Jonas 4
Sech Hadròih (HRE) vs NVT
1 Mahaq Jôna ùh lem bùi, haq nòih.
1 Isso tudo deixou Jonas aborrecido e muito irado.
2 Haq waiq khàn ca Chuaq doi: “Waiq Chuaq, ùh xài bìac cô raq ma au khoi anoi ca Ìh jò au ŏi dèh ta gùng au 'mòh? Taiq nen aih au ma jah lam mot ta Ta-rê-si. Ma jah 'màng aih au loq ca Ìh Boc Plình loq xa-ŏch, loq waq, xòi nòih wa rachàuq dèh manoh ùh ùc 'noh bìac ranàc.
2 Então, orou ao S enhor : “Antes de eu sair de casa, não foi isso que eu disse que tu farias, ó S enhor ? Por esse motivo fugi para Társis! Sabia que és Deus misericordioso e compassivo, lento para se irar e cheio de amor. Estás pronto a voltar atrás e não trazer calamidade.
3 Waiq Chuaq, manàiq Ìh yŏc đac 'nhòng rìh au beq, ma jah 'màng aih, au cachìt yi hnao ca rìh!”
3 Agora tira minha vida, S enhor ! Para mim é melhor morrer que viver desse modo”.
4 Chuaq tèu haq: “Ìh nòih, khòh ùh?”
4 O S enhor respondeu: “Você acha certo ficar tão irado assim?”.
5 Èh Jôna loh khoi enh phôq Ni-ni-we, ha'ngui ŏi pah mat mahì loh da phôq. Ŏi jang aih haq broq mòiq toq hapom wa ha'ngui ŏi ta hapom aih gòm ngan bìac ranàc trùh ca phôq Ni-ni-we.
5 Então Jonas foi até um lugar a leste de Nínive e construiu um abrigo para sentar-se à sua sombra enquanto esperava para ver o que aconteceria à cidade.
6 Chuaq padon đòiq mòiq hadrang tùn dayan heo tŏc enh 'nhèq ca nòi Jôna ha'ngui đòiq broq yàp ca Jôna, wa dŏih Jôna claih ca bìac xalep. Jôna dìq jaq lem bùi ca tùn aih.
6 O S enhor Deus fez crescer ali uma planta, que logo espalhou suas folhas grandes sobre a cabeça de Jonas e o protegeu do sol. Isso aliviou o desconforto de Jonas, e ele ficou muito grato pela planta.
7 Mahaq hì atìq, jò plình bu 'ngah, Boc Plình padon đòiq mòiq toq hadrùng. Daxroq hì atìq hadrùng aih cap catech tùn aih loh ca hŏnh.
7 No dia seguinte, porém, ao amanhecer, Deus também mandou uma lagarta. Ela comeu o talo da planta, que secou.
8 Trùh jò mat mahì tŏc, Boc Plình padon cayeo hlôi enh pah mat mahì loh, wa mat mahì jraq ta gàu Jôna, broq ca haq loh ca hlat; dìq ca manoh haq xìn jah cachìt, doi: “Au cô cachìt yi hnao ca rìh!”
8 Quando o calor do sol se intensificou, Deus mandou um vento leste quente soprar sobre Jonas. O sol bateu em sua cabeça até ele sentir-se tão fraco que desejou morrer. “Para mim é melhor morrer que viver desse modo”, disse ele.
9 Boc Plình doi ca Jôna: “Ìh nòih taiq bìac caxi tùn cô joq ùh?”
9 Deus perguntou a Jonas: “Você acha certo ficar tão irado por causa da planta?”. Jonas respondeu: “Sim, acho certo ficar tão irado a ponto de querer morrer!”.
10 Chuaq doi hòm: “Ìh loq xa-ŏch ca mòiq hadrang tùn aih ma ìh 'nhòq lah ep xa ca haq; ìh ùh i broq ca haq hon; mòiq mang haq hon loh wa mòiq mang hnoq haq cachìt.
10 Então o S enhor disse: “Você tem compaixão de uma planta, embora não tenha feito coisa alguma para que ela crescesse. Ela depressa apareceu e depressa murchou.
11 Mahaq Au ma ùh loq xa-ŏch ca phôq càn Ni-ni-we, ta aih i loi 120.000 mangai 'nhòq loq canao ca tì pah 'ngeo wa tì pah 'ma, xam 'bài ngè aban dìq jaq bàc 'mòh?”
11 Nínive, porém, tem mais de 120 mil pessoas que não sabem decidir entre o certo e o errado, sem falar de muitos animais. Acaso não devo ter compaixão dessa grande cidade?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.