1 Samuel 14

Sech Hadròih (HRE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 I mòiq hì, Jô-na-than con calô da Saulò, doi ca mangai radam ma wê ranac tajêh da haq: “Beq ba lam pah tau pah lình mangai Phi-li-tin 'nang ŏi.” Mahaq haq ùh doi ca baq haq loq bìac aih.
1 Sucedeu, pois, um dia, que Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Mas não o fez saber a seu pai.
2 Jò aih, Saulò 'nang ha'ngui ti xèm long ôi rôm ta Migrôn, enh gùng ca Ghi-bê-a. I 600 ngai 'nang ŏi ti haq.
2 Ora Saul estava na extremidade de Gibeá, debaixo da romeira que havia em Migrom; e o povo que estava com ele era cerca de seiscentos homens;
3 Ta aih i A-hi-ja con calô da A-hi-tup 'nang caxùnh êphot. A-hi-tup haq daq da I-ca-bôt, con Phi-nê-hat, con Hêli, pajàu Chuaq ta Silô. Lình ma 'noiq ùh loq ca Jô-na-than khoi loh lam enh aih.
3 e Aíja, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Finéias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia o éfode. E o povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Jô-na-than enh lam trùh đôn nòi traiq da mangai Phi-li-tin. Haq ep lam cwa hawac ta'ne baiq toq cato hmu hin, mòiq pah cô trong, mòiq pah tau trong lam. Mòiq toq hiniq haq Bôxe, mòiq hiniq haq Seneh.
4 Ora, entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava chegar à guarnição dos filisteus, havia um penhasco de um e de outro lado; o nome de um era Bozez, e o nome do outro Sené.
5 Mòiq toq cato hmu hin ngìa pah 'ngeo ca mat mahì ta jang ca Michma, mòiq toq pah 'ma ca mat mahì, ta jang ca Gêba.
5 Um deles estava para o norte defronte de Micmás, e o outro para o sul defronte de Gibeá.
6 Jô-na-than doi ca mangai radam ma wê ranac tajêh da haq: “Beq ba lam trùh traiq da wì mangai ùh cat akia tau; ùac aiq Chuaq jah wiang ti ba, ma jah 'màng aih ùh i bìac cleq jah tàt bìac dèch claih trùh enh Chuaq, ùh kè bèn biaq ngai loq bàc ngai.”
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição destes incircuncisos; porventura operará o Senhor por nós, porque para o Senhor nenhum impedimento há de livrar com muitos ou com poucos.
7 Mangai radam wê ranac tajêh doi ca Jô-na-than: “Beq! Broq tiaq rìm bìac ìh ma enh, lam tiaq manoh ìh enh, manoh ìh 'nong lam ta leq, au tiaq ìh ta aih.”
7 Ao que o seu escudeiro lhe respondeu: Faze tudo o que te aprouver; segue, eis-me aqui, a tua disposição será a minha.
8 Jô-na-than doi: “Aih lem! Beq ba lam glàm wì haq đòiq ca wì haq jah hnoq ba.
8 Disse Jônatas: Eis que passaremos àqueles homens, e nos descobriremos a eles.
9 Tàng wì haq doi ca ba: Yòng, gòm nhèn lam trùh ta chôp! Èh ba yòng, ùh lam ta wì haq hòm.
9 Se nos disserem: Parai até que cheguemos a vós; então ficaremos no nosso lugar, e não subiremos a eles.
10 Mahaq tàng wì doi: Trùh ta cô! Èh ba trùh, ma jah 'màng aih, aih raq teo Chuaq khoi jao am wì haq ca ba.”
10 Se, porém, disserem: Subi a nós; então subiremos, pois o Senhor os entregou em nossas mãos; isso nos será por sinal.
11 'Màng aih wa haq trùh ta đôn nòi traiq da mangai Phi-li-tin. Lình Phi-li-tin doi: “Ngan tau, mangai Hêbru khoi loh enh còp hmu aih nòi wì haq mot.”
11 Então ambos se descobriram à guarnição dos filisteus, e os filisteus disseram: Eis que já os hebreus estão saindo das cavernas em que se tinham escondido.
12 Lình da mangai Phi-li-tin creo ca Jô-na-than wa mangai ma wê ranac tajêh da haq: “Tŏc ta cô beq đòiq nhèn ngan thù chôp; nhèn i bìac cô enh doi ca chôp.”
12 E os homens da guarnição disseram a Jônatas e ao seu escudeiro: Subi a nós, e vos ensinaremos uma coisa. Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Sobe atrás de mim, porque o Senhor os entregou na mão de Israel.
13 Jô-na-than xam jènh xam tì heo tŏc, wa mangai ma wê ranac tajêh da haq tiaq atìq. Jô-na-than jêh lình Phi-li-tin cro enh ngìa ca haq. Èh mangai ma wê ranac tajêh da haq tiaq atìq hadai jêh wì enh cloh.
13 Então trepou Jônatas de gatinhas, e o seu escudeiro atrás dele; e os filisteus caíam diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 Ta yàng baxèm cô, Jô-na-than wa mangai ma wê ranac tajêh da haq, khoi jêh cachìt loi 20, ta mòiq nòi đùng taneh 360 met yôh đêq da-adàng.
14 Esta primeira derrota, em que Jônatas e o seu escudeiro mataram uns vinte homens, deu-se dentro de meia jeira de terra.
15 Bìac yùq crè cô khoi lam trùh rìm nòi ta traiq lình, ta đùng, wa ta dìq ca jàn da mangai Phi-li-tin, lình rap hadai yùq crè; taneh loh ca tadroq broq ca rìm ngai tarìt yùq crè dìq ca jaq.
15 Pelo que houve tremor no arraial, no campo e em todo o povo; também a própria guarnição e os saqueadores tremeram; e até a terra estremeceu; de modo que houve grande pânico.
16 Jò aih, wì mangai lình ma gòm rap da Saulò ŏi Ghê-bê-a gùng da Bên-ja-min, 'nang ti ngan bìac cleq ta traiq lình, hnoq lình da mangai Phi-li-tin cadàu manhài manhèp.
16 Olharam, pois, as sentinelas de Saul e Gibeá de Benjamim, e eis que a multidão se derretia, fugindo para cá e para lá.
17 Saulò doi ca wì lình ma 'nang ŏi ti haq: “Rèn lình beq ngan thù mangai leq khoi loh enh bèn.” Jò wì rèn ùh hnoq Jô-na-than wa mangai ma wê ranac tajêh da haq.
17 Disse então Saul ao povo que estava com ele: Ora, contai e vede quem é que saiu dentre nós: E contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estava ali.
18 Saulò doi ca A-hi-ja: “ 'Ràng hom wêh jao da Chuaq trùh ta cô beq.” Jò aih hom wêh jao da Chuaq 'nang ŏi enh ngìa ca lình Is-ra-ên.
18 Então Saul disse a Aíja: Traze aqui a arca de Deus. Pois naquele dia estava a arca de Deus com os filhos de Israel.
19 Mahaq jò Saulò 'nang hatùang ca pajàu, èh atêh ta traiq lình da Phi-li-tin yi dêh tam hòm. Saulò doi ca mangai pajàu: “Pagùc hlài dèh tì beq.”
19 E sucedeu que, estando Saul ainda falando com o sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus ia crescendo muito; pelo que disse Saul ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Khoi èh Saulò wa dìq ca mangai ma lam tiaq haq, tagop dabau tùh loh ta nòi tajêh aih, mahaq jò aih ta traiq lình da mangai Phi-li-tin wì haq toq tajêh dabau, jò cô khoi manhài manhèp yi hnao.
20 Então Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e foram à peleja; e eis que dentre os filisteus a espada de um era contra o outro, e houve mui grande derrota.
21 Mangai Hêbru ma adroi nèh tiaq mangai Phi-li-tin, manàiq tablàq ca wì haq, tawìh tiaq mangai Is-ra-ên, Saulò wa Jô-na-than.
21 Os hebreus que estavam dantes com os filisteus, e tinham subido com eles ao arraial, também se ajuntaram aos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Hadai 'màng aih, 'bài mangai Is-ra-ên adroi nèh khoi mot ta gùng wang rôm ha'nhèq da Ep-ra-im, hìa tàng doi mangai Phi-li-tin cadàu mot, wì haq hnan tiaq đòiq jêh đac mangai Phi-li-tin.
22 E todos os homens de Israel que se haviam escondido na região montanhosa de Efraim, ouvindo que os filisteus fugiam, também os perseguiram de perto na peleja.
23 'Màng aih, Chuaq khoi dèch Is-ra-ên hì aih. Bìac tajêh poh cô trùh pah tau Bêt Awen.
23 Assim o Senhor livrou a Israel naquele dia, e a batalha passou além de Bete-Aven.
24 Hì aih jàn Is-ra-ên lep 'wai dìq jaq, ma jah 'màng aih Saulò khoi càt wì haq xam bàu pachac doi: “Đang ca waiq hanip mangai leq caq adroi ca mat mahì mùt, adroi ca au jah tabroq hlài ca mangai git ca au.” Taiq 'màng aih ùh i mangai leq hùa caq cleq.
24 Ora, os homens de Israel estavam já exaustos naquele dia, porquanto Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão antes da tarde, antes que eu me vingue de meus inimigos. Pelo que todo o povo se absteve de comer.
25 Jò mangai Is-ra-ên mùt ti nòi rôm wang, wì hnoq ta aih i bàc diac xùt ti taneh.
25 Mas todo o povo chegou a um bosque, onde havia mel à flor da terra.
26 Jò wì mùt ta rôm hnoq diac xùt aih, ùh i mangai leq hùa chùq tì đòiq liah, ma jah 'màng aih wì yùq loq blàq hlài bàu khoi pachac.
26 Chegando, pois, o povo ao bosque, viu correr o mel; todavia ninguém chegou a mão à boca, porque o povo temia a conjuração.
27 Mahaq Jô-na-than ùh tàng baq haq khoi thê jàn tiaq bàu pachac aih. Haq yŏc long dùi 'nang wê ta tì, chùq ta diac xùt, yŏc tì 'bacsi caq. Jò aih mat haq loh ca 'ngah.
27 Jônatas, porém, não tinha ouvido quando seu pai conjurara o povo; pelo que estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel; e, ao chegar a mão à boca, aclararam-se-lhe os olhos.
28 I mangai ta jàn doi ca haq: “Baq ìh khoi pachac ca jàn doi: Đang ca waiq hanip mangai leq caq cleq ta hì cô. Taiq 'màng aih dìq ca jàn loh ca lep, pi i ca padren.”
28 Então disse um do povo: Teu pai solenemente conjurou o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão hoje. E o povo ainda desfalecia.
29 Jô-na-than doi: “Baq au khoi broq bìac ùh lem ca jàn cô: Ngan cô, au loh ca prau hwao nhò caq toq biaq diac xùt cô!
29 Pelo que disse Jônatas: Meu pai tem turbado a terra; ora vede como se me aclararam os olhos por ter provado um pouco deste mel.
30 Tàng hì cô dìq lình jah caq dahwèq ma khoi đòiq hlài enh lình wì, 'màng aih mangai Phi-li-tin cachìt yi bàc tam.”
30 Quanto maior não teria sido a derrota dos filisteus se o povo hoje tivesse comido livremente do despojo, que achou de seus inimigos?
31 Hì aih mangai Is-ra-ên, jêh 'blêq mangai Phi-li-tin enh Michma trùh ta A-ja-lôn. Jò aih lình da Is-ra-ên khoi dìq jaq lep.
31 Feriram, contudo, naquele dia aos filisteus, desde Micmás até Aijalom. E o povo desfaleceu em extremo;
32 'Màng aih mangai Is-ra-ên tùh yŏc 'bài dahwèq. Wì haq rùp trìu, 'bo wa 'bo con, jêh ta aih raq wa caq jam ŏi raq i mahem.
32 então o povo se lançou ao despojo, e tomou ovelhas, bois e bezerros e, degolando-os no chão, comeu-os com o sangue.
33 I mangai trùh doi ca Saulò: “Ngan tau, wì mangai lình khoi broq tôiq ca Chuaq, ma jah 'màng aih wì khoi caq jam ŏi raq i mahem.”
33 E o anunciaram a Saul, dizendo: Eis que o povo está pecando contra o Senhor, comendo carne com o sangue. Respondeu Saul: Procedestes deslealmente. Trazei-me aqui já uma grande pedra.
34 Saulò doi hòm: “Pì lah dabau lam ta wì jàn khoi doi ca wì haq loq. Rìm ngai 'ràng dìq ca 'bo loq trìu ma pì khoi rùp jah ta cô, jêh wì haq ta cô, khoi èh caq jam beq, paq broq tôiq ca Chuaq caq jam ŏi raq i mahem.”
34 Disse mais Saul: Dispersai-vos entre e povo, e dizei-lhes: Trazei-me aqui cada um o seu boi, e cada um a sua ovelha e degolai-os aqui, e comei; e não pequeis contra e Senhor, comendo com sangue. Então todo o povo trouxe de noite, cada um o seu boi, e os degolaram ali.
35 Khoi ca aih, Saulò broq mòiq toq ca'bŏng tadreo ca Chuaq. Aih ca'bŏng tadreo yàng baxèm haq broq ca Chuaq.
35 Então edificou Saul um altar ao Senhor; este foi o primeiro altar que ele edificou ao Senhor.
36 Khoi ca aih, Saulò doi hòm: “Mang cô dìq ca bèn loh jêh jàn Phi-li-tin yŏc dahwèq wì trùh xroq èh, ùh jah đòiq mòiq ngai leq ŏi ta wì haq jah rìh.”
36 Depois disse Saul: Desçamos de noite atrás dos filisteus, e despojemo-los, até e amanhecer, e não deixemos deles um só homem. E o povo disse: Faze tudo o que parecer bem aos teus olhos. Disse, porém, o sacerdote: Cheguemo-nos aqui a Deus.
37 'Màng aih Saulò waiq bòch manoh enh da Boc Plình: “Au nhet ca loh hnan đac mangai Phi-li-tin ùh? Ìh jao am wì haq ca mangai Is-ra-ên ùh?” Mahaq Boc Plình ùh tèu haq mòiq bàu leq ta hì aih.
37 Então consultou Saul a Deus, dizendo: Descerei atrás dos filisteus? entregá-los-ás na mão de Israel? Deus, porém, não lhe respondeu naquele dia.
38 Saulò doi: “Ôi dìq ca mangai broq cwan wèq lình, trùh ta cô beq đòiq bèn jah ngan thù, bìac tôiq cô loh enh leq.
38 Disse, pois, Saul: Chegai-vos para cá, todos os chefes do povo; informai-vos, e vede em que se cometeu hoje este pecado;
39 I Chuaq ma rìh yôt, Haq ma dèch mangai Is-ra-ên ngan hnoq, 'nhac ca Jô-na-than con calô da au, tàng haq broq tôiq, haq xôq phai cachìt.” Mahaq ùh i mòiq ngai leq ta jàn tèu haq mòiq bàu leq.
39 porque, como vive o Senhor que salva a Israel, ainda que seja em meu filha Jônatas, ele será morto. Mas de todo o povo ninguém lhe respondeu.
40 Haq doi hòm ca jàn Is-ra-ên: “Pì yòng mòiq pah, ma Jô-na-than mòiq pah.”
40 Disse mais a todo o Israel: Vós estareis dum lado, e eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. Então disse o povo a Saul: Faze o que parecer bem aos teus olhos.
41 'Màng aih Saulò waiq khàn doi: “Chuaq ôi, Ìh Boc Plình da jàn Is-ra-ên, xìn Ìh am ca nhèn hnoq pàih panàih joq 'nàng.” Wì pàih panàih troq ca Saulò wa Jô-na-than, mahaq ùh troq ca jàn.
41 Falou, pois, Saul ao Senhor Deus de Israel: Mostra o que é justo. E Jônatas e Saul foram tomados por sorte, e o povo saiu livre.
42 Saulò doi: “Pàih panàih ca ma Jô-na-than beq.” Pàih panàih troq ca Jô-na-than.
42 Então disse Saul: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E foi tomado Jônatas.
43 Saulò doi ca Jô-na-than: “Doi ca baq loq con khoi broq cleq?”
43 Disse então Saul a Jônatas: Declara-me o que fizeste. E Jônatas lho declarou, dizendo: Provei, na verdade, um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; eis-me pronto a morrer.
44 Saulò doi ca Jô-na-than: “Xìn Chuaq baxa au hlàc hlai tàng con ùh cachìt!”
44 Ao que disse Saul: Assim me faça Deus, e outro tanto, se tu, certamente, não morreres, Jônatas.
45 Mahaq dìq ca jàn doi ca Saulò: “Gleq Jô-na-than ma ep cachìt? Cabô mangai ma 'ràng bìac jah 'blêq càn caiq cô ca jàn Is-ra-ên hì cô? I Chuaq ngan hnoq nhèn ùh đòiq mòiq hadrang xàc leq da Jô-na-than ma clìh ta taneh, ma jah 'màng aih, hì cô haq khoi broq bìac ti Boc Plình.” Jàn am Jô-na-than claih, haq ùh hìaq ep cachìt.
45 Mas o povo disse a Saul: Morrerá, porventura, Jônatas, que operou esta grande salvação em Israel? Tal não suceda! como vive o Senhor, não lhe há de cair no chão um só cabelo da sua cabeça! pois com Deus fez isso hoje. Assim o povo livrou Jônatas, para que não morresse.
46 Hi khoi Saulò hlài, ùh hnan mangai Phi-li-tin hòm. Mangai Phi-li-tin hadai hlài dèh ta gùng wì haq.
46 Então Saul deixou de perseguir os filisteus, e estes foram para o seu lugar.
47 Atìq ca Saulò nhàn cwìang broq bùa đòiq wèq mangai Is-ra-ên, haq jêh wì mangai enh tajraq hlài ca haq dudan ca haq. Haq tajêh ca mangai Moap, ca mangai Amôn, mangai Êđôm, 'bài bùa da mangai Xôba, wa jàn Phi-li-tin. Rìm yàng tajêh, haq jêh 'blêq wì.
47 Tendo Saul tomado o reino sobre Israel, pelejou contra todos os seus inimigos em redor: contra Moabe, contra os filhos de Amom, contra Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus; e, para onde quer que se voltava, saía vitorioso.
48 Saulò yŏc manoh tanuq tajêh A-ma-lec, dèch dŏih jàn Is-ra-ên loh khoi enh mangai blah raliang atùng wì haq.
48 Houve-se valorosamente, derrotando os amalequitas, e libertando Israel da mão dos que o saqueavam.
49 Wì mangai con calô Saulò, aih Jô-na-than, Ichwi, Man-chi-sua. Haq i baiq ngai con cadrì, ma daq Mêrap, ma oh Mican.
49 Ora, os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua; os nomes de suas duas filhas eram estes: o da mais velha Merabe, e o da mais nova Mical.
50 Hiniq mai da Saulò aih, A-hi-nô-am, haq con cadrì da A-hi-mat. Mangai ma wèq dìq ca lình da haq hiniq Apne con calô da Nêrò, aih dùch da Saulò.
50 O nome da mulher de Saul era Ainoã, filha de Aimaaz; e o nome do chefe do seu exército, Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Kich baq da Saulò wa Nêrò baq da Apne, haq con calô da A-bi-ên.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Ta lùch ca 'nhòng da Saulò ma wèq cwìang, haq wa mangai Phi-li-tin tajêh poh yôt ca dabau nhang nhuiq. Rìm yàng Saulò hnoq mangai leq dêh wa tanuq haq creo ca mangai aih hlài ta haq đòiq broq lình da haq.
52 E houve forte guerra contra os filisteus, por todos os dias de Saul; e sempre que Saul via algum homem poderoso e valente, o agregava a si.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.