Atos 21
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs NVT
1 Atìq ka talah ka wì aih, nhèn tŏc boang lam trùh hloe ta Kôt, hì atìq trùh ta Ruđo enh aih nhèn trùh ta Batara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ta aih nhèn hnoq moèq toq boang padon lam ta Phênisi; nhèn hi tŏc boang aih đòeq hu lam.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Jò khoe hnoq pleo Chipro, nhèn hi puplech apah qma, tiaq trong lam ta Siri, boang hi yòng majah qmang aih boang ep qnoh hang ta aih.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Nhèn chaq hnoq ƀài mangai tiaq hŏc, nhèn hi oe ti wì tapèh hì. Mangai tiaq hŏc ta aih jah Yiang Hadròeh pariaq, wì aih padràng Phaulô apaq tŏc ta Jêursalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Mahaq jò khoe dìq ka hì padài, nhèn hi lam dèh hòm; ƀài mangai tiaq hŏc xam cadrì kon wì haq wiang lam ti nhèn loh enh gùng ka aih, dìq ka wì haq hacùn cràng tago, waiq khàn ti da bau.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Atìq ka hangah ka dabau, nhèn loh ta boang, ƀài mangai tiaq hŏc hlài deh ta hnim.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Nhèn lam trong diac enh Tiro trùh ta Bêtôlêmai, hmàih ka oh daq èh oe ti wì mòeq hì.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Hì da èh loh enh aih nhèn trùh ta Sêsarê, mùt ta hnim Philip mangai hnài Bàu lem, (mòeq ngai patìh ta tapèh ngai) nhèn oe ta aih.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Haq i pôn ngai kon cadrì oe raq sriu, loq capoch pajàu.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Nhèn oe ta aih khoe jah toq leq hì, i mòeq ngai pajàu loh enh gùng Juđê yiniq haq Agabut.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Haq thia hmàih ka nhèn, khoe aih haq doeh caxi caqnam Phaulô, kàt dèh jènh tì, rai doe: “Kô bàu Yiang Hadròeh doe: Ta Jêrusalem, mangai Juđa kàt mangai ma i caxi qnam kô qmang kô diq, đòeq rùp haq hu am ka mangai diac wì.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Jò khoe tàng toq aih nà, oh daq tiaq hŏc ta aih xam ƀài nhèn wiang cali calo ka Phaulô ùh dùh tŏc ta Jerusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mahaq Phaulô padreo bàu: “Oh daq hmoe broq cleq, qnang ti broq ka au loq mangò? Ùh xài toq dôq wì kàt rađeh, yac ka cachìt ka yiniq Chuaq Jesus ta Jêrusalem dua au lènh.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Haq ùh dì bàu pagàt, nhèn hi hêq, nhèn doe: Waiq dôq manoh da Chuaq jah gêh.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Khoe aih nhèn hi padon lam tŏc Jerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 I ƀài mangai tiaq hŏc oe ta Sêsarê hadai lam ta aih ti nhèn, aràng nhèn mùt ta hnim Manason, mangai gùng Chipro, haq aih hadai mangai tiaq khoe dùnh, haq am nhèn padài ta hnim cla haq.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Trùh ta Jêrusalem, oh daq ta aih đìh nhèn bùi ka dìq jaq.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Hì atìq, Phaulô lam ti nhèn trùh ta hnim Jaco, dìq dŏng ƀài gucraq khoe tagop đòeq ta aih,
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Phaulô ti bòch hmàih wì haq, khoe èh haq hi taqmon hlài tang yiniq Boc plình khoe broq taqne nòe mangai diac wì ajang tì kŏng rađeh.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Tàng qmang aih, wì dèch bàu manè apôi Boc plình. Khoe aih, wì doe ka haq: “Ê daq! Ìh ji hnoq, toq leq jàt muàn mangai Juđa khoe lùi, dìq ka wì aih mangai leq ma ùh nhet pi cajaq trong ranenh.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Wì hìa, ìh khoe hnài dìq ka mangai Juđa, ma rìh ta mangai diac wì ep cađac Môise, apaq broq ramènh kat akia deh ka ƀài kon, ùh dùh rìh acaq tiaq wì craq qmon.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Kô èh bèn broq qmang leq? Wì loq ìh khoe trùh tacô.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Manòeq ìh broq tiaq bàu nhèn ma anoe ka ìh, ta nhèn kô i pôn ngai khoe hlac dèh ka bàu hapah;
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 aràng wì aih lam ti ìh, broq ramènh basròeh ka wì xam ka cla ìh hloe, ƀac wì haq ma got xàc gàu aih, ìh caqnaih. Aih èh wì hi loq đeh hra bàu wì haq ma tàng anoe trùh ìh aih ùh xài, wì hi jah loq joq qnàng ìh hanoh rìh tiaq ranenh.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Èh da mangai diac wì ma khoe lùi aih, i nhèn achìh jàiq ka wì haq loq trong nhèn ma khoe dì: Aih ep dênh ùh khòh acaq dahwèq ma khoe tadreo ka kiac, mahim xam jam cachìt ka ùh jah hi hèm.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Phaulô hi qnong wì pôn ngai ti haq, trùh hì atìq, haq broq ramènh basròeh ti wì, khoe aih lam ta hnim kùh waiq hu patình ka wì loq trùh hì leq ramènh basròeh men gêh đòeq tang ngai jah dèch ramènh.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Jò tapèh hì khoe ten dìq, i ƀài mangai Juđa, gùng Asi hnoq Phaulô oe ta hnim kùh waiq, wì baxrùq dìq dŏng mangai ta aih rùp haq,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 wì cachech creo: Dìq dŏng ka manai Isorali, drah tùh wiang tacô! Hacô raq mangai ma ti hnài jàp jìa ka phù cròng đòeq taƀlêq ka mangai bèn, taƀlêq ka ranenh, taƀlêq hloe ka nòe kô, jaq haq mech aràng ƀài mangai Gorec mùt hloe ta hnim kùh waiq broq ka nòe hadròeh ko loh ka pi hruah.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Wì majah doe qmang aih, adroe ka aih wì i hnoq Trôphim mangai Êphêsô lam ti Phaulô, wì xoh deh Phaulô khoe qnung haq aih mùt ta hnim kùh waiq.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Dìq ka mangai gùng aih loh ka tagrùang tagràt, wì tùh loh tagop ti dabau, rùp Phaulô, hrùiq haq qnoh enh gùng ka hnim kùh waiq, khoe èh drah clenh clòng dŏng qmŏc qmang.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Wì qnang ti chaq trong hu jêh đac haq, bàu aih hìa trùh don mangai cla craq lình Rôma: Dìq ka Jêrusalem khoe manhài dŏng.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Cla craq lình Rôma drah creo ka lình xam ƀài cwan tùh lam ngan. Bu hnoq mangai cla craq xam lình haq, wì hi hêq, pi jêh Phaulô hòm.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Craq lình hi thia rùp Phaulô, haq thê wì yŏc baiq hadrang caxi datoeq kàt Phaulô, khoe èh haq bòch: Mangai kô ìq cabô? Haq khoe broq loh yiniq cleq?
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Qnah ngai doe qmang kô, qnah ngai cachech doe qmang tau, hnoq kan manhài qmang aih, haq pi qnì maleq ma joq troq, haq hi thê lình ahlài Phaulô ta đôn.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Jò Phaulô bu cadiang tŏc haqmai hnim, lình ep tòng haq majah qmang aih ƀài wì ta aih xòc hrìn.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Pi cajaq cađac mangai ma ti tiaq enh rù, rai tiaq rai cachech: Jêh đac, jêh đac mangai qmat.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Jò Phaulô khoe mùt ta đôn, haq anoe ka claq craq lình: “Au ajah anoe đeh toq biaq nà ka ìh? Cla craq lình bòch: “Ìh loq capoch bàu Gorec qmòh?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Tàng qmang aih ìh kô ùh xài mangai Êdiptô nèh haq ma broq lìq rai qnung pôn muàn mangai atùng cadàu mùt ta braih kàn qmòh?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Phaulô padreo bàu doe: “Au kô mangai Juđa, gùng Tatso, oe ta Silisi aih gùng ma i bang i tìang, ìh dôq au jah tapoch ƀiaq bàu ka wì tau.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Jò khoe jah bàu enh cla craq lình, Phaulô yòng ajang caloeh hnim, haq hnhè tì thê wì tamàng. Dìq ka wì oe hatinh, haq capoch ka wì xi bàu Hêbru:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.