Atos 21
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARIB
1 Amatɨaɨ fuénocaillano, Cos jófuemo nocaedo jaɨ́cɨna jáidɨcaɨ. Afe jítɨramo Rodas jófuemo jáidɨcaɨ. Dɨnómona Pátara jófuemo jáidɨcaɨ.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Afe Pátaramo Feníciamo jáiacade nocáe baitɨcaɨ. Dɨnómona afécaedo jáidɨcaɨ.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Jaillano, monaillai cɨgɨ idu Chíprena jɨcana cɨódɨcaɨ. Afe énɨena jarɨ́fezi dɨbénemo fɨ́ianona Siria énɨemo jáidɨcaɨ. Afe caɨ jáillacaemo Tíromo fɨelle ráanɨaɨ illa jira afégobemo zɨ́jɨdɨcaɨ.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Afégobemo ite Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨnona cɨóizaidɨcaɨ. Dɨnomo siete dɨ́garui íaɨoɨ dɨga itɨcaɨ. Dɨnomo Ñuera Joreño llogáiaɨoɨ. Ie jira Páblona daɨdíaɨoɨ:
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mei íadɨ afe siete dɨ́garui illa meífodo jáidɨcaɨ. Caɨ jáizailla llezica nana Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno, íaɨoɨ rɨngónɨaɨ naa úruiaɨri jofue féɨmo caɨna nabáidiaɨoɨ. Dɨnomo ite guamácɨmo ana dújuillano Juzíñamuimo ɨere úritɨcaɨ.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Ie mei meníñota íiraɨcaiño íaɨoɨ facádonocaidɨcaɨ. Daɨí ñiano nocaemo caifo jáidɨcaɨ. Afémacɨ íaɨoɨ jófuemo meine jáidiaɨoɨ.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Tíromona bitɨcaɨ Tolemáidamo dúcɨna. Dɨnomo ite ámatɨaɨ uáidollena darui nabáidɨcaɨ.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Afe jítɨramo Pablo naa íedo jáidɨnori dɨnómona Cesarea jófuemo dúcɨdɨcaɨ. Dɨnomo ite ñúefue llóraɨma Felipe jofomo jáidɨcaɨ. Afémɨe siete dɨ́gamɨede güille fecáraɨnɨmona Juzíñamuimo gaɨríraco táɨjɨraɨma. Dɨnomo afémɨe jofomo itɨcaɨ.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Afe Felipe jiza nagaámazade. Naɨ ɨnínidiaɨoɨ. Aféngotɨaɨ Juzíñamuimona cacana uaillaɨ jino llotíaɨoɨ.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Afénomo dɨga irui itɨ́caɨmo, uai jino llóraɨma Agabo Judéamona caɨ uáiduaɨbite.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Afémɨe Pablo cɨraigɨ ife zuitáicaillano dama ie ɨdaɨ onoɨ dɨga maɨáno daɨde:
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Aféfuena cacáillano, Cesarea imacɨ naa caɨri, Pablo Jerusalemo jáiñeillena íemo izire jɨcádɨcaɨ.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Mei jira Pablo uai ote:
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Afémɨe mámiafuena jáanonidɨcaɨ. Ie jira afefue fáɨcanocaillano daɨdɨcaɨ:
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Afe meífodo, Jerusalemo jáillana fɨnóbidɨcaɨ.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Cesaréamona dárie Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno caɨna nabaide. Afémacɨ cɨ́gɨmona daa Chipre ímɨe Mnasón ite. Afémɨe jae dɨga fɨmona Juzíñamuimo ɨ́ɨnote. Afémɨemo ite Jerusalemo dúcɨracomo jáidɨcaɨ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Jerusalemo dúcɨdɨcaɨmo dɨnomo ite ámatɨaɨ caɨmare caɨna llɨ́ɨnotiaɨoɨ.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Afe jítɨramo Pablo naa caɨri Santiago uáiduaidɨcaɨ. Daje izói nana illáɨcomɨnɨ afénomo itíaɨoɨ.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Pablo íaɨoɨ uáidote. Uáiduano Pablo nana iedo judíoñedɨnomo Juzíñamui fɨnócafuiaɨ jino illa dɨ́gafuiaɨ íaɨoɨmo llote.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Iemona aféfuiaɨna cacáillano Juzíñamuimo caɨmátaioidiaɨoɨ. Jira Páblona daɨdíaɨoɨ:
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Mei íadɨ dáarie o nana jɨca jɨáɨnomo ite judíuaɨmo llogáfuena lluáɨbitiaɨoɨ. Afe íaɨoɨ cacánafue daɨde: “Moisés ocuica uaina jeire omoɨ oñeno iri.” Afe izói íaɨoɨ jitótɨaɨ bacano ɨcoɨ quetátañedɨo, daɨdíaɨoɨ. Ie emódomo caɨ fɨbíllafuiaɨna fɨnótañedɨo, daɨdíaɨoɨ.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Iemo bífuiaɨna caɨ dɨbénedo ¿nɨe izói llóitɨo? ¿nɨe izói ñéitɨcaɨ? O billáfuena comɨnɨ fɨdɨ́illano ua dáanomo gáɨritiaɨoɨ, —daɨde. Iemo Santiago naɨ úrillano íena daɨde:
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 —Caɨ daɨnáuai jeire o úamona aféuai izói o fɨnolle jitáirede. Caɨri benomo ite nagaámamɨe. Afémɨiaɨ uícomo Juzíñamuimo naui íaɨoɨ llogáuai fuitáacadiaɨoɨ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Bimacɨ o uíri. Uillano nana omoɨ comécɨmo ɨ́aɨfue múiñuafue mai omoɨ fɨ́nuairi. O úcubemona omoɨ ɨ́fue cuidótalle ɨbari. Iemona danɨ cuidótaitiaɨoɨza. Afe daɨí o fɨ́nuamona, benó ite ɨ́ɨnote judíuaɨ, o ñue ífɨrena izói ónoitiaɨoɨ. Moisés ocuícafue jeire o úana fɨ́dɨitiaɨoɨ. Daje izói ja ónoitiaɨoɨ nana o rafue benó comɨ́nɨmo jɨáɨmacɨ lluáɨbiga táɨnofuiaɨ.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Mei íadɨ ɨ́ɨnote judíoñedɨnomo jɨáɨfodo jae cuetɨcaɨ. Aillo judíuaɨ fɨnócafuiaɨmo íaɨoɨ jíeruiñeillena llotɨcaɨ. Daa bifue íaɨoɨmo llotɨcaɨ: “Jánaraɨ izóidemo fecaca llɨ́cɨaɨna omoɨ rɨñeno iri. Dɨ́ena jiróñeno iri, daje izói cɨmoɨna cɨgɨ́noga rɨ́llenɨaɨna rɨñeno iri. Mai nana jɨruífuiaɨmona abɨ́ omoɨ rairuiri; dama áɨredɨmɨe ie aɨ dɨga illa ñuena,” —dɨnóride Santiago llogafue fuilla.
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Ie mei Pablo afe nagaámamɨe uite; uillano afe jítɨramo, íaɨoɨ comécɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨ múiñuafue fɨnódiaɨoɨ. Afe meífodo jofo Juzíñamuimo gaɨríracomo jáidiaɨoɨ. Dɨnomo íaɨoɨ comécɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨ muiñóillɨruillaɨ fuillɨ́rui lluájidiaɨoɨ. Afe daɨí íaɨoɨ llúamona illa dɨ́gamɨerie íaɨoɨ raa fia íaɨoɨ fecállɨrui llotíaɨoɨ.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Afe siete dɨ́garui ja fúiacademo Asia énɨemona bite judíuaɨ Páblona Juzíñamuimo gaɨríracomo cɨ́oizaɨbitiaɨoɨ. Iena cɨ́oizaɨbillano nana afeno comɨ́nɨna fɨeni faɨllíñaitadiaɨoɨ. Iemona Pablo llaɨtádiaɨoɨ.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Lláɨtano caillɨ́oidiaɨoɨ:
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Naui Pablo afe jófuedo judíoñedɨmɨe Trófimo dɨga nabáirillana íaɨoɨ cɨónamona daɨí daɨdíaɨoɨ. Afe Trófimo Efeso ímɨe. Afémacɨ comecɨ facádiaɨoɨ, nɨbaɨ Pablo Trófimona gaɨríraco eromo jofo uite, daɨdíaɨoɨ.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Iemona nana afeno comɨnɨ aféfuiaɨ júfidotiaɨoɨ; aféfueri fɨeni faɨllíñaidiaɨoɨ. Afe llezica nana comɨnɨ áizɨaizɨ bitíaɨoɨ. Billano Pablo llaɨtádiaɨoɨ. Lláɨtano gaɨríraco jinomo zocana íena uitíaɨoɨ. Daɨí ñiano afe llezica gaɨríraco náziaɨ ɨbáidiaɨoɨ.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ja íena tɨtáacadiaɨoɨmo, soldados igüelli illaɨma ja afe aillo comɨnɨ fɨeni faɨllíñainana fɨdɨde. Daje izói Pablo ja íaɨoɨ tɨtáacanafuena fɨdɨde.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Mei jira afe illaɨma ie jabóidɨllaɨmaɨaɨ naa ie llaɨzɨ́raɨnɨri jɨ́ɨrite. Jɨ́ɨrillano afe comɨnɨ illánomo aizɨ́cana jáidiaɨoɨ. Iemona nana comɨnɨ llaɨzɨ́raɨnɨ illaɨma naa ie llaɨzɨ́raɨnɨri bíllana cɨóillano, Pablo fáajana fáɨcanocaidiaɨoɨ.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Afe mei afe illaɨma Páblomo áɨnozide. Aɨnozillano Pablo llaɨtádiaɨoɨ. Lláɨtano mena llóejina íena maɨtátate. Afe mei illaɨma íena daɨde:
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Mei íadɨ comɨnɨ jamánomo jɨáɨfodo caillɨ́oidiaɨoɨ. Jɨáɨmɨiaɨ jɨáɨfodo daɨdíaɨoɨ. Illaɨma ɨfona jamánomo ɨ́rɨnote. Jaca jefomo uibíñede, jamánomo íaɨoɨ úrioinaza. Jira illaɨma llaɨzɨ́raɨnɨ gaɨríracomo íena uitátate.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Afeco caifo jáirabɨcɨmo íaɨoɨ dúcɨna llezica, llaɨzɨ́raɨnɨ Páblona caifodo rocádiaɨoɨ, comɨnɨ íena llaɨtada íaɨoɨ fáiacana jira.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Afémɨe uilla óodana caillɨ́cana daɨdíaɨoɨ:
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Afécomo íena uizájidiaɨoɨmo, Pablo afe llaɨzɨ́raɨnɨ illáɨmamo griego uáillaɨdo jɨcánote:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 ¿Mei o egipcio ímɨeñedɨo? Afémɨe naui jɨáɨe illáɨmana benó jóoneacade. Táɨzicɨmo cuatro mil come fáraɨnɨ uite, —daɨde.
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Jira Pablo íena daɨde:
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Iemona afe illaɨma Páblona faɨríote. Iemo Pablo afe caifo jáirabɨcɨmo náidaillano comɨ́nɨna ónoɨdo llɨ́ɨcaitade. Iaɨoɨ úrioina llɨ́ɨcaillamona Pablo afémacɨ uáillaɨdo íaɨoɨmo úrite. (Afémacɨ úrilla uai ‘hebreo’ daɨna.) Iaɨoɨna daɨde:
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.