Êxodo 16
Sech Hadròih (HRE) vs ARA
1 Wop hì 15, khê baiq, atìq ca wì loh khoi ca gùng Aicàp, dìq ca jàn Is-ra-ên ŏi nòi Êlim lam trùh ta braih càn Sin ŏi ta'ne Êlim wa Sinai.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 Dìq ca jàn Is-ra-ên mamùc ca Môise wa Arôn ta nòi braih càn.
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto;
3 Wì doi ca wa: “Ôi, thai đòiq ca nhèn cachìt ta tì Chuaq ta gùng Aicàp, jò ŏi ha'ngui jang gŏc jam 'benh panàc panìa, yi hnao chôp 'nong nhèn mùt nòi braih càn cô đòiq broq dìq ca jàn cô cachìt ca hrah.”
3 disseram-lhes os filhos de Israel: Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do Senhor , na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne e comíamos pão a fartar! Pois nos trouxestes a este deserto, para matardes de fome toda esta multidão.
4 Chuaq doi ca Môise: “Cô, Au ŏi enh plình ha'nhèq broq mè 'benh ca'nìh ca pì, 'bài jàn jah loh yŏc, hì leq tàu dèh ca hì aih, đòiq Au ngan thù wì haq i lam tiaq ranenh da Au loq ùh?
4 Então, disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover do céu pão, e o povo sairá e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu ponha à prova se anda na minha lei ou não.
5 Hì tadràu 'bài jàn jah tŏch yŏc baiq phàn ma wì tŏch yŏc tàng hì.”
5 Dar-se-á que, ao sexto dia, prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Môise wa Arôn doi ca jàn Is-ra-ên: “Chìu hì cô pì jah loq Chuaq khoi dèch pì loh khoi gùng Aicàp.
6 Então, disse Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: à tarde, sabereis que foi o Senhor quem vos tirou da terra do Egito,
7 Xroq èh pì jah hnoq can 'ngah ngai da Chuaq. Ma jah 'màng aih Haq khoi tàng bàu pì mamùc ca Haq. Èh nhèn cabô ma pì mamùc ca nhèn?”
7 e, pela manhã, vereis a glória do Senhor , porquanto ouviu as vossas murmurações; pois quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Môise doi: “Chìu hì cô Chuaq jah 'noh am ca pì jam caq, hi khoi xroq èh i 'benh bàc i rah, ma jah 'màng aih Haq khoi tàng bàu pì mamùc ca Haq. Nhèn cabô? Bàu mamùc pì ùh xài tajraq ca nhèn, mahaq tajraq ta Chuaq.”
8 Prosseguiu Moisés: Será isso quando o Senhor , à tarde, vos der carne para comer e, pela manhã, pão que vos farte, porquanto o Senhor ouviu as vossas murmurações, com que vos queixais contra ele; pois quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, e sim contra o Senhor .
9 Môise doi ca Arôn: “Anoi padìq ca mangai Is-ra-ên beq: Pì lam trùh jang ngìa Chuaq, taiq Haq khoi tàng bàu mamùc da pì.”
9 Disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor , pois ouviu as vossas murmurações.
10 Jò Arôn yòng anoi ca mangai Is-ra-ên, èh wì haq wìh ngan pah braih càn, cô, wì hnoq can 'ngah ngai da Chuaq trùh ŏi ta yùc.
10 Quando Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Chuaq doi ca Môise:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “Au khoi tàng bàu mamùc ta jàn Is-ra-ên. 'Màng aih, ìh doi ca wì haq beq: Jò xèq dradrìch pì caq jam, xroq èh pì caq 'benh panàc, èh jah loq ca Au Chuaq, Boc Plình da pì.”
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: Ao crepúsculo da tarde, comereis carne, e, pela manhã, vos fartareis de pão, e sabereis que eu sou o Senhor , vosso Deus.
13 Trùh chìu, i chìm brŏch pan tŏc jràp xìa dìq ca nòi i traiq wì haq. Trùh xroq èh i mòiq lòp diac ngom ŏi dudan ca traiq wì.
13 À tarde, subiram codornizes e cobriram o arraial; pela manhã, jazia o orvalho ao redor do arraial.
14 Jò lòp rangom aih hech, enh 'nhèq ca braih i ngè cleq 'yoh, tìah ca pliang adrech 'yêq ŏi enh 'nhèq ca taneh.
14 E, quando se evaporou o orvalho que caíra, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 Jò jàn Is-ra-ên hnoq, wì bòch dabau: “Cleq cô?” Ma jah 'màng aih wì ùh 'nì ca ngè aih cah cleq?
15 Vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? Pois não sabiam o que era. Disse-lhes Moisés: Isto é o pão que o Senhor vos dá para vosso alimento.
16 Cô bàu Chuaq khoi doi: ‘Tiaq padren acaq da tang ngai wa tiaq jaq mangai bàc biaq ŏi ta traiq, èh gop ca mòiq ngai baiq lìt.’ ”
16 Eis o que o Senhor vos ordenou: Colhei disso cada um segundo o que pode comer, um gômer por cabeça, segundo o número de vossas pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Jàn Is-ra-ên broq tiaq 'màng aih, i ngai tŏch bàc, i ngai tŏch biaq.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram, uns, mais, outros, menos.
18 Wêh tiaq jaq ôme, cabô tŏch bàc ùh i rah, cabô tŏch biaq ji ùh jah thìuq, rìm ngai tŏch bu tàu dèh ca padren acaq.
18 Porém, medindo-o com o gômer, não sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco, pois colheram cada um quanto podia comer.
19 Môise doi ca 'bài jàn: “Apaq i cabô leq đòiq rah trùh xroq èh.”
19 Disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para a manhã seguinte.
20 Mahaq jàn ùh dì tiaq bàu Môise. I 'nah ngai đòiq rah trùh xroq èh, èh hrai ŏi enh dalam, ngè aih loh ca xua om. Môise nòih ca wì haq.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte; porém deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 'Màng aih rìm xrŏih xroq rìm ngai tŏch bu tàu dèh ca padren caq. Jò mat mahì tôq, èh ngè aih loh ca hech đac.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto podia comer; porque, em vindo o calor, se derretia.
22 Trùh hì tadràu, 'bài jàn tŏch dahwèq caq baiq phàn, mòiq ngai pôn lìt. 'Bài mangai broq gàu tagop thia anoi hlài ca Môise loq.
22 Ao sexto dia, colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; e os principais da congregação vieram e contaram-no a Moisés.
23 Môise doi: “Aih bàu Chuaq khoi doi: ‘Hì da èh aih hì padài, aih Hì Sabat hadròih am ca Chuaq. Phiang ngè caq ma leq pì ma enh, phiang beq. Pai ngè caq ma leq pì ma enh, pai beq. Tàng ŏi i rah, pì đòiq trùh xroq èh beq.’ ”
23 Respondeu-lhes ele: Isto é o que disse o Senhor : Amanhã é repouso, o santo sábado do Senhor ; o que quiserdes cozer no forno, cozei-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobrar separai, guardando para a manhã seguinte.
24 'Bài jàn ma đòiq trùh xroq èh, tìah troi bàu Môise khoi thê, ngè aih ùh om, ji ùh loh hrai toq xìt leq.
24 E guardaram-no até pela manhã seguinte, como Moisés ordenara; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 “Hì cô caq ngè 'mat beq, ma jah 'màng aih hì cô Hì Sabat da Chuaq, hì cô pì chaq ùh hnoq ngè aih ta đùng.
25 Então, disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto o sábado é do Senhor ; hoje, não o achareis no campo.
26 Pì tŏch trom tadràu hì, mahaq ta Hì Tapèh aih Hì Sabat, ngè aih ùh loh.”
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá.
27 Hì Tapèh, 'nah ngai ta jàn Is-ra-ên loh đòiq tŏch, mahaq chaq ùh hnoq cleq?
27 Ao sétimo dia, saíram alguns do povo para o colher, porém não o acharam.
28 Chuaq doi ca Môise: “Pì ùh waq wèq bàu thê wa bàu tanap da Au trùh pàng leq èh?
28 Então, disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Hèm beq, Chuaq khoi am ca pì Hì Sabat. Taiq 'mang aih hì ma tadràu Haq am ca pì 'benh tàu caq baiq hì. Hì tapèh rìm ngai ep ŏi ta hnem ùh jah abroq, ùh jah i cabô loh khoi ca hnem.”
29 Considerai que o Senhor vos deu o sábado; por isso, ele, no sexto dia, vos dá pão para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 'Màng aih èh, Hì Tapèh jàn Is-ra-ên padài dìq.
30 Assim, descansou o povo no sétimo dia.
31 Mangai Is-ra-ên hiniq ca ngè caq cô Mana, aih tìah ca clong plì ngò, taboc, nhim tìah ca 'benh alôn diac xùt.
31 Deu-lhe a casa de Israel o nome de maná; era como semente de coentro, branco e de sabor como bolos de mel.
32 Môise doi: “Bàu Chuaq khoi thê 'màng cô: Yŏc baiq lìt Mana beq, đòiq hlài 'nhòng ma atìq, đòiq wì jah hnoq 'benh Au khoi am ca pì nòi braih càn jò Au 'nong pì loh khoi ca gùng Aicàp.”
32 Disse Moisés: Esta é a palavra que o Senhor ordenou: Dele encherás um gômer e o guardarás para as vossas gerações, para que vejam o pão com que vos sustentei no deserto, quando vos tirei do Egito.
33 Môise doi hlài ca Arôn: “Yŏc mòiq toq abôq ùc bình baiq lìt Mana, đòiq jang ngìa Chuaq, đòiq hlài dìq ca 'nhòng pì.”
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e coloca-o diante do Senhor , para guardar-se às vossas gerações.
34 Arôn broq troq tiaq bàu Chuaq khoi thê Môise. 'Màng aih, abôq Mana wìa bìac patô èh tah ta hòm wêh jao.
34 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim Arão o colocou diante do Testemunho para o guardar.
35 Jàn Is-ra-ên caq Mana ta 40 hanam, trùh jò mùt ta acang gùng Ca-na-an, aih gùng wì 'noiq ŏi.
35 E comeram os filhos de Israel maná quarenta anos, até que entraram em terra habitada; comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 Ôme aih mòiq phàn mòiq jàt da êpha.
36 Gômer é a décima parte do efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.