Rute 3
Sech Hadròih (HRE) vs BKJ
1 Na-ô-mi miq ŏng Rut doi ca Rut: “Ôi con cadrì au, au enh ta'mroq ca con mòiq nòi đòiq hamong, broq am ca con jah xôq ramŏt,
1 Então, Noemi, sua sogra, lhe disse: Minha filha, não buscarei eu descanso para ti, para que fiques bem?
2 'Màng aih con khoi tiaq 'bài hapŏng cadrì da Bô-ô, cadraq da bèn. Mang cô raq haq lam len 'mau mat ta haneh len 'mau haq.
2 E, agora, não é Boaz, com cujas criadas tu estavas, nosso parente? Eis que esta noite ele joeirará a cevada na eira.
3 Hùm 'nheo, xùt dàu, caxùnh eo ma yi lem beq, hi khoi loh ta haneh len 'mau, mahaq adroi ca jò haq 'nhòq acaq, con apaq broq ca haq canao ca dađeh.
3 Lava-te, portanto, e unge-te, e coloca sobre ti as tuas vestes, e desce até a eira; mas não te faças conhecida ao homem, até que tenha terminado de comer e beber.
4 Jò haq ca'nùng cùi, achop ngan haq cùi jang leq, hi khoi pèh mèn jang jènh haq wa ca'nùng cùi, haq raq jah doi ca pình, bìac pình ep broq.”
4 E será que, quando ele se deitar, tu marcarás o lugar onde ele se deitar, e entrarás, e descobrirás os seus pés, e te deitarás; e ele dirá o que deves fazer.
5 Rut tèu: “Rìm bìac miq khoi doi ca au, au jah broq tiaq.”
5 E ela lhe disse: Tudo o que me disseres, farei.
6 Rut loh ta haneh len 'mau, broq tiaq rìm bìac miq ŏng haq ma khoi thê.
6 E ela desceu até a eira, e fez de acordo com tudo o que a sua sogra lhe havia ordenado.
7 Jò Bô-ô caq ôq khoi hêq, manoh 'nang lem bùi, haq lam ca'nùng cùi jang kenh ha'ngùc 'mau mat, Rut lam hlèp, pèh mèn nòi jènh haq hi ca'nùng.
7 E quando Boaz já havia comido e bebido, e o seu coração estava alegre, ele foi se deitar no fim da pilha de grãos; e ela chegou delicadamente, e descobriu os seus pés, e se deitou.
8 'Ne mang Bô-ô cadrat, hnoq mòiq ngai gu cadrì cùi jang jènh.
8 E, sucedeu que, à meia-noite, o homem ficou temeroso e se virou; e eis que uma mulher estava deitada aos seus pés.
9 Bô-ô bòch: “Ìh cabô?”
9 E ele disse: Quem és tu? E ela respondeu: Eu sou Rute, tua criada; estende pois a tua aba sobre a tua criada; porque tu me és um parente próximo.
10 Bô-ô tèu: “Ôi con cadrì au, xìn Chuaq am xôq ramŏt ca con. Bìac con broq yàng atìq cô, yi jah padèch ca yàng adroi, ma jah 'màng aih gè ùh tiaq 'bài gu radam 'nhac ca wì pa loq padrŏng can.
10 E ele disse: Bendita sejas tu do SENHOR, minha filha; pois demonstraste mais benevolência no final do que no começo, porquanto não seguiste os moços, quer pobres ou ricos.
11 'Màng aih manàiq cô, ôi con cadrì au, apaq crè, au jah broq ca oh rìm bìac oh ma capoch, ma jah 'màng aih dìq ca jàn loq oh mangai cadrì manoh lem.
11 E, agora, minha filha, não temas; farei contigo tudo o que requeres; pois toda a cidade do meu povo sabe que tu és uma mulher virtuosa.
12 Manàiq cô, bìac aih joq 'nàng, au i cwìang rŏt hlài xôxech oh, mahaq ŏi mòiq ngai 'noiq oh daq yi haten ca au hòm.
12 E eis que é verdade que sou de ti um parente próximo; embora haja um parente ainda mais próximo do que eu.
13 Ŏi hlài ta cô dìq ca mang cô beq, trùh xroq èh, tàng mangai tau enh rŏt hlài xôxech oh, èh haq ep broq; tàng haq ùh enh rŏt hlài xôxech oh, èh patô Chuaq au pachac: Au rŏt hlài xôxech aih am da oh, ŏi cùi hlài ta cô trùh 'ngah beq.”
13 Espera esta noite, e será que, pela manhã, se ele cumprir diante de ti a parte de um parente, bem; que faça a parte do parente; mas se não fizer a parte de um parente para contigo, então eu farei a parte de um parente para contigo, como vive o SENHOR; deita-te até o amanhecer.
14 'Màng aih, Rut cùi jènh Bô-ô trùh 'ngah, hi khoi Rut rìu xrŏih, adroi ca jò wì jah canao ca dabau, ma jah 'màng aih Bô-ô doi: “Apaq am ca mangai leq loq, i mòiq ngai gu cadrì mùt ta haneh len 'mau.”
14 E ela se deitou aos seus pés até a manhã; e ela se levantou antes que um pudesse conhecer o outro. E ele disse: Que não se saiba que uma mulher entrou na eira.
15 Bô-ô doi: “Hlìa eo con ma caxùnh 'mat beq, hi khoi dùng ma cajap.” Rut hlìa eo, Bô-ô ùc tadràu cađap 'mau mat thê Rut wê lam, khoi èh haq wìh hlài mùt ta phôq.
15 Disse também ele: Traz o véu que tens sobre ti, e segura-o. E, quando ela o segurou, ele mediu seis medidas de cevada, e lhas pôs em cima; e ela foi para a cidade.
16 Rut hlài dèh ta hnem miq ŏng. Miq ŏng haq bòch: “Con ôi, bìac da pình loh 'màng leq?”
16 E quando ela veio para sua sogra, ela disse, Quem és tu, minha filha? E ela lhe contou tudo o que o homem havia feito por ela.
17 Hi khoi haq doi hòm: “Haq i am ca au tadràu cađap 'mau mat cô, hi doi: Oh apaq hlài dèh ta miq ŏng xam tì dech.”
17 E ela disse: Estas seis medidas de cevada ele me deu; pois me disse: Não vás vazia até a tua sogra.
18 Na-ô-mi doi: “Ôi con cadrì au, ŏi ta cô beq, gòm ngan thù bìac aih 'màng leq, ma jah 'màng aih, tàng hì cô bìac cô 'nhòq gêh, èh mangai aih ùh padài đòh?”
18 Então ela disse: Assenta-te e aquieta-te, minha filha, até que saibas como a questão recairá; pois o homem não terá repouso até que tenha terminado com isto hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.