Apocalipse 19
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs VC
1 Afe bie méifomo monamo ite aillo comɨnɨ fɨcɨ́rede uáillaɨna cacádɨcue. Daɨdíaɨoɨ:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Mei afémɨe ñue jaɨ́cɨna ua uaido ɨere rɨire jɨcánofɨredeza.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Nane dáanomo daɨdíaɨoɨ:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Afe llezica veinticuatro dɨ́gade éicomɨnɨ, íemo jɨáɨ cuatro dɨga cáadɨmɨiaɨ dɨga, ana énɨemo bɨ́jɨcaillano, Juzíñamuimo caɨmátaidiaɨoɨ. Illaɨma ráɨiranomo ráɨide Juzíñamuimo caɨmátaillano daɨdíaɨoɨ:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Nane afe mei illaɨma ráɨiranomona jɨáɨe uaina cacádɨcue; aféuai daɨde:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Nane daje izói aillo comɨnɨ uaillaɨ izóidena cacádɨcue. Afe uaillaɨ aillo imánillaɨ fɨcɨ́rena izói fɨcɨ́rede, íemo jɨáɨ afe uaillaɨ fɨcɨre mona gɨ́rɨa fɨcɨ́rena izói fɨcɨ́rede. Afe uaillaɨ daɨde:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Mai caɨ ióbillɨ; daje izói ɨere caɨmare caɨ illɨ.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Ráifide úzecuirona jɨtárediaɨoɨ.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Iemo Juzíñamui abɨ ímɨe cuena daɨde:
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Iemona afe Juzíñamui abɨ ímɨemo cue caɨmátaillena ie anamo dújudɨcue. Mei íadɨ afémɨe cuena daɨde:
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Nane afe méifomo mona tuíñuana cɨódɨcue. Afénomo úzerede caballo cɨ́ocaide. Afe emódomo ráɨicaidɨmɨe mámecɨ “Fiel” íemo jɨáɨ “Verdadero” daɨnámɨe. Mei afémɨe ñue jaɨ́cɨna illáfuedo ocuídeza; daje izói áfedo fɨénidɨno dɨga fuirítateza.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Ie ui irai bóua izói quere cɨ́oide. Ie ɨfócɨmo dɨga illaɨma jɨtáracuifoɨ jɨtáoide. Daje izói afénomo dama ie onoiga mámecɨ cúeina.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Afémɨe jɨtácacuiro dɨ́emo mutácaroi. Afémɨe mámecɨ Juzíñamui Uai.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Afe llezica nana monamo ite Juzíñamui ocuica fuirídɨno afémɨe óodana jáidiaɨoɨ. Afémacɨ ráifide úzecuiro jɨtáoidiaɨoɨ. Aferoi jaca ɨáɨnide. Baie nana afémɨedo jáidɨno úzerede cabállomo ráɨicaidiaɨoɨ.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Afémacɨ ɨfódɨmɨe fuémona jáirede lloefai jino bite, áfedo nana naɨraɨ boféllena. Afe llezica afémɨe lloébɨcɨ izóidedo náɨraɨaɨna ócuite. Vino fɨnóacanomo úvaɨaɨ ɨduíllena rɨire záizɨa izói, afe izói afémɨe afémacɨmo ɨere rɨire jɨcánoite. Iemo jamánomo rɨ́inorede Juzíñamui rɨ́icaillamona cómuite ɨere duere fɨnóillɨfue, vino jirótaja izói afémacɨna duere fɨnótaiteza.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Ie ɨnícuiro emódomo jɨtácacuiromo cuega mámecɨ illa. Daje izói ie rɨáɨzimo cuega. Afecɨ daɨde: “Nana illáɨnɨmona Jamánomoidɨllaɨma,” íemo jɨáɨ “Nana Ocuídɨnomona Jamánomo Ocuídɨmɨe.” Afémɨe nɨɨ caɨ Ocuíraɨma Cristo.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Afe mei Juzíñamui abɨ ímɨe jitoma rɨire egáiñuanomo naidáinana cɨódɨcue. Afémɨe nana mona erodo féedɨnuiaɨ fɨcɨre jɨ́ɨrite; daɨde:
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 mei benomo illaɨnɨ ɨ́eizɨ rɨ́itɨomoɨza, naa fuiríraɨnɨ illáɨcomɨnɨ ɨ́eizɨ dɨga. Dáanomo íocɨrede fuirífɨredɨno ɨ́eizɨ rɨ́itɨomoɨ, naa caballo ɨ́eizɨ dɨga. Daje izói afe emódodo ráɨicaidɨno ɨ́eizɨ rɨ́itɨomoɨ. Iemo nana fɨébidɨno ɨ́eizɨ rɨ́itɨomoɨ. Buna ráiruiñegano, daje izói jacɨre rairuícano, íemo jɨáɨ jamáimacɨ ɨ́eizɨ, naa jamánomoidɨmacɨ dɨga daje izói rɨ́itɨomoɨza, —daɨde.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Afe mei afe jacɨre eroide rɨ́llena cɨódɨcue naa bínɨe illáɨcomɨnɨ naa íaɨoɨ fuiríraɨnɨaɨ dɨga. Nana bimacɨ fuiríllena dáanomo ofídiaɨoɨ. Afémacɨ afe úzerede cabállomo ráɨicaidɨmɨe dɨga fuirízaɨbitiaɨoɨ. Afémɨe “Juzíñamui Uai” daɨnámɨe. Daje izói afémɨe canode fuiríraɨnɨ dɨga fuiríllena maméritiaɨoɨ.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Afe mei afe jacɨ́rede rɨlle, taɨno uai jino llócaidɨmɨe dɨga ja llaveca. Afe taɨno uai jino llotɨ́mɨe, jacɨ́rede rɨlle eróicana, jacɨ́naitade cɨóraɨnina raa cɨótate. Aféfuiaɨdo afe taɨno uai jino llotɨ́mɨe, nana afe jacɨ́rede rɨlle mámecɨna cuetátaganona jɨ́fuete. Daje izói afe jacɨ́rede rɨlle jánaraɨmo caɨmátaidɨnona afémɨe jɨ́fuete. Iemona ‘monstruo’ daɨna jacɨre eroide rɨlle, daje izói taɨno uai jino llotɨ́mɨe, cáanori dáanomo duere fɨnolle jorai izoide bóodɨimo dotácaiaillɨnoɨ. Afe jorai izoide duere fɨnóllɨno ɨere uzire boode.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Nana áfemona fɨébidɨno úzerede cabállomo ráɨicaidɨmɨe fuémona bite lloéfaido tɨtácaiaɨoɨ. Iemona nana féedɨnuiaɨ bie tɨtácano rɨáɨbillano íaɨoɨ ɨ́eizɨri jéɨrediaɨoɨ.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.