Hebreus 12
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARA
1 Qmang aih, pàng bèn jah bàc ngai ngan hnoq qnang oe dudan bèn tìah ka cato yùc kàn, bèn hadai ep khwênh dŏng ƀài kan trap xam yiniq lui ma loq tawac ka bèn, yŏc manoh ùh tagah lep đòeq cadàu tiaq trong ma khoe padon am ka bèn,
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 mat bèn ngan toq dua Chuaq Jesus, aih mangai ma baxèm rai pagêh da bèn manoh lùi, pàng kan lem bùi khoe đòeq qmòe enh ngèa cla, haq chìuq cachìt talong pagat, ùh dèh ka kan camaih, manòeq kô haqngui enh qma ka gèq Boc Plình.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Qmang aih, oh daq ep hèm trùh Mangai ma khoe chìuq kan tablêq enh ƀài mangai yiniq lui, đòeq oh daq ùh hìaq lep tagah manoh. Boc Plình hnài mangai da Haq
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 Oh daq tablêq ka yiniq lui qnhòq hìaq ep ta-ùc mahim;
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 oh daq ma khoe hèt dŏng ka bàu ma pariaq oh daq tìah ka bàu baq ma hnài deh kon qmòh? bàu aih rameh:
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 — ausente —
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Tàng oh daq chìuq kan hnài, aih Boc Plình ngan oh daq tìah dèh ka kon cla, majah qmang aih i kon leq baq ma ùh lech hnài?
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 Mahaq tàng oh daq jah claih ka kan lech hnài mangai qnoeq ma chìuq đeh hra, oh daq aih la kon tango, ùh xài kon joq qnàng.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 Baq ta taneh kô tiaq deh manoh cla lech hnài, aih diq bèn loq iu bàu, loq ka Baq da mahua yiang, aih ma ùh joq bèn khòh iu yùq ma yeo hnau hòm đòeq hujah kan rìh qmòh?
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 Baq ta taneh kô, tiaq trong wì haq ma hèm dèh lem đòeq hnài đò bèn ùh i dùnh, yàng Boc Plình gùt bàt bèn aih dôq jah lòeq ka bèn, đòeq bèn hujah kan hadroèh ti haq.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Joq qnàng kan gùt bàt jò baxèm aih hnoq tìah gleq broq nen ka bèn mangò, ùh xài kan lem bùi, mahaq atìq èh caqmon loh plì taq atoq, catèm am ka ƀài mangai ma khoe axràm qmang aih.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Qmang aih, oh daq drah dèch dèh capiang tì ma ùh nèn, hloe xam cràng ma khoe tabat.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Drah palauq trong đòeq jènh oh daq jah cadiang lam, dôq yac ka mangai cwê dua ùh hìaq lac trong mahaq jah kan broq brêh.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 — ausente —
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 — ausente —
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 — ausente —
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 — ausente —
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Oh daq ùh i trùh haten ka bui wang kon mangai jah bèq, hadai ùh trùh haten ka ùnh khàng ma adrènh, hadai ùh xài thia haten kan clam cluiq, ta yùc gam, tanòe cayeo kàn,
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 tanòe ken atêh bàu dêh, tanòe bàu ma cadròt, jaq mangai leq magai meh tàng bàu aih dìq cali calo ka bàu aih pi dùh capoch ka rađeh tàng hòm;
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 majah qmang aih wì haq ùh nui tàng bàu kô: “Yac ka ƀòe ngè rìh loq tadroq, tàng thia ten ka wang kô dìq ep yŏc hmo đàp đac ka cachìt”.
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Ta wang jò aih hnoq ramòt joq qnàng, jaq Môise loh qmòe ka doe: “Au crè joq qnàng, loh dŏng ka tarìt”.
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Mahaq oh daq khoe trùh haten ka Wang Si-ôn, ten ka plài da Boc Plình rìh halình, aih la Jêrusalem oe ta plình, haten ka nòe bình plình loe ka jàt muàn tagop ti dabau,
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 haten ka Tagop Hadròeh da ƀài kon ramua ma khoe jah achìh yiniq ta plình, haten ka Boc Plình, aih cwan hadrah da rìm ngai, haten mahua yiang da ƀài mangai lem taq atoq,
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 ten ka Chuaq Jesus, aih Mangai taqne da tajao maneo, haten ka mahim ma khoe pùc qnoh, mahim aih lem yeo hnau ka mahim da Abên.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Oh daq ep rabiaq haq oq! apaq tàih đac bàu Mangai ma qnang anoe ka dadeh; tàng joq ƀài wì tau tablêq hlài ka bàu Mangai ma anoe bàu pariaq ta crŏng taneh, aih dìq khoe ùh claih, loq ka bèn, tàng joq bèn rahen ka Mangai anoe bàu enh plình, aih èh kiang ma ùh claih.
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Jò aih nèh bàu Haq aih ralàng dìq ka crŏng taneh, yàng manòeq kô hòm haq doe: “Oe mòeq yàng hòm, ùh xài au broq ka ralàng toq ta taneh, mahaq ralàng hloe xam ta trŏc”.
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Manòeq kô, bàu ma doe: “Oe tam mòeq yàng hòm” aih la rameh: ƀài yiniq ma loq dalàc, aih la ƀài yiniq ma khoe jah broq loh, aih èh ep doeh đac, đòeq toq ƀài yiniq ma ùh hìaq dalàc jah oe hlài.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Qmang aih, pang jò bèn ma khoe jah waq Diac ma ùh dalàc, bèn khòh manè apôi dôq i manoh loq iu yùq hu patìh ka Boc Plình đòeq jah lem ka manoh haq.
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 majah qmang aih Boc Plình bèn aih ùnh loq ti bùh cheo.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.