Atos 28
Sech Hadròih (HRE) vs NVI
1 Jò nhèn khoi claih enh nòi yat tŏc ta 'bò, nhèn men loq ca pleo aih hiniq haq Manta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 'Bài tamoi ŏi ta aih broq lem, xa-ŏch ca nhèn. Taiq plình mè tanget, wì bùh ùnh am ca nhèn.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Paulô yŏc mòiq achauq long ùnh haq bùh ta tanùh. I mòiq toq bìh plŏng loh enh achauq long ùnh aih cap atua atì haq.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Wì hnoq bìh atua cap ti tì haq, wì doi ca dabau: “Mangai cô joq 'nàng mangai jêh đac mangai. Haq khoi jah claih enh diac raxìq, mahaq bìac ta-atoq xôq ùh đòiq haq rìh.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Mahaq Paulô da'rêh cađac bìh aih clìh ta tanùh ùnh. Paulô ùh hìaq troq cleq.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Dìq ca wì ŏi ta aih xoh đeh cŏng haq êh, tajòi 'mòi jò aih haq tacro ta taneh cachìt. Wì gòm dùnh hnoq haq ùh hìaq troq cleq. Wì hamàih doi ca dabau: “Haq cô tìah ca mòiq yiang enh plình!”Mahaq Paulô da'rêh cađac bìh aih clìh ta tanùh ùnh.|alt="Paul and a snake" src="CN02051B.TIF" size="col" copy="Cook" ref="BYH 28:5"
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Haten ca aih i nòi taneh da mangai craq pleo aih, hiniq haq Bup-li-u. Haq đìh yŏc nhèn wa loq xa-ŏch ca nhèn dìq jaq, 'nong nhèn hlài hnem haq, 'mi nhèn acaq jìang. Nhèn ŏi ta hnem haq piq hì.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Baq Bup-li-u ùh hrŏc tôq chac ìch loh mahem. Haq ep cùi ta jùang. Paulô mùt ti haq, bèq tì ta chac haq, waiq khàn haq jah brêh.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Hnoq 'màng aih, dìq ca wì mangai ùh hrŏc ŏi ta pleo lam trùh ti Paulô. Èh dìq ca wì hadai jah brêh.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Wì haq loq waq ca nhèn dìq jaq. Jò nhèn lam, wì am ca nhèn tàu dahwèq caq nhèn ma nhet ca waq.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Atìq ca aih piq khê, nhèn tŏc bong trùh enh A-lec-xan-tri. Bong cô khoi ŏi dìq ca jò ralìm jang pleo aih. Bong nhèn ma lam, hiniq haq Con Camia Calô.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Trùh Si-ra-cu-sò, nhèn ŏi ta cô piq hì.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Enh aih, nhèn lam trùh phôq Rê-ghi-um. Hì atìq i cayeo pah 'ma ca mat mahì loh, hlôi dêh, 'màng aih baiq hì hòm nhèn trùh phôq Bu-tô-li.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 'Bài oh daq ŏi ta aih thê nhèn ŏi hlài ti wì haq tapèh hì. Khoi ca aih nhèn tŏc phôq Rôma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 'Bài oh daq ŏi ta phôq cô hìa i nhèn trùh. Wì lam trùh ta chòq creo Xàn Ap-bi-u wa jang nòi Piq Toq Hnem Tamoi Ŏi Đò đìh yŏc nhèn. Jò Paulô hnoq wì oh daq, haq manè apôi Boc Plình, èh broq ca haq cajap manoh.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Jò nhèn khoi trùh phôq Rôma, đôiq trùang am Paulô jah ŏi crài ti mòiq ngai mangai lình đòiq wèq haq.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Atìq ca aih piq hì, Paulô tagop wì mangai gu craq Yothaiq. Jò wì trùh, haq doi ca wì: “Ôi oh daq au, au ùh lah broq bìac cleq tajraq hlài ca jàn bèn, loq broq ùh troq ca ranenh boc yaq bèn, mahaq au 'bìq rùp ta phôq Jê-ru-sa-lem, hi jao am au ca mangai Rôma.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Wì hadrah bìac au, hnoq au ùh broq tôiq cleq đang cachìt. Wì enh ca'naih au.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Mahaq mangai Yothaiq ùh enh ca'naih au. 'Màng aih au phai xìn anoi bìac au ca Sêsa. Mahaq au trùh ta cô ùh xài đòiq hi kìan jàn bèn.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Taiq bìac aih ma jah au xìn glàm wa capoch tùang ca pì. Taiq bìac gòm ngèh da jàn Is-ra-ên, au ma jah 'bìq wì càt xam caxi mem tagwat cô.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Wì tèu haq: “Nhèn ùh lah hnoq thò enh gùng Juđia anoi hlài bìac ìh, wa ùh i ca oh daq leq trùh anoi hlài ca nhèn bìac 'mèq leq ca ìh.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Mahaq nhèn enh loq ìh hèm 'màng leq ca bàu hnài ma neo cô, ma jah 'màng aih nhèn loq wì tajraq hlài ca bàu hnài aih rìm nòi.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 'Màng cô, trùh hì wì ma khoi pajaq ca dabau, wì lam trùh bàc, tagop ta hnem Paulô ma ŏi đò. Enh xroq trùh xèq haq anoi hlài ca wì Bàu Lem Diac Boc Plình, yŏc sech Ranenh Môise wa sech Mangai Capoch Thai Boc Plình, ran capoch panhet wì lùi Chuaq Jêxu.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Ta aih i ngai tàng bàu haq, wì jah lùi Chuaq, i 'nah ngai ùh waq lùi.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Atìq ca Paulô capoch bàu cô, wì ùh mòiq manoh ca dabau. Èh wì padon loh lam. Paulô doi: “Yiang Hadròih khoi yŏc mangai capoch thai Boc Plình, aih Êsai, doi ca boc yaq pì joq troq:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 “ ‘Phai lam trùh jàn cô doi:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Ma jah 'màng aih manoh jàn cô cadoq.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 “ 'Màng aih, pì phai loq bìac dèch claih da Boc Plình cô khoi 'ràng trùh ca mangai jàn 'noiq, èh wì haq loq tamàng tiaq!”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Jò Paulô capoch bàu gêh, 'bài mangai Yothaiq loh hlài, rai tarahen ca dabau dìq jaq.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Paulô ŏi jah baiq hanam ta hnem haq ma khoi rŏt đò aih. Haq đìh yŏc oh daq leq ma loq lam hmàih ca haq.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Haq anoi hlài ca wì Diac Boc Plình, yŏc manoh tanuq hnài wì Bàu Chuaq Jêxu Crich, ùh i ca mangai leq tàt khech.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.