Atos 21

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Atìq ka talah ka wì aih, nhèn tŏc boang lam trùh hloe ta Kôt, hì atìq trùh ta Ruđo enh aih nhèn trùh ta Batara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ta aih nhèn hnoq moèq toq boang padon lam ta Phênisi; nhèn hi tŏc boang aih đòeq hu lam.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Jò khoe hnoq pleo Chipro, nhèn hi puplech apah qma, tiaq trong lam ta Siri, boang hi yòng majah qmang aih boang ep qnoh hang ta aih.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Nhèn chaq hnoq ƀài mangai tiaq hŏc, nhèn hi oe ti wì tapèh hì. Mangai tiaq hŏc ta aih jah Yiang Hadròeh pariaq, wì aih padràng Phaulô apaq tŏc ta Jêursalem.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mahaq jò khoe dìq ka hì padài, nhèn hi lam dèh hòm; ƀài mangai tiaq hŏc xam cadrì kon wì haq wiang lam ti nhèn loh enh gùng ka aih, dìq ka wì haq hacùn cràng tago, waiq khàn ti da bau.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Atìq ka hangah ka dabau, nhèn loh ta boang, ƀài mangai tiaq hŏc hlài deh ta hnim.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Nhèn lam trong diac enh Tiro trùh ta Bêtôlêmai, hmàih ka oh daq èh oe ti wì mòeq hì.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Hì da èh loh enh aih nhèn trùh ta Sêsarê, mùt ta hnim Philip mangai hnài Bàu lem, (mòeq ngai patìh ta tapèh ngai) nhèn oe ta aih.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Haq i pôn ngai kon cadrì oe raq sriu, loq capoch pajàu.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Nhèn oe ta aih khoe jah toq leq hì, i mòeq ngai pajàu loh enh gùng Juđê yiniq haq Agabut.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Haq thia hmàih ka nhèn, khoe aih haq doeh caxi caqnam Phaulô, kàt dèh jènh tì, rai doe: “Kô bàu Yiang Hadròeh doe: Ta Jêrusalem, mangai Juđa kàt mangai ma i caxi qnam kô qmang kô diq, đòeq rùp haq hu am ka mangai diac wì.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Jò khoe tàng toq aih nà, oh daq tiaq hŏc ta aih xam ƀài nhèn wiang cali calo ka Phaulô ùh dùh tŏc ta Jerusalem.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Mahaq Phaulô padreo bàu: “Oh daq hmoe broq cleq, qnang ti broq ka au loq mangò? Ùh xài toq dôq wì kàt rađeh, yac ka cachìt ka yiniq Chuaq Jesus ta Jêrusalem dua au lènh.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Haq ùh dì bàu pagàt, nhèn hi hêq, nhèn doe: Waiq dôq manoh da Chuaq jah gêh.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Khoe aih nhèn hi padon lam tŏc Jerusalem.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 I ƀài mangai tiaq hŏc oe ta Sêsarê hadai lam ta aih ti nhèn, aràng nhèn mùt ta hnim Manason, mangai gùng Chipro, haq aih hadai mangai tiaq khoe dùnh, haq am nhèn padài ta hnim cla haq.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Trùh ta Jêrusalem, oh daq ta aih đìh nhèn bùi ka dìq jaq.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Hì atìq, Phaulô lam ti nhèn trùh ta hnim Jaco, dìq dŏng ƀài gucraq khoe tagop đòeq ta aih,
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Phaulô ti bòch hmàih wì haq, khoe èh haq hi taqmon hlài tang yiniq Boc plình khoe broq taqne nòe mangai diac wì ajang tì kŏng rađeh.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Tàng qmang aih, wì dèch bàu manè apôi Boc plình. Khoe aih, wì doe ka haq: “Ê daq! Ìh ji hnoq, toq leq jàt muàn mangai Juđa khoe lùi, dìq ka wì aih mangai leq ma ùh nhet pi cajaq trong ranenh.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Wì hìa, ìh khoe hnài dìq ka mangai Juđa, ma rìh ta mangai diac wì ep cađac Môise, apaq broq ramènh kat akia deh ka ƀài kon, ùh dùh rìh acaq tiaq wì craq qmon.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Kô èh bèn broq qmang leq? Wì loq ìh khoe trùh tacô.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Manòeq ìh broq tiaq bàu nhèn ma anoe ka ìh, ta nhèn kô i pôn ngai khoe hlac dèh ka bàu hapah;
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 aràng wì aih lam ti ìh, broq ramènh basròeh ka wì xam ka cla ìh hloe, ƀac wì haq ma got xàc gàu aih, ìh caqnaih. Aih èh wì hi loq đeh hra bàu wì haq ma tàng anoe trùh ìh aih ùh xài, wì hi jah loq joq qnàng ìh hanoh rìh tiaq ranenh.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Èh da mangai diac wì ma khoe lùi aih, i nhèn achìh jàiq ka wì haq loq trong nhèn ma khoe dì: Aih ep dênh ùh khòh acaq dahwèq ma khoe tadreo ka kiac, mahim xam jam cachìt ka ùh jah hi hèm.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Phaulô hi qnong wì pôn ngai ti haq, trùh hì atìq, haq broq ramènh basròeh ti wì, khoe aih lam ta hnim kùh waiq hu patình ka wì loq trùh hì leq ramènh basròeh men gêh đòeq tang ngai jah dèch ramènh.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Jò tapèh hì khoe ten dìq, i ƀài mangai Juđa, gùng Asi hnoq Phaulô oe ta hnim kùh waiq, wì baxrùq dìq dŏng mangai ta aih rùp haq,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 wì cachech creo: Dìq dŏng ka manai Isorali, drah tùh wiang tacô! Hacô raq mangai ma ti hnài jàp jìa ka phù cròng đòeq taƀlêq ka mangai bèn, taƀlêq ka ranenh, taƀlêq hloe ka nòe kô, jaq haq mech aràng ƀài mangai Gorec mùt hloe ta hnim kùh waiq broq ka nòe hadròeh ko loh ka pi hruah.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Wì majah doe qmang aih, adroe ka aih wì i hnoq Trôphim mangai Êphêsô lam ti Phaulô, wì xoh deh Phaulô khoe qnung haq aih mùt ta hnim kùh waiq.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Dìq ka mangai gùng aih loh ka tagrùang tagràt, wì tùh loh tagop ti dabau, rùp Phaulô, hrùiq haq qnoh enh gùng ka hnim kùh waiq, khoe èh drah clenh clòng dŏng qmŏc qmang.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Wì qnang ti chaq trong hu jêh đac haq, bàu aih hìa trùh don mangai cla craq lình Rôma: Dìq ka Jêrusalem khoe manhài dŏng.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Cla craq lình Rôma drah creo ka lình xam ƀài cwan tùh lam ngan. Bu hnoq mangai cla craq xam lình haq, wì hi hêq, pi jêh Phaulô hòm.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Craq lình hi thia rùp Phaulô, haq thê wì yŏc baiq hadrang caxi datoeq kàt Phaulô, khoe èh haq bòch: Mangai kô ìq cabô? Haq khoe broq loh yiniq cleq?
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Qnah ngai doe qmang kô, qnah ngai cachech doe qmang tau, hnoq kan manhài qmang aih, haq pi qnì maleq ma joq troq, haq hi thê lình ahlài Phaulô ta đôn.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Jò Phaulô bu cadiang tŏc haqmai hnim, lình ep tòng haq majah qmang aih ƀài wì ta aih xòc hrìn.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Pi cajaq cađac mangai ma ti tiaq enh rù, rai tiaq rai cachech: Jêh đac, jêh đac mangai qmat.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Jò Phaulô khoe mùt ta đôn, haq anoe ka claq craq lình: “Au ajah anoe đeh toq biaq nà ka ìh? Cla craq lình bòch: “Ìh loq capoch bàu Gorec qmòh?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Tàng qmang aih ìh kô ùh xài mangai Êdiptô nèh haq ma broq lìq rai qnung pôn muàn mangai atùng cadàu mùt ta braih kàn qmòh?
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Phaulô padreo bàu doe: “Au kô mangai Juđa, gùng Tatso, oe ta Silisi aih gùng ma i bang i tìang, ìh dôq au jah tapoch ƀiaq bàu ka wì tau.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Jò khoe jah bàu enh cla craq lình, Phaulô yòng ajang caloeh hnim, haq hnhè tì thê wì tamàng. Dìq ka wì oe hatinh, haq capoch ka wì xi bàu Hêbru:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.