Jeremias 40
Sech Hadròih (HRE) vs NTLH
1 I bàu cô anoi 'noh ca Jê-rê-mi atìq ca jò Nê-bu-xa-ra-đan, broq cwan gàu lình doi, ca'naih Jê-rê-mi ta Rama. Jò Nê-bu-xa-ra-đan 'ràng Jê-rê-mi 'nang 'bìq càt xam caxi mem tagwat pajùm ti 'bài mangai 'noiq hadai 'nang 'bìq rùp 'nong 'noh khoi Jê-ru-sa-lem wa Juđa 'ràng trùh Ba-bi-lôn.
1 O Senhor Deus falou comigo outra vez depois que o comandante-geral Nebuzaradã me havia posto em liberdade na cidade de Ramá. Eu tinha sido acorrentado, junto com todo o povo de Jerusalém e de Judá que estava sendo levado como prisioneiro para a Babilônia.
2 Cwan broq gàu lình thê 'ràng Jê-rê-mi trùh wa anoi 'màng cô: “Chuaq Boc Plình ìh khoi anoi 'noh bìac ranàc trùh ca nòi cô;
2 O comandante-geral me chamou de lado e disse: — O
3 khoi èh Chuaq khoi broq tìah troi bàu Haq khoi anoi 'noh, taiq pì khoi broq tôiq ca Chuaq wa ùh iu bàu Haq; taiq 'màng aih bìac cô khoi trùh ca pì.
3 e agora fez o que tinha dito. Tudo isso aconteceu porque o seu povo pecou contra o Senhor e não lhe obedeceu.
4 Mahaq ìh hnoq hì cô, au 'nang dŏih ìh claih khoi ca caxi mem tagwat ta tì ìh. Tàng ìh loq enh lam ti au trùh Ba-bi-lôn, ìh lam beq, au wèq ban ìh. Tàng ìh ùh loq enh lam ti au trùh Ba-bi-lôn, èh paq lam. Ngan oq, jàp gùng ŏi jang ngìa ìh, ìh ngan nòi leq lem wa troq, èh lam ta aih beq.
4 Agora, estou tirando as correntes dos seus pulsos e pondo você em liberdade. Se quiser vir comigo para a Babilônia, venha, e eu cuidarei bem de você. Mas, se não quiser, não venha. Você pode ficar em qualquer lugar deste país. Vá para onde quiser e achar melhor.
5 Tàng ìh hatình enh ŏi ta cô, èh hlài ti Gê-đa-lia, con calô A-hi-cam, xau Saphan, aih mangai ma bùa Ba-bi-lôn khoi yŏc broq gàu wèq 'bài phôq Juđa, ŏi ti haq ta mangai jàn beq, loq ìh enh lam ta leq ìh lam ta aih beq.”
5 Mas, como eu estava demorando a me decidir, Nebuzaradã me disse: — Volte e fique com Gedalias, filho de Aicã e neto de Safã. O rei da Babilônia colocou Gedalias como governador das cidades de Judá. Você pode ficar com ele e viver no meio do povo ou então ir para onde achar melhor. Nebuzaradã me deu mantimentos e um presente e deixou que eu fosse embora.
6 Jê-rê-mi lam trùh ta Gê-đa-lia, con calô A-hi-cam, ŏi ta Mitba, wa ŏi ti haq ta mangai jàn ma ŏi xrong hlài ta Taneh Diac.
6 Então fui e fiquei com Gedalias, em Mispa. E ali passei a viver no meio do povo que tinha ficado na terra de Judá.
7 Phàn 'bài mangai broq gàu ŏi hlài ta đùng tamang hìa tìn bùa Ba-bi-lôn khoi 'nac Gê-đa-lia, con calô A-hi-cam, broq gàu Taneh Diac, wa hìa bùa khoi jao ca haq wèq 'bài gu calô, gu cadrì, con 'yoh, xam 'bài mangai pa ta gùng aih, 'nhòq 'bìq 'ràng cwa Ba-bi-lôn broq hapŏng.
7 Alguns oficiais de Judá e os seus soldados, que estavam no campo, não haviam se entregado. Eles ouviram falar que o rei da Babilônia tinha posto Gedalias, filho de Aicã, como governador do país e como responsável por todos aqueles que não haviam sido levados como prisioneiros para a Babilônia. Só os mais pobres ficaram no país.
8 Èh wì haq lam trùh Gê-đa-lia ta Mitba, pajùm ca Ich-ma-ên, con calô Nê-tha-nia, Jô-ha-nan wa Jô-na-than, con calô Ca-rê-at, Sê-rai-a, con calô Tan-hu-mêt, 'bài con calô da Êphai ŏi ta Nê-tô-pha, wa Gê-xa-nia, con calô mangai Ma-a-ca, xam 'bài mangai ma lam ti wì haq.
8 Então Ismael, filho de Netanias, e Joanã, filho de Careá, e Seraías, filho de Tanumete, e os filhos de Efai, da cidade de Netofa, e Jezanias, de Maacá, foram com os seus homens até Mispa a fim de falar com Gedalias.
9 Gê-đa-lia con calô A-hi-cam, xau Saphan, pachac ca wì wa ca 'bài mangai ti wì haq, doi: “Paq yùq broq hapŏng mangai Canđê; ŏi ta taneh wa broq hapŏng bùa Ba-bi-lôn beq, èh pì jah i lòiq.
9 E Gedalias lhes disse: — Eu dou a minha palavra que vocês não precisam ter medo de serem dominados pelos babilônios. Fiquem morando nesta terra, trabalhem para o rei da Babilônia, e tudo correrá bem para vocês.
10 Phàn au, cô, au jah ŏi hlài ta Mitba đòiq gòm 'bài mangai Canđê lam trùh ta cô. Phàn pì gop diac plì nho, plì jò padrang wa dàu, đòiq ta abôq beq, wa rìh ŏi ta 'bài phôq ma pì khoi jah yŏc.”
10 Eu mesmo vou ficar em Mispa e, quando os babilônios chegarem, serei o representante de vocês. Vocês podem colher e guardar frutas, armazenar vinho e azeite e morar nas cidades que vocês conquistaram.
11 Dìq dŏng ca mangai Juđa ŏi ta Moap, ta'ne con caiq Amôn, ta Êđôm wa ta 'bài gùng 'noiq, hìa tìn bùa Ba-bi-lôn khoi am 'bài mangai ma ŏi xrong aih ŏi hlài ta Juđa, wa hìa tìn khoi dèch Gê-đa-lia, con calô A-hi-cam, xau Saphan, broq gàu.
11 Da mesma forma, todos os judeus que estavam em Moabe, Amom, Edom e em outros países ouviram dizer que o rei da Babilônia tinha deixado que alguns judeus ficassem vivendo em Judá. Souberam também que ele havia posto Gedalias como governador deles.
12 Èh 'bài mangai Juđa aih tajòi 'mòi enh nòi ŏi wì haq ma 'bìq hnan trùh wìh hlài ta Taneh Diac Juđa, trùh jang Gê-đa-lia ta Mitba, gop diac plì nho wa plì jò padrang bàc.
12 Aí os judeus saíram de todos os lugares onde estavam espalhados e voltaram para a terra de Judá. Eles foram até Mispa, onde vivia Gedalias, e fizeram muito vinho e colheram muitas frutas.
13 Jò aih Jô-ha-nan, con calô Ca-rê-at, wa 'bài mangai broq gàu ŏi wèq nòi đùng tamang, dìq lam trùh chaq Gê-đa-lia, ta Mitba, wa doi ca haq:
13 Depois disso, Joanã, filho de Careá, e os chefes dos soldados que não se haviam entregado aos babilônios foram a Mispa, onde Gedalias estava,
14 “Ìh canao loq Ba-a-lit, bùa da con caiq Amôn, khoi thê Ich-ma-ên, con calô da Nê-tha-nia, đòiq jêh đac ìh ùh?” Mahaq Gê-đa-lia con calô A-hi-cam ùh lùi bàu wì haq.
14 e lhe disseram: — Sabe que Baalis, rei de Amom, mandou Ismael, filho de Netanias, matar o senhor? Mas Gedalias não acreditou.
15 Jô-ha-nan, con calô Ca-rê-at, anoi hlèp ca Gê-đa-lia ta Mitba, doi: “Xìn am au lam jêh đac Ich-ma-ên, con calô Nê-tha-nia, ùh i ca cabô loq. Broq 'màng leq ma đòiq haq jêh đac ìh, broq ca rìm ngai mangai Juđa tagop ŏi ta ìh loh ca pac lac, wa jàn ma ŏi xrong da Juđa cachìt hnhung?”
15 Então Joanã lhe disse o seguinte, em particular: — Deixe que eu mate Ismael, e ninguém vai ficar sabendo quem o matou. Por que deixar que ele mate o senhor? Se isso acontecer, todos os judeus que se ajuntaram em volta do senhor se espalharão, e isso será uma desgraça para todo o povo que ficou em Judá.
16 Mahaq Gê-đa-lia, con calô A-hi-cam, tèu bàu Jô-ha-nan, con calô Ca-rê-at, doi: “Paq broq bìac aih; taiq bìac ìh anoi Ich-ma-ên aih amòng.”
16 Mas Gedalias respondeu: — Não mate Ismael! O que você está dizendo a respeito dele é mentira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.