Juízes 16
Sech Hadròih (HRE) vs BKJ
1 Mòiq hì aih, Samsôn trùh ta Gaxa, hnoq mòiq ngai gu cadrì tango yŏc 'bac ŏi ta aih. Haq mùt ta hnem cùi ti mangai cadrì aih mòiq mang.
1 Então Sansão foi a Gaza, e lá viu uma prostituta, e entrou a ela.
2 'Bài mangai ta phôq anoi ca dabau: “Samsôn khoi trùh ta cô!” 'Màng aih wì dudan ca hnem, gòm 'ngah ca mang jang ngo phôq. 'Ngah mang aih wì ŏi hatenh, doi ca dabau: “Gòm hi trùh 'ngah, èh nhèn hi jêh haq.”
2 E foi dito aos gazitas: Sansão veio para cá. E eles o cercaram, e ficaram esperando por ele toda a noite no portão da cidade, e ficaram quietos toda a noite, dizendo: Pela manhã, quando for dia, nós o mataremos.
3 Mahaq Samsôn cùi ta aih trùh 'ne mang, èh haq yòng rùp baiq toq ngo phôq, pajùm ca baiq toq jrang ngo bùiq đac hloi xam gahlòng haq, hi khoi haq xùi ngè aih aplêh, tŏc ta bôi wang ta jang cô Hêprôn.
3 E Sansão ficou deitado até meia-noite, e se levantou à meia-noite, e pegou as portas do portão da cidade, e os dois postes, e saiu com eles, com a barra e tudo, e os pôs em cima dos seus ombros, e os carregou até o topo de uma colina que fica diante de Hebrom.
4 Atìq ca aih, Samsôn enh waq ca mòiq ngai con cadrì ŏi ta thòng Sôrec, hiniq haq Đa-li-la.
4 E sucedeu que, posteriormente, ele amou uma mulher no vale de Soreque, cujo nome era Dalila.
5 'Bài mangai ma broq gàu ŏi ta jàn Phi-li-tin lam hatùang ca mangai cadrì aih, wì doi: “Ìh ran padô haq đòiq haq doi ca ìh loq enh leq haq ma jah i padren dêh hrìn 'màng 'mat, hi khoi broq 'màng leq tàng enh ta'blêq ca haq, đòiq nhèn jah rùp càt haq wa jah 'blêq haq, èh rìm ngai ta nhèn jah baha ìh 1.100 capiac 'bac.”
5 E os senhores dos filisteus subiram até ela, e lhe disseram: Seduz-lhe, e vê onde repousa a sua grande força, e por quais meios poderemos prevalecer contra ele, para que possamos amarrá-lo e afligi-lo, e te daremos, cada um de nós, mil e cem peças de prata.
6 'Màng aih Đa-li-la doi ca Samsôn: “Gè doi ca au loq enh leq gè ma jah i padren dêh halac 'màng 'mat wa broq 'màng leq jah càt gè wa jah 'blêq gè.”
6 E Dalila disse a Sansão: Diz-me, rogo-te, onde repousa a tua grande força, e com o que tu podes ser amarrado e afligido.
7 Samsôn tèu haq: “Tàng i mangai leq càt au xam tapèh hadrang caxi panenh rìh 'nhòq croh, èh au hadai ìuq tìah ca mangai 'noiq dìq.”
7 E Sansão lhe disse: Se me amarrarem com sete vimes verdes que jamais tenham sido ressecados, então ficarei fraco, e serei como qualquer outro homem.
8 'Bài mangai ma broq gàu ta jàn Phi-li-tin drah 'ràng ca mangai cadrì aih tapèh hadrang caxi panenh rìh 'nhòq croh, hi khoi mangai cadrì aih càt Samsôn.
8 Então os senhores dos filisteus trouxeram até ela sete vimes verdes que não haviam sido ressecados, e ela o amarrou com eles.
9 Gu cadrì aih khoi am 'bài mangai gòm rap 'mòi ta adùq hnem. Mangai cadrì aih creo ca Samsôn: “Samsôn ôi, mangai Phi-li-tin trùh jêh gè cô!” Mahaq Samsôn hràt catech ca 'bài caxi panenh tìah ca bùh caxi brai ta ùnh, 'màng aih wì xôq ùh 'nì padren dêh Samsôn i enh leq.
9 Ora, havia homens deitados em espera junto a ela na câmara. E ela lhe disse: Os filisteus estão sobre ti, Sansão. E ele rompeu os vimes, como um fio de estopa se rompe quando encosta no fogo. Então, a sua força não foi conhecida.
10 Đa-li-la doi ca Samsôn: “Gè 'nùt đac au, gè amòng ca au. Manàiq cô gè doi ca au loq broq 'màng leq ma jah càt gè beq.”
10 E Dalila disse a Sansão: Eis que zombaste de mim e me contaste mentiras; agora, diz-me, rogo-te, com o que tu podes ser amarrado.
11 Samsôn tèu: “Tàng i mangai leq càt xam caxi nùng ŏi neo 'nhòq lah càt cleq, èh hadai au ìuq tìah ca 'bài mangai 'noiq dìq.”
11 E ele lhe disse: Se me amarrarem firmemente com cordas novas, que jamais foram usadas, então serei fraco, e como qualquer outro homem.
12 'Màng aih Đa-li-la yŏc caxi nùng neo càt haq, hadai khoi i 'bài mangai gòm rap ta adùq hnem tìah ca yàng adroi. Mangai cadrì aih creo: “Samsôn ôi, 'bài mangai Phi-li-tin trùh jêh gè cô!” Mahaq Samsôn hràt catech ca 'bài caxi nùng aih tìah ca haq hràt caxi brai.
12 Dalila, portanto, tomou cordas novas, e com elas o amarrou, e lhe disse: Os filisteus estão sobre ti, Sansão. E havia homens deitados em espera na câmara. E ele as rompeu dos seus braços como se fossem um fio.
13 Đa-li-la doi ca haq: “Trùh jò cô gè xôq ŏi 'nùt au, amòng ca au. Doi ca au loq broq 'màng leq ma jah càt gè beq.”
13 E Dalila disse a Sansão: Até aqui tu tens zombado de mim e me contado mentiras; conta-me com o que tu podes ser amarrado. E ele lhe disse: Se tu teceres as sete tranças da minha cabeça com a trama.
14 'Màng aih Đa-li-la gòm Samsôn cùi, hi khoi yŏc tapèh ati xàc da Samsôn cadrenh 'mùt ta axia, khoi èh yŏc gìm padit, hi gêh, haq creo: “Samsôn ôi, mangai Phi-li-tin trùh jêh gè 'mat!” Samsôn yòng, hràt catech ca gìm.
14 E ela o prendeu com o pino, e lhe disse: Os filisteus estão sobre ti, Sansão. E ele despertou do seu sono, e saiu com o pino da trave, e com a trama.
15 Đa-li-la nòih doi ca haq: “Broq 'màng leq gè ma doi ca au: Au loq waq ca gè? Ma jah 'màng aih gè ùh dìq manoh ca au. Cô yàng ma piq gè khoi 'nùt au wa ùh doi ca au loq enh leq gè ma i padren dêh halac 'màng 'mat.”
15 E ela lhe disse: Como tu podes dizer: Eu te amo; quando o teu coração não está comigo? Zombaste de mim três vezes, e não me contaste onde repousa a tua grande força.
16 'Màng aih yôt hì cô cwa hì tau, mangai cadrì aih trech wa panhet, broq ca haq nòih dìq jaq trùh enh cachìt.
16 E sucedeu que, quando ela o pressionava diariamente com as suas palavras, e com ele insistia, a sua alma ficou atormentada até a morte;
17 Samsôn hi anoi dŏng dìq ca mangai cadrì aih, haq doi: “Deo got 'nhòq lah got xàc gàu au, ma jah 'màng aih, au mangai Na-xi-rê da Boc Plình, enh jò ŏi dèh ta cliac miq. Tàng got đac da au xàc, èh padren dêh da au hi hnhung, èh au hadai ìuq tìah ca mangai 'noiq dìq.”
17 até que ele contou-lhe todo o seu coração, e lhe disse: Jamais veio navalha sobre a minha cabeça; pois sou um nazireu para Deus desde o ventre da minha mãe. Se eu for raspado, então a minha força se irá de mim, e eu me tornarei fraco, e serei como qualquer outro homem.
18 Jò Đa-li-la loq Samsôn khoi anoi joq 'nàng rìm bìac, haq thê mangai lam doi ca 'bài mangai ma broq gàu da jàn Phi-li-tin: “Tŏc tam mòiq yàng hòm beq, ma jah 'màng aih haq khoi doi dŏng ca au.” 'Màng aih 'bài mangai broq gàu da jàn Phi-li-tin hi trùh, wê 'bac ta tì.
18 E quando Dalila viu que ele havia lhe contado todo o seu coração, ela enviou e chamou os senhores dos filisteus, dizendo: Subi mais esta única vez, pois ele me revelou todo o seu coração. Então, os senhores dos filisteus subiram até ela, e trouxeram dinheiro nas suas mãos.
19 Đa-li-la padô Samsôn cùi dèh acataih, khoi èh thê mangai got hreo tapèh ati xàc ta gàu haq, 'màng aih Đa-li-la baxèm broq baxa haq, padren haq khoi loh enh haq.…khoi èh thê mangai got hreo tapèh ati xàc ta gàu haq…|alt="Sanson and Delilah" src="Judges_16_19.tif" size="col" copy="KLP" ref="BCH 16:19"
19 E ela fez com que ele dormisse sobre os seus joelhos; e chamou um homem, e fez com que ele raspasse as sete tranças da sua cabeça; e ela começou a afligi-lo, e a sua força se foi dele.
20 Hi khoi Đa-li-la doi: “Samsôn ôi, mangai Phi-li-tin rùp jêh gè 'mat!”
20 E ela lhe disse: Os filisteus estão sobre ti, Sansão. E ele despertou do seu sono, e disse: Eu sairei como nas outras vezes anteriores, e me sacudirei. E ele não sabia que o SENHOR havia se retirado dele.
21 Jàn Phi-li-tin rùp haq, 'bacsi đac baiq toq mat haq wa 'ràng haq ta Gaxa. Wì càt haq xam caxi mem tagwat, thê haq xai xam apao hmu ta hnem tù.
21 Mas os filisteus o apanharam, e lhe arrancaram os olhos, e o fizeram descer até Gaza, e o amarraram com grilhões de bronze; e ele fazia moagem na casa prisional.
22 Mahaq xàc haq, atìq ca wì ma khoi got, khoi baxèm hon hlài.
22 Todavia, o cabelo da sua cabeça começou a crescer novamente, depois de ter sido raspado.
23 'Bài mangai ma broq gàu da jàn Phi-li-tin tagop đòiq dèch am mòiq ngè tadreo càn caiq ca Đagôn, can kiac da wì haq, wa caq hiniang càn, ma jah 'màng aih wì haq doi: “Can kiac da nhèn khoi am Samsôn mangai ma git ca nhèn, mùt ta tì nhèn.”
23 Então, os senhores dos filisteus se reuniram para oferecer um grande sacrifício a Dagom, o seu deus, e para se alegrar, pois diziam: O nosso deus entregou Sansão, o nosso inimigo, na nossa mão.
24 Jò jàn Phi-li-tin hnoq Samsôn, wì haq calêu padèch dèh can kiac da wì haq, doi:
24 E quando o povo o viu, louvou o seu deus; pois diziam: O nosso deus entregou em nossas mãos o nosso inimigo, e o destruidor da nossa terra, o qual matou muitos de nós.
25 Jò manoh wì haq dìq jaq bùi, wì cachech bàu dêh doi: “ 'Ràng Samsôn loh jang cô đòiq haq lem bùi ca nhèn.”
25 E sucedeu que, quando o coração deles estava alegre, disseram: Chamai Sansão, para que ele nos faça diversão. E chamaram Sansão da casa prisional; e ele lhes fez diversão; e eles o colocaram no meio de duas colunas.
26 Samsôn doi ca mangai patìh 'yoh hanam ma 'ràng tìch haq: “ 'Ràng au lam ti 'bài long jrang ma dèch cùa hnem cùh waiq, đòiq au jah angèn đeh jang aih.”
26 E Sansão disse ao moço que o segurava pela mão: Permite que eu possa sentir as colunas sobre as quais a casa se apoia, para que nelas eu possa me encostar.
27 Jò aih ta hnem i bàc ngai, gu calô, gu cadrì, dìq dŏng 'bài ma broq gàu ta Phi-li-tin, dìq ŏi ta aih. Enh 'nhèq ca cùa hnem cùh waiq dua haq jah 3.000 ngai xam gu calô wa gu cadrì gòm ngan Samsôn đòiq wì haq jah do ca haq.
27 Ora, a casa estava repleta de homens e mulheres; e todos os senhores dos filisteus lá estavam; e havia sobre o telhado cerca de três mil homens e mulheres, que observavam enquanto Sansão os divertia.
28 Samsôn waiq khàn ca Boc Plình doi: “Waiq Chuaq xìn Ìh hmàng trùh ca au. Ôi Boc Plình, xìn am ca au i padren mòiq yàng cô raq, đòiq au jah tabroq hlài ca jàn Phi-li-tin, taiq wì haq khoi 'bacsi đac baiq toq mat au.”
28 E Sansão clamou ao SENHOR, e disse: Ó Senhor DEUS, recorda-te de mim, rogo-te, e me fortalece, rogo-te, só mais esta vez, ó Deus, para que eu possa ser, de uma vez, vingado dos filisteus pelos meus dois olhos.
29 Khoi èh Samsôn yŏc baiq pah tì lùt baiq toq long jrang ta'ne ma dèch dìq ca hnem cùh waiq. Tì pah 'ngeo lùt mòiq toq, tì pah 'ma lùt mòiq toq.
29 E Sansão se agarrou às duas colunas centrais sobre as quais a casa se colocava de pé, e sobre as quais ela se sustentava, uma com a sua mão direita, e outra com a sua esquerda.
30 Hi khoi Samsôn doi: “Xìn am ca au jah cachìt pajùm ti jàn Phi-li-tin cô!” Èh haq yŏc dìq ca padren cachòt baiq toq long jrang aih, hi khoi hnem cùh waiq ta-ùc enh 'nhèq ca 'bài mangai ma broq gàu da jàn Phi-li-tin, wa 'bài jàn ma 'nang ŏi ta aih. 'Màng aih jò cachìt, Samsôn jêh cachìt mangai yi bàc ca jò haq rìh.
30 E Sansão disse: Que morra eu com os filisteus. E ele se curvou com toda a sua força; e a casa caiu sobre os senhores, e sobre todo o povo dentro dela. Assim, os mortos que ele provocou na sua morte foram mais do que aqueles que ele matou na sua vida.
31 Khoi ca aih 'bài oh calô haq wa dìq ca hnem baq haq yŏc ahlài dèh hanang haq. Wì 'ràng hanang haq ahlài catùh ta còp da Ma-nô-a, baq haq, ta'ne Xôra wa Ê-ta-ôn. Samsôn broq cwan hadrah ca jàn Is-ra-ên jah 20 hanam.
31 Então, os seus irmãos e toda a casa do seu pai desceram, e o tomaram, e o fizeram subir, e o sepultaram entre Zorá e Estaol no sepulcro de Manoá, seu pai. E ele julgou Israel por vinte anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.