1 Coríntios 3
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARIB
1 Amatɨaɨ, bie lloga Cristo comecɨ fácafue naɨ ómoɨmo fɨgo jóobiñede. Iemona Ñuera Joreño úicaigano izói naɨ ómoɨmo úrinidɨcue. Mei jɨáɨfodo Ñuera Joréñomo naɨ fɨgo jaɨnáiñedɨno izóidɨomoɨ. Crístomo jaɨnáidɨno dɨbénemo naɨ fɨgo onóñede úruiaɨ izóidɨomoɨ.
1 E eu, irmãos não vos pude falar como a espirituais, mas como a carnais, como a criancinhas em Cristo.
2 Iemona naui ómoɨmo féinino llófuetɨcue. Naɨ monoɨ jirode úruiaɨ izóidɨomoɨ; jáɨaɨde güille naɨ ómoɨmo dúiñede. Iemo afe izói ñue baitácafue naɨ ómoɨmo jaca dúiñede. Naɨ aféfuena jeire ónidɨomoɨ.
2 Leite vos dei por alimento, e não comida sólida, porque não a podíeis suportar; nem ainda agora podeis;
3 Mei naɨ Ñuera Joréñomo jaɨnáiñena llezica jamai come izóidɨomoɨza. Naɨ birui jɨáɨmana úradoidɨomoɨ, íemo icɨ́rafuena jenófɨredɨomoɨ, íemo naɨ jɨáɨmana énenoruidɨomoɨ. Iemona bínɨemo ite Juzíñamui Joréñona naɨ íñegano izóidɨomoɨ. Nana íaɨoɨ eneno bozíetaillafuiaɨna naɨ jeire otɨ́omoɨ.
3 porquanto ainda sois carnais; pois, havendo entre vós inveja e contendas, não sois porventura carnais, e não estais andando segundo os homens?
4 Omoɨmona dáarie “Pablo iédɨcue,” daɨde. Jɨáɨmacɨ “Apolos iédɨcue,” daɨde. Bie izói omoɨ illa, naɨ bínɨemo ite Juzíñamui Ñuera Joreño úicaiñega comɨnɨ izóidɨomoɨ.
4 Porque, dizendo um: Eu sou de Paulo; e outro: Eu de Apolo; não sois apenas homens?
5 ¿Mei nɨ́ɨmɨe Páblona? ¿Mei jɨáɨ nɨ́ɨmɨe Apólona? Coco bie daa Juzíñamui ocuícamɨedɨcoco. Daa cócodo caɨ Ocuíraɨmamo ɨ́ɨnotɨomoɨ. Caɨ Ocuíraɨma cuemo jóonega táɨjɨnamo táɨjɨdɨcue. Daje izói Apolos dama íemo jóonegamo táɨjɨde.
5 Pois, que é Apolo, e que é Paulo, senão ministros pelos quais crestes, e isso conforme o que o Senhor concedeu a cada um?
6 Cue bie fueñe ritɨ́mɨe izóidɨcue. Ie mei Apolos afe rigajɨ jáɨnoina rɨáitatɨmɨe izoide. Mei íadɨ afe rigajɨ zɨcótatɨmɨe daade Juzíñamui.
6 Eu plantei; Apolo regou; mas Deus deu o crescimento.
7 Iemona cue bie fia ritɨ́mɨedɨcue. Iemo Apolos fia rɨáitatɨmɨe. Bie coco jabóidɨmɨedɨcoco. Mei íadɨ Juzíñamui jamánomoidɨmɨe, mei afémɨe afe rigajɨ zairítaiteza.
7 De modo que, nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Nana ido ritɨ́mɨe, afejɨ jáɨnoina rɨáitatɨmɨe nágaillɨnoɨ daje Juzíñamui ocuícamɨe íaillɨnoɨ. Mei íadɨ illa dɨ́gamɨe nano ie táɨjɨna dɨeze Juzíñamui ɨ́baite.
8 Ora, uma só coisa é o que planta e o que rega; e cada um receberá o seu galardão segundo o seu trabalho.
9 Coco bie dama Juzíñamui jetácamo dájemo táɨjɨdɨcoco. Ie mei omoɨ Juzíñamui riga jacafaɨ izóidɨomoɨ.
9 Porque nós somos cooperadores de Deus; vós sois lavoura de Deus e edifício de Deus.
10 Cue bie jofo níraɨnɨ ocuídɨmɨedɨcue. Juzíñamui cue ocuilla izói, bico jíaɨlliraɨ rɨire naidánetɨmɨe izóidɨcue. Iemo jɨáɨmɨe afe jíaɨlliraɨ acónimo tɨcáɨdɨmɨe izoide. Ie jira naga tɨ́caɨtɨmɨe rairuídɨcue, fɨeni ie tɨcáɨñeno ñue ie tɨcáɨlleza.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei eu como sábio construtor, o fundamento, e outro edifica sobre ele; mas veja cada um como edifica sobre ele.
11 Mei jɨɨ, abɨ dɨné jɨáɨmɨe rɨire naidaide jíaɨlliraɨna naidánenide. Afe jae rɨire naidánega jíaɨlliraɨ izóidɨmɨe Jesucristo.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que já está posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Mei naga come bie jíaɨlliraɨ caifófemo ie illɨ́nona nírede. Afe bíena daɨírede mei naga come illafue bie nillɨco izóideza. Dámɨe afe jíaɨlliraɨna mameide Jesucristo caifófemo oro izóidedo ie illɨ́nona nírede, jɨáɨmɨe quenírede llojefe izóidedo ie illɨ́nona nírede, jɨáɨmɨe ráifide nofɨ́cɨaɨ izóidedo ie illɨ́nona nírede, jɨáɨmɨe amena iedo ie illɨ́nona nírede, jɨáɨmɨe fia uifízaɨdo ie illɨ́nona nírede, jɨáɨmɨe zɨcɨcaɨ izóidedo ie illɨ́nona nírede.
12 E, se alguém sobre este fundamento levanta um edifício de ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 Iemo ɨco jɨáɨruido Cristo comɨ́nɨmo itɨfue rɨire jɨcánuaɨbillɨruimo naga come ie nigano uáfori cɨ́oite. Aféruido Juzíñamui caɨ táɨjɨna fácaite. Irai izóidedo naga come nigánuaɨ Juzíñamui fácaite.
13 a obra de cada um se manifestará; pois aquele dia a demonstrará, porque será revelada no fogo, e o fogo provará qual seja a obra de cada um.
14 Irai cúaritañega raado nitɨ́mɨe Juzíñamui ie táɨjɨna ɨ́baja raana jɨrídoite.
14 Se permanecer a obra que alguém sobre ele edificou, esse receberá galardão.
15 Mei jɨáɨfodo cúarirede raado nitɨ́mɨe mɨnɨ́cana jɨ́ridoñeite. Nana ie táɨjɨna nɨné táɨnocaiteza; dama táɨnori llégɨite. Mei íadɨ dama afémɨe jílloite. Ua, jofo bóoamona nana raaɨe uzilla mei, dama come jíllona izói, afémɨe jílloite.
15 Se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele prejuízo; mas o tal será salvo todavia como que pelo fogo.
16 ¿Omoɨ bie Juzíñamui jofo izóidɨomoɨ naɨ onóñedɨomoɨ? ¿Daje izói Juzíñamui Ñuera Joreño ómoɨmo íllana onóñedɨomoɨ?
16 Não sabeis vós que sois santuário de Deus, e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Afe bie Juzíñamui ico ɨ́aɨfuenidɨco. Iemona ómoɨmona dámɨe bie Juzíñamui jofo eneno botáadɨ, afe cómena Juzíñamui jɨáɨ nɨné táɨnocaitaite. Omoɨ bie ɨ́aɨfuenidɨco izóidɨomoɨ.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque sagrado é o santuário de Deus, que sois vós.
18 Nane daa come dama abɨ jɨ́fueiza áfemona abɨ́ omoɨ rairuiri. Omoɨmona dámɨe “Bínɨe ráfuena ɨere baitádɨmɨedɨcue,” daɨíadɨ, afémɨe meine abɨdo ɨ́ɨnoñedɨno daɨna izói ráfuena baitáñedɨmɨena jáirede, Juzíñamuimo ite nahí rafue baitállena.
18 Ninguém se engane a si mesmo; se alguém dentre vós se tem por sábio neste mundo, faça-se louco para se tornar sábio.
19 Mei bínɨe comɨnɨ baitácafuiaɨ Juzíñamuimona ráifiñede taɨno uaillaɨ. Ie Cuegáuai daɨde: “Ɨere baitádɨnona Juzíñamui danɨ íaɨoɨ bífueinamo írebaimo jiilla izói jíitate.”
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; pois está escrito: Ele apanha os sábios na sua própria astúcia;
20 Nane dáanomo daɨde: “Baitádɨno comecɨ fácafuiaɨ ráifiñenana caɨ Ocuíraɨma onode.”
20 e outra vez: O Senhor conhece as cogitações dos sábios, que são vãs.
21 Ie jira jɨáɨmamo jaɨnáillado jaca buna abɨna ɨ́ɨnonide. Afe omoɨ dáamɨemo jaɨnáilla uai jɨáɨfodo jóide. Nana omoɨ canódɨno ómoɨmo jaɨnaide.
21 Portanto ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso;
22 Daa cómemo jáɨnaiñeno nana bimacɨ ómoɨmo jaɨnaide: Pedro, Apolos dɨga ómoɨmo jaɨnaide, cue jɨáɨ Páblodɨcue ómoɨmo jaɨnáidɨcue. Daje izói nana bínɨemo ite ráanɨaɨ Crístodo ómoɨena Juzíñamui mamede. Daje izói Crístodo Juzíñamui ómoɨna cáatate. Iemo omoɨ tɨíadɨ, Crístodo afe tɨ́illana jácɨruiñeitɨomoɨ. Iemo biruíllaɨdo Crístodo caɨmare íredɨomoɨ. Iemo uire jɨáɨruido ómoɨmo íficaitɨfuemo Crístodo jácɨruiñeitɨomoɨ. Nana bie ñúefuiaɨ ómoɨe.
22 seja Paulo, ou Apolo, ou Cefas; seja o mundo, ou a vida, ou a morte; sejam as coisas presentes, ou as vindouras, tudo é vosso,
23 Iemo Cristo iédɨomoɨ, ie mei Cristo Juzíñamui ie.
23 e vós de Cristo, e Cristo de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.