófimona gaɨríraco eromo jofo uite, daɨdíaɨoɨ.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Iemona nana afeno comɨnɨ aféfuiaɨ júfidotiaɨoɨ; aféfueri fɨeni faɨllíñaidiaɨoɨ. Afe llezica nana comɨnɨ áizɨaizɨ bitíaɨoɨ. Billano Pablo llaɨtádiaɨoɨ. Lláɨtano gaɨríraco jinomo zocana íena uitíaɨoɨ. Daɨí ñiano afe llezica gaɨríraco náziaɨ ɨbáidiaɨoɨ.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ja íena tɨtáacadiaɨoɨmo, soldados igüelli illaɨma ja afe aillo comɨnɨ fɨeni faɨllíñainana fɨdɨde. Daje izói Pablo ja íaɨoɨ tɨtáacanafuena fɨdɨde.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Mei jira afe illaɨma ie jabóidɨllaɨmaɨaɨ naa ie llaɨzɨ́raɨnɨri jɨ́ɨrite. Jɨ́ɨrillano afe comɨnɨ illánomo aizɨ́cana jáidiaɨoɨ. Iemona nana comɨnɨ llaɨzɨ́raɨnɨ illaɨma naa ie llaɨzɨ́raɨnɨri bíllana cɨóillano, Pablo fáajana fáɨcanocaidiaɨoɨ.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Afe mei afe illaɨma Páblomo áɨnozide. Aɨnozillano Pablo llaɨtádiaɨoɨ. Lláɨtano mena llóejina íena maɨtátate. Afe mei illaɨma íena daɨde:
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Mei íadɨ comɨnɨ jamánomo jɨáɨfodo caillɨ́oidiaɨoɨ. Jɨáɨmɨiaɨ jɨáɨfodo daɨdíaɨoɨ. Illaɨma ɨfona jamánomo ɨ́rɨnote. Jaca jefomo uibíñede, jamánomo íaɨoɨ úrioinaza. Jira illaɨma llaɨzɨ́raɨnɨ gaɨríracomo íena uitátate.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Afeco caifo jáirabɨcɨmo íaɨoɨ dúcɨna llezica, llaɨzɨ́raɨnɨ Páblona caifodo rocádiaɨoɨ, comɨnɨ íena llaɨtada íaɨoɨ fáiacana jira.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Afémɨe uilla óodana caillɨ́cana daɨdíaɨoɨ:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Afécomo íena uizájidiaɨoɨmo, Pablo afe llaɨzɨ́raɨnɨ illáɨmamo griego uáillaɨdo jɨcánote:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 ¿Mei o egipcio ímɨeñedɨo? Afémɨe naui jɨáɨe illáɨmana benó jóoneacade. Táɨzicɨmo cuatro mil come fáraɨnɨ uite, —daɨde.
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Jira Pablo íena daɨde:
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Iemona afe illaɨma Páblona faɨríote. Iemo Pablo afe caifo jáirabɨcɨmo náidaillano comɨ́nɨna ónoɨdo llɨ́ɨcaitade. Iaɨoɨ úrioina llɨ́ɨcaillamona Pablo afémacɨ uáillaɨdo íaɨoɨmo úrite. (Afémacɨ úrilla uai ‘hebreo’ daɨna.) Iaɨoɨna daɨde:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.