Jonas 4

Sech Hadròih (HRE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mahaq Jôna ùh lem bùi, haq nòih.
1 Mas isso desagradou extremamente a Jonas, e ele ficou irado.
2 Haq waiq khàn ca Chuaq doi: “Waiq Chuaq, ùh xài bìac cô raq ma au khoi anoi ca Ìh jò au ŏi dèh ta gùng au 'mòh? Taiq nen aih au ma jah lam mot ta Ta-rê-si. Ma jah 'màng aih au loq ca Ìh Boc Plình loq xa-ŏch, loq waq, xòi nòih wa rachàuq dèh manoh ùh ùc 'noh bìac ranàc.
2 E orou ao Senhor, e disse: Ah! Senhor! não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso é que me apressei a fugir para Társis, pois eu sabia que és Deus compassivo e misericordioso, longânimo e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Waiq Chuaq, manàiq Ìh yŏc đac 'nhòng rìh au beq, ma jah 'màng aih, au cachìt yi hnao ca rìh!”
3 Agora, ó Senhor, tira-me a vida, pois melhor me é morrer do que viver.
4 Chuaq tèu haq: “Ìh nòih, khòh ùh?”
4 Respondeu o senhor: É razoável essa tua ira?
5 Èh Jôna loh khoi enh phôq Ni-ni-we, ha'ngui ŏi pah mat mahì loh da phôq. Ŏi jang aih haq broq mòiq toq hapom wa ha'ngui ŏi ta hapom aih gòm ngan bìac ranàc trùh ca phôq Ni-ni-we.
5 Então Jonas saiu da cidade, e sentou-se ao oriente dela; e ali fez para si uma barraca, e se sentou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Chuaq padon đòiq mòiq hadrang tùn dayan heo tŏc enh 'nhèq ca nòi Jôna ha'ngui đòiq broq yàp ca Jôna, wa dŏih Jôna claih ca bìac xalep. Jôna dìq jaq lem bùi ca tùn aih.
6 E fez o Senhor Deus nascer uma aboboreira, e fê-la crescer por cima de Jonas, para que lhe fizesse sombra sobre a cabeça, a fim de o livrar do seu enfado; de modo que Jonas se alegrou em extremo por causa da aboboreira.
7 Mahaq hì atìq, jò plình bu 'ngah, Boc Plình padon đòiq mòiq toq hadrùng. Daxroq hì atìq hadrùng aih cap catech tùn aih loh ca hŏnh.
7 Mas Deus enviou um bicho, no dia seguinte ao subir da alva, o qual feriu a aboboreira, de sorte que esta se secou.
8 Trùh jò mat mahì tŏc, Boc Plình padon cayeo hlôi enh pah mat mahì loh, wa mat mahì jraq ta gàu Jôna, broq ca haq loh ca hlat; dìq ca manoh haq xìn jah cachìt, doi: “Au cô cachìt yi hnao ca rìh!”
8 E aconteceu que, aparecendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; e o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que ele desmaiou, e desejou com toda a sua alma morrer, dizendo: Melhor me é morrer do que viver.
9 Boc Plình doi ca Jôna: “Ìh nòih taiq bìac caxi tùn cô joq ùh?”
9 Então perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da aboboreira? Respondeu ele: É justo que eu me enfade a ponto de desejar a morte.
10 Chuaq doi hòm: “Ìh loq xa-ŏch ca mòiq hadrang tùn aih ma ìh 'nhòq lah ep xa ca haq; ìh ùh i broq ca haq hon; mòiq mang haq hon loh wa mòiq mang hnoq haq cachìt.
10 Disse, pois, o Senhor: Tens compaixão da aboboreira, na qual não trabalhaste, nem a fizeste crescer; que numa noite nasceu, e numa noite pereceu.
11 Mahaq Au ma ùh loq xa-ŏch ca phôq càn Ni-ni-we, ta aih i loi 120.000 mangai 'nhòq loq canao ca tì pah 'ngeo wa tì pah 'ma, xam 'bài ngè aban dìq jaq bàc 'mòh?”
11 E não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive em que há mais de cento e vinte mil pessoas que não sabem discernir entre a sua mão direita e a esquerda, e também muito gado?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.