Atos 14

Sech Hadròih (HRE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ŏi ta phôq I-cô-ni, Paulô wa 'Ba-na-ba mùt ta hnem tagop mangai Yothaiq wa anoi hnài rabiaq, 'màng aih i bàc dìq jaq mangai Yothaiq wa mangai Hilap tiaq Chuaq.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Mahaq i 'bài mangai Yothaiq ùh lùi Chuaq baxrông thê mangai jàn 'noiq hèm 'mèq wa thê wì tajraq hlài ca con caiq Chuaq.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 'Nhac ca 'màng aih, Paulô wa 'Ba-na-ba ŏi bàc hì ta phôq cô. Wa haq loq canòm nhò Chuaq anoi hnài xam manoh tanuq. Chuaq am ca wa haq broq bàc teo halac đòiq broq cajap bàu am dech da Chuaq Jêxu.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Mahaq mangai jàn ta phôq aih axong dabau, mòiq 'nah tiaq mangai Yothaiq, 'nah tiaq 'bài sùq đô Chuaq.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 'Bài mangai jàn 'noiq wa mangai Yothaiq pajùm dèh ti 'bài cwan wì haq, pacliac ca dabau đòiq broq 'mèq wa tèm hmu 'bài sùq đô Chuaq.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Hìa bàu aih, Paulô wa 'Ba-na-ba cadàu mot ta phôq Litra wa Đetbò ta gùng Li-cao-ni wa 'bài gùng haten ca aih.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ŏi ta 'bài phôq aih wa haq xôq anoi hnài bàu Chuaq.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ta Litra i mòiq ngai pen enh jò haq clìh enh cliac dèh miq, haq ùh jah lam.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Haq ha'ngui tamàng Paulô anoi hnài. Paulô ngan ta jang ta mat haq, hnoq haq i manoh lùi jah broq brêh.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Paulô doi: “Ìh yòng beq, yòng ma jang haq!” Haq aplôh mòiq 'mang rai lam.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Wì haq brêu xam bàu Li-cao-ni doi: “ 'Bài yiang khoi yŏc chac mangai loh ca bèn.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Wì haq creo 'Ba-na-ba, Môc Tinh, wa Paulô wì creo Thì Tinh, ma jah 'màng aih haq mangai gàu ma anoi hnài.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Pajàu da Môc Tinh i hnem cùh waiq ŏi enh gùng ca ngo phôq. Haq 'ràng 'bo calô wa hadrình riang ta nòi 'mang ngo phôq. Haq mòiq manoh ca mangai jàn enh broq ngè tadreo xam 'bo aih am ca wa mangai sùq đô.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Hìa bìac aih, Paulô wa 'Ba-na-ba, hich dèh eo, lam trùh ta nòi mangai jàn bàc, capoch bàu dêh doi:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Oh daq ôi, hagleq ma broq 'màng 'mat? Ma hadai mangai troi pì. Ma toq anoi hnài bàu Chuaq đòiq pì cađac bìac hù hnhung cô jah tawìh hlài ti Boc Plình ma rìh hloi, Haq ma khoi broq loh plình crŏng taneh, diac raxìq wa rìm ngè ma rìh ŏi ta aih.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ta 'bài 'nhòng adroi nèh, Haq khoi đòiq dìq dŏng ca jàn lam tiaq dèh manoh.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 'Nhac ca 'màng aih, Haq xôq broq bàc bìac đòiq anoi hlài dađeh ca pì. Haq mahno dèh bìac loq xa-ŏch ca con mangai, broq mè am ca bèn, patìh achap i ngè caq rìm hì đòiq manoh jah lem bùi.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Capoch 'màng aih, 'bài mangai sùq đô broq xa 'mòi men jah tàt mangai jàn ùh am 'ràng ngè tadreo ca wa.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Jò aih i 'bài mangai Yothaiq trùh enh An-ti-ôt wa I-cô-ni adràc mangai jàn tèm Paulô xam hmu. Xoh đeh haq khoi cachìt, 'màng aih wì hua hanang haq cađac enh gùng ca phôq.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Jò 'bài mangai hŏc tiaq Chuaq 'nang tagop dudan ca haq, Paulô padinh yòng, lam mùt ta phôq. Hì atìq haq lam ti 'Ba-na-ba trùh ta phôq Đetbò.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Wa haq anoi bàu Chuaq ta phôq aih broq bàc ngai tiaq Chuaq, khoi èh wìh hlài phôq Litra, I-cô-ni wa An-ti-ôt.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Wa haq broq cajap manoh 'bài mangai hŏc tiaq, alòng manoh wì rai doi: “Bèn phai glàm bàc bìac nan xa men jah mùt Diac Boc Plình.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Atìq ca wa ràih 'bài craq broq gàu da rìm Tagop Hadròih, waiq khàn wa rôn ca acaq, wa mangai sùq đô jao 'bài con caiq ca Chuaq, aih Chuaq wì ma khoi lùi canòm.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Khoi ca wa haq cwa Bi-si-đi, wa haq trùh gùng Bam-phi-li.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Wa haq anoi bàu Chuaq ŏi ta Betga, khoi èh loh phôq At-ta-li. Enh aih wa haq lam bong hlài ta phôq An-ti-ôt.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Aih nòi baxèm Tagop Hadròih jao wa haq ca bìac lem lình Boc Plình am dech đòiq wa haq broq bìac wì ma neo broq gêh.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Wa haq trùh nòi, creo dìq ca 'bài mangai rìm Tagop Hadròih, anoi hlài bìac Boc Plình ma khoi am ca wa haq broq, aih Haq broq manoh 'bài mangai jàn 'noiq jah lùi Haq.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Wa haq ŏi ta aih ji dùnh hì ti wì mangai hŏc tiaq Chuaq.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.